Czy zapłatę za jednorazową dostawę można rozłożyć na 36 miesięcy?

Jeżeli dostawa zostanie w całości wykonana jednego dnia, a wykonawca wystawi fakturę za całość wynagrodzenia, zamawiający nie powinien odraczać zapłaty na 36 miesięcy. Takie rozwiązanie może pozostawać w sprzeczności z przepisami o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, które określają maksymalne terminy zapłaty. Samo nazwanie płatności „ratami” nie powinno pozwalać na obejście tych terminów.

Artykuł 8 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych wprowadza ogólną zasadę dla podmiotów publicznych, według której termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 30 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi.

Wyjątek występuje jedynie dla podmiotów leczniczych − w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym, termin ten nie może przekraczać 60 dni.

Jedynie na marginesie należy zwrócić uwagę, że rozłożenie płatności na okres 3 lat po dostawie towaru zapewne spowoduje wzrost ceny oferty. Wykonawca, który przez 36 miesięcy oczekuje na zapłatę za już dostarczony towar, może uwzględnić w cenie koszt finansowania tego okresu. Z punktu widzenia zamawiającego może to zatem oznaczać wyższą cenę niż przy standardowym terminie płatności.

W konsekwencji, w moim przekonaniu, jeżeli przedmiotem zamówienia jest jednorazowa dostawa towaru, prawidłową i najbezpieczniejszą konstrukcją jest:

dostawa → odbiór → faktura → zapłata w ustawowym terminie.

Jeżeli zamawiający chce rozłożyć finansowanie zakupu na 36 miesięcy, powinien rozważyć inną konstrukcję zamówienia, odpowiadającą rzeczywistemu sposobowi jego realizacji, a nie jedynie odroczenie zapłaty za już wykonaną jednorazową dostawę.