Kryteria, jakimi będziesz się kierował przy ocenie ofert, powinieneś sformułować w sposób umożliwiający ich rzetelną i zgodną z przepisami prawa weryfikację (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 27 grudnia 2007 r.; sygn. akt KIO/UZP 1446/07).
Zamawiający prowadził trybie przetargu nieograniczonego postępowanie na usługę całodobowej ochrony oraz monitoringu.
W specyfikacji istotnych warunków zamówienie wskazał, że jedynym z kryteriów oceny ofert będzie liczba budynków użyteczności publicznej podlegających obowiązkowej ochronie, chronionych przez wykonawcę w ramach należycie wykonanych lub wykonywanych zamówień w okresie ostatnich 3 lat przed wszczęciem przedmiotowego postępowania, a w przypadku, gdy okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie.
Wykonawca, który potwierdziłby największą liczbę budynków chronionych w ramach należycie wykonywanych lub wykonywanych zamówień w badanym okresie, miał otrzymać maksymalna liczbę punktów, a pozostali odpowiednio mniej, według wzoru wskazanego w siwz.
Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze oferty konsorcjum. Jednak na tę czynność jeden z wykonawców wniósł protest. Zarzucił zamawiającemu, że powinien wykluczyć wybranego wykonawcę i odrzucić jego ofertę.
Protestujący wykonawca wskazał, że wybrane konsorcjum w załączniku do oferty przedstawiło 4 obiekty, które nie podlegały obowiązkowej ochronie w okresie wymaganym przez zamawiającego. Tym samym konsorcjum dopuściło się poświadczenia nieprawdy w celu uzyskania większej ilości punktów przy ocenie ofert.
Zamawiający oddalił protest.
W uzasadnieniu podał, że protestujący nie posiada interesu prawnego w uzyskaniu zamówienia. Na poparcie tego twierdzenia wskazał, że nawet jeśli wybrany wykonawca nie uwzględnił by 4 obiektów, do których protestujący ma zastrzeżenia, oferta konsorcjum w wyniku oceny ponownie zostałaby uznana za najkorzystniejszą.
Protestujący wykonawca nie zgodził się z tym twierdzeniem i wniósł odwołanie.
Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że sformułowane przez zamawiającego kryterium oceny ofert odsyła do art. 5 ustawy z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. nr 114, poz. 740 ze zm.) Z przepisu tego wynika, że prowadzona przez wojewodów ewidencja budynków użyteczności publicznej podlegających obowiązkowej ochronie ma charakter poufny, stanowiący tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów ustawy z 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. z 2005 r. nr 196, poz. 1631).
Izba orzekła, iż ustalenie sposobu oceny ofert przez zamawiającego jest w tym kryterium wadliwe. Uniemożliwia dokonanie rzeczywistej oceny ofert przez zamawiającego.
Zamawiający ustalając w siwz kryteria, jakimi będzie się kierował przy ocenie ofert, powinien sformułować je w sposób umożliwiający ich rzetelną i zgodną z przepisami prawa weryfikację. Odwołanie się do informacji, które stanowią tajemnicę służbową, uniemożliwia zamawiającemu taką czynność, ponieważ, jak sam przyznał, nie ma dostępu do listy budynków użyteczności publicznej podlegających obowiązkowej ochronie.
KIO orzekła, że ustalone w tym brzmieniu kryterium oceny ofert utrudnia uczciwą konkurencję między wykonawcami oraz sprzyja ich nierównemu traktowaniu.
Izba stwierdziła, że postępowanie obarczone jest wadą uniemożliwiającą zawarcie ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Skład orzekający Izby uwzględnił odwołanie i unieważnił postępowanie zgodnie z dyspozycją art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp.
Podstawa prawna