KIO 248/26

Sygn. akt: KIO 248/26

WYROK

Warszawa, dnia 23 lutego 2026 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca: Katarzyna Prowadzisz

Protokolant:   Wiktoria Ceyrowska

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 19 stycznia 2026 roku przez wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Politechnikę Krakowską im. Tadeusza Kościuszki z siedzibą w Krakowie

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego wykonawców wspólnie ubiegających się
‎o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
‎w Warszawie

orzeka:

1.Uwzględnia odwołanie w części, tylko w zakresie zarzutu 6.

Nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności z dnia 7 stycznia 2026 roku
‎tj. wyboru oferty najkorzystniejszej w postępowaniu pod nazwą Wdrożenie Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS) na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie.

Nakazuje powtórzenie czynności dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej
‎z jednoczesnym, zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, wskazaniem jednoznacznie doświadczenia za jakie przyznano punktację w kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)” ofercie wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie

W pozostałej części odwołanie uznaje za niezasadne.

2.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu i wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą w Warszawie

2.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu tytułem wpisu od odwołania,

kwotę 3 690 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt złotych zero groszy) poniesioną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,

kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,

kwotę 765 zł 90 gr (słownie: siedemset sześćdziesiąt pięć złotych dziewięćdziesiąt groszy) poniesioną przez wykonawcę Bonasoft spółka
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu tytułem kosztów dojazdu na posiedzenie i rozprawę,

kwotę 34 zł 00 gr (słownie: trzydzieści cztery złote zero groszy) poniesioną przez wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą we Wrocławiu tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

2.2zasądza od wykonawcy Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę
‎3 300 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące trzysta złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
‎w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą w Warszawie stosownie do wyniku postępowania,

2.3zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy Bonasoft spółka
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu kwotę 1 613 zł 00 gr (słownie: jeden tysiąc sześćset trzynaście złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez wykonawcę Bonasoft spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu stosownie do wyniku postępowania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga
‎za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Przewodniczący: ……………………………………….

Sygn. akt: KIO 248/26

U Z A S A D N I E N I E

Zamawiający – Politechnikę Krakowską im. Tadeusza Kościuszki z siedzibą
‎w Krakowie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą: Wdrożenie Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS) na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 5 września 2025 roku Dz.U. S: 170/2025 numer 581336-2025.

W dniu 19 stycznia 2026 roku odwołujący działając na podstawie art. 513 pkt 1 i 2 oraz art. 505 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620, dalej: ustawa / ustawa PZP/ PZP) wniósł odwołanie wobec następujących czynności i zaniechań zamawiającego:

1.1. zaniechanie odtajnienia (ujawnienia) pełnej treści wyjaśnień z dnia 20.11.2025 r.
‎w zakresie rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami, złożonych przez konsorcjum firm: Innergo Systems Sp. z o.o. – Lider Konsorcjum oraz Sages Sp. z o.o. – Partner konsorcjum (dalej łącznie jako „Konsorcjum”), niezasadnie zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa;

1.2. zaniechanie udzielenia informacji, które z projektów wymienionych w załączniku nr 1 A do formularza ofertowego Konsorcjum otrzymały dodatkowe punkty w ramach kryterium „Doświadczenie Kierownika projektu”;

1.3. przeprowadzenie nieprawidłowej czynności oceny i badania ofert, co doprowadziło do błędnej oceny oferty Konsorcjum, w wyniku której niesłusznie uznano, że Konsorcjum spełnia warunki udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej określonych w pkt 7.2. SWZ tabela pkt 4.1 i pkt 4.2;

1.4. przeprowadzenie nieprawidłowej czynności oceny i badania ofert, co doprowadziło do błędnej oceny oferty Konsorcjum, w wyniku której niesłusznie uznano, że oferta Konsorcjum jest zgodna z warunkami zamówienia;

1.5. dokonanie błędnej oceny oferty Konsorcjum w kryterium „Doświadczenie Kierownika projektu” poprzez nieuprawnione przyznanie 20 punktów w ramach tego kryterium;

1.6. dokonanie błędnej oceny oferty Konsorcjum poprzez uznanie, że zaoferowana przez tych wykonawców cena nie stanowi rażąco niskiej ceny, jak również, że koszty realizacji zamówienia nie są rażąco niskie; a w konsekwencji:

1.7. dokonanie wyboru oferty Konsorcjum jako najkorzystniejszej;

1.8. zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum w postępowaniu;

ewentualnie

1.9. zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia wykazu usług i osób w sposób potwierdzający spełnienie przez tych wykonawców warunków udziału w postępowaniu;

ewentualnie

1.10. zaniechanie wezwania Konsorcjum o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o. oraz wykazu osób;

ewentualnie

1.11. zaniechanie zwrócenia się do Akademii Pożarniczej w Warszawie o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o.

ewentualnie

1.12. zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia oświadczenia, o którym mowa w art. 117 ust. 4 PZP lub zwrócenia się do Konsorcjum o udzielenie wyjaśnień dotyczących treści złożonego oświadczenia.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowe opisanej w pkt 7.2. SWZ (tabela pkt 4.1), polegającej na wykonaniu (ukończeniu) minimum dwóch wdrożeń systemu USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studentów), pomimo, że żaden z członków Konsorcjum nie legitymuje się doświadczeniem w zakresie wykonania dwóch usług w/w usług, a Konsorcjum w sposób nieuprawniony zsumowało doświadczenie obu ich członków, gdyż Zamawiający nie przewidział takiego sposobu wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu w dokumentach zamówienia [ZARZUT NR 1];

ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTU NR 1, zarzuciłnaruszenie:

2)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej opisanej w pkt 7.2. SWZ (tabela pkt 4.1) polegającej na wykonaniu (ukończeniu) minimum dwóch wdrożeń systemu USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studentów), z czego mini-mum jedno wdrożenie musiało obejmować swoim zakresem co najmniej następujące moduły: tok studiów, płatności, stypendia, sprawozdawczość, USOS Web, internetowa rejestracja kandydatów (IRK), archiwum prac dyplomowych (APD), o wartości nie mniej-szej niż równowartość 900 000 zł (słownie: dziewięćset tysięcy złotych) i zawierało usługę gwarancji wraz ze świadczeniem usługi opieki serwisowej przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, pomimo, że usługa zrealizowana przez Partnera Konsorcjum nie obejmowała modułów: tok studiów oraz internetowa rejestracja kandydatów (IRK), jak również nie obejmowała usługi gwarancji wraz ze świadczeniem usługi serwisowej [ZARZUT NR 2];

ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTU NR 1 i NR 2, zarzucił naruszenie:

3)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 117 ust. 3 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu, pomimo, że zespół osób skierowany do realizacji zamówienia, określony przez Konsorcjum w wykazie osób, stanowią osoby związane umowami cywilnoprawnymi z Liderem Konsorcjum, podczas gdy zakres ich zadań powinny wykonywać osoby stanowiące zespół Partnera Konsorcjum, co narusza zasadę równego traktowania i przejrzystości postępowania [ZARZUT NR 3]

niezależnie od powyższego, zarzucił naruszenie:

4)art. 226 ust. 1 pkt 8 PZP w zw. z art. 224 ust. 1 – 3 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo, że cena zaoferowana przez tych wykonawców, jak również koszty realizacji zamówienia są rażąco niskie lub naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP po-przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum z uwagi na okoliczność, że wykonawca ten nie uwzględnił w wycenie istotnych kosztów związanych z realizacją zamówienia przez co oferta ta jest niezgodna z warunkami zamówienia [ZARZUT NR 4];

5)art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo, że oferta ta jest niezgodna z warunkami zamówienia z uwagi na okoliczność, że wykonawcy ci nie zawarli w ofercie prac związanych z przeprowadzeniem integracji systemu USOS z innymi systemami tj: szyna danych [ZARZUT NR 5]

6)art. 253 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 2 PZP przez przekazanie informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty z pominięciem informacji, o tym w oparciu, o które projekty wy-mienione w załączniku nr 1A formularza ofertowego Konsorcjum Zamawiający przyznał tej ofercie 20 pkt w ramach kryterium „Doświadczenia Kierownika projektu” [ZARZUT NR 6];

ewentualnie, w razie nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1 – 5, zarzucił naruszenie:

7)art. 239 ust. 1 PZP w zw. z 16 pkt 1 i 2 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP przez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców
‎i przejrzystości w związku z dokonaniem błędnej oceny oferty Konsorcjum
‎w kryterium „Doświadczenie Kierownika projektu” i nieuprawnione przyznanie
‎20 punktów w ramach tego kryterium, w sytuacji, gdy w rzeczywistości osoba wskazana przez Konsorcjum jako Kierownik projektu posiada doświadczenie jedynie w ramach jednego projektu dotyczącego wdrożenia systemu USOS i wobec tego oferta Konsorcjum w ramach tego kryterium powinna otrzymać jedynie 5 punktów [ZARZUT NR 7];

ewentualnie, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUTY NR 1 – 3 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 4 i NR 5 oraz ZARZUTU NR 7, zarzucił naruszenie:

8)art. 128 ust. 1 PZP zw. § 9 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy
‎i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy (Dz.U. 2020 poz. 2415 ze zm.; dalej jako: "Rozporządzenie ws. podmiotowych środków dowodowych"), przez zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia wykazu usług oraz wykazu osób w sposób potwierdzający spełnienie przez tych wykonawców warunku udziału w postepowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej [ZARZUT NR 8]

ewentualnie, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUTY NR 2 – 3 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1, NR 4
‎i NR 5 oraz ZARZUTUÓW NR 7 i NR 8, zarzucił naruszenie:

9)art. 128 ust. 4 PZP przez zaniechanie wezwania Konsorcjum o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o. oraz złożonego wykazu osób [ZARZUT NR 9]

ewentualnie, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUT NR 2 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1 i NR 3, ZARZUTÓW NR 4 i NR 5 oraz ZARZUTÓW NR 7 – 9, zarzucam naruszenie:

10)art. 128 ust. 5 PZP przez zaniechanie zwrócenia się do Akademii Pożarniczej
‎w Warszawie o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Part-nera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o. [ZARZUT NR 10];

ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1-4 i ZARZUTU NR 7 oraz uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUT NR 5 byłoby przedwczesne, zarzucam naruszenie:

11)art. 128 ust. 1 PZP lub 128 ust. 4 PZP w zw. z art. 117 ust. 4 PZP przez zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia oświadczenia, o którym mowa w art. 117 ust. 4 PZP, poprzez ujęcie w nim wszystkich prac składających się na przedmiot zamówienia, a w szczególności prac dotyczących integracji systemu USOS z innymi systemami tj. szyna da-nych lub do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie [ZARZUT NR 11];

niezależnie od powyższych zarzutów, zarzucam naruszenie:

12)art. 18 ust. 1 i ust. 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1233 ze zm; dalej jako „UZNK”) przez zaniechanie odtajnienia pełnej treści wyjaśnień wraz z załącznikami, złożonych przez Konsorcjum pismem z dnia 20.11.2025 r. w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny, pomimo nieskuteczności zastrzeżenia polegającego na objęciu tajemnicą przedsiębiorstwa fragmentów wyjaśnień i ich załączników, z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z art 11 ust. 2 UZNK umożliwiających uznanie tych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa, a dotyczących wartości gospodarczej zastrzeżonych informacji [ZARZUT NR 12].

