Zobacz, jak poprawnie należy badać przesłankę wykluczenia dotyczącą podania nieprawdziwych informacji

W omawianej sprawie zarzuty odwołującego dotyczyły m.in.:

• naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia konsorcjum wobec niezasadnego przyjęcia, że wykazało ono spełnienie warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej i zawodowej tj. dysponowanie osobą kierownika budowy z doświadczeniem wymaganym przez zamawiającego;
• naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia z postępowania konsorcjum i uznania jego oferty za odrzuconą pomimo tego, iż co najmniej w wyniku lekkomyślności przedstawiło ono informacje w zakresie zdolności technicznej i zawodowej dot. kierownika budowy wprowadzające w błąd zamawiającego (wskazano, że miały one istotny wpływ na podjęte w postępowaniu decyzje zamawiającego).

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, iż zamawiający na podstawie przedstawionych
w dokumencie JEDZ oświadczeń wiedzy miał prawo przyjąć, że wykonawca ten (przystępujący) spełnia warunki udziału w postępowaniu. Dopiero podważenie przez odwołującego w trakcie rozprawy prawdziwości złożonych przez przystępującego oświadczeń pozwoliło Izbie na uwzględnienie zarzutu naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp.

Kluczowym było stwierdzenie KIO, iż jednym z koniecznych elementów wpisujących się
w hipotezę normy prawnej uregulowanej w przepisie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp jest istotny wpływ nieprawdziwych (wprowadzających w błąd) informacji na decyzje podejmowane przez podmiot zamawiający. Bez tego elementu, tj. bez przyjęcia przez zamawiającego, że zostało przez przystępującego wykazane spełnienie warunków udziału w postępowaniu, nie mogłoby dojść do uwzględnienia zarzutu związanego z nieprawdziwymi informacjami.

W okolicznościach tej sprawy zamawiający, opierając się na informacjach zawartych w dokumencie JEDZ, uznał, iż przystępujący wykazał spełnianie warunków udziału w postępowaniu wymaganych w stosunku do kierownika budowy (minimum 2 inwestycje, składające się na łączny minimalny 5-letni okres z uwzględnieniem rzeczowego charakteru realizowanych tam robót).

KIO stwierdziła, iż przesłanka wykluczenia określona w art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp zawiera w swojej treści kilka elementów, których spełnienie jest wymagane do stwierdzenia naruszenia przez podmiot zamawiający tego przepisu:

• wprowadzenie zamawiającego w błąd winno być wynikiem co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa ze strony wykonawcy,
• skutkiem powyższego jest błędne przekonanie zamawiającego, co do rzeczywistego stanu rzeczy,
• takie błędne przekonanie, choćby potencjalnie, powinno mieć przełożenie na przebieg postępowania (dosłownie: istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia).

W ocenie Izby, aby mogło dojść do podważenia przedstawionych w JEDZ oświadczeń, niezbędne jest przedstawienie dowodów spoza dokumentacji postępowania (spoza treści wniosku lub oferty złożonej w postępowaniu, jak również spoza korespondencji pomiędzy wykonawcami ubiegającymi się o udzielenie zamówienia a podmiotem zamawiającym). Wówczas na skutek swego rodzaju „wyjścia” poza informacje dostępne w ramach postępowania dochodzi do wykazania rzeczywistego stanu rzeczy podważającego stan wiedzy dostępny w procedurze.

W omawianym przypadku odwołujący udowodnił, że okres realizacji jednej z inwestycji wskazanych dla kierownika budowy jest rzeczywiście krótszy niż ten wynikający z treści oświadczenia zawartego w JEDZ. Jako dowód przedłożone zostało pismo od instytucji zamawiającej realizację wykazanej inwestycji.

W ocenie Izby już tylko ten element powoduje, że została wypełniona przesłanka wprowadzenia w błąd ujęta w treści art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. Mając na uwadze przedstawione przez odwołującego dowody, jak również czas i łatwość pozyskania informacji wskazujących na prawdziwy stan rzeczy, pozwala to na przypisanie przystępującemu choćby niedbalstwa lub braku należytej staranności.