Wiedza i doświadczenie mogą być czerpane zarówno w wyniku udostępnienia niematerialnych składników przedsiębiorstwa, jak i określonego personelu związanego z podmiotem udostępniającym omawiane zasoby. W drugim z wyróżnionych przypadków czynnik ludzki stanowi niejako nośnik udostępnionej wiedzy i doświadczenia (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 11 maja 2015 r.; sygn. akt KIO 863/15).
Zamawiający prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na pełnienie nadzoru nad kontynuacją projektowania budowy autostrady. Wykonując wcześniejszy wyrok Izby, wezwał wykonawcę X do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunku wiedzy i doświadczenia. W odpowiedzi na wezwanie wykonawca ten przedłożył ponownie wykaz usług obejmujący sześć usług: dwie własne i 4 udostępnione wraz z dowodami potwierdzającymi ich należyte wykonanie oraz zobowiązania podmiotów udostępniających swoje zasoby. Oferta wykonawcy X została wybrana jako najkorzystniejsza.
Inny wykonawca biorący udział w przetargu wykonawców złożył odwołanie. Stwierdził, że uzupełnione przez wykonawcę X dokumenty nie potwierdzają spełnienia opisanego warunku w zakresie wiedzy i doświadczenia.
Odwołujący wskazał, że możliwość korzystania w celu spełnienia warunków udziału w postępowaniu z potencjału podmiotu trzeciego została ograniczona wymogiem udowodnienia realnego dysponowania zasobami. Ocena dokumentów poświadczających zobowiązanie do oddania takich zasobów w każdym przypadku musi zostać dokonana indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki danego zamówienia. Dokument poświadczający oddanie do dyspozycji wykonawcy zasobów podmiotu trzeciego powinien wyrażać w sposób jednoznaczny wolę udzielenia wykonawcy ubiegającemu się o zamówienie odpowiedniego zasobu, określonego precyzyjnie poprzez podanie rodzaju i ilości zasobu oraz wskazać realną formę współpracy. Powyższych wymogów nie spełniają sporne zobowiązania.
Odwołujący zauważył, że przedłożone zobowiązania dotyczyły zarówno potencjału osobowego, jak i wiedzy i doświadczenia. Jednak zadeklarowany sposób wykorzystania zasobów oraz zakres udziału przy wykonywaniu zamówienia odnosi się już wyłącznie do udostępnienia potencjału osobowego, a pomija zupełnie zasób wiedzy i doświadczenia – wskazuje na to treść zobowiązania. Zgodnie z nią udostępnione zasoby będą wykorzystywane w następujący sposób, a mianowicie przez udział udostępnianego personelu w realizacji zamówienia. Udział ten przyjmie postać:
Odwołujący stwierdził, że sposób wykorzystania potencjału innych podmiotów jest właściwy wyłącznie dla skutecznego przekazania zasobu w postaci potencjału osobowego, pozostaje jednak bez związku z możliwością przekazania wymaganej zapisami siwz wiedzy i doświadczenia. Wskazany sposób wykorzystania zasobów bazuje na osobistych umiejętnościach udostępnianego personelu, które będą wykorzystywane w toku realizacji zamówienia. Powyższe nie ma jednak nic wspólnego z wiedzą i doświadczeniem posiadanym przez podmiot udostępniający, będący niewątpliwie podmiotem trzecim wobec tego personelu.
Ocena dokumentów poświadczających zobowiązanie do oddania takich zasobów w każdym przypadku będzie dokonywana indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki danego zamówienia. Podkreśla się jednak, że dokument stwierdzający oddanie do dyspozycji wykonawcy zasobów podmiotu trzeciego powinien wyrażać w sposób wyraźny i jednoznaczny wolę udzielenia wykonawcy ubiegającemu się o zamówienie odpowiedniego zasobu. Potencjał ten powinien być określony precyzyjnie poprzez podanie rodzaju i ilości zasobu oraz wskazanie realnej formy współpracy.
Krajowa Izba Odwoławcza orzekła, że zarzut związany z udostępnieniem zasobu wiedzy i doświadczenia nie zasługiwał na uwzględnienie. Realność udostępnienia zasobów była badana już przez Izbę w postępowaniu odwoławczym prowadzonym pod sygn. akt KIO 247/15. W wyroku z 24 lutego 2015 r. Izba nakazała wezwać wykonawcę X do uzupełnienia dokumentów, wskazując jednocześnie, że dokonanie tej czynności jest możliwe, wykonawca X był bowiem wzywany przez zamawiającego do uzupełnienia dokumentów w zakresie warunku wiedzy i doświadczenia, jednak w zawężonym zakresie.
Orzekając o kwestii związanej z realnością udostępnienia zasobów, Izba stanęła na stanowisku, że wykazanie spełniania warunku wiedzy i doświadczenia może być realizowane za pomocą określonych osób związanych z podmiotem udostępniającym wykonawcy ten zasób. Twierdzenia odwołującego oparte są na nieuzasadnionym, zbyt dosłownym rozumieniu tego warunku.
Trzeba mieć na względzie, że wiedza i doświadczenie mogą być czerpane zarówno w wyniku udostępnienia niematerialnych składników przedsiębiorstwa, jak i określonego personelu związanego z podmiotem udostępniającym omawiane zasoby. W drugim z wyróżnionych przypadków czynnik ludzki stanowi niejako nośnik udostępnionej wiedzy i doświadczenia. W ten sposób realizowane są najczęściej wskazywane przez wykonawców formy udostępniania tego zasobu.
Niekwestionowanym sposobem udostępniania wiedzy i doświadczenia są konsultacje merytoryczne związane z realizacją przedmiotu zamówienia. Przyjmuje się, że dokonuje ich podmiot trzeci, niemniej jednak nie można nie zauważyć, że w praktyce do udostępnienia zasobu dochodzi za pośrednictwem określonych osób, które tych konsultacji udzielają.
Izba nie uwzględniła argumentacji odwołującego, zgodnie z którą zadeklarowany sposób wykorzystania udostępnionych mu zasobów oraz zakres udziału podmiotu trzeciego przy wykonywaniu zamówienia nie odnosi się do udostępnienia wiedzy i doświadczenia.
W konsekwencji zakwestionowanie tego sposobu udostępnienia zasobu musi polegać na wykazaniu, że osoby, za pośrednictwem których do tego dojdzie, nie posiadają wiedzy i doświadczenia adekwatnego do opisanego w treści warunku udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Okoliczności sprawy wskazują, że odwołujący miał tego świadomość, próbując podważyć kompetencje osób ujętych w treści zobowiązania.