Odwołujący wniósł o: uwzględnienie go w całości, jak również nakazanie zamawiającemu:

3.1. unieważnienia czynności wyboru oferty Konsorcjum jako najkorzystniejszej;

3.2. odtajnienia informacji zastrzeżonych przez Konsorcjum jako tajemnica przedsiębiorstwa;

3.3. odrzucenie oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu;

3.4. odrzucenie oferty Konsorcjum jako zawierającej rażąco niską cenę;

3.5. odrzucenie oferty Konsorcjum jako niezgodnej z warunkami zamówienia;

3.6. przeprowadzenie ponownego badania i oceny ofert z pominięciem oferty Konsorcjum;

ewentualnie

3.7. przeprowadzenie ponownego badania i oceny ofert oraz przyznanie prawidłowej liczby

punktów ofercie Konsorcjum w ramach kryterium „Doświadczenie Kierownika projektu”;

ewentualnie

3.8. wezwanie Konsorcjum do uzupełnienia wykazu usług i osób w sposób potwierdzający spełnienie przez tych wykonawców warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej opisanej w pkt 7.2. SWZ tabela pkt 4.1. i pkt 4.2;

ewentualnie

3.9. wezwanie Konsorcjum do złożenia wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 4 PZP dotyczących projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum Sages Sp. z o.o.;

ewentualnie

3.10. zwrócenie się przez Zamawiającego do Akademii Pożarniczej w Warszawie w trybie art. 128 ust. 5 PZP o złożenie wyjaśnień dotyczących projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum Sages Sp. z o.o.

ewentualnie

3.11. zwrócenie się przez Zamawiającego do Konsorcjum o uzupełnienie oświadczenia,
‎o którym mowa w art. 117 ust. 4 PZP, względnie do złożenia wyjaśnień co do treści tego oświadczenia.

Odwołujący wniósł, w zakresie postępowania dowodowego wnoszę o dopuszczenie
‎i przeprowadzenie dowodów na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia niniejszego odwołania, jak również dowodów, które zostaną złożone przez Odwołującego na rozprawie.

Odwołujący podał, że posiada interes we wniesieniu odwołania oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów PZP. Odwołujący złożył
‎w Postępowaniu ofertę, która została sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu ofert. Uwzględnienie odwołania przez Izbę będzie skutkować unieważnieniem czynności wyboru oferty Konsorcjum i odrzuceniem tej oferty lub zmianą liczby punktów przyznanej tej ofercie, co umożliwi Odwołującemu uzyskanie zamówienia i zawarcie umowy z Zamawiającym. Natomiast utrzymanie błędnej decyzji Zamawiającego w mocy, będzie skutkowało szkodą po stronie Odwołującego, w postaci utraty szans na uzyskanie Zamówienia i związanych z tym korzyści, w szczególności w postaci zysku z umowy o realizację przedmiotowego
‎zamówienia publicznego, a także możliwości poszerzenia doświadczenia, które mogłoby być przez Odwołującego wykorzystane przy ubieganiu się o realizację innych zamówień publicznych.

Odwołujący podał w treści odwołania uzasadnienie dla poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz wskazał elementy stanu faktycznego w oparciu
‎o dokumenty postępowania o zamówienie.

Po przeprowadzeniu posiedzenia i rozprawy z udziałem stron
‎oraz uczestnika postępowania odwoławczego na podstawie zebranego materiału
‎w sprawie Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620, dalej: ustawa / ustawa PZP) skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie zostało złożone do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 19 stycznia 2026 roku (poniedziałek) od czynności zamawiającego z dnia 7 stycznia 2026 r. podania informacji o wyborze oferty Konsorcjum jako najkorzystniejszej. Kopia odwołania została przekazana w ustawowym terminie zamawiającemu, co wynika z akt sprawy odwoławczej.

Skład orzekający Izby rozpoznając sprawę uwzględnił akta sprawy odwoławczej, które zgodnie z par. 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku
‎w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r. poz. 2453) stanowią odwołanie wraz z załącznikami oraz dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia w postaci elektronicznej lub kopię dokumentacji,
‎o której mowa w § 7 ust. 2, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma kierowane przez Izbę lub Prezesa Izby w związku z wniesionym odwołaniem.

Izba uwzględniała stanowisko prezentowane przez Zamawiającego w piśmie z dnia 13 lutego 2026 roku „Odpowiedź na odwołanie”, gdzie zamawiający oświadczył,
‎że:

Działając w imieniu Zamawiającego na podstawie art. 521 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2024, poz. 1320 z późn.zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, w odpowiedzi na odwołanie Wykonawcy: Bonasoft Sp. z o.o., ul. Krakowska 52, 50-425 Wrocław, wniesione w dniu 19 stycznia 2025 r. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Wdrożenie Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS) na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie”, nr referencyjny postepowania KA-2/034/2025, niniejszym oświadczam, że uwzględniam w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu.

Mając na uwadze dyspozycję art. 522 ust. 2 ustawy Pzp, w przypadku braku wniesienia sprzeciwu przez Przystępującego po stronie Zamawiającego przeciwko uwzględnieniu
‎w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu, wnoszę o umorzenie postępowania odwoławczego.

W wyniku zarządzenia Izby z dnia 13 lutego 2026 roku, uczestnik postępowania wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej: uczestnik postępowania odwoławczego / uczestnik) został wezwany w dniu 13 lutego 2026 roku do złożenia oświadczenia
‎w przedmiocie sprzeciwu co do uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości.

Pismem z dnia 16 lutego 2026 roku (wpływy do Izby w dniu 16 lutego 2026 roku) uczestnik postępowania wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej: uczestnik postępowania odwoławczego / uczestnik) wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów odwołania w całości, oraz wniósł o oddalenie odwołania
‎w całości.

Izba ustaliła i stwierdziła w zakresie zarzutów odwołania:

Zgodnie z art. 559 ust. 2 ustawy - Uzasadnienie orzeczenia zawiera wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w tym ustalenie faktów, które Izba uznała
‎za udowodnione, dowodów, na których się oparła, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówiła wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wskazanie podstawy prawnej orzeczenia
‎z przytoczeniem przepisów prawa.

Izba na wstępie wskazuję, zgodnie z art. 559 ust. 2 ustawy podstawy prawne oraz przytacza przepisy prawa:

- art. 16 ustawy - Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

- art. 17 ust. 2 ustawy - Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.

- art. 117 ust. 3 ustawy – W odniesieniu do warunków dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia mogą polegać na zdolnościach tych z wykonawców, którzy wykonają roboty budowlane lub usługi, do realizacji których te zdolności są wymagane.

- art. 117 ust. 4 ustawy - W przypadku, o którym mowa w ust. 2 i 3, wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia dołączają odpowiednio do wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo do oferty oświadczenie, z którego wynika, które roboty budowlane, dostawy lub usługi wykonają poszczególni wykonawcy.

- art. 128 ust. 1 ustawy - jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa
‎w , podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia
‎w wyznaczonym terminie, chyba że:

1) wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub

2) zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

- art. 128 ust. 4 ustawy - Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści oświadczenia, o którym mowa w , lub złożonych podmiotowych środków dowodowych lub innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu.

- art. 128 ust. 5 ustawy - Jeżeli złożone przez wykonawcę oświadczenie, o którym mowa w , lub podmiotowe środki dowodowe budzą wątpliwości zamawiającego, może on zwrócić się bezpośrednio do podmiotu, który jest w posiadaniu informacji lub dokumentów istotnych w tym zakresie dla oceny spełniania przez wykonawcę warunków udziału

- art. 226 ust. 1 ustawy - Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…)

2) została złożona przez wykonawcę: (…)

b) niespełniającego warunków udziału w postępowaniu, lub

(…)

5) jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia;

6) nie została sporządzona lub przekazana w sposób zgodny z wymaganiami technicznymi oraz organizacyjnymi sporządzania lub przekazywania ofert przy użyciu środków komunikacji elektronicznej określonymi przez zamawiającego;

7)  została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

8)  zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia;

- art. 224 ust. 1 ustawy - Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie
‎z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów
‎w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.

- art. 224 ust. 2 ustawy - W przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej w terminie jest niższa o co najmniej 30% od:

1) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1 i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika
‎z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia;

2) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, zaktualizowanej z uwzględnieniem okoliczności, które nastąpiły po wszczęciu postępowania, w szczególności istotnej zmiany cen rynkowych, zamawiający może zwrócić się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1.

- art. 224 ust. 3 ustawy - 3. Wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć w szczególności:

1) zarządzania procesem produkcji, świadczonych usług lub metody budowy;

2) wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo korzystnych warunków dostaw, usług albo związanych z realizacją robót budowlanych;

3) oryginalności dostaw, usług lub robót budowlanych oferowanych przez wykonawcę;

4) zgodności z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r.  oraz z 2023 r. ) lub przepisów odrębnych właściwych dla spraw, z którymi związane jest realizowane zamówienie;

5) zgodności z prawem w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

6) zgodności z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie;

7) zgodności z przepisami z zakresu ochrony środowiska;

8) wypełniania obowiązków związanych z powierzeniem wykonania części zamówienia podwykonawcy.

- art. 224 ust. 5 ustawy – Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.

- art. 224 ust. 6 ustawy - Odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

- art. 239 ust. 1 ustawy - Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

- art. 253 ust. 1 ustawy – Niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o:

1) wyborze najkorzystniejszej oferty, podając nazwę albo imię i nazwisko, siedzibę albo miejsce zamieszkania, jeżeli jest miejscem wykonywania działalności wykonawcy, którego ofertę wybrano, oraz nazwy albo imiona i nazwiska, siedziby albo miejsca zamieszkania, jeżeli są miejscami wykonywania działalności wykonawców, którzy złożyli oferty, a także punktację przyznaną ofertom w każdym kryterium oceny ofert i łączną punktację,

2) wykonawcach, których oferty zostały odrzucone

- podając uzasadnienie faktyczne i prawne.

- art. 18 ust. 1 ustawy - Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne.

- art. 18 ust. 2 ustawy - Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych
‎z postępowaniem o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie.

- art. 18 ust. 3 ustawy - Nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2022 r. poz. 1233), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji,

o których mowa w art. 222 ust. 5.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tj. z dnia 13 maja 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1233) dalej „ustawa uznk”:

- art. 3 ust. 1 ustawy uznk –

Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta,

- art. 11 ust. 2 - Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

W zakresie rozpoznania zarzutów odwołania:

W zakresie zarzutu 1 – naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowe opisanej w pkt 7.2. SWZ (tabela pkt 4.1), polegającej
‎na wykonaniu (ukończeniu) minimum dwóch wdrożeń systemu USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studentów), pomimo, że żaden z członków Konsorcjum nie legitymuje się doświadczeniem w zakresie wykonania dwóch usług w/w usług, a Konsorcjum w sposób nieuprawniony zsumowało doświadczenie obu ich członków, gdyż Zamawiający
‎nie przewidział takiego sposobu wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu
‎w dokumentach zamówienia [ZARZUT NR 1] – Izba zarzut uznała za niezasadny.

Istota tego zarzutu sprowadza się do tego, że w zakresie wykazania spełnienia warunku w odniesieniu do posiadana wymaganego doświadczenia wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie INNERGO Systems spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎z siedzibą w Warszawie oraz Sages spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
‎w Warszawie (dalej: uczestnik) wskazali dwie wymagane w warunku usługi, przy czym zostały one wykonane przez każdego z wykonawców wspólnie ubiegających się
‎o zamówienie osobno.

W SWZ w ramach wymagania związanego z wykonawcami wspólnie ubiegającymi się
‎o zamówienie (rozdział 13) zamawiający podał jedynie:

13.4. W odniesieniu do warunków określonych w pkt 7.2 tabela pkt 4 SWZ dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia, wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia mogą polegać na zdolnościach tych z wykonawców, którzy wykonają części zamówienia do realizacji których te zdolności są wymagane.

