Zamawiający prowadzi postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych na: „Odbiór, wywóz i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu gminy w roku 2016”. Specyfikacja istotnych warunków zamówienia zawierała postanowienia, zgodnie z którymi o udzielenie zamówienia publicznego mogą się ubiegać wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy Pzp, oraz spełniają warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy Pzp dotyczące posiadania wiedzy i doświadczenia.

Termin wyznaczony państwom członkowskim na implementację nowych dyrektyw o zamówieniach publicznych upływa 18 kwietnia 2016 r. W Polsce prace legislacyjne toczą się z błyskawicznym tempie, stąd pojawiła się duża szansa, że wspomniany termin zostanie dotrzymany. W dniu 15 marca 2016 r. Rada Ministrów przyjęła przedłożony przez Ministra Rozwoju projekt nowelizacji przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych.

Kwestie związane z aneksowaniem zawartych umów ulegną w najbliższym czasie znacznemu uelastycznieniu. Są bowiem przedmiotem nowelizacji ustawy Pzp, która powinna zacząć obowiązywać nie później niż od 18 kwietnia 2016 r. w związku z wymogiem wdrożenia postanowień nowych dyrektyw, zwłaszcza dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz.Urz. UE z 28.3.2014, L 94/65).

Umowy o zamówienie publiczne zostały skonstruowane jako źródło zobowiązań o charakterze trwałym. To oznacza, że jeżeli tylko są wykonywane należycie, to nie powinny ulegać dowolnym zmianom w trakcie ich obowiązywania. Dlatego przepisy ustawy Pzp zawierają obecnie duże ograniczenia w dokonywaniu zmian umowy nawiązanej w wyniku rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Kierownik zamawiającego odgrywa bardzo istotną rolę w procesie udzielania zamówień publicznych. Odpowiada bowiem za przygotowanie i przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia (art. 18 ust. 1 ustawy Pzp). W praktyce nie są rzadkie jednak przypadki, gdy kierownik zamawiającego nie wykonuje zastrzeżonych dla niego czynności, lecz powierza je pisemnie pracownikom zamawiającego (np. prezes agencji wykonawczej powierza obowiązki zastępcy nadzorującemu komórkę organizacyjną odpowiedzialną merytorycznie za przedmiot zamówienia, dyrektor szkoły swojemu zastępcy).

System zamówień publicznych ma niebagatelne znaczenie dla rozwoju polskiej gospodarki. Istotna rola, jaką zamówienia pełnią w różnych jej sferach przejawia się przede wszystkim w kwestii racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi, czy też skutecznego wydatkowania środków unijnych, poprzez zapewnienie wykonawcom niedyskryminacyjnego dostępu do zamówień publicznych, dbanie o przejrzystość czy efektywność procedur. Realizacja zamówień publicznych jest jednym z ważniejszych zagadnień funkcjonowania państwa. Ale czy to znaczy, że dopuszczalna jest tak dalece idąca ingerencja w relacje np. pracownik-pracodawca?

Ogłoszenie o zamówieniu publicznym to jeden z podstawowych i najważniejszych dokumentów postępowania o zamówienie. Od niego m.in. zależy czy wykonawcy zainteresują się danym przetargiem i czy będą składać oferty. Dlatego tak ważne jest, aby ogłoszenie było rzetelnie przygotowane.

Warunki udziału w postępowaniu, jakimi powinien wykazać się wykonawca ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego, zostały uregulowane w art. 22 ust. 1 ustawy Pzp.

Ustawa Pzp definiuje ofertę częściową jako ofertę przewidującą, zgodnie z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, wykonanie części zamówienia publicznego (art. 2 pkt 6 ustawy Pzp). A zatem zamawiający jedynie w przypadku, gdy przedmiot zamówienia jest podzielny (art. 83 ust. 2 ustawy Pzp), może przewidzieć możliwość składania oferty częściowej (art. 83 ust. 2 ustawy Pzp).

Nie można uznać, iż powiązani kapitałowo wykonawcy, którzy składają wnioski i oferty na różne części zamówienia, naruszają zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania. Procedury dotyczące konkretnych części należy bowiem uznać za odrębne i niezależne od siebie. Takie wnioski płyną z wyroku KIO z 26 lutego 2015 r. (sygn. akt KIO 260/15 i 261/15).