Zamawiający, informując wykonawcę o wykluczeniu z udziału w postępowaniu, ma obowiązek podać uzasadnienie faktyczne i prawne swojej czynności. Ponieważ – w omawianej sprawie − zamawiający podjął decyzję o wykluczeniu odwołującego z udziału w części I postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp, powinien zawrzeć w uzasadnieniu faktycznym swej czynności odniesienie się do wszystkich przesłanek wynikających z tego przepisu, które powinny być spełnione łącznie. Uzasadnienie to powinno przedstawiać fakty, jakie zdaniem zamawiającego przemawiają za wypełnieniem dyspozycji wszystkich przesłanek tej regulacji (wyrok KIO z 20 marca 2019 r., sygn. akt KIO 410/19).

Rada Ministrów przyjęła projekt nowej ustawy Prawo zamówień publicznych, zatem projekt został skierowany do prac w Sejmie. Jak czytamy na stronie WWW UZP: „Kilkadziesiąt nowelizacji od czasu uchwalenia ustawy spowodowało, że przestała być ona czytelna, a rozwiązania w niej zawarte w coraz mniejszym stopniu odpowiadają wyzwaniom współczesności”. Stąd decyzja o uchwaleniu nowej ustawy Prawo zamówień publicznych w miejsce kolejnych zmian istniejącego aktu prawnego. Nowa ustawa zastąpi dotychczasowe Prawo zamówień publicznych uchwalone ponad 15 lat temu tj. w 2004 roku. Trudno przewidzieć, kiedy zostanie ostatecznie uchwalona.  

Dnia 12 lipca br. weszły w życie zmiany w ustawie Prawo zamówień publicznych wprowadzone ustawą z 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 53). Zmiany dotyczą art. 4 określającego wyłączenia stosowania ustawy Pzp w określonych okolicznościach.

Udzielone przez wykonawcę wyjaśnienia nie powinny automatycznie prowadzić do uznania przez zamawiającego, że oferta jest zgodna z siwz. Sam fakt udzielenia przez wykonawcę odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnień nie zobowiązuje zamawiającego do przyjęcia, że oferta jest zgodna z siwz. Zamawiający ma jedynie obowiązek ocenić złożone wyjaśnienia, natomiast ocena ta − w zależności od jej wyniku − może prowadzić zarówno do wniosku, że oferta jest zgodna z siwz, jak i do stwierdzenia, że jest z nią niezgodna (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 22 maja 2019 r., sygn. akt KIO 809/19).

Zamówienia o wartościach poniżej progów unijnych będą prowadzone elektronicznie dopiero od 1 stycznia 2021 r. a nie jak do tej pory planowano od 1 stycznia 2020 r.

Badanie okoliczności powodujących konieczność wyjaśnienia wysokości zaoferowanej ceny wymaga indywidualnego podejścia. Ustawa Pzp nie zawiera definicji legalnej rażąco niskiej ceny i nie budzi wątpliwości fakt, że zarówno te przepisy, jak i wiążące ustawodawstwo Unii Europejskiej pozostawiają rozwinięcie tego pojęcia − jako klauzuli generalnej − orzecznictwu. Dlatego w każdym przypadku przeprowadzenia procedury udzielenia zamówienia publicznego, jeżeli jest taka potrzeba, należy kwestę rażąco niskiej ceny badać ad casum (por. wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 sierpnia 2015 r., sygn. akt XXIII Ga 1072/15) − wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 4 czerwca 2019 r. (sygn. akt KIO 907/19).

UZP poinformował na swojej stronie internetowej, że 5 kwietnia 2019 r. Australia złożyła w Sekretariacie WTO (Światowej Organizacji Handlu) dokumenty przystąpienia do Porozumienia WTO ws. Zamówień Rządowych (GPA). Otwiera to polskim wykonawcom rynek australijskich zamówień publicznych, zamawiających zaś obliguje do traktowania australijskich wykonawców na równi z unijnymi.

W przypadku zaistnienia przesłanek do badania rażąco niskiej ceny obowiązkiem zamawiającego jest wszczęcie procedury wyjaśniającej realność zaproponowanego wynagrodzenia (art. 90 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy Pzp). W okolicznościach oczywistych, które nie wymagają wyjaśnień, zamawiający może odstąpić od tych czynności. Omówienie bieżącego orzecznictwa dającego wskazówki w tej mierze znajdziesz w dziale Temat tygodnia.

Okazuje się, że nie tylko miniPortal (ePUAP), ale także komercyjne systemy informatyczne dedykowane do składania ofert, mogą okazać się zawodne. Wykonawca często nie ma możliwości udowodnienia, że przyczyny zaistniałych trudności leżały po stronie platformy. Niekiedy jednak robi to skutecznie, przy czym warto pamiętać, że znaczenie mogą mieć wszelkie środki dowodowe, nawet pozyskane od innych wykonawców. Potwierdzenie tego znajdziemy w wyroku z 4 marca 2019 r. (sygn. akt KIO 268/19).

Zastosowanie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp wymaga jednoznacznego stwierdzenia niezgodności treści oferty z treścią siwz − a żeby takie ustalenie było możliwe, konieczne jest, by treść siwz w odpowiednim zakresie była jednoznaczna. W przypadku braku jednoznaczności siwz niemożliwe jest dokonanie negatywnej weryfikacji oferty w zakresie nieostrych, niedookreślonych zapisów specyfikacji. Brak jest bowiem wzorca dla przeprowadzenia takiej oceny i jednoznacznego ustalenia braku zgodności oferty z siwz (por. np. wyrok KIO z 27 września 2016 r., sygn. akt KIO 1717/16; z 7 października 2016 r., sygn. akt KIO 1771/16; z 2 stycznia 2018 r., sygn. akt KIO 2651/17; z 14 lipca 2015 r., sygn. akt KIO 1399/15) − wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 31 października 2018 r. (sygn. akt KIO 2111/18).