Powyższa treść spójna jest za art. 117 ust. 3 ustawy.

Odwołujący podnosił, że żaden z podmiotów nie legitymuje się doświadczeniem
‎w wykonaniu dwóch usług o wymaganych przez zamawiającego cechach i żaden
‎z wykonawców nie legitymuje się pewną powtarzalnością.

W ocenie Izby, mając na uwadze postanowienia SWZ stwierdzić należy na wstępie, że zamawiający nie ukształtował żadnych szczególnych, obiektywnie uzasadnionych wymagań w zakresie spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie posiadanego doświadczenia (art. 117 ust. 1 ustawy). To po stronie zamawiającego w SWZ istnieje obowiązek spełniania tych wymagań na etapie przygotowania SWZ oraz publikacji zamówienia. Po stronie wykonawców, w przypadku jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie pozostaje prawo wnioskowania do zamawiającego o wyjaśnienie takich wątpliwości tj.
‎co do braku ukształtowania szczególnych wymagań co do wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie. Skoro zamawiający nie wprowadził do SWZ żadenego szczególnego wymagania co do sposobu wykazania spełnienia warunku zamówienia, to w ramach „konsorcjum” możliwe było łączenie w wykazaniu warunku udziału posiadanego doświadczenia przez podmioty tworzące
‎to konsorcjum. Wprowadzenie postanowień z art. 117 ust. 1 ustawy uprawnia zamawiającego do podania sposobu wykazania warunku, które jest uzasadnione charakterem zamówienia i jest proporcjonalne. Natomiast przy braku ukształtowania jakichkolwiek wymagań w tym zakresie, sposób wykazania warunku pozostaje po stronie wykonawców składających oferty. Podkreślenia wymaga, że rozwiązanie to koreluje
‎z podnoszonymi zasadami dostępu do zamówień małych i średnich przedsiębiorców.
‎W Polityce Zakupowej Państwa (Uchwała nr 6 Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2022 r.
‎w sprawie przyjęcia Polityki zakupowej państwa) podano „Rozwiązaniem często wykorzystywanym przez MŚP, które dopuszcza ustawa Pzp, jest nawiązywanie współpracy w formie konsorcjum. Pozwala ono na łączenie posiadanych zasobów oraz potencjału (np. zasoby finansowe, organizacyjne, doświadczenie), w celu pozyskania zamówień publicznych przekraczających możliwości pojedynczych przedsiębiorców.” Stanowi również konsekwencję wdrożenia  dyrektywy klasycznej ( ),
‎co prowadzi do zrównania zasad korzystania z doświadczenia poszczególnych członków konsorcjum przez pozostałych, z sytuacją korzystania przez wykonawcę z doświadczenia podmiotu trzeciego. Tym samym brak wskazania przez zamawiającego, że nie dopuszcza sumowania potencjałów wykonawców ubiegających się wspólnie o zamówienie w ramach wykazania spełnienia warunku, prowadzi do wniosku, że sposób wykazania spełnienia warunku przyjęty przez uczestnika nie może być traktowany jako nieprawidłowy, z uwagi na treść art. 58 ust. 5 ustawy. Wymaga podkreślenia, że zarówno w doktrynie, np.: Prawo zamówień Publicznych Komentarz” wydany przez Urząd Zamówień Publicznych, jak również w bieżącym orzecznictwie na podstawie obowiązującej obecnie ustawy stanowiska te są jednoznaczne i spójne z powyższą konstatacją Izby.

W ramach oferty uczestnika zostało złożone, na podstawie Załącznika nr 9 do SWZ
‎w oparciu o art. 117 ust. 4 ustawy, oświadczenie co do tego jaki zakres zamówienia zostanie wykonany przez każdy z podmiotów wspólnie ubiegających się o udzielnie zamówienia.
‎To oświadczenie zgodnie ze wskazanym wcześniej przepisem ustawy w żaden sposób nie było kwestionowane przez odwołującego, nie odnosił się odwołujący w ogóle do tego oświadczenia.

Mając na uwadze powyższe Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie zarzutu (2) naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej opisanej w pkt 7.2. SWZ (tabela pkt 4.1) polegającej na wykonaniu (ukończeniu) minimum dwóch wdrożeń systemu USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studentów), z czego minimum jedno wdrożenie musiało obejmować swoim zakresem co najmniej następujące moduły: tok studiów, płatności, stypendia, sprawozdawczość, USOS Web, internetowa rejestracja kandydatów (IRK), archiwum prac dyplomowych (APD), o wartości nie mniejszej niż równowartość 900 000 zł (słownie: dziewięćset tysięcy złotych) i zawierało usługę gwarancji wraz ze świadczeniem usługi opieki serwisowej przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, pomimo, że usługa zrealizowana przez Partnera Konsorcjum nie obejmowała modułów: tok studiów oraz internetowa rejestracja kandydatów (IRK), jak również nie obejmowała usługi gwarancji wraz ze świadczeniem usługi serwisowej [ZARZUT NR 2] – zrzut ewentualny, w przypadku nieuwzględnienia zarzutu 1 – Izba zarzut uznała za niezasadny.

Izba stwierdza w tym miejscu, że w przypadku podnoszenia – jak uczynił
‎to odwołujący – naruszenia zarzutu zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy z powodu braku wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu, zarzut ten z natury rzeczy musi zostać uznany za niezasadny, bowiem w rozpoznawanym przypadku nie jest możliwe odrzucenie oferty na podstawi art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy na tym etapie postępowania. Odrzucenie oferty nie jest możliwe z powodu braku przeprowadzenia obowiązkowej w takich przypadkach procedury z art. 128 ust. 1 ustawy, czyli wezwania do złożenia, poprawienia lub uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych. Ugruntowanym w orzecznictwie
‎i piśmiennictwie jest to, że niedopuszczalne jest odrzucenie oferty bez uprzedniego obligatoryjnego przeprowadzenia czynności konwalidujących złożone dokumenty. Wymaga podkreślenia, że powyższe elementy stanowią kanon prowadzonych zamówień, a procedura ta jest znana ustawie zarówno obecnie obowiązującej jak i poprzedniemu aktowi prawnemu, nieobowiązującej już ustawy Prawo zamówień publicznych z 29 stycznia 2004 roku. Tym samym, aktualne pozostają w całości wypracowane i ugruntowane w tym zakresie stanowiska doktryny i orzecznictwa.

Podkreślenia wymaga, że innym zarzutem jest zaniechanie odrzucenia oferty (jak w tym przypadku), a innym zarzutem jest zaniechanie wezwania wykonawcy do uzupełnienia dokumentów w oparciu o art. 128 ust. 1 ustawy. Zarzut odnoszący się do procedury z art. 128 ust. 1 ustawy stanowi samodzielny zarzut, bowiem odnosi się do inne czynności zamawiającego niż odrzucenie oferty z postępowania. Nie jest wynikową rozpoznania zarzutu zaniechania odrzucenia oferty, a osobną podstawą do podnoszenia zarzutu odwołania. Nie można skutecznie postawić zarzutu zaniechania odrzucenia oferty, jeżeli nie była prowadzona procedura z art. 128 ust.1 ustawy, chyba że wykaże się i uzasadni brak podstaw do prowadzenia tejże procedury, do czego obowiązany jest składający odwołanie.

Odwołujący w stawianym zarzucie jak i swoim uzasadnieniu w żaden sposób nie odnosił się do powyższej obligatoryjnej procedury, nie wyjaśniał, że taka miała miejsce lub nie miała miejsca w czynnościach zamawiającego, jak również nie przedstawił stanowiska co do zasadności lub braku zasadności tej procedury. Skupił się jedynie na podnoszeniu argumentacji faktycznej w odniesieniu do merytorycznej oceny wykazanego doświadczenia w ramach realizacji zamierzenia „Świadczenie usług programowania/administrowania pracami w ramach wdrażania i utrzymania Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS) oraz usług programistycznych realizowanych dla Zespołu zadaniowego ds. realizacji projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej”

Izba, co należy podkreślić, nie ocenia tego zarzutu jako zarzutu przedwczesnego, bowiem
‎to wykonawca składający odwołanie decyduje jakie zarzuty uznaje za zasadne do podniesienia na danym etapie postępowania o zamówienie w postępowaniu odwoławczym. Skoro podnosi zarzut zaniechania odrzucenia oferty uczestnika jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej opisanej w pkt 7.2. SWZ (tabela pkt 4.1), to taki zarzut podlega ocenie. Odwołujący stawiając zarzut w postępowaniu odwoławczym podejmuje określone decyzje, które skutkują dla wykonawcy w tym postępowaniu odwoławczym, jak również mogą mieć znacznie na przyszłość w kolejnych postępowaniach odwoławczych, bowiem zarzuty postawione i rozpoznane (takie które nie zostały wycofane czy też uwzględnione bez sprzeciwu) tworzą res iudicata. Tak więc decyzje wykonawcy co do zasadności podnoszenia zarzutów odwołania powinny być rozpoznawane również w tym zakresie. Zarzutów odwołania nie stawia się w celu uzyskania danej oceny podnoszonej argumentacji, ale zarzuty powinny być nakierowane na możliwość uzyskania realnego rozstrzygnięcia w ramach postępowania odwoławczego (w oparciu o istniejący w postępowaniu o zamówienie stan faktyczny) dającego skutek w postępowaniu o zamówienie.

Wykonawca dla skuteczności swoich twierdzeń powinien w pierwszej kolejności wykazywać to, że wskazany podmiot (tu uczestnik postępowania) w ramach wykonania obligatoryjnej procedury uzupełnienia dokumentów nie wykazał takiego warunku udziału. Ewentualnie powinien był wykazywać, że w jego ocenie nie było podstawy do wzywania do uzupełnienia, poprawienia lub złożenia dokumentów na potwierdzenie warunku. Takiej argumentacji nie zawiera w swoim stanowisku. W ogóle nie odnosi się w ramach zarzutu do procedury z art. 128 ustawy, nawet nie ustalając w tym zakresie staniu faktycznego.

Skupia się jedynie odwołujący na ocenie merytorycznej złożonych dokumentów.

Zarzut odnoszący się do odrzucenia oferty uczestnika dla swojej skuteczności musi odnosić się do procedury uzupełniania dokumentów, w zasadzie, gdy takiej nie było – co ma miejsce w tym postępowaniu – i nie jest kwestionowana zasadność takiej procedury w ramach zarzutu, to nie ma żadnej podstawy do odrzucenia oferty wykonawcy na tym etapie, tym samym nie ma podstawy do oceny stwierdzania spełnienia bądź nie warunków udziału
‎w postępowaniu. Zarzut w takiej konstrukcji i przy takim uzasadnieniu faktycznym zawsze będzie niezasadny.

W żaden sposób merytoryczne odniesienie do argumentacji odwołującego nie zmieni oceny oferty w tym zakresie, bowiem zawsze ten zarzut będzie niezasadny i podlegał będzie oddaleniu. Dla prawidłowości konstrukcji zarzutów podnoszony powinien był być w takich okolicznościach zarzut naruszenia art. 128 ust. 1 ustawy, (bądź podnoszona argumentacja
‎o niezasadności takiej procedury) jako zarzut główny, w uzasadnieniu których wykazywane byłyby podstawy stwierdzające brak wykazania warunku zamówienia.

Tym samym zarzut ten jest niezasadny i dokonywanie oceny merytorycznej w zakresie podniesionej argumentacji faktycznej zarzutu sprowadzającej się do oceny merytorycznej przedstawionego doświadczenia, niezależnie od jej oceny, nie zmienia faktu, że podniesiony zarzut odwołania jest niezasadny.

