Zawarcie we wzorze umowy klauzul waloryzacyjnych nie może ograniczyć się jedynie do powielenia treści przepisu

Samo umieszczenie we wzorze umowy o zamówienie publiczne treści art. 142 ust. 5 ustawy Pzp jako klauzuli waloryzacyjnej jest niewystarczające. Intencją ustawodawcy było zobligowanie zamawiających do takiego uregulowania w umowach kwestii zmiany wynagrodzenia wykonawcy, aby w razie wystąpienia okoliczności uzasadniających uruchomienie mechanizmu waloryzacji strony nie toczyły sporów co do przebiegu tej procedury. Celu tego nie da się osiągnąć, odwołując się tylko do treści samego przepisu, ponieważ  przewiduje on swobodę w uregulowaniu tej kwestii (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 16 marca 2015 r.; sygn. akt KIO 413/15).