odwołanie do KIO

Odwołanie wymaga przedstawienia okoliczności faktycznych wskazujących na naruszenie przez Zamawiającego regulacji ustawy Pzp.

W Prawie zamówień publicznych uregulowano kwestię formy wnoszenia pism do Krajowej Izby Odwoławczej. I tak, art. 508 ustawy Pzp stanowi, że pisma w postępowaniu odwoławczym wnoszone są w formie pisemnej albo w formie elektronicznej lub w postaci elektronicznej. Wyjątek stanowi tu odwołanie i przystąpienie do postępowania odwoławczego, które wniesione w postaci elektronicznej, wymagają opatrzenia podpisem zaufanym.

Zrozumienie zasad odwoławczych Krajowej Izby Odwoławczej (KIO) bywa kluczowe dla efektywności w obszarze zamówień publicznych i biznesu. W obliczu skomplikowanego prawodawstwa i ograniczeń czasowych, specjaliści ds. zamówień muszą nie tylko perfekcyjnie opanować aktualne przepisy, ale również zadbać o terminowe wniesienie opłaty od odwołania.

Wielu wykonawców w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia i zaraz po jego zakończeniu korzysta z możliwości odwołania do KIO celem zakwestionowania decyzji zamawiającego. Koszty postępowania przed KIO – szczególnie dla mniejszych przedsiębiorców – mogą okazać się barierą swobodnego dostępu do procedur odwoławczych. Czy faktycznie tak jest? W naszym zestawieniu sprawdzicie,. Przedstawiamy fragmenty analiz systemowych Urzędu Zamówień Publicznych, z których można również dowiedzieć się, ile odwołań wpłynęło do KIO w I kwartale 2023 roku oraz jaki odsetek spraw wygrywają wykonawcy a jaki zamawiający. 

Od 1 stycznia 2023 r. na stanowisko prezesa Krajowej Izby Odwoławczej powołano Jana Kuzawińskiego. Wcześniej – od 2019 roku – p. Jan Kuzawiński pełnił rolę wiceprezesa Krajowej Izby Odwoławczej.

Nawet dostatecznie sprecyzowane domniemanie faktyczne, że doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia, może zostać obalone. Izba podzieliła w całości stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z 17 marca 2021 r. (sygn. akt I NSKP 4/21). Sąd wskazał, że dopuszczalne jest stosowanie domniemań faktycznych również w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów. W przypadku braku dowodów bezpośrednich fakt zawarcia zakazanego porozumienia można uznać za udowodniony. Stanie się tak m.in. w sytuacji, gdy analizowanego postępowania przedsiębiorców nie da się racjonalnie wyjaśnić inaczej niż przez uzgodnienie ich zachowań na rynku. Przy tym istnienie porozumienia należy oceniać na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, przesłanek i rezultatów, których łączne wystąpienie wskazuje na zawarcie niedozwolonego porozumienia (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 09.08.2006 r., III SK 6/06; z 14.01.2009 r., III SK 26/08) – <a >wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 1 sierpnia 2022 r., sygn. akt KIO 1795/22.