Odwołujący podnosił, że referencyjne zadanie pn: „Świadczenie usług programowania /administrowania pracami w ramach wdrażania i utrzymania Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS) oraz usług programistycznych re-alizowanych dla Zespołu zadaniowego ds. realizacji projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” nie obejmowała modułów: tok studiów oraz internetowa rejestracja kandydatów (IRK), jak również nie obejmowała usługi gwarancji wraz ze świadczeniem usługi serwisowej.

W tym zakresie przedstawił uczestnik, wraz z wykazem usług, Referencję z dnia 1 grudnia 2025 roku, w której został zawarty faktyczny zakres zrealizowanej usługi. Jak słusznie zauważył uczestnik, odwołujący nie kwestionował treści referencji i jednocześnie przyznał,
‎że referencja potwierdza realizację określonych usług zgodnie z warunkiem zamówienia.
‎Jednocześnie z treści złożonego dowodu (dowód nr 1) przez odwołującego wynika,
‎że przed uruchomieniem przedmiotowego zamówienia uruchomiono usługi USOSadm, IRK oraz zmigrowano właściwe dane. Dowody w postaci wiadomości email pomiędzy wykonawcą a zamawiającym, jakie przedstawił uczestnik w zakresie realizacji referencyjnej umowy (dowód nr 2-4), która była realizowana w okresie 27.04.2022 – 30.09.2023 potwierdzają,
‎że realizowane były czynności kwestionowane przez odwołującego, powiązane
‎z kwestionowanym zakresem modułów. Samo odnoszenie się przez odwołującego do OPZ referencyjnego zamówienia nie jest wystarczające dla potwierdzenia zasadności jego twierdzeń w ocenie Izby. Wynika to z tego, że przewidziany w umowie, do której referował
‎w swoim stanowisku uczestnik pakiet godzin na realizację usług wskazuje, że podnoszone
‎w dowodach i wykazane w ramach referencji usługi faktycznie zostały zrealizowane. Podkreślenia wymaga, że sam odwołujący nie kwestionował ilości dodatkowych godzin jakie były przewidziane w umowie. Nie kwestionował również, że korespondencja jaką okazał się uczestnik potwierdzała realizację w trakcie umowy kwestionowanych modułów.

Natomiast w odniesieniu do kwestii określonej w warunku zamówienia usługi gwarancji wraz ze świadczeniem usługi opieki serwisowej przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Odwołujący w swoim stanowisku w odniesieniu do tego zakresu ponownie odnosi się do OPZ referencyjnego zamówienia. Z treści dowodu złożonego przez odwołującego wynika natomiast, że po zakończeniu umowy nie były realizowane usługi serwisu i gwarancji. Przy czym w ramach warunku nie było wymagane realizowanie tych kwestionowanych usług po zakończeniu umowy, tylko w okresie nie krótszym niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Uczestnik złożył oświadczenie w wyjaśnieniach na wezwanie zamawiającego, że usługa wdrożenia realizowana była przez cały okres trwania umowy (27.04.2022 - 30.09.2023), a usługa opieki serwisowej od dnia 30/09/2022-30/09/2023. Potwierdza to również dowód złożony przez odwołującego zgodnie z którym wykonawca gwarantował pełne i sprawne funkcjonowanie systemu przekazywanego odbiorami częściowymi aż do odbioru końcowego.

Niemniej powyższa ocena zakresu wykazania spełnienia warunku nie ma żadnego znaczenia dla oceny zarzutu odwołania, bowiem Izba nie może orzekać w zakresie nakazania odrzucenia oferty wykonawcy bez uprzedniego wezwania do jej poprawienia czy uzupełnienia zgodnie z procedurą art. 128 ustawy, która to procedura jest obligatoryjna.

Tym samym, mając w całości na uwadze powyższe Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie zarzutu (3) naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b PZP w zw. z art. 117 ust. 3 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu, pomimo, że zespół osób skierowany do realizacji zamówienia, określony przez Konsorcjum w wykazie osób, stanowią osoby związane umowami cywilnoprawnymi z Liderem Konsorcjum, podczas gdy zakres ich zadań powinny wykonywać osoby stanowiące zespół Partnera Konsorcjum, co narusza zasadę równego traktowania i przejrzystości postępowania [ZARZUT NR 3] zrzut ewentualny, w przypadku nieuwzględnienia zarzutu 1 i 2 – Izba zarzut uznała za niezasadny.

W odniesieniu do podniesionego zarzutu odwołania, podobnie jak w przypadku zarzutu nr 2 odwołania, odwołujący wskazuje na zaniechanie odrzucenia oferty uczestnika jako złożonej przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu
‎i w konsekwencji tego oferta ta powinna zostać odrzucona. W ocenie Izby - tak samo jak
‎w zakresie zarzutu 2, którą to argumentację z zarzutu 2 Izba powołuje w całości w zakresie rozpoznania zarzutu 3 – nie jest możliwe, na tym etapie postępowania o zamówienie
‎w postępowaniu odwoławczym nakazanie odrzucenia oferty wykonawcy uczestnika, na tej podstawie, że nie wykazał on spełnienia warunków udziału w postępowaniu. Zasadą prawa zamówień publicznych, jest prowadzenie procedury z art. 128 ust. 1 ustawy przy braku wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu o zamówienie. Odwołujący w ogóle nie odnosi się do tych okoliczności, a wskazuje na konieczność odrzucenia oferty. Odwołujący powinien był wykazywać to, że wykonawca ten w ramach wykonania obligatoryjnej procedury uzupełnienia dokumentów nie wykazał takiego warunku udziału. Ewentualnie powinien był wykazywać, że w jego ocenie nie było podstawy do wzywania do uzupełnienia, poprawienia lub złożenia dokumentów na potwierdzenie warunku. Takiej argumentacji nie zawiera w swoim stanowisku. Skupia się jedynie na ocenie merytorycznej złożonych dokumentów.

Tak jak i w przypadku zarzutu 2 odwołania Izba nie uznała przedwczesności zarzutu, bowiem o tym jakie zarzuty stawia w postępowaniu odwoławczym wykonawca decyduje odwołujący i skoro twierdzi, że ofertę należy odrzucić to nie ma żadnej podstawy
‎do stwierdzenia przedwczesności zarzutu. Takiej argumentacji nie zawiera w swoim stanowisku. Skupia się jedynie na ocenie merytorycznej złożonych dokumentów w zakresie warunku z punktu 7.2 SWZ tabela pkt 4.2 w odniesieniu do dysponowania osobami skierowanymi do realizacji zamówienia.

W żaden sposób merytoryczne odniesienie do argumentacji odwołującego nie zmieni
‎w orzeczeniu oceny oferty w tym zakresie, bowiem ten zarzut będzie zawsze niezasadny
‎i podlegał będzie oddaleniu. Dla prawidłowości konstrukcji zarzutów podnoszony powinien był być w takich okolicznościach zarzut naruszenia art. 128 ust. 1 ustawy (bądź podnoszona argumentacja o niezasadności takiej procedury) jako zarzut główny, w uzasadnieniu których wykazywane byłyby podstawy stwierdzające brak wykazania warunku zamówienia.

Natomiast w odniesieniu do tego stanowiska jakie prezentuje odwołujący w odwołaniu Izb podzieliła stanowisko prezentowane przez uczestnika postępowania. W ocenie Izby zasadne jest stwierdzenie, że odwołujący dokonał swoistej indywidualnej oraz niezgodnej
‎z ustawą i SWZ wykładni, która w efekcie prowadzi do powstania nieznanym ustawie zależnością w zakresie zmieszania warunków udziału w postępowaniu oraz wymagań
‎co do wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie. Ocena w zakresie spełniania warunku udziału w postępowaniu jest oceną indywidualną i niezależną od danych podanych w zakresie wykazania innych warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący łączy zakres realizacji zamówienia w podziale na członków „konsorcjum” z wykazem osób wskazanych
‎do realizacji zamówienia i kontekście ich współpracy z „liderem konsorcjum”, twierdząc,
‎że nie został spełniony warunek właśnie z tego powodu.

W ocenie Izby taka argumentacja nie znajduje żadnego umocowania w zakresie ustawy,
‎jak również w żaden sposób nie potwierdza braku wykazania spełniania warunku udziału
‎w postępowaniu. Na potwierdzenie warunku określonego w SWZ w punkcie 7.2 tabela pkt 4.2 wykonawca wskazać dysponowanie bądź to, że będzie dysponował osobami, które skieruje do realizacji zamówienia, które zostały wymienione, tj.: Kierownik projektu (1 osoba), Konsultant wdrożeniowy USOS (1 osoba), Specjalista ds. integracji (1 osoba) – wraz
‎ze wskazaniem wymagań w odniesieniu do każdej z tych osób. Wymaganie zamawiającego w żaden sposób nie było powiązane z odniesieniem do wcześniejszego zatrudnienia
‎czy współpracy danej osoby z którymkolwiek podmiotem. Jednocześnie jak słusznie zauważył uczestnik, ofertę składają wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie
‎co wpływa na możliwości wykazania spełnienia warunków zamówienia. Izba zarzut
‎w warstwie merytorycznej uznała za niezasadny, choć i tak podstawą stwierdzenia niezasadności zarzutu odwołania jego konstrukcja.

Niemniej powyższa ocena zakresu wykazania spełnienia warunku nie ma żadnego znaczenia dla oceny zarzutu odwołania, bowiem Izba nie może orzekać w zakresie nakazania odrzucenia oferty wykonawcy bez uprzedniego wezwania do jej poprawienia czy uzupełnienia zgodnie z procedurą art. 128 ustawy, która to procedura jest obligatoryjna.

Tym samym, mając w całości na uwadze powyższe Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie zarzutu (4) art. 226 ust. 1 pkt 8 PZP w zw. z art. 224 ust. 1 – 3 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo, że cena zaoferowana przez tych wykonawców, jak również koszty realizacji zamówienia są rażąco niskie lub naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP po-przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum z uwagi na okoliczność, że wykonawca ten nie uwzględnił w wycenie istotnych kosztów związanych z realizacją zamówienia przez co oferta ta jest niezgodna z warunkami zamówienia [ZARZUT NR 4] – Izba zarzut uznała za niezasadny.

W odniesieniu do kosztów realizacji zamówienia jakich to brak podnosi w odwołaniu odwołujący Izba stwierdza, że nie ma podstawy do uznania argumentacji odwołującego. Podniesieniowy zarzut odwołania jest decyzją wykonawcy, dlatego też bez wpływu na ocenę w zakresie tego zarzutu pozostaje stanowisko wykonawcy odwołującego co do tego braku możliwości odniesienia się do pełnej weryfikacji złożonych przez uczestnika wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny, z uwagi na zastrzeżenie jako tajemnica przedsiębiorstwa ich kluczowych elementów, którymi są m.in wysokość stawki za roboczogodzinę, czy też liczba roboczogodzin przyjęta do realizacji zamówienia. Podejmowanie decyzji o podnoszeniu danego zarzutu wiąże się z koniecznością argumentacji faktycznej uzasadniającej podniesiony zarzut. Jednocześnie należy podkreślić w odniesieniu do tego zarzutu, że odwołujący jedynie szczątkowo i wybiórczo odnosi się do treści wyjaśnień jaka jest jawna i pomija w swojej argumentacji stanowiska prezentowane przez uczestnika w tych wyjaśnieniach.

W odniesieniu do kosztów odnoszących się do siedziby jednego z konsorcjantów oraz odbywania podroży służbowych – w załączniku nr 2 do złożonych wyjaśnień Kalkulacja kosztów w tabeli podane zostały informacje na temat sposobu kalkulacji kosztów delegacji, dojazdów, ewentualnych noclegów i nie zostało to objęte tajemnicą przedsiębiorstwa zgodnie z przekazaną przez zamawiającego dokumentacją (nie zostało w tym załączniku zaznaczone to na czerwono, jak pozostałe informacje co do kosztów). Odwołujący skupia się na wykazywaniu informacji o ustalonym przez siebie miejscu pracy poszczególnych osób ale nie odnosi się do danych podanych w treści ww. załącznika. W żaden sposób również nie odnosi się do podnoszonego braku wymogu pracy stacjonarnej (załącznik nr 1) w wielu punktach złożonych wyjaśnień. Co do podnoszonej konieczności odbywania licznych i regularnych podroży służbowych odwołujący nawet nie uprawdopodobnił, ile i jak często takie podróże miałby być odbywane. W ocenie Izby samo odnoszenie się do podanych w CEDIG miejsc świadczenia usług przez poszczególne osoby nie uzasadnia w żaden sposób stwierdzenia o nieuwzględnieniu wystarczających kosztów w zakresie dojazdów, delegacji i noclegów, które wyszczególnił w swojej kalkulacji uczestnik postępowania. W ocenie Izby stanowisko odwołującego w tym zakresie jest niezasadne.

Odwołujący również w zakresie argumentacji sprowadzającej się do odnoszenia się
‎do kwalifikacji, doświadczenia oraz posiadania rozwiązań, mających umożliwić mu uczestnikowi realizację zamówienia przy istotnie obniżonych kosztach w żaden sposób nie wyjaśnia, jaki miałoby to wpływ na faktyczną kalkulację ceny oferty. Jednocześnie podnosi, że w oparciu o te same elementy kosztowe wszyscy wykonawcy kalkulują cenę oferty – skoro o te same elementy kosztowe kalkulowana jest cena oferty, jak podnosił odwołujący,
‎to rolą odwołującego było wskazanie tych elementów, które w jego ocenie nie zostały wycenione lub zostały wycenione w jego opinii za nisko. Oczywiście taka argumentacja ma założenia hipotetyczne, jednakże jej brak stanowi o ogólnikowym i blankietowym podnoszeniu przez odwołującego argumentacji.

Odwołujący odniósł się osobno do braku ujęcia w wycenie wielu elementów wynikających

z OPZ:

- brak ujęcia w kalkulacji kosztu związanego z koniecznością wykonania przez Specjalistę ds. integracji w ramach etapu nr 3, czynności polegającej na integracji systemu USOS z systemem bibliotecznym:

W zakresie powyższego stwierdzić należy, że w żaden sposób odwołujący nie wykazał, że zgodnie z OPZ to specjalista ds. integracji miał wykonywać te czynności, nie podał żadnych postanowień SWZ OPZ, które wymagałyby w sposób jednoznaczny, że czynności te ma wykonywać konkretnie nazwany w kalkulacji kosztów specjalista ds. integracji – odwołujący odwołał się do zakresu zadań jaki jest wymagany, ale nie dokładnie do stanowiska do jakiego ma to być przypisane. Wymaga wskazania również, że nie kwestionował w tym miejscu istoty stanowiska konsultanta technicznego jako takiego, ale wskazywał na przesunięcie zadania – tyle że nie podał żadnych okoliczności uzasadniających brak takiej możliwości. Podał uczestnik w Załączniku nr 2 Kalkulacja kosztów jednoznacznie w ramach Etapu 3 - „Techniczna realizacja integracji systemu USOS z systemami wewnętrznymi uczelni, w szczególności z systemami ERP/finanse, kadry/HR, KOHA oraz systemami tożsamości/ system uwierzytelniania danych logowania do USOS przy użyciu ADFS , szyna danych”, jednocześnie wyjaśnił, że KOHA to system biblioteczny. Koszty o jakich mowa zostały uwzględnione w Kalkulacji kosztów, co w zasadzie pośrednio potwierdza odwołujący twierdząc o ich przesunięciu. Izba stwierdza w tym miejscu, na podstawie załącznika nr 2 do wyjaśnień w części objętej tajemnicą przedsiębiorstwa, że stanowisko odwołującego co do obniżenia kosztów realizacji przez takie przyporządkowanie zadania jest niezasadna.

- brak kosztu związanego z konfiguracją i parametryzacją modułu obsługi toku studiów
‎w ramach etapu 2:

Odwołujący podał, że w wyjaśnieniach użyto „obsługę programu studiów” a nie „obsługę toku studiów” – jednocześnie w żaden sposób nie wykazuje, że w ramach przedmiotowej dokumentacji zamówienia OPZ, te określenia mają zupełnie inne znacznie, a co za tym idzie zupełnie inny zakres przedmiotowych realizacji w ramach zamówienia. W ramach odwołania również nie wyjaśnia na czym miałaby polegać różnica w takim określeniu. Dopiero na etapie rozprawy podejmuje działania związane w wykazaniem różnicy pomiędzy tymi określeniami, co należy uznać za spóźnioną argumentację, ale nadal nie wyjaśnia, na podstawie jakich postanowień OPZ należałoby stwierdzić, że użyte w wyjaśnieniach stwierdzenie „obsługa programu studiów” a nie „obsługa toku studiów” nie uzasadnia dokonania w pełni kalkulacji ceny oferty. Wykonawca nie wykazał, że „obsługa programu studiów” w ramach tej dokumentacji stanowi inny element niż „obsługa toku studiów”. Podnosił, że jest to coś innego, ale w oparciu o dokumentację zamówienia nie wykazał tego. Uczestnik natomiast wyjaśnił, że zarzut ten ma charakter wyłącznie semantyczny. W praktyce wdrożeniowej systemów uczelnianych uruchomienie obsługi toku studiów jest warunkiem koniecznym dla wdrożenia i działania pozostałych modułów, w szczególności takich jak zaliczenia, egzaminy, płatności, stypendia, IRK, APD czy sprawozdawczość. Bez zdefiniowania struktury kształcenia (programów studiów), etapów studiów oraz reguł ich realizacji nie jest możliwe techniczne uruchomienie ani skonfigurowanie innych modułów, gdyż moduły te korzystają z danych i zależności wynikających właśnie z toku studiów. W tym sensie użycie pojęcia „obsługa programów studiów” odnosi się do tego samego obszaru funkcjonalnego, który w SWZ określony został jako „obsługa toku studiów”, stanowiącego fundament całego systemu. Izba, przy braku wykazania przez odwołującego w ramach przedmiotowej dokumentacji zamówienia OPZ, że wskazywane określenia mają zupełnie inne znacznie jak również uwzgledniający wyjaśnienia uczestnika uznała, że stosowane koszty zostały skalkulowane w cenie oferty.

- brak kosztów związanych z całościową obsługą toku studiów:

W tym zakresie podobnie jak miało to przy wcześniejszym zakresie, przyjmując w całości powyższe stanowisko również w tym miejscu, Izba stwierdza, że odwołujący nawet nie wyjaśnił dlaczego uważa, że nie uwzględniono kosztów związanych z całościową obsługą toku studiów. Podkreślenia wymaga, że ujmuje to wykonawca w osobnym punkcie uzasadnienia i nie odwołuje do wcześniejszej argumentacji. W ocenie Izby brak jest możliwości uznania tej argumentacji za zasadną choćby z tego powodu, że nie wyjaśnił odwołujący co rozumie pod pojęciem „całościową obsługą toku studiów”. Natomiast nie odnosząc się do użytego określenia „obsługa programu studiów” w zakresie tej argumentacji, nie kwestionuje również takiego określenia przez uczestnika. Izba ocenia tyle ile jest podane przez odwołującego w jego stanowisku, nie poszukuje jakiejkolwiek argumentacji za odwołującego.

- brak kosztu związanego z integracją systemu USOS z dotychczasowym systemem dziekanatowym PK:

W odniesieniu do tego elementu stwierdzić należy, że koszty te zostały wskazane, co wynika z jednoznacznie z /załącznika nr 2 do wyjaśnień Kalkulacja kosztów, gdzie dla Eatpu nr 2 podano dla specjalisty ds. integracji jak i dla konsultant techniczny/administrator systemów IT w ramach czynności za które będą odpowiedzialni: przeniesienie danych z systemu dziekanatowego PK (HMS) do USOS. Odwołujący nie odnosił się w swoim stanowisku do etapu jakiego miało dotyczyć jego wskazanie. Izba uznała zarzut za niezasadny w tym zakresie.

- brak kosztu związanego z obsługą procesu testowania (pre-test i post test) dla wszystkich uczestników szkoleń:

W odniesieniu do tego zarzutu odwołujący wskazał, że uczestnik nie zawarł w wycenie kosztów nakładu pracy związanego z przygotowaniem, w tym związanym z przygotowaniem materiałów papierowych, przeprowadzeniem i sprawdzeniem testów kompetencyjnych dla ponad 200 pracowników uczelni. Na podstawie wyjaśnień w tym załącznika nr 2 Kalkulacja kosztów stwierdzić należy, że dla Etapu 5 (Etap 5 (§ 1 ust. 2 pkt 5) -przygotowanie dokumentacji oraz przeprowadzenie szkoleń dla Pracowników Zamawiającego, (SUMA etapu) jednoznacznie zostały wskazane w odniesieniu do każdej wyszczególnionej funkcji zadania związane z przygotowaniem szkoleń, przygotowaniem dokumentacji oraz przeprowadzeniem szkoleń w poszczególnych zakresach. Również wynika powyższe z punktu V załącznika nr 1 do wyjaśnień, gdzie jednoznacznie zostało podane, że szkolenia odbędą się zgodnie z „zakresem opisanym w OPZ”. Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że informacje zawarte w wyjaśnieniach, o których mowa powyżej nie odpowiadają wskazanemu w odwołaniu wymaganiu OPZ. Mając na uwadze powyższe Izba uznała zarzut za niezasadny.

- brak kosztu związanego z przeprowadzeniem szkoleń w pełnym zakresie. Odwołujący podał, że nie uwzględniono kosztów szkoleń w obszarach: obsługa toku studiów, obsługa rejestracji na zajęcia, obsługa USOSweb, APD, brak jest również warsztatów dla IT.

Izba podobnie jak powyżej mając na uwadze treść załącznika nr 1 gdzie między innymi jednoznacznie zostało podane, że szkolenia odbędą się zgodnie z „zakresem opisanym
‎w OPZ” oraz załącznika nr 2 do wyjaśnień stwierdza, że stanowisko odwołującego jest niezasadne. Podkreślenia wymaga, że wykonawca znał treść wyjaśnień wraz z załącznikami nieobjętą tajemnicą przedsiębiorstwa, ale nie odnosi się w żaden sposób do tych wyjaśnień podnosząc zarzut w tej warstwie jak i w pozostałych. Natomiast informacje o szkoleniach w załączniku nr 2 były przypisane do poszczególnych stanowisk. Odwołujący wymienia poszczególne obszary, w których według niego nie uwzględniono szkoleń, ale nie odnosi tego do faktycznych oświadczeń złożonych w wyjaśnieniach ceny oferty. Co do „obsługi toku studiów” mając na uwadze powyżej poczynioną argumentację w tym zakresie stwierdza Izba, że niezasadne jest stanowisko odwołującego. W odniesieniu do podnoszonych „Warsztaty dla IT” zostało podane w ramach zadań konsultanta technicznego/adminitratora systemów IT – „Przeprowadzenie szkoleń w zakresie utrzymania systemu”.

