
Regulacja art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, nie służy ponownemu wezwaniu do złożenia wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny, w tym nie powinna stanowić podstawy do złożenia szczegółowej kalkulacji podwykonawców.
Zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy Pzp w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Przepis ten nie stanowi podstawy do wzywania wykonawcy do wyjaśnienia zaoferowanej przez niego ceny ani - tym bardziej - do składania dokumentów, których nie złożył on pomimo już raz wystosowanego do niego w tym zakresie wezwania. KIO podkreśliła, że ustawodawca wyposażył zamawiającego w instrumenty mające służyć do wyjaśnienia ceny zaoferowanej w postępowaniu, które zawarł w art. 224 ust. 1 i nast. ustawy Pzp. Przepisy te stanowią lex specialis wobec art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, który nie może być stosowany zamiennie bądź z pominięciem jej art. 224 ust. 1 i nast.
Przepisy ustawy Pzp nie dają podstawy do formułowania tezy, zgodnie z którą postępowanie wyjaśniające w zakresie rażąco niskiej ceny ma charakter jednorazowy. Otóż, zależy to od konkretnej sytuacji faktycznej i wymaga każdorazowo odrębnej oceny. Skład orzekający podzielił stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej przedstawione w wyroku z 23 stycznia 2023 r. sygnatura akt KIO 81/23, zgodnie z którym ponowne wezwanie do złożenia wyjaśnień może być kierowane do wykonawcy, który już za pierwszym razem udzielił konkretnych, spójnych wyjaśnień, które jedynie w niektórych kwestiach wymagają doprecyzowania czy uzupełnienia. Jeżeli zaś wyjaśnienia nie zawierają żadnych konkretów i żadnych dowodów, to tym samym powtórne wezwanie do ich złożenia stanowiłoby niezgodne z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp dawanie wykonawcy tzw. "drugiej szansy".
Sygnatura
Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 22 grudnia 2025 r. sygn. akt KIO 5046/25