Dnia 5 września 2020 r. utracił moc art. 6 ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (zgodnie z art. 36 ust. 1 ww. ustawy). Jak zamawiający powinien teraz dokonywać zakupów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19? Czy trzeba stosować przepisy ustawy Pzp?

Artykuł 90 ust. 2 ustawy Pzp stanowi, że obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu, spoczywa na wykonawcy. Odwołujący nie może ograniczyć się do twierdzenia, że przedstawione przez konkurenta wyjaśnienia nie są konkretne i wymierne oraz że nie przedstawił on żadnych dowodów zakupu (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 10 lipca 2020 r., sygn. akt  KIO 1038/20).

Kiedy traci moc zawarte w specustawie wyłączenie stosowania przepisów o zamówieniach publicznych do zamówień na usługi lub dostawy niezbędne do przeciwdziałania COVID-19 (art. 6 ust. 1)? Artykuł 36 ust. 1 specustawy mówi, że po 180 dniach od dnia wejścia w życie tej ustawy. Ustawa weszła w życie 8 marca br. czyli wyłączenie nie obowiązuje już od 4 września br.? Ustawa z 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy covidowej art. 1 pkt 2 wprowadza zmianę w zakresie art. 36, ale czy termin liczymy od terminów z głównej ustawy czy od tej wprowadzającej zmiany? Dodatkowo art. 3 w ustawie zmieniającej mówi, że ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 2, który wchodzi w życie z mocą od 4 września 2020 r.

Zasada odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego oznacza obowiązek stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania odwoławczego w takiej części, w jakiej odwołanie odniosło skutek (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 28 lipca 2020 r., sygn. akt  KIO 1335/20).

Dni wolne nie przerywają ciągłości w nabywaniu doświadczenia w pełnieniu określonej funkcji przez osobę na danym kontrakcie. Przerwa w dniach 18 marca 2018 r. (niedziela) oraz 1 stycznia 2019 r. (Nowy Rok) nie może przesądzać o braku ciągłości w nabyciu doświadczenia przez tego pracownika. Tym samym nie stanowi to o przekazaniu zamawiającemu informacji nieprawdziwych, wprowadzających go w błąd lub też o niezgodności treści oferty z treścią siwz (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 8 czerwca 2020 r., sygn. akt KIO 949/20).

W treści siwz zamawiający nie zawarł postanowienia, w którym zostałaby wykluczona możliwość powołania się na doświadczenie w realizacji robót budowlanych na podstawie więcej niż jednej umowy, których dopiero łączna wartość odpowiadałaby treści postawionego warunku udziału w postępowaniu. Takie ograniczenie nie wynikało również z samej treści opisu warunku, który odwoływał się jedynie do pojęcia robót budowlanych. Nie można go również wywieść z definicji pojęcia „roboty budowlane” zawartej w art. 2 pkt 8 ustawy Pzp czy art. 3 pkt 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.). Izba podzieliła stanowisko zamawiającego, iż tego rodzaju sumowanie wartości robót z kilku umów nie jest zasadą, lecz wyjątkiem (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 12 czerwca 2020 r., sygn. akt KIO 671/20).

Urząd Zamówień Publicznych opublikował w ostatnim Informatorze UZP nr 2/2020 opinię pt. „Interpretacja i stosowanie przesłanek zatrzymania wadium, o których mowa w art. 46 ust. 5 ustawy Pzp w kontekście okoliczności wywołanych panującą epidemią COVID-19”. Przestrzega w niej przed zbyt pochopnym zatrzymywaniem wadium, szczególnie w czasie trwającej pandemii, kiedy to wiele firm przeżywa trudności a nawet znajduje się na skraju bankructwa.

Narzucony przez zamawiającego zakres i stopień szczegółowości informacji, które wykonawca był zobowiązany uwzględnić w ramach wyjaśnień ceny oferty, co najmniej utrudniał przedstawienie tych wyjaśnień, w tym zwłaszcza w zakresie rzeczywistego kalkulowania ceny oferty. Nie miał oparcia ani w wymaganiach siwz, ani w przepisach ustawy Pzp (wyrok KIO z 16 czerwca 2020 r.; sygn. akt KIO 709/20, KIO 715/20).

Wystąpienie na skalę globalną epidemii wirusa SARS-CoV-2, a przede wszystkim zakres środków i działań, które musiały podjąć poszczególne państwa celem powstrzymania wirusa i przeciwdziałania skutkom jego rozprzestrzeniania się, jest zjawiskiem, z którym dotychczas nie mieliśmy do czynienia. Okoliczności, na które powołuje się w tym zakresie zamawiający, nie są konsekwencją jego własnych decyzji. Są to elementy niezależne od niego i odnoszą się do decyzji podejmowanych na szczeblu krajowym i międzynarodowym. Izba uznała, że w tej sytuacji unieważnienie postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp jest uzasadnione (wyrok KIO z 23 czerwca 2020 r.; sygn. akt KIO 892/20).

Kryterium jakości w postaci deklaracji wykonawcy o wysokości kar umownych jest niezasadne i w żaden sposób nie gwarantuje lepszego wykonania robót budowlanych. Ponadto, jako że w rozpoznawanym przypadku nieprzekraczalny był wyłącznie termin końcowy, to kryterium określone przez zamawiającego uznano również uznać za nieistotne z punktu widzenia zamówienia, jak też nieodnoszące się do jakości prac (wyrok KIO z 27 maja 2020 r.; sygn. akt KIO 519/20).