Mając powyższe na uwadze Izba stwierdza niezasadność zarzutu 4 odwołania co do naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy. Również w zakresie naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy, gdzie w ocenie Izby odwołujący nie wykazał niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia określonymi w dokumentach zamówienia. Zaznaczenia wymaga, że w zakresie zarzutu odwołania niezgodność oferty z warunkami zamówienia odwołujący powiązał z nieuwzględnieniem kosztów związanych z realizacją zamówienia co miało stanowić o niezgodności oferty z warunkami zamówienia.

W zakresie zarzutu (5) art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo, że oferta ta jest niezgodna z warunkami zamówienia z uwagi na okoliczność, że wykonawcy ci nie zawarli w ofercie prac związanych z przeprowadzeniem integracji systemu USOS z innymi systemami tj: szyna danych [ZARZUT NR 5] – Izba zarzut uznała za niezasadny.

Odwołujący podał, że przedmiot zamówienia obejmuje m.in. prace związane z integracją systemu USOS z systemami istotnymi z punktu wdrożenia, tj. w zakresie m.in. szyny danych WS02. Odwołujący podniósł, że w treści oferty uczestnika, w szczególności w oświadczeniu złożonym na podstawie art. 117 ust. 4 PZP, w którym wskazano zakres prac realizowanych przez poszczególnych konsorcjantów, brak jest jakiegokolwiek przypisania powyższego elementu do realizacji któremukolwiek z podmiotów.

Uczestnik w swoim piśmie podał, że zarzut nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym. „Szyna danych” została bowiem uwzględniona w treści oświadczenia - strona 4 oświadczenia Załącznik nr 9 do SWZ.

W ocenie Izby odwołujący nie wykazał żadnej niezgodności z przedmiotem zamówienia. Dokumenty składane w postępowaniu o zamówienie mają swoje określone przeznaczenie
‎i znaczenie dla oceny w poszczególnych wymiarach określonych ustawą. Oświadczenie a art. 117 ust.4 ustawy składane jest w innym celu tj. wykazania, które roboty budowlane, dostawy lub usługi wykonają poszczególni wykonawcy. Jeżeli zatem odwołujący powołując się na ten dokument nie twierdził, że oświadczenie nie obejmuje jakiegoś zakresu zamówienia zgodnie z jego przeznaczeniem winien był odnosić się do treści i znaczenia tego oświadczenia w ramach spełnienia wymagania na jakie owo oświadczenie jest składane. Tego nie uczynił w zakresie tego zarzutu, podnosząc stanowisko o niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia. Na marginesie należy dodać, że odwołujący nie wykazał,
‎że w ramach tego zamówienia przewidziana jest jakakolwiek inna szyna danych niż ta, którą wskazuje.

Mając powyższe na uwadze Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie zarzutu (6) naruszenia art. 253 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 2 PZP przez przekazanie informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty z pominięciem informacji, o tym w oparciu, o które projekty wymienione w załączniku nr 1A formularza ofertowego Konsorcjum Zamawiający przyznał tej ofercie 20 pkt w ramach kryterium „Doświadczenia Kierownika projektu” [ZARZUT NR 6] –

W odniesieniu do naruszenia powyższego zarzutu odwołania Izba stoi na stanowisku, że brak podania informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej informacji dotyczących zakresu przyznanych punktów w ramach kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)” stanowi zarzut zasadny.

Zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 1 ustawy zamawiający obowiązany jest niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty do podania równocześnie wszystkim wykonawcom, którzy złożyli oferty informacji o punktacji przyznanej ofertom w każdym kryterium oceny ofert i łączną punktację, podając uzasadnienie faktyczne i prawne. Odniesienie w tym przepisie poczynione po punkcie drugim od myślnika odnosi się do obu punktów art. 253 ust. 1 ustawy. Powyższa regulacja koreluje z art. 16 ustawy, tj. zasadami Prawa zamówień publicznych, w szczególności z zasadą przejrzystości postępowania oraz zasadą równego traktowania wykonawców i zasadą konkurencyjności.

Podkreślenia wymaga w tym postępowaniu odwoławczym, że podnoszony brak podania wszelkich informacji uzasadniających faktycznie przyznaną ilość punktów odnosi się
‎do kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)”, w którym przyznane zostały punkty jedynie w części jaką mógł wykonawca uzyskać tj. 20 punktów z 40 możliwych do uzyskania (po zmianach SWZ). W załączniku nr 1A do oferty podanych w wykazie: Informacje dotyczące doświadczenia zawodowego Kierownika Projektu (D) (kryterium oceny ofert) podanych zostało 7 projektów jakimi legitymował się podany Kierownik projektu.

Zgodnie z SWZ po zmianach zamawiający określił następujący sposób przyznawania punktacji w kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)”:

(…) Punkty zostaną przyznane, na podstawie następujących zasad:

Gdy Kierownik Projektu posiada:

- doświadczenie w kierowaniu zespołem wdrożeniowym w realizacji 1 usługi wdrożenia Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS), dla podmiotów działających w oparciu o ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – 5 pkt,

doświadczenie w kierowaniu zespołem wdrożeniowym w realizacji 2 usług wdrożenia Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS), dla podmiotów działających w oparciu o ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - 10 pkt,

doświadczenie w kierowaniu zespołem wdrożeniowym w realizacji 3 usług wdrożenia Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS), dla podmiotów działających w oparciu o ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – 20 pkt

doświadczenie w kierowaniu zespołem wdrożeniowym w realizacji 4 usług wdrożenia Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS), dla podmiotów działających w oparciu o ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – 30 pkt

doświadczenie w kierowaniu zespołem wdrożeniowym w realizacji 5 i więcej usług wdrożenia Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS), dla podmiotów działających w oparciu o ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – 40 pkt

W przypadku niewykazania doświadczenia w kryterium oceny ofert bądź negatywnej weryfikacji doświadczenia kierownika w kierowaniu zespołem wdrożeniowym Wykonawca otrzyma 0 pkt w tym kryterium. 

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zamawiający na podstawie art. 253 ust. 1 pkt 1 ustawy obowiązany był do podania danych odnoszących się do przyznanych punktów w ramach ww. kryterium. To nie ilość przyznanych punktów w tym kryterium stanowi o podstawie do ewentualnego kwestionowania dokonanej przez zamawiającego oceny,
‎a właśnie wskazanie jak dokonał oceny i jak przyznała punkty w ramach tego kryterium zamawiający. Uczestnik według oceny zamawiającego otrzymał 20 punktów, przy czym nie sposób uznać na podstawie informacji z dnia 7 stycznia 2026 roku, które to wskazane realizacje zostały uwzględnione w zakresie przyznania punktów w ramach kryterium oceny ofert, a które nie zostały ocenione przez zamawiającego pozytywnie.

Nie jest rolą wykonawcy składającego odwołanie domyślanie się sposobu kalkulacji
‎i dywagowanie nad tym za jakie realizacje (doświadczenie) przyznał zamawiający
‎ w kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)” punkty, a za jakie nie przyznał. Nie stanowi w ocenie Izby również uzasadnienia dla niezasadności tego zarzutu – jak podnosił uczestnik – fakt postawienia przez odwołującego kolejnego zarzutu (zarzut 7). Okoliczność przedstawiania zarzutu 7 przez odwołującego w żaden sposób nie zastępuje czynności zamawiającego co do przedstawienia faktycznie dokonanej oceny w zakresie kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)”. Natomiast w ramach odwołania Izba dokonuje oceny czynności zamawiającego, tym samym jest Izba w stanie stwierdzić na podstawie czynności zamawiającego, której emanacja jest w piśmie z dnia 7 stycznia 2026 roku, że przyznał 20 pkt ww. kryterium i nic więcej. Jednocześnie Izba w zakresie czynności zamawiającego może poddać pod ocenę fakt braku wskazania w tym piśmie oceny punktowej w odniesieniu do poszczególnych realizacji. Nie ma takich informacji co do tego jak zamawiający ocenił poszczególne realizacje. Tym samym Izba nie ma możliwości dokonania innej oceny czynności zamawiającego, jak tylko stwierdzić, że brak jest informacji na temat faktycznie dokonanej oceny poszczególnych realizacji wskazanego doświadczenia kierownika projektu. Jakakolwiek inna ocena, tj. odnosząca się do punktacji za poszczególne realizacje byłaby nieuprawnioną dywagacją nad czymś czego nie ma w ramach ujawnionej czynności zamawiającego. Zaznaczyć należy również, że sam zamawiający uwzględniając odwołanie w całości uznał zasadność tego zarzutu odwołania, wydaje się, że dostrzegając brak we własnej czynności.

Izba uwzględniła zarzut 6 odwołania i w konsekwencji tego nakazała unieważnienie czynności z dnia 7 stycznia 2026 roku oraz powtórzenie czynności dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej z jednoczesnym wskazaniem realizacji za jakie przyznano punktację
‎w kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu (D)”.

W zakresie zarzutu (7) zarzut ewentualny w razie nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1 – 5 odwołujący podniósł naruszenia art. 239 ust. 1 PZP w zw. z 16 pkt 1 i 2 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP przez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości w związku z dokonaniem błędnej oceny oferty Konsorcjum w kryterium „Doświadczenie Kierownika projektu” i nieuprawnione przyznanie 20 punktów w ramach tego kryterium, w sytuacji, gdy w rzeczywistości osoba wskazana przez Konsorcjum jako Kierownik projektu posiada doświadczenie jedynie w ramach jednego projektu dotyczącego wdrożenia systemu USOS i wobec tego oferta Konsorcjum w ramach tego kryterium powinna otrzymać jedynie 5 punktów [ZARZUT NR 7].

Izba nie poddaje pod rozpoznanie zarzutu 7 odwołania, bowiem w zakresie zarzutu 6 odwołania Izba uwzględniła odwołanie.

Zarzut 7 odwołania został podniesiony przez odwołującego jako zarzut ewentualny w razie nieuwzględnienia zarzutów 1-5 odwołania. Zarzuty 1-5 odwołania nie zostały uwzględnione, tym samym wydaj się, że zarzut odwołania 7 powinien zostać poddany pod rozpoznanie merytoryczne zgodnie z treścią stanowisk odwołującego.

W odniesieniu do zarzutu nr 7 niewątpliwe ma kluczowe znaczenie, w ocenie Izby, uwzględnienie zarzutu nr 6 odwołania, co ma bezpośredni wpływ na możliwość poddania ocenie zarzutu odwołania 7, a czego Izba nie może pominąć rozpoznając odwołanie. Izba, gdyby poddała pod rozpoznanie zarzut 7 w zasadzie zaprzeczyłaby sobie sam. Izba
‎w swoim wyrokowaniu nie może być wewnętrznie sprzeczna, do tego natomiast prowadziłoby poddanie pod ocenę zarzutu 7, a co w konsekwencji mogłoby prowadzić
‎do absurdu. W zakresie zarzutu 7 bowiem należałoby dokonać oceny podniesionej argumentacji faktycznej przez odwołującego w odniesieniu do nieistniejącej czynności zamawiającego w zakresie podania informacji o doświadczeniu, za które przyznano punkty uczestnikowi, a której brak stwierdzono w rozpoznaniu zarzutu 6 odwołania.

Izba nie może poddać pod rozpoznanie zarzutu 7, bowiem brak jest możliwości odniesienia tego zarzutu do czynności zamawiającego, czyli czynności z dnia 7 stycznia 2026 roku
‎w zakresie informacji o doświadczeniu za jakie faktycznie zostały przyznane punkty uczestnikowi postępowania. Odwołujący skutecznie podniósł zarzut nr 6 odwołania -
‎co należy podkreślić - w zakresie rozpoznania zarzutu 6 odwołania stwierdzony został brak
‎w czynności zamawiającego, którą to czynność co do jej treści jedynie odwołujący mógł zawrzeć w tym zarzucie 6 odwołania. Wynika z tego, że odwołujący faktycznie
‎co do czynności zamawiającego mógł odnieść się jedynie do podanych 40 pkt w ramach oceny kryterium, ale nie wiedział za co te punkty zostały przyznane. W tym miejscu Izba
‎w całości powołuje argumentację faktyczną poczynioną w zakresie rozpoznania zarzutu 6 odwołania.

W tym stanie rzeczy nie można uznać niezasadności bądź zasadności zarzutu 7 odwołania, bowiem całość polemiki jaka została przedstawiana przez odwołującego stanowiła jedynie hipotetyczną ocenę (a nie ocenę czynności zamawiającego) przedstawionego przez uczestnika doświadczenia. Jednocześnie nie sposób odmówić odwołującemu możliwości postawienia tego zarzutu już na tym etapie postępowania, bowiem nie można odmawiać możliwości obrony swoich praw odwołującemu w okolicznościach, gdy kwestionowanie uzasadnienia informacji o punktacji co do doświadczenia nie wymaga żadnej szczególnej procedury ustawowej jak w przypadku zarzutu 2 i 3 odwołania. Jest to zatem okoliczność odmienna, bowiem w tym przypadku zależnością nie jest ustawowe zobowiązanie,
‎a subiektywna ocena w zakresie rozpoznania zarzutu 6.

Izba nie zastępuje zamawiającego w ocenie doświadczenia wykonawcy tylko dokonuje oceny czynności zamawiającego – tym samym, skoro nie ma faktycznie czynności zamawiającego co do podania informacji faktycznej w zakresie sposobu oceny oferty uczestnika w kryterium, to nie ma podstawy do oceny takiej czynności i nie ma takiej możliwości. Wymaga podkreślenia, że zamawiający uwzględnił zarzuty odwołania, tym samym uwzględnił zarzut 6 odwołania, co do którego w konsekwencji należy stwierdzić, samym miał świadomość braku podania wymaganych informacji. Natomiast samo uwzględnienie zarzutu 7 odwołania nie zmienia faktu, że brak jest wymaganych informacji
‎w piśmie z dnia 7 stycznia br. co do oceny w kryteriach, a tym samym przy złożonym sprzeciwie nadal brak jest podstawy do oceny czynności zamawiającego w zakresie oceny doświadczenia i za jakie doświadczenie wykazane przez uczestnika faktycznie zostały przyznane punkty.

Izba nie ma możliwości, w poszanowaniu stron, rozpoznania tego zarzutu odwołania, inaczej musiałaby bowiem zastąpić zamawiającego – do czego nie jest uprawniona - i w ramach rozpoznania zarzutu odwołania orzekać o czymś, czego nie ma w czynności zamawiającego. Jednocześnie nie może pozbawić wykonawcy prawa wnoszenia odwołania w tym zakresie,
‎o czym mowa wyżej. Gdyby Izba rozpoznawała zarzut 7 odwołania w zasadzie zaprzeczyłaby swojej ocenie zarzutu nr 6 odwołania. Racjonalność postępowania odwoławczego pozwala na traktowanie tego zarzutu odwołania jak zarzutu ewentualnego, który nie podlega rozpoznaniu w sytuacji, gdy zasadny staje się zarzut główny odwołania.

W zakresie zarzutu (8) podniesionego jako zarzut ewentualny, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUTY NR 1 – 3 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 4 i NR 5 oraz ZARZUTU NR 7, zarzucił odwołujący naruszenie: art. 128 ust. 1 PZP zw. § 9 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy (Dz.U. 2020 poz. 2415 ze zm.; dalej jako: "Rozporządzenie ws. podmiotowych środków dowodowych"), przez zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia wykazu usług oraz wykazu osób w sposób potwierdzający spełnienie przez tych wykonawców warunku udziału w postepowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej [ZARZUT NR 8]

Ten zarzut został podniesiony w swoistej konstrukcji zaprezentowanej przez odwołującego z odniesieniem do przedwczesności zarzutów 1 – 3, przy czym Izba nie uznała żadnego z tych zarzutów za przedwczesny, tylko każdy z nich oddaliła jako niezasadny, a następie odwołujący wskazał „oraz”, co świadczy o połączeniu tych wskazań co do podniesionego zarzutu ewentualnego i jego zaistnienia, nieuwzględnienia zarzutów 4 i 5 oraz 7 odwołania. Wymaga odnotowania w tym miejscu, że Izba nie rozpoznawała zarzutu 7 odwołania, bowiem zarzut 6 został uwzględniony – do czego Izba jednoznacznie opowiedziała się w rozpoznaniu zarzutu 6 i 7.

W ocenie Izby ta konstrukcja zarzutu ewentualnego oparta na wielokrotnym odnoszeniu się do łącznego („oraz”, „i”) zaistnienia określonych zdarzeń w odniesieniu do rozpoznania poszczególnych zarzutów pozwala na stwierdzenie, że nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tego zarzutu jako zarzutu ewentualnego, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie do rozpoznania zarzutu 8, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

W zakresie zarzutu (9) podniesionego jako zarzut ewentualny, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUTY NR 2 – 3 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1, NR 4 i NR 5 oraz ZARZUTUÓW NR 7 i NR 8, zarzucił naruszenie: art. 128 ust. 4 PZP przez zaniechanie wezwania Konsorcjum o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Partnera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o. oraz złożonego wykazu osób [ZARZUT NR 9]

W odniesieniu do zarzutu 9 stanowisko Izby jest tożsame jak w przypadku postawionego ewentualnego zarzutu 8. Ten zarzut tj. zarzut nr 9 został podniesiony w swoistej konstrukcji zaprezentowanej przez odwołującego z odniesieniem do przedwczesności zarzutów 2 – 3, przy czym Izba nie uznała żadnego z tych zarzutów za przedwczesny, tylko każdy z nich oddaliła jako niezasadny. Następie w prezentowanej konstrukcji odwołujący wskazał „oraz”, co świadczy o połączeniu i łącznym odczytywaniu tych wskazań co do podniesionego zarzutu ewentualnego i jego zaistnienia, nieuwzględnienia zarzutów 1, 4 i 5 oraz zarzutów 7 i 8 odwołania.

Wymaga odnotowania w tym miejscu, że Izba nie rozpoznawała zarzutu 7 odwołania, bowiem zarzut 6 został uwzględniony – do czego Izba jednoznacznie opowiedziała się w rozpoznaniu zarzutu 6 i 7.

Natomiast w zakresie zarzutu 8 również stwierdzić należy, że nie został on nieuwzględniony, bowiem nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tego zarzutu jako zarzutu ewentualnego, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie do rozpoznania zarzutu 8, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

Tym samym, w zakresie zarzutu nr 9, w ocenie Izby konstrukcja zarzutu ewentualnego oparta na wielokrotnym odnoszeniu się do łącznego („oraz”, „i”) zaistnienia określonych zdarzeń w odniesieniu do rozpoznania poszczególnych zarzutów pozwala na stwierdzenie, że nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tego zarzutu jako zarzutu ewentualnego, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie do rozpoznania zarzutu 9, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

W zakresie zarzutu (10) podniesionego jako zarzut ewentualny, w przypadku uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUT NR 2 byłoby przedwczesne oraz w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1 i NR 3, ZARZUTÓW NR 4 i NR 5 oraz ZARZUTÓW NR 7 – 9 zarzucił odwołujący naruszenie: art. 128 ust. 5 PZP przez zaniechanie zwrócenia się do Akademii Pożarniczej w Warszawie o udzielenie wyjaśniań dotyczących przedmiotu projektu pn: „Wdrożenie Zintegrowanego Programu Rozwoju Szkoły Głównej Służby Pożarniczej” zrealizowanego przez Part-nera Konsorcjum – Sages Sp. z o.o. [ZARZUT NR 10];

W odniesieniu do zarzutu 10 stanowisko Izby jest tożsame jak w przypadku postawionego przez odwołującego ewentualnego zarzutu 8 i zarzutu 9. Ten zarzut tj. zarzut nr 10 został podniesiony w swoistej konstrukcji zaprezentowanej przez odwołującego z odniesieniem do przedwczesności zarzutu 2, przy czym Izba nie uznała zarzutu za przedwczesny, tylko oddaliła zarzut jako niezasadny. Następie w prezentowanej konstrukcji odwołujący wskazał „oraz”, co świadczy o połączeniu i łącznym odczytywaniu tych wskazań co do podniesionego zarzutu ewentualnego i jego zaistnienia, nieuwzględnienia zarzutów 1 i 3, zarzutu 4 i 5 oraz zarzutów 7 - 9 odwołania.

Wymaga odnotowania w tym miejscu, że Izba nie rozpoznawała zarzutu 7 odwołania, bowiem zarzut 6 został uwzględniony – do czego Izba jednoznacznie opowiedziała się
‎w rozpoznaniu zarzutu 6 i 7. Natomiast w zakresie zarzutu 8 i zarzutu 9 również stwierdzić należy, że nie zostały one nieuwzględnione, bowiem nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tych zarzutów jako zarzutów ewentualnych, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie
‎do rozpoznania tych zarzutów, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

Tym samym, w zakresie zarzutu nr 10, w ocenie Izby konstrukcja zarzutu ewentualnego oparta na wielokrotnym odnoszeniu się do łącznego („oraz”, „i”) zaistnienia określonych zdarzeń w odniesieniu do rozpoznania poszczególnych zarzutów pozwala na stwierdzenie, że nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tego zarzutu jako zarzutu ewentualnego, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie do rozpoznania zarzutu 10, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

W zakresie zarzutu (11) podniesionego jako zarzut ewentualny, w przypadku nieuwzględnienia ZARZUTÓW NR 1-4 i ZARZUTU NR 7 oraz uznania, że odrzucenie oferty w oparciu o ZARZUT NR 5 byłoby przedwczesne, zarzucił odwołujący naruszenie: art. 128 ust. 1 PZP lub 128 ust. 4 PZP w zw. z art. 117 ust. 4 PZP przez zaniechanie wezwania Konsorcjum do uzupełnienia oświadczenia, o którym mowa w art. 117 ust. 4 PZP, poprzez ujęcie w nim wszystkich prac składających się na przedmiot zamówienia, a w szczególności prac dotyczących integracji systemu USOS z innymi systemami tj. szyna danych lub do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie [ZARZUT NR 11];

W odniesieniu do zarzutu 11 stanowisko Izby jest tożsame jak w przypadku postawionego przez odwołującego ewentualnego zarzutu 8 i ewentualnego zarzutu 9 i ewentualnego zarzutu 10. Ten zarzut tj. zarzut nr 11 został podniesiony w swoistej konstrukcji zaprezentowanej przez odwołującego z odniesieniem do nieuwzględnianie zarzutu 1-4 „i” zarzutu 7. Następie w prezentowanej konstrukcji odwołujący wskazał „oraz”, co świadczy o połączeniu i łącznym odczytywaniu tych wskazań co do podniesionego zarzutu ewentualnego i jego zaistnienia, przedwczesności zarzutu nr 5.

Izba nie uznała przedwczesności zarzutu nr 5, a uznała jego niezasadność. Wymaga odnotowania w tym miejscu, że Izba nie rozpoznawała zarzutu 7 odwołania, bowiem zarzut 6 został uwzględniony – do czego Izba jednoznacznie opowiedziała się w rozpoznaniu zarzutu 6 i 7.

Tym samym, w zakresie zarzutu nr 11, w ocenie Izby konstrukcja zarzutu ewentualnego oparta na wielokrotnym odnoszeniu się do łącznego („oraz”, „i”) zaistnienia określonych zdarzeń w odniesieniu do rozpoznania poszczególnych zarzutów pozwala na stwierdzenie, że nie zaistniała okoliczność dająca podstawę do rozpoznania tego zarzutu jako zarzutu ewentualnego, bowiem nie zaistniały wszystkie okoliczności jakie były podniesione przez odwołującego jako wskazanie do rozpoznania zarzutu 11, a które należało zgodnie z treścią wskazania odwołującego odczytywać łącznie.

W zakresie zarzutu (12) naruszenia art. 18 ust. 1 i ust. 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1233 ze zm; dalej jako „UZNK”) przez zaniechanie odtajnienia pełnej treści wyjaśnień wraz z załącznikami, złożonych przez Konsorcjum pismem z dnia 20.11.2025 r. w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny, pomimo nieskuteczności zastrzeżenia polegającego na objęciu tajemnicą przedsiębiorstwa fragmentów wyjaśnień i ich załączników, z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z art 11 ust. 2 UZNK umożliwiających uznanie tych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa, a dotyczących wartości gospodarczej zastrzeżonych informacji [ZARZUT NR 12] – Izba zarzut uznała za niezasadny.

Izba podkreśla (za wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej sygn. akt KIO 322/25),
‎że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy zasadą prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest jawność postępowania. Ustawodawca dopuścił jednakże prawo wykonawcy do nie ujawniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
‎w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 222 ust. 5. Wymaga podkreślenia, że walor informacji jakie są zastrzegane z uwagi na ich charakter
‎ma lub może mieć dla danego podmiotu wartość, której czasami nawet nie sposób określić.

Niemniej, jeżeli wykonawca decyduje się na objęcie danych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa powinien poczynić wszystko czego wymagają regulacje prawne,
‎aby ta ochrona była skuteczna. Wykazanie (art. 18 ust. 3 ustawy), że dane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi obowiązek wykonawcy, to na nim spoczywa odpowiedzialność, która materializuje się w prowadzeniu argumentacji oraz składaniu dokumentów potwierdzających okoliczności jakie legły u podstaw zastrzeżenia.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób,
‎o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Tym samym zostaje zakreślony krąg informacji jakie skutecznie wykonawca może objąć zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa.

Wymaga wskazania, że zasada jawności postępowania o udzielnie zamówienia publicznego nie ma charakteru bezwzględnego. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa, określona w ww. przepisie, wskazuje, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione
‎do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, handlowe lub organizacyjne przedsiębiorstwa bądź też inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. 

Izba podkreśla (za wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 25 lutego 2025 roku sygn. akt KIO 332/25 oraz wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 23 czerwca 2025 roku sygn. akt KIO 2088/25, wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 stycznia 2025 roku sygn. akt KIO 4878/24 i KIO 4914/25, wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia
‎29 listopada 2024 roku sygn. akt KIO 4173/24; wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 października 2025 roku sygn. akt KIO 3911/25), że w wyroku TSUE C-54/21 z dnia
‎17 listopada 2022 roku Trybunał zwrócił uwagę, kolejny raz, że cel przepisów unijnych
‎w dziedzinie zamówień publicznych polega na zapewnieniu istnienia niezakłóconej konkurencji oraz, że aby możliwe było zrealizowanie powyższego celu ważne jest aby zamawiający nie ujawniali informacji zawiązanych z postępowaniem, których treść mogłaby zostać wykorzystana w celu zakłócenia konkurencji w tym postępowaniu bądź
‎w późniejszych postępowaniach o udzielnie zamówienia publicznego. (punkt 49 wyroku - Trybunał wielokrotnie orzekał, że podstawowy cel przepisów Unii w dziedzinie zamówień publicznych polega na zapewnieniu istnienia niezakłóconej konkurencji oraz że aby zrealizować ten cel, ważne jest, by instytucje zamawiające nie ujawniały związanych z postępowaniami o udzielenie zamówienia publicznego informacji, których treść mogłaby zostać wykorzystana w celu zakłócenia konkurencji bądź to w przetargu będącym właśnie w toku, bądź też w późniejszych przetargach. Ze względu na to, że postępowania o udzielenie zamówienia publicznego opierają się na stosunku zaufania między instytucjami zamawiającymi a wykonawcami, ci ostatni powinni móc przedkładać instytucjom zamawiającym wszelkie informacje użyteczne w ramach takiego postępowania bez obawy, że instytucje te przekażą osobom trzecim informacje, których ujawnienie mogłoby przynieść rzeczonym wykonawcom szkodę (wyroki: z dnia 14 lutego 2008 r., Varec, C-450/06, EU:C:2008:91, pkt 34-36; z dnia 7 września 2021 r., Klaipėdos regiono atliekų tvarkymo centras, C-927/19, EU:C:2021:700, pkt 115)).

Trybunał wskazywał również na znaczenie zasady stosunku zaufania wykonawca – zamawiający, co ma gwarantować zamawiającym przekazywanie informacji, a jednocześnie ochronę wykonawcy. Trybunał wskazał na art. 18 dyrektywy 20014/24 oraz podał,
‎że niezależnie od obowiązku działania w sposób przejrzysty zgodnie z art. 21 ust. 1 dyrektywy zamawiający nie może ujawniać informacji przekazanych przez wykonawcę
‎i oznaczonych jako tajemnica przedsiębiorstwa. Trybunał podał, że zamawiający
‎nie przekazuje informacji oznaczonych jako poufne przez wykonawcę; w szczególności tajemnic handlowych lub technicznych oraz poufnych aspektów oferty. Wymaga zaznaczenia, że zgodnie ze stanowiskiem Trybunału regulacja art. 21 ust. 1 dyrektywy 2014/24 referuje do informacji określonych w art. 50 i 55 dyrektywy 2014/24 mających skutek bezpośredni. Jednocześnie zaznacza, że definicja tajemnicy przedsiębiorstwa z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji odpowiada co do istoty definicji pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa z art. 2 pkt 1 dyrektywy 2016/943 (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (ue) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem z dnia 8 czerwca 2016 r. ). Podaje również, że z celu dyrektywy 2014/24 oraz jej brzmienia nie wynika, aby państwa członkowskie nie mogły posłużyć się takim pojęciem
‎w celu wyznaczenia zakresu art. 21 ust. 1 dyrektywy. Jednakże pojęcie „tajemnicy przedsiębiorstwa” z art. 2 ust. 1 dyrektywy 2016/943 – tym samym polskiej ustawy
‎o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – jedynie częściowo pokrywa z się z określeniem „informacji przekazanych (…) jako poufne” z art. 21 ust. 1 dyrektywy 2014/24, gdzie podano „między innymi tajemnice techniczne lub handlowe oraz poufne aspekty ofert”. Rzecznik Generalny w opinii z dnia 12 maja 2022 roku podał, że ochrona nie jest ograniczona
‎do tajemnic technicznych i handlowych, lecz obejmuje również poufne aspekty ofert.

Trybunał wyjaśnił już, że przepisy dotyczące bezprawnego pozyskiwania, wykorzystywania
‎i ujawniania tajemnic przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy 2016/943 nie zwalniają organów publicznych z obowiązku zachowania poufności, jaki może wynikać z dyrektywy 2014/24 (zob. podobnie wyrok z dnia 7 września 2021 r., Klaipėdos regiono atliekų tvarkymo centras, C-927/19, EU:C:2021:700, pkt 97, 99).

Z orzeczenia Trybunały płyną następujące wnioski, a mianowicie podkreślenie przez Trybunał celu przepisów europejskich w zamówieniach publicznych tj. niezakłócania konkurencji. Bardzo istotnym natomiast jest wskazanie przez Trybunał na „zasadę ochrony informacji poufnych” – co oznacza, że ochrona informacji nie stanowi wyjątku od zasady jawności postępowania, lecz stanowi osobną samoistną zasadę, która stanowi element samoistny dla oceny dokumentów w postępowaniu o zamówienie. Trybunał również uznał, że choć możliwe jest określenie „tajemnicy przedsiębiorstwa” przez zastosowanie definicji
‎z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji odpowiadającej co do istoty definicji z art. 2 pkt 1 dyrektywy 2016/943 czemu nie sprzeciwi się art. 21 dyrektywy 2014/24 oraz jej treść i cel, to takie określenie „tajemnicy przedsiębiorstwa” jedynie częściowo pokrywa się z pojęciem „informacje poufne” z art. 21 dyrektywy 2014/24. Wynika z tego,
‎że art. 18 ust. 3 ustawy nie obejmuje pełnym zakresem informacji jakie zgodnie z art. 21 dyrektywy 2014/24 w ramach prawa europejskiego podlegają ochronie co do „informacji poufnych”, które nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy 2016/943, a co za tym idzie w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

W ramach podnoszonej przez odwołującego w odwołaniu argumentacji w zasadzie mamy do czynienia z subiektywną oceną zasadności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, a nie z faktycznym pochyleniem się nad argumentacja odwołującego zawartą w zastrzeżeniu tajemnicy przedsiębiorstwa. Uzasadnia to choćby jedynie wybiórcze odnoszenie się do złożonego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa i fakt pominięcia tego, że w ramach złożonych wyjaśnień ceny oferty zostały zastrzeżone tajemnicą przedsiębiorstwa wyłącznie poszczególne elementy, a nie całość wyjaśnień ceny oferty.

Należy zaznaczyć, że w ramach wyjaśnień ceny oferty poszczególne elementy cenotwórcze mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, co jest w orzecznictwie niesporne. Kalkulacje czy też pojedyncze kwoty jakie zastrzega wykonawca nie stanowią ceny oferty jako takiej
‎i mogą podlegać ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa. W odniesieniu do podnoszonej argumentacji stwierdzić należy, że w ocenie Izby odwołujący raczej prezentuje własne stanowisko, a nie faktycznie odnosi się do informacji jakie w uzasadnieniu podnosił uczestnik. Kluczowe jest odniesienie do argumentacji odnoszącej się do szkody jaką może ponieść wykonawca w ramach ujawnienia tych szczątkowo zastrzeżonych w wyjaśnieniach informacji. W każdym przypadku zakres zastrzeganych informacji należy oceniać
‎w pryzmacie okoliczności jakie powiązane są z postepowaniem, ale i wykonawcą funkcjonującym w danych realiach na określonym rynku. W ocenie Izby brak jest uzasadnienia dla stanowiska odwołującego skupiającego się na uniwersalności zastrzeżonych danych. Takie informacje same w sobie również stanowić mogą tajemnicę przedsiębiorstwa, i nie jest to związane z faktem samego ich nieujawniania. Prezentowane informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa stanowią podstawę skalkulowania ceny oferty w tym postępowaniu, ale jednocześnie stanowią określony nośnik wartości gospodarczych. Jak podnosił uczestnik ich ujawnienie wskazane wartości mogą być podstawą
‎do przewidzenia przez inne podmioty cen wykonawcy w innych postępowaniach. Element ten stanowi w ocenie Izby wartość gospodarczą i sposób jej wykazania w piśmie z dnia
‎20 listopada 2026 roku Izba uznaje za wystarczający. Podkreślenia wymaga jednocześnie, że wykonawca zastrzegł w ramach składanych wyjaśnień oraz załączników do wyjaśnień ceny oferty faktycznie minimalny zakres informacji.

Mając powyższe na uwadze Izba zarzut uznała za niezasadny.