
Obowiązek stosowania e-Doręczeń stał się w 2026 roku faktem dla podmiotów publicznych, jednak w praktyce rodzi on wątpliwości na gruncie zamówień podprogowych. O ile komunikacja prowadzona w postępowaniach objętych ustawą Pzp korzysta z ustawowego wyłączenia e-Doręczeń, o tyle przy zamówieniach poniżej progu 170 000 zł ustawodawca nie wprowadził analogicznej regulacji. Czy oznacza to konieczność stosowania e-Doręczeń w każdej formie korespondencji z wykonawcami? Wyjaśniamy, kiedy w procedurach podprogowych e-Doręczenia są obowiązkowe, a kiedy zamawiający może legalnie korzystać z innych kanałów komunikacji.
Wyłączenia stosowania ustawy z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zredagowane w jej art. 3, jakkolwiek obejmują postępowania o udzielenie zamówienia realizowane zgodnie z ustawą Pzp, tak nie odnoszą się literalnie do procedur zmierzających do udzielenia zamówień o wartości poniżej progu stosowania ustawy Pzp, wynoszącego w przypadku zamówień klasycznych 170 000 zł.
Stąd w doktrynie obserwuje się niepewność odnośnie do istnienia obowiązku stosowania e-doręczeń przy komunikacji pomiędzy zamawiającym a wykonawcami w toku takich procedur.
Brak ustawowego wyłączenia w tym obszarze nie powinien być jednak poczytywany niejako z automatu, jako istnienie wymogu stosowania ustawy o e-doręczeniach. Uzasadnieniem dla takiego stanowiska jest wykładnia innych, niż przywołany art. 3, przepisów ustawy o e-doręczeniach.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 tej ustawy, reguluje ona zasady doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej.
Tylko zatem wówczas, gdy z uwagi na specyfikę komunikacji, powinna ona przebiegać z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej, ustawa o e-doręczeniach znajduje zastosowanie.
O tym, jaka jest specyfika komunikacji podlegającej rygorom e-doręczeń, stanowi z kolei art. 4 ust. 1 tej ustawy. Wskazano tam, że podmiot publiczny doręcza korespondencję wymagającą uzyskania potwierdzenia jej nadania lub odbioru z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Dalej, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o e-doręczeniach, publiczna usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego to usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, o której mowa w art. 3 pkt 36 rozporządzenia 910/2014, świadczona przez operatora wyznaczonego.
Usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego:
Analiza ww. regulacji wskazuje na obowiązek stosowania e-doręczeń, tylko wówczas, gdy chodzi o korespondencję wymagającą uzyskania potwierdzenia jej nadania lub odbioru.
W przypadku zamówień podprogowych sposób prowadzenia procedury zamawiający samodzielnie kształtuje w wewnętrznym regulaminie (przy poszanowaniu zasad gospodarowania środkami publicznymi wynikającymi z ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych).
Jeżeli zamawiający nie ustanawia w regulaminie (ani w konkretnych okolicznościach) wymogu doręczania określonych pism „za potwierdzeniem”, to typowa komunikacja proceduralna w zamówieniach podprogowych nie będzie kwalifikowała się jako „korespondencja wymagająca potwierdzenia nadania lub odbioru” w rozumieniu art. 4 ustawy o doręczeniach elektronicznych.
Jeżeli natomiast zamawiający zamierza wywołać lub zabezpieczyć skutki prawne wymagające dowodu doręczenia (np. istotne oświadczenia lub wezwania umowne), to powinien przyjąć jako zasadę e-Doręczenia, chyba że zachodzi przypadek wyłączający z art. 6 tej ustawy.
W materiałach rządowych (serwis gov.pl – e-Doręczenia, zakładka „Materiały informacyjne” / „Przewodnik dla podmiotów publicznych”) publikacja: „Jak skutecznie wdrożyć e-Doręczenia?” (aktualizacja 30.12.2025 r.) jako przykład sytuacji kwalifikowanej przez autorów jako „wyjątek” wskazano „postępowanie w zakresie zamówień poniżej 170 tysięcy” (w starszych wersjach: „poniżej 130 tysięcy”).
W praktyce należy to odczytywać jako potwierdzenie, że przy zamówieniach podprogowych – co do zasady – nie ma potrzeby obejmowania e-Doręczeniami całej bieżącej komunikacji proceduralnej. Każdorazowo rozstrzygające pozostaje to, czy: