KIO 1779/26

Sygn. akt: KIO 1779/26, KIO 1780/26, KIO 1782/26, KIO 1788/26

WYROK

Warszawa, dnia 12 czerwca 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki

Protokolant: Tomasz Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:

A. w dniu 17 kwietnia 2026 r. przez wykonawcę Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej (sygn. akt KIO 1779/26),

B. w dniu 17 kwietnia 2026 r. przez wykonawcę PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej (sygn. akt KIO 1780/26),

C. w dniu 17 kwietnia 2026 r. przez wykonawcę FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu (sygn. akt KIO 1782/26),

D. w dniu 17 kwietnia 2026 r. przez wykonawcę Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu (sygn. akt KIO 1788/26)

w postępowaniu prowadzonym przez Miasto Ruda Śląska w Rudzie Śląskiej

na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska

przy udziale uczestników po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1779/26:

A.wykonawcy Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu,

B.wykonawcy FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu,

C.wykonawcy PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1780/26 - wykonawcy Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu,

przy udziale uczestników po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1782/26:

A.wykonawcy Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu,

B.wykonawcy Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej,

przy udziale uczestników po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1788/26:

A.wykonawcy Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej,

B.wykonawcy FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu,

orzeka:

KIO 1779/26

1.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1-3 oraz nr 6-11 odwołania,

2.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

3.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej tytułem wpisu od odwołania,

KIO 1780/26

4.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr I. a) oraz I. b) odwołania,

5.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

6.kosztami postępowania obciąża wykonawcę PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej tytułem wpisu od odwołania,

KIO 1782/26

7.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 d), 12, 13 odwołania,

8.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

9.kosztami postępowania obciąża wykonawcę FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu tytułem wpisu od odwołania,

KIO 1788/26

10.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 9 odwołania, a także w zakresie zarzutu nr 10 odwołania (w części dotyczącej:

- zaniechania podania informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery,

- nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli),

11.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

12.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………………….…

‎Sygn. akt: KIO 1779/26, KIO 1780/26, KIO 1782/26, KIO 1788/26

U z a s a d n i e n i e

Miasto Ruda Śląska w Rudzie Śląskiej, zwane dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 7 kwietnia 2026 r., Dz.U. S: 67/2026, nr 234198-2026.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 17 kwietnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wnieśli odwołania:

a)wykonawca Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej, zwany dalej „odwołującym I” lub „odwołującym Remondis”,

b)wykonawca PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej, zwany dalej „odwołującym II” lub „odwołującym PreZero”,

c)wykonawca FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu, zwany dalej „odwołującym III” lub „odwołującym FCC”,

d)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu, zwany dalej „odwołującym IV” lub „odwołującym Alba”.

KIO 1779/26

Odwołujący Remondis w pkt III odwołania zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 j.t. ze zm.), zwanej dalej: „kc” w zw. z art. 353¹ kc w zw. z art. 387 § 1 kc przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w zakresie tzw. „poziomów recyklingu” w sposób nieuwzględniający wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (problemu słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych "u źródła", przeważającego udziału zmieszanych odpadów w całym strumieniu odpadów, jaki ma odebrać wykonawca w ramach zamówienia, sposobu obliczania poziomów recyklingu, wchodzącego w życie systemu kaucyjnego, który wpłynie na „jakość” i wielkość strumienia odpadów, uwarunkowań technologicznych i rynkowych, w szczególności rygorystycznych wymogów stawianych przez recyklerów umożliwiających przekazanie odpadów do recyklingu i spadku popytu na surowce – kryzysu branży recyklerów tworzyw sztucznych, roli, jaką Zamawiający odgrywa w systemie gospodarki odpadami gminy) czego konsekwencją jest nałożenie na wykonawcę niemożliwego do spełnienia (z przyczyn niezależnych od wykonawcy) obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wskazanego w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej jako „ucpg”) w wysokości 56% dla roku 2026, 57% dla roku 2027 i 58% dla roku 2028 i 59% dla roku 2029, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kary umownej (§8 ust. 1 lit. bb) Umowy), co z kolei narusza zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności a także zasady współżycia społecznego, a w konsekwencji uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty (rozdz. II ust. 6 OPZ oraz §8 ust. 1 lit. bb) Umowy);

2. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez niejednoznaczne i niewyczerpujące opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie odnoszącym do pojemników, z jakich ma następować odbiór odpadów w ramach przedmiotu zamówienia, co wyraża się w braku przedstawiania przez Zamawiającego informacji o ilości i lokalizacji pojemników podziemnych i półpodziemnych, jakie mogą powstać na terenie miasta Ruda Śląska i z których będzie następować odbiór, jak również w braku przedstawienia szczegółowych danych technicznych (parametrów) pojemników, w których zbierane będą „małe elektrośmieci”, co uniemożliwia wykonawcom należyte skalkulowanie oferty (rozdz. I ust. 4 tiret pierwszy i ósmy OPZ);

3. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez niejednoznaczne i niewyczerpujące opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie odnoszącym do ilości i pojemności kontenerów, w jakie docelowo będzie miał być wyposażony rozbudowywany PSZOK przy ul. Noworudzkiej, jak również nowy PSZOK przy ul. Kalinowej, co uniemożliwia wykonawcom należyte skalkulowanie oferty (rozdz. IV ust. 12-14 OPZ);

4. art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku nieproporcjonalnego do przedmiotu zamówienia, zakładającego obowiązek odbioru odpadów powstających w wyniku zdarzeń losowych, które nie mieszczą się w legalnej definicji „odpadu komunalnego”, pomimo tego że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, co ma wpływ na sposób kalkulacji ceny ofertowej i oddziałuje negatywnie na krąg wykonawców, jacy potencjalnie mogliby ubiegać się o przedmiotowe zamówienie (rozdz. I ust. 5 pkt 5.5. OPZ);

5. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku przedkładania zamawiającemu, w ramach szczegółowej informacji o sposobie zagospodarowania odpadów, m.in. informacji o ostatecznych instalacjach do których zostały przekazane odpady komunalne, a także odpady, które powstały z przetworzenia tych odpadów, co prowadzi do nadmiernych i nieadekwatnych obciążeń wykonawcy w postaci obowiązku przedkładania przez niego informacji, do których może on nie mieć dostępu, co stanowi wyraz nadużycia przez zamawiającego jego pozycji dominującej w postępowaniu, jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i narusza zasadę proporcjonalności (rozdz. III ust. 3 OPZ);

6. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku okazania na żądanie Zamawiającego wszelkich dokumentów potwierdzających wykonanie przedmiotu umowy zgodnie z określonymi przez Zamawiającego wymaganiami i przepisami prawa, bez wskazania zamkniętego katalogu dokumentów, jakich Zamawiający może oczekiwać od wykonawcy, co narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą wycenę ryzyka kontraktowego z tym związanego i może powodować powstanie sporów na etapie realizacji zamówienia (rozdz. III ust. 4 OPZ);

7. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez określenie minimalnej ilości odebranych przez wykonawcę w odpadów komunalnych okresie 36 miesięcy realizacji usługi na poziomie zaledwie 85.000 ton odpadów w sytuacji, gdy z zawartych w OPZ danych wynika, że każdego roku wykonawca odbiera przeszło 50.000 ton odpadów, a więc określona przez zamawiającego gwarantowana wielkość świadczenia wykonawcy jest nieproporcjonalna do skali zamówienia, co z kolei narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą (realną) wycenę ryzyka kontraktowego związanego gwarantowanym zakresem świadczenia wykonawcy (ust. 4 zawartego na str. 4 OPZ);

8. art. 439 ust. 1 w zw. z art. 439 ust. 2 pkt 1 Pzp w zw. z art. 353¹ oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez określenie warunków zamówienia w sposób naruszający ww. przepisy i prowadzący do naruszenia równowagi stron umowy oraz nie umożliwiający zapewnienia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i zniwelowania ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego w zakresie, w jakim Zamawiający uzależnia możliwość złożenia wniosku o zmianę wynagrodzenia od zmiany ceny materiałów lub kosztów o co najmniej 5% (co zostanie ustalone na podstawie kwartalnych wskaźników cen towarów i usług, liczonych w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy), co jest poziomem zbyt wygórowanym mając na uwadze publikowane przez GUS w ostatnich kwartałach dane obrazujące wzrosty cen, przy czym zamawiający zakłada dodatkowo, że wzrost cen ma być liczony od kwartału, w którym nastąpi rozpoczęcie świadczenia usługi a nie od kwartału, w którym składana będzie oferta przez wykonawcę, co czyni projektowaną przez Zamawiającego klauzulę waloryzacyjną związaną ze zmianą cen materiałów lub kosztów pozorną, niezgodną z celem, jakiemu klauzula ma służyć (§7 ust. 22 umowy);

9. art. 436 pkt 4 Pzp w zw. z art. 353¹ oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez określenie warunków zamówienia w sposób naruszający ww. przepisy i prowadzący do naruszenia równowagi stron umowy oraz nie umożliwiający zapewnienia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i zniwelowania ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego w zakresie, w jakim Zamawiający uzależnia możliwość złożenia wniosku o zmianę wynagrodzenia w przypadku zmiany przepisów o charakterze bezwzględnie obowiązującym, określających wysokość ciężarów publiczno-prawnych, od upływu 12 miesięcy od rozpoczęcia świadczenia usługi przez wykonawcę, co dodatkowo wypacza cel przepisu art. 436 pkt 4 Pzp, którym jest możliwość dostosowywania umów o zamówienie publiczne do zmieniających się uwarunkowań prawnych realizacji zamówienia, co powinno następować płynnie tak, aby nie obciążać nadmiernie stron umowy (§7 ust. 30 umowy);

10. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 483 § 1 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez sporządzenie umowy w sposób naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy oraz nadmiernie obciążający wykonawcę w zakresie, w jakim zamawiający zastrzega na swoją rzecz możliwość rozwiązania Umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, jeżeli ich łączna wysokość przekroczy 200 000,00 zł, przy jednoczesnym braku poczynienia analogicznego jak w §8 ust. 1.4 umowy zastrzeżenia, że do sumowania wysokości kar umownych nie będą brane pod uwagę ewentualne kary za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, co (mając uwagę wysokość potencjalnych kar umownych, jakie z tytułu nieosiągnięcia poziomów recyklingu mogą być nałożone na wykonawcę, obiektywnej niemożności osiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu pomimo wysiłków wykonawcy i pomimo należytego świadczenia przez niego usługi) rodzi poważne ryzyko możliwości przedwczesnego rozwiązania umowy przez Zamawiającego także wtedy, gdy jakość usług świadczonych przez wykonawcę jest dobra, a wykonawca otrzymał (poza karą z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu) jedynie pojedyncze, drobne kary umowne w bagatelnej wysokości (§8 ust. 3 Umowy);

11. art. 453 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez wskazanie, że za dzień uznania Umowy za należycie wykonaną strony uznają dzień wykonania ostatniego z obowiązków wykonawcy wynikających z Umowy oraz zatwierdzenia przez marszałka województwa rocznego sprawozdania prezydenta miasta Ruda Śląska z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za rok 2029, pomimo tego że wcześniej Zamawiający dokonywać będzie zatwierdzenia rocznego sprawozdania złożonego przez wykonawcę, a proces zatwierdzania sprawozdania przez marszałka jest długotrwały, odnosi się do sprawozdania składanego przez prezydenta Rudy Śląskiej, a celem tej weryfikacji nie jest ocena pracy wykonawcy, więc uzależnienie możliwości zwolnienia zabezpieczenia od działań marszałka narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą (realną) wycenę ryzyka kontraktowego związanego koniecznością utrzymywania zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wydłużonym okresie (§10 ust. 5 umowy)

12. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez wskazanie, że przedmiotowe zamówienie będzie realizowane przez okres 36 miesięcy, przy czym najwcześniejszy termin rozpoczęcia świadczenia usługi to 1 października 2026 r., co przy aktualnej sytuacji geopolitycznej (niepewna i dynamicznie zmieniająca się sytuacja w Zatoce Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej) jest terminem zbyt długim z uwagi na niemożność właściwego oszacowania przez wykonawców ryzyk kontraktowych związanych wahającymi się cenami paliw, co najpewniej będzie prowadzić do konieczności przyjmowania przez wykonawców zwiększonych ryzyk kontraktowych w tym zakresie, co skutkować będzie złożeniem przez wykonawców droższych ofert, a dodatkowo może to też oddziaływać negatywnie na konkurencję Postępowaniu z uwagi na niepewność co do warunków, w jakich będzie realizowane zamówienie (§2 Umowy oraz rozdział VIII SWZ).

Odwołujący Remondis w pkt IV odwołania wniósł o nakazanie zamawiającemu modyfikacji SWZ i umowy przez:

1. modyfikację postanowień SWZ w ten sposób, że:

a. wykreślony zostanie obowiązek osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych zawarty w rozdziale II ust. 6 OPZ (a w konsekwencji także §8 ust. 1 lit. bb) Umowy),

b. doprecyzowane zostanie postanowienie zawarte w rozdziale I ust. 4 tiret pierwszy i ósmy poprzez jednoznaczne wskazanie ilości i lokalizacji pojemników podziemnych i półpodziemnych, jakie mogą powstać na terenie miasta Ruda Śląska i z jakich potencjalnie może następować odbiór odpadów, jak również przedstawione zostaną szczegółowe informacje dotyczące rodzaju pojemnika dedykowanego do zbiórki „małych elektrośmieci” poprzez podanie następujących danych: model; lub typ i pojemność,

c. w rozdziale IV OPZ wskazana zostanie ilość i rodzaj kontenerów, w jakie docelowo ma być wyposażony PSZOK przy ul. Kalinowej i PSZOK przy ul. Noworudzkiej,

d. wykreślony zostanie wymóg zawarty w rozdziale I, pkt 5.5. OPZ,

e. wykreślenie zapisu zawartego w rozdziale III ust. 3 OPZ, względnie jego modyfikację w taki sposób, że wykonawca będzie miał obowiązek wskazać wyłącznie nazwy instalacji, do których wykonawca przekazał odpady w celu ich zagospodarowania (z wyłączeniem obowiązku wskazywania nazw dalszych instalacji i recyklerów, do których odpady mogą być następnie kierowane przez instalację, do której wykonawca przekazał odpady),

f. modyfikację postanowienia zawartego w rozdziale III ust. 4 OPZ poprzez jednoznaczne wskazanie, że dokumentami potwierdzającymi wykonanie przedmiotu Umowy zgodnie z wymogami zamawiającego i wymogami prawa będą karty przekazania odpadów oraz karty przekazania odpadów komunalnych lub stworzenie zamkniętego katalogu dokumentów, jakich może w tym zakresie zamawiający oczekiwać od wykonawcy,

g. zmianę ust. 4 zawartego na str. 4 OPZ w zakresie odnoszącym się do minimalnej ilości odebranych przez wykonawcę w okresie 36 miesięcy realizacji umowy poprzez jej urealnienie i podwyższenie do takiego poziomu, jaki byłby proporcjonalny do przedmiotu zamówienia i długości czasu trwania zamówienia,

h. zmianę §7 ust. 22 umowy poprzez sformułowanie klauzuli waloryzacyjnej poprzez jej urealnienie (dostosowanie do aktualnej sytuacji gospodarczej i do warunków rozpoczęcia świadczenia usługi) poprzez obniżenie wymaganego wskaźnika wzrostu cen z poziomu 5% do 3,5% z jednoczesnym wskazaniem, że wzrost cen będzie liczony od kwartału, w którym nastąpi złożenie ofert w postępowaniu,

i. wykreślenie §7 ust. 30 umowy,

j. wykreślenie §8 ust. 3 umowy lub jednoznaczne wskazanie, że sumowanie wysokości kar w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych nie dotyczy kary za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, o której mowa w §8 ust. 1 lit. bb),

k. zmianę treści §10 ust. 5 umowy w taki sposób, że zamawiający wskaże, że dniem uznania Umowy za należycie wykonaną będzie dzień, w których zamawiający ostatecznie zatwierdzi świadczenia usługi w ostatnim miesiącu (zgodnie z zasadami wynikającymi z §7 ust. 5-7 Umowy), na podstawie których wykonawca będzie miał przedłożyć fakturę,

l. skrócenie okresu realizacji zamówienia z 36 miesięcy do 12 miesięcy.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 6, 7, 10,

b)uwzględnił częściowo zarzuty nr 8, 9, 11,

c)wniósł o oddalenie odwołania w zakresie całości zarzutów nr 4, 5, 12.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie:

a)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu,

b)wykonawca FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu.

c)wykonawca PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Remondis oświadczył, że:

a. wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 6, 7 oraz 10 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów,

b. wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SWZ w tym zakresie oświadcza, że cofa odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów,

c. podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutu nr 4, 5 oraz 12 z petitum odwołania, tj. zarzutów, które nie zostały uwzględnione przez zamawiającego.

KIO 1780/26

Odwołujący PreZero w pkt I odwołania zarzucił zamawiającemu naruszenie:

a)art. 99 ust. 1 i 2 Pzp, a także art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 5, art. 353¹ oraz art. 387 § 1, ustawy z dn. 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2025 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „KC”, w zw. z art. 3b i 3c ustawy z dn. 13 września 1996 r. (Dz. U. 2025 poz. 733 ze zm.), zwanej dalej „ucpg” przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, tj. (i) znanego zamawiającemu problemu słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła”, (ii) uwarunkowań prawnych w zakresie metodologii wyliczania poziomów recyklingu oraz spadającego popytu na surowce czyli odpadów podlegających recyklingowi, (iii) funkcjonującego od 01.10.2025 r. systemu kaucyjnego, który w sposób niewątpliwy wpływa na ilość i morfologię odpadów będących przedmiotem niniejszej umowy, czego konsekwencją jest nałożenie na wykonawcę niemożliwego do spełnienia obowiązku zapewnienia osiągnięcia rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o których mowa w art. 3b ust. 1 ucpg oraz poziomów składowania odpadów komunalnych, o których mowa w art. 3b ust.2a ucpg, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kary umownej (§ 8 ust. 1.1. lit. bb) Projektowanych Postanowień Umownych), co z kolei narusza zasady efektywności, zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego, oraz uniemożliwia Wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty;

b)art. 433 pkt 3 ustawy, a także art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 i art. 58 § 1 i 2, art. 353¹, art. 387 §1 KC oraz 473 § 1 KC w zw. z art. 3b i 3c ucpg z uwagi na zastrzeżenie kar umownych z tytułu nieosiągnięcia poziomów recyklingu pomimo, że żądanie, aby wykonawca zobowiązał się do osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz składowania odpadów jest sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa i nie korzysta z ochrony, jest przy tym sprzeczne z ustawą, i skutkuje zawarciem umowy o świadczenie niemożliwe, at , a przy tym takie zobowiązanie obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy nawet przy dochowaniu należytej staranności z powodów całkowicie od niego niezależnych; w takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1.1. lit. bb) Projektowanych Postanowień Umownych, stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku; a dodatkowo zastrzeżenie kary umownej za nieosiągnięcie przez wykonawcę nieznanych w terminie składania oferty poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, jeśli w trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia takich poziomów, a rodzaj i wysokość poziomów są nieznane w chwili składania oferty, co uniemożliwia wykonawcy ocenę, czy będzie mógł zapewnić osiągnięcie tych poziomów, a także oszacować ryzyko związane z zastrzeżeniem takich poziomów przez Zamawiającego (§ 8 ust. 1.1. lit. bb) Projektowanych Postanowień Umownych);

c)art. 240 ust. 2 i art. 246 ust. 2 w zw. z art. 16 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 Pzp przez opisanie kryteriów oceny ofert w sposób nie pozwalający na porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia, w szczególności dla okresu trwania standardu przejściowego świadczenia usług, na podstawie informacji przedstawianych w ofertach i w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji poprzez preferowanie wykonawców oferujących usługi gorszej jakości, z uwagi na zastrzeżenie ceny jako jedynego kryterium oceny ofert, bez spełnienia wymagań ustawowych dla zastosowania ceny jako jedynego kryterium oceny oferty, z uwagi na brak określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań jakościowych dla głównych elementów przedmiotu zamówienia, a także w sposób naruszający zasadę najlepszej jakości dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację.

Odwołujący PreZero w pkt III odwołania wniósł o nakazanie zamawiającemu zmiany dokumentów zamówienia przez:

1. Zmianę Roz. XXVII ust. 1 SWZ poprzez dodanie drugiego kryterium oceny ofert pn. „Czas wdrożenia usługi” o punktacji 40 pkt, w którym punkty będą przyznawane za skrócenie okresu przejściowego, o następującej punktacji:

a) 40 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 1 miesiąca

b) 20 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 2 miesięcy

c) 0 pkt - brak skrócenia okresu przejściowego (okres przejściowy 4 miesiące);

2. Wykreślenie kary umownej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przewidzianej w § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umownych, ewentualnie

3. Zastrzeżenie, że kara umowna będzie naliczana za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach będzie naliczana tylko w przypadku, gdy nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu nastąpiło na skutek okoliczności zawinionych przez wykonawcę, poprzez dodanie zastrzeżenia do § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umownych o następującej treści „Kara umowna będzie naliczana tylko w przypadku, jeśli Zamawiający zapewni strumień odpadów o odpowiednich parametrach pozwalających na osiągnięcie poziomów recyklingu. W przeciwnym przypadku kara nie będzie naliczana”.

4. Wykreślenie kary umownej za nieosiągnięcie innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, jeśli w trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia takich poziomów i zastrzeżenie możliwości zmiany umowy w przypadku, gdy trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, przewidzianej w § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umowy.

5. Wykreślenie z OPZ postanowienia Roz. II ust. 6 dotyczącego zobowiązania wykonawcy do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia zarzuty nr I. a) oraz I. b) odwołania,

b)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutu I. c) odwołania.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 po stronie odwołującego zgłosił przystąpienie wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

KIO 1782/26

Odwołujący FCC zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1.art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 433 pkt. 2 i 3 Pzp w zw. z art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), dalej jako „k.c.” i w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób kreujący obowiązek wykonawcy, który jest niemożliwy do zrealizowania. Obowiązkiem tym jest osiągnięcie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wskazanych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „poziomu recyklingu”), który ustawodawca nakłada na Zamawiającego, a który to obowiązek, na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy Zamawiający przenosi na wykonawcę, pomimo, że wykonawca nie jest adresatem normy prawnej określonej w ww przepisie ustawy (nie posiada uprawnień do egzekwowania od mieszkańców prawidłowego segregowania odpadów) oraz ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że w takim przypadku Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których mowa w art. 3b ust. 1 u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) oraz art. 433 pkt 2 i 3 Pzp. Ponadto z uwagi na fakt, że:

a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności jest ustanowienie kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy;

b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez Wykonawcę;

c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;

d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę;

e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych;

f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych poziomów, spadającego popytu na surowce,

z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dot. osiągnięcia rocznych poziomów recyklingu w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w sposób rażąco wygórowany i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary umownej za okoliczności, za które Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 ustawy pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art. 5 k.c., co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko zestawienie określonego w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem określonym pkt II ppkt 6, 6.1. i 6.2. OPZ oraz z znanym Zamawiającemu na zasadzie faktu notoryjnego stanu faktycznego, zgodnie z którym nie jest możliwe osiągnięcie poziomów recyklingu (dane z poprzednich lat), powoduje, że wykonawca obciążany został odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niezależnych od Wykonawcy, co czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do przedmiotu zamówienia;

ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej za niezasadny):

2.art. 433 pkt 2, 3 Pzp w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. poprzez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę tzw. poziomów recyklingu tj. postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy, bez uwzględnienia przez zamawiającego okoliczności takich jak, to że:

a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności jest ustanowienia kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy

b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez Wykonawcę;

c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;

d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę;

e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych;

f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych poziomów, spadającego popytu na surowce – wysokich wymagań recyklerów, co do odpadów podlegających recyklingowi,

Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których mowa w art. 3b ust. 1 u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) czyli o jednoczesnym naruszeniu art. 433 pkt 2,3 ustawy pzp. W takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku

3.art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp, art. 17 ust.1 Pzp, z art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 Pzp, art. 431 Pzp, art. 433 pkt 2 i pkt 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), dalej jako „k.c.”, art. 3531 k.c., art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 473 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 3b ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733.) poprzez wprowadzenie do opisu przedmiotu zamówienia i wzoru umowy obowiązku osiągnięcia poziomów nieprzekraczających poziomów składowania określonych w art. 3b ust. 2a ustawy ucpg (dalej: "poziomy składowania") oraz poprzez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego rażąco wygórowanych kar umownych w § 8 ust. 1 pkt bb) wzoru umowy za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomu składowania, o którym mowa w pkt II ppkt 6 Opisu przedmiotu zamówienia oraz ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że w takim przypadku Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) oraz art. 433 pkt 2 i 3 ustawy pzp. Ponadto z uwagi na fakt, że:

a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze rozporządzenia upoważniony został w art. 3b ust. 4 ucpg Minister właściwy ds. klimatu;

b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania,

c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art. 3b ust. 2a ucpg;

d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego;

e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów składowania przez Wykonawcę;

z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dot. osiągnięcia rocznych poziomów składowania w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w sposób rażąco wygórowany i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary umownej za okoliczności, za które Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 Pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art. 5 k.c., co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko zestawienie określonego w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem określonym w pkt II ppkt 6 OPZ, powoduje, że wykonawca obciążany został odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niezależnych od Wykonawcy, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustawy PZP, gdyż obowiązek nałożony na wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji, co czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do przedmiotu zamówienia;

ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu

4.art. 433 pkt 2 i 3 Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 4 i 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. przez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów składowania w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy, w wysokości rażąco wygórowanej bez uwzględnienia przez zamawiającego okoliczności takich jak, to że:

a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze rozporządzenia upoważniony został w art. 3b ust. 4 ucpg Minister właściwy ds. klimatu;

b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania;

c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art. 3b ust. 2a ucpg;

d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego;

e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów

Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) czyli o jednoczesnym naruszeniu art. 433 pkt 2,3 ustawy pzp. W takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy składowania przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy składowania.

5.art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 6 k.c. przez opisanie przedmiotu zamówienia oraz obowiązków wykonawcy w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący i nieprecyzyjny, przez zamieszczenie w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy niedookreślonego pojęcia „innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami” usankcjonowane karą umową na rzecz zamawiającego, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez zamawiającego i prowadzi do przerzucenia na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty.

6.art. 16 w zw. z art. 436 pkt 3 oraz art. 16 w zw. z art. 433 pkt 1 i 4, i art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353 [1] kc, art. 58 kc, art. 5 kc w zw. z art. 484 § 2 w zw. z art. 483 kc i art. 473 § 1 kc poprzez sformułowanie postanowień dotyczących kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych, uniemożliwiający wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego, poprzez wprowadzenie we wzorze Umowy:

a) w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) kar umownych na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym;

b) w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 zastosowaniu mechanizmu kumulacji kar umownych, prowadzącego do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie;

c) w § 8 ust. 1 lit. g) przyjęciu jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy

d) w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) w postaci postanowienia: „Wynagrodzenie Wykonawcy zostanie obniżone w przypadku każdego stwierdzenia, że dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID - wówczas miesięczne wynagrodzenie netto ulega obniżeniu o kwotę stanowiącą iloczyn ilości (Mg) odebranych przez pojazd odpadów komunalnych (w okresie gdy nie był on wyposażony w GPS) i stawki określonej w § 7 ust. 2.1 umowy (w tym zakresie wynagrodzenie nie należy się). W przypadku wykazania przez Wykonawcę, iż brak funkcjonowania urządzenia monitorującego GPS nastąpił z przyczyn nie leżących po jego stronie, Zamawiający może zrezygnować z obniżenia wynagrodzenia, jeżeli Wykonawca w inny sposób udowodni prawidłowe wykonanie umowy w tym zakresie”.

podczas gdy przewidziane kary umowne oraz limit kar umownych są rażąco wygórowane i jako takie ich poziom znacząco odstaje od realiów rynkowych jest nieproporcjonalne, prowadzi na naruszenia zasad kontraktowania i bezpodstawnie wzbogaca Zamawiającego, co jest nadmiernym i nieproporcjonalnym obciążeniem Wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji zamówienia, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców;

7.art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 6 k.c. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, że Wykonawca ma niemożliwy do wykonania obowiązek podstawić przed rozpoczęciem usługi a następnie odebrać po jej zakończeniu pojemniki/kontenery w terminie 2 tygodni co nie jest obiektywnie realne, możliwe a jednocześnie Zamawiający ustanowił karę umowna za niezrealizowanie tego obowiązku w terminie, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez Zamawiającego i prowadzi do przerzucenia na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty i oczekując realizacji świadczenia niemożliwego;

8.art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 455 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. i 357¹ k.c. poprzez wprowadzenie w § 2 ust. 4 wzoru umowy ustawy Pzp niezgodnej z prawem klauzuli ograniczającej prawo Wykonawcy do waloryzacji wynagrodzenia w sytuacjach nadzwyczajnych i tym samym ograniczenia ustawowego prawa do zmiany umowy w przypadku wystąpienia okoliczności nieprzewidzianych oraz naruszenia przez Zamawiającego zasady zachowania uczciwej konkurencji oraz zasady proporcjonalności;

9.art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 Pzp oraz art. 436 pkt 4 lit. b) Pzp w zw. z art. 16 pkt 1, 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c., art. 58 § 1 i 2 k.c. oraz art. 5 k.c. poprzez sformułowanie w § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:

1) zastosowanie mechanizmu waloryzacji wskazanego w § 7 ust. 22 wzoru umowy możliwe jest dopiero, gdy wskaźnik waloryzacji przekroczy 5 %;

2) podstawą do ustalenia poziomu zmiany ceny jest wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3 wzoru umowy), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy;

3) maksymalna wartość zmian cen jednostkowych wskazanych w kalkulacji ofertowej jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania niniejszych postanowień wynosi 10%,

4) powyższa zmiana nastąpi na pisemny wniosek Wykonawcy;

5) Zamawiający dopuszcza wielokrotną zmianę wynagrodzenia w trakcie trwania umowy, jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 5% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

6) w przypadku wystąpienia sytuacji wskazanych w art. 436 pkt 4 lit. b Pzp wykonawca jest uprawniony do wnioskowania o waloryzację wynagrodzenia po upływie co najmniej 12 miesięcy od rozpoczęcia realizacji umowy;

7) Zamawiający ukształtował w § 7 ust. 25 wzoru umowy mechanizm waloryzacji wynagrodzenia w związku z art. 436 pkt 4 lit. b) tiret drugie Pzp w sposób ograniczający możliwość waloryzacji wynagrodzenia wyłącznie do pracowników otrzymujących wynagrodzenie na poziomie minimalnym, z pominięciem pozostałych pracowników Wykonawcy.

W konsekwencji powyższego waloryzacja będzie możliwa, jeżeli wskaźnik waloryzacyjny obliczony według modelu, który Zamawiający wskazał w umowie, przekroczy +/- 5%, co powoduje, że klauzula waloryzacyjna w normalnych realiach, zgodnie ze znanymi w chwili ogłoszenia Postępowania prognozami gospodarczymi, nie będzie mogła być zastosowana. Zatem tak ustalony poziom wskaźnika czyni postanowienia w § 7 ust. 22 wzoru umowy postanowieniami pozornymi.

Z tych powodów Zamawiający dokonał naruszenia wskazanych powyżej przepisów i ukształtował klauzulę waloryzacyjną w sposób uniemożliwiający dokonanie prawidłowej i zgodnej z celem przepisów ustawy pzp zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia w przypadku, gdy umowa w sprawie zamówienia publicznego, której przedmiotem są usługi, została zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

W rezultacie Zamawiający ukształtował warunki zamówienia w sposób, który narusza równowagę stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przerzuca na wykonawcę ryzyka związane, ze zmianą kosztów wykonania przedmiotu zamówienia w sposób sprzeczny z regulacją ustawy pzp. Tak sformułowana klauzula prowadzi do obejścia przepisów prawa i czyni klauzulę waloryzacyjną pozorną.

10.art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia i ustalenie podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu z pominięciem przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 Pzp, tj. umożliwienie wzięcia udziału w postępowaniu tym wykonawcom, którzy w wyniku lekkomyślności lub zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Powyższe stawia na równi w tym postępowaniu wykonawców, którzy dopuścili się ww. czynów z wykonawcami, którzy w sposób transparentny i uczciwy traktują Zamawiających w postępowaniach, co może powodować naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;

11.art. 99 ust. 1 ust. 4, w zw. z art. 16 Pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp przez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie sposobu kalkulacji ceny ofertowej, tj. poprzez takie sformułowanie formularza ofertowego, które uniemożliwia Zamawiającemu ustalenie ceny jaką zapłaci za poszczególne rodzaje odpadów;

12.art. 433 pkt 4 w zw. z art. 99 Pzp przez wskazanie w postanowieniach umownych - w § 8 ust. 1.2 PPU postanowień uprawniających Zamawiającego do obniżania wynagrodzenia umownego w sytuacji: „każdego stwierdzenia, że dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID - wówczas miesięczne wynagrodzenie netto ulega obniżeniu o kwotę stanowiącą iloczyn ilości (Mg) odebranych przez pojazd odpadów komunalnych (w okresie gdy nie był on wyposażony w GPS) i stawki określonej w § 7 ust. 2.1 umowy (w tym zakresie wynagrodzenie nie należy się). W przypadku wykazania przez Wykonawcę, iż brak funkcjonowania urządzenia monitorującego GPS nastąpił z przyczyn nie leżących po jego stronie, Zamawiający może zrezygnować z obniżenia wynagrodzenia, jeżeli Wykonawca w inny sposób udowodni prawidłowe wykonanie umowy w tym zakresie”, podczas gdy przepisy art. 433 pkt 4 ustawy pzp wskazują na konieczność ustalenia minimalnej wielkości zamówienia, która w przypadku pozostawienia możliwości obniżenia wynagrodzenia na podstawie w § 8 ust. 1.2 postanowień umownych nie jest zachowana. Tym samym Wykonawca wobec tak skonstruowanych mechanizmów obniżenia wynagrodzenia nie jest wstanie oszacować ceny oferty i ryzyka kontraktowego. Doprowadza to do sytuacji, w której każdy z wykonawców założy inny margines ryzyka, co spowoduje brak możliwości porównania ofert.

13.art. 99 ust. 1 ust. 4, w zw. z art. 16 Pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp poprzez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie dotyczącym postanowień §8 ust. 5 PPU uprawniających Zamawiającego do wypowiedzenia umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, w przypadku, gdy na skutek zmiany przepisów prawa w stosunku do obowiązujących w dacie zawierania umowy, wykonywanie umowy, w szczególności zakres świadczenia Wykonawcy naruszałoby bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Taki sposób rozwiązania umowy nie rodzi uprawnienia do jakichkolwiek roszczeń Wykonawcy wobec Zamawiającego. Postanowienia te wobec poziomu ich ogólności uprawniają Zamawiającego do wypowiedzenia umowy w okolicznościach, które uzna on subiektywnie za naruszenie prawa, co zaburza równowagę ekonomiczną stron umowy i radykalnie zwiększa ryzyko kontraktowe po stronie wykonawcy.

Odwołujący FCC wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1.W zakresie zarzutu nr 1 - 5 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie kar umownych w przypadku braku osiągnięcia poziomów recyklingu i składowania ustanowionych na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy oraz postanowień ze str. 14 OPZ – tj. pkt 6, 6.1 i 6.2 OPZ;

lub ewentualnie

2.W zakresie zarzutu nr 1 - 5 nakazanie Zamawiającemu obniżenie wysokości kar umownych ustanowionych na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy do poziomu maksymalnie 2% wartości kary jaką zapłacić ewentualnie będzie musiał Zamawiający w przypadku nieosiągnięcia poziomów recyklingu w odniesieniu tylko do tej masy odpadów, która pochodzić będzie z realizacji przedmiotu zamówienia i którą faktycznie zapłaci Zamawiający. Tak, aby warunkiem obowiązku zapłaty kary umownej było jej wcześniejsze zapłacenie przez Zamawiającego oraz wykreślenie postanowień ze str. 14 OPZ – tj. pkt 6, 6.1 i 6.2 OPZ postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy;

3.W zakresie zarzutu nr 6 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie ze wzoru Umowy postanowień przewidujących rażąco wygórowane kary umowne oraz limit kar umownych, sumowanie kar, a także odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie, a ponadto dodanie do wzoru Umowy kary umownej za odstąpienie od umowy przez Zamawiającego lub Wykonawcę z przyczyn dotyczących Zamawiającego. Tj. wykreślenie postanowień zawartych w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) oraz zawartych w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r wzoru umowy;

4.W zakresie zarzutu nr 7 nakazanie Zamawiającemu zmianę Opisu przedmiotu zamówienie i opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, aby Wykonawca mógł zrealizować usługę w sposób prawidłowy tj. poprzez wskazanie realnego terminu na podstawienie przed rozpoczęciem usługi a następnie odebranie po jej zakończeniu pojemników/kontenerów . Proponowany termin to 60 dni.

5.W zakresie zarzutu nr 8 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie postanowień w § 2 ust. 4 wzoru umowy.

6.W zakresie zarzutu nr 9 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej, tak aby odpowiadała następującym warunkom:

a. Ceny jednostkowe, określone w ofercie Wykonawcy, w czasie trwania Umowy, podlegać będą waloryzacji o wysokość wskaźnika inflacji za kwartał poprzedni, przez który rozumie się wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy, zmieni się o co najmniej +/- 2%

b. Kolejna zmiana będzie możliwa jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 2% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

c. Pierwsza waloryzacja nastąpić będzie mogła po upływie pierwszych 3 miesięcy realizacji Umowy zarówno dla warunków waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy, o których mowa w § 7 ust. 22, jak również dla zmian wynagrodzenia opisanych w ust. 24 do 27 wzoru umowy, tym samym treść § 7 ust. 20 wzoru umowy przyjmie brzmienie: „Zmiany wynagrodzenia opisane w ust. 24 do 27 mogą nastąpić najwcześniej po upływie 3 miesięcy realizacji umowy.”

d. Zrewaloryzowane ceny jednostkowe obowiązywać będą od pierwszego dnia następnego miesiąca po urzędowym ogłoszeniu wskaźnika inflacji w Monitorze Polskim i wprowadzone zostaną aneksem do Umowy.

e. Wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia pisemnego o wprowadzenie waloryzacji. Zamawiający jest zobowiązany do dokonania waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w § 7 ust. 22 Umowy.

f. Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to 20% wysokości wynagrodzenia netto.

g. Modyfikację treści § 7 ust. 25 wzoru Umowy w taki sposób, aby wskazać, że waloryzacja wynagrodzenia w związku ze zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę lub wysokości minimalnej stawki godzinowej, obejmuje udokumentowany wzrost kosztów wynagrodzeń wszystkich pracowników wykonawcy zaangażowanych w realizację przedmiotu Umowy.

h. Wykonawca jest zobowiązany do składania wniosków o waloryzację wynagrodzenia w okresach miesięcznych. Zamawiający po otrzymaniu wniosku analizuje go i po akceptacji podnosi wartość wynagrodzenia. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione wskutek zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją umowy wraz z wnioskiem, o którym mowa powyżej składa oświadczenie o braku udziału podwykonawców w realizacji niniejszej umowy. W przypadku, gdy przy realizacji niniejszej umowy będą brali udział podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, o ile spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 439 ust. 5 ustawy. Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania powyższej zmiany w terminie do 30 dni od dnia przyjęcia wniosku o dokonanie waloryzacji przez Zamawiającego.

i. Strona Umowy, która otrzyma wniosek o waloryzację wynagrodzenia zobowiązana będzie w ciągu 7 dni do udzielenia odpowiedzi czy wyraża zgodę na waloryzację, czy wymaga uzupełnienia wątpliwości, brak stanowiska Strony w terminie 7 dni Strony Umowy uznają za wyrażenie zgody na wnioskowane warunki waloryzacji opisane we wniosku waloryzacyjnym. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu wniosku waloryzacyjnego w ciągu 7 dni od jego otrzymania Strona Umowy zobowiązana jest do wskazania jakich informacji jeszcze potrzebuje, aby uwzględnić wniosek lub wskazać wątpliwości, na które druga Strona Umowy musi odpowiedzieć w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma z tymi informacjami. Odmowa wyrażenia zgody na waloryzację wymaga szczegółowego uzasadnienia faktycznego na piśmie.

7.W zakresie zarzutu nr 10 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień rozdziału XIX SWZ w taki sposób aby uzyskał on brzmienie: „Zamawiający przewiduje także dodatkowe/fakultatywne podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2a i pkt 2b, pkt 3 i pkt 4, pkt 8 i pkt 10 ustawy”.

8.W zakresie zarzutu nr 11 nakazanie Zamawiającemu zmiany treści formularza oferty w taki sposób aby w pkt 3.1 formularza oferty znalazło się następujące rozbicie ceny oferty proponowane przez odwołującego

9.W zakresie zarzutu nr 12 nakazanie Zamawiającemu usuniecie postanowień w § 8 ust. 1.2 PPU.

10.W zakresie zarzutu nr 13 nakazanie Zamawiającemu usuniecie postanowień w § 8 ust. 5 PPU.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 4, 5, 12, 13,

b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 6, 7, 9,

c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 8, 10, 11.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie:

a)wykonawca Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o.,

b)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Odwołujący FCC w piśmie z 4 czerwca 2026 r. oświadczył, że:

a)wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu 1, 2, 3, 4, 5, 13, 12 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów,

b)podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutu nr 7, 6, 8, 9, 10, 11 z petitum odwołania, tj. zarzutów, które nie zostały uwzględnione przez zamawiającego.

W trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący FCC oświadczył dodatkowo, że wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego także w zakresie zarzutu nr 6 d) odwołania.

KIO 1788/26

Odwołujący Alba zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1.art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp, art. 431 Pzp, 433 pkt 2 i pkt 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 k.c., art. 353¹ k.c., art. 387 § 1 k.c., art. 483 § 1 k.c., art. 473 § 1 k.c. w zw. z art. 3b u.c.p.g. przez wprowadzenie do opisu przedmiotu zamówienia obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kar umownych na wypadek ich nieosiągnięcia, bez uwzględnienia wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (morfologia strumienia odpadów objętych przedmiotem zamówienia, faktyczna możliwość poddania odpadów recyklingowi wynikająca z ich parametrów fizyko-chemicznych i zanieczyszczeń [jakość odpadów komunalnych], sposób obliczania poziomów recyklingu, uwarunkowania rynkowe w zakresie recyklingu odpadów, rygorystyczne wymogi jakościowe stawiane przez recyklerów, brak wdrożenia ROP, rola Zamawiającego w gminnym systemie gospodarki odpadami, odpływ odpadów nadających się do recyklingu do strumienia kaucyjnego oraz strumienia odpadów kompostowanych w przydomowych kompostownikach), co narusza zasady współżycia społecznego, równowagę stron umowy oraz zasady uczciwej konkurencji, jako że zakłada nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w sytuacji, gdy ich osiągnięcie na poziomie wymaganym przez ustawodawcę jest obiektywnie niemożliwe do spełnienia przez wykonawcę w toku realizacji przedmiotowej usługi, mając na względzie strumień odpadów przewidziany do odebrania, co musi być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem a priori obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę może powstać nawet przy dochowaniu przez niego najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niego niezależnych, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 Pzp, gdyż obowiązek nałożony na wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji;

2.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp oraz art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 484 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp przez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający na podstawie § 8 ust. 1.4 oraz § 8 ust. 3 PPU (Załącznik nr 3 do Specyfikacji Warunków Zamówienia, dalej także jako „projekt umowy” lub „umowa”) posiada prawo do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym jeżeli suma kar umownych naliczonych w jednym miesiącu z wymienionych przez Zamawiającego podstaw przekroczy próg 200 000,00 zł lub w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, w łącznej wysokości powyżej 200 000,00 zł, który to próg pozostaje nieadekwatny, biorąc pod uwagę wartość zamówienia, wysokość przewidzianych kar umownych oraz ilość zdarzeń za które Zamawiający ma prawo do naliczenia kar umownych, co stanowi także rażące naruszenie zasady proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji;

3.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp oraz w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 484 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 p.z.p., poprzez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający na podstawie § 8 ust. 1.4 PPU może sumować kary umowne za tożsame naruszenia obowiązków umownych, co stanowi także rażące naruszenie zasady proporcjonalności;

4.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. art. 433 pkt 2 Pzp oraz art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 k.c., art. 353¹ k.c., art. 483 § 1 k.c., art. 484 § 1 i 2 k.c., art. 5 k.c. w zw. z art. 8 k.c. i art. 16 Pzp poprzez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający może wykonawcę pozbawić części wynagrodzenia w sytuacji gdy dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID pomimo, że usługa została wykonana prawidłowo tj. odpady zostały odebrane i zagospodarowane;

5.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp, art. 439 ust. 1 i 2 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. i art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez ukształtowanie w § 7 ust. 22 PPU klauzuli waloryzacyjnej w sposób niejasny, niejednoznaczny, nieuwzględniający okoliczności mających wpływ na sporządzenie oferty (cenę oferty), nieokreślający i nieuwzględniający realnego wpływu zmiany kosztów wykonania zamówienia, nieadekwatny do charakteru i długości realizacji zamówienia, nieproporcjonalny oraz naruszający równowagę kontraktową stron, w szczególności poprzez:

− uzależnienie możliwości waloryzacji wynagrodzenia od przekroczenia progu zmiany wskaźników inflacji na poziomie co najmniej ±5% liczonego według skumulowanego wzoru inflacji kwartalnej, co w praktyce prowadzi do faktycznej niemożności skorygowania ceny z uwagi na zbyt wysoki pułap inflacji i ograniczenie go wyłącznie kwartałów, jak też istotnego opóźnienia mechanizmu waloryzacji względem rzeczywistych zmian kosztów realizacji zamówienia, czyli przyjęcie tzw. kwartalnych wskