Artykuł 87 ust. 1 ustawy Pzp daje zamawiającemu możliwość wyjaśnienia treści złożonej oferty. Co za tym idzie, nie może być tak, że informacje oczywiste i niepowodujące merytorycznej zmiany treści oferty, a niezamieszczone przez wykonawcę automatycznie uniemożliwią przyznanie mu dodatkowych punktów w kryterium oceny ofert (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 31 października 2018 r., sygn. akt KIO 2143/18).

Oddłużanie to proces, który stosują kancelarie prawne oraz firmy oddłużeniowe. Jego celem jest doradztwo mające pomóc w likwidacji zobowiązania finansowego. W Polsce działa coraz większa liczba firm oddłużeniowych, która pomaga zadłużonym osobom prywatnym. Sposobami na oddłużanie są m.in.: negocjacje z wierzycielem, konsolidacja długu czy upadłość konsumencka.

Ogólnikowe stwierdzenia, że określony dokument jest nieprawidłowy, nie są wystarczające −  wykonawca nie może domyślać się, czego od niego oczekuje zamawiający (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 31 października 2018 r., sygn. akt KIO 2149/18).

Przez sam fakt, że to wykonawca podał niepełne dane dotyczące zakresu realizowanych przez siebie zamówień, nie można mu przypisywać automatycznie zachowań w postaci „zamierzonego działania”, „rażącego niedbalstwa” czy też „lekkomyślności”, „niedbalstwa”, wprowadzających zamawiającego w błąd, a w konsekwencji skutkujących wykluczeniem wykonawcy z udziału w postępowaniu (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt KIO 558/19).

Referencje dotyczące realizacji innego zamówienia nie mogą stanowić podstawy do oceny wyjaśnień oferowanej ceny w danym postępowaniu tym bardziej, gdy usługa była świadczona w innym systemie i de facto dotyczyła innego zakresu prac (wyrok KIO z 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt. KIO 512/19).

Zamawiający w wyznaczonym dniu i o określonej godzinie dokonał czynności publicznego i jawnego otwarcia ofert złożonych w postępowaniu. W trakcie otwarcia ofert poinformował obecne osoby o braku możliwości otwarcia oferty nr 2. Po zakończeniu ww. procedury komisja przetargowa podjęła kolejną próbę otwarcia oferty nr 2, która zakończyła się sukcesem na innym komputerze, jednakże już bez udziału osób przybyłych na otwarcie ofert. Tego rodzaju czynność, w sposób bezpośredni, narusza art. 8 ust. 1 oraz art. 86 ust. 2 i 4 ustawy Pzp. Procedura otwarcia oferty nr 2 nie odbyła się bowiem w sposób jawny dla wszystkich uczestników postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym nie podano nazwy (firmy) oraz adresu wykonawcy, ceny, warunków płatności oraz terminu wykonania zamówienia dla oferty nr 2 (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt KIO 574/19).

Zgodnie z dokumentacją postępowania zamawiający miał przyznawać 30 pkt za jedną dodatkową śmieciarkę ponad wymaganą w opisie warunku udziału w postępowaniu. Odwołujący zakwestionował tak sformułowane kryterium,  wskazując, iż nie będzie miało ono wpływu na jakość świadczonej usługi. KIO zgodziła się, że kryterium naruszało art. 91 ust. 3 ustawy Pzp, w którym to przepisie wyłączono możliwość oceny wiarygodności technicznej wykonawcy w ramach kryterium oceny ofert (wyrok KIO z 1 lutego 2019 r., sygn. akt KIO 55/19).

W dniu 19 maja 2019 r. pani Barbara Loba została odwołana ze stanowiska Wiceprezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Stwierdzona po stronie zamawiającego potrzeba udzielenia zamówienia innemu wykonawcy nie wynikała z wyjątkowej sytuacji niewynikającej z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć. Była ona bowiem skutkiem odstąpienia przez zamawiającego od dotychczasowej umowy. Wypowiedzenie to nie było jednak ani nagłe ani pilne. Wykonawca planowo realizował zamówione przewozy (w tym zakresie zamawiający nie przedstawiał żadnych zastrzeżeń), a żądane dokumenty zostały dostarczone zamawiającemu na co najmniej kilkanaście dni przed złożeniem oświadczenia o odstąpieniu od umowy lub znajdowały się w jego posiadaniu w innym trybie (administracyjnym). Nie było także wymagane natychmiastowe wykonanie zamówienia – w tym przypadku w postaci przejęcia realizacji zamówienia przez innego wykonawcę, ponieważ odwołujący realizował przewozy regularnie i zgodnie z umową. KIO uznała, że zamawiający nie wykazał zaistnienia żadnej z przesłanek zastosowania trybu z wolnej ręki, o której stanowi art. 67 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp (wyrok KIO z dnia 18 marca 2019 r. sygn. akt KIO 397/19).

Izba stwierdziła, że zamawiający miał prawo wystosować do wykonawców wezwanie do złożenia oświadczeń lub dokumentów potwierdzających, że nie podlegają oni wykluczeniu i spełniają warunki udziału w postępowaniu na podstawie art. 26 ust. 2f ustawy Pzp. Wyjaśniła w wyroku, że jest to przepis o charakterze dyspozytywnym, którego zastosowanie zależy od oceny zamawiającego na określonym etapie postępowania. Określenie „etap postępowania” funkcjonuje w stosunku do pojęcia postępowania przetargowego i nie ma przy tym znaczenia, czy będzie to tryb jednoetapowy jak np. przetarg nieograniczony czy wieloetapowy, np. przetarg ograniczony (por. wyrok KIO z 19 stycznia 2018 r., sygn. akt KIO 44/18) − wyrok KIO z 13 marca 2019 r. (sygn. akt KIO 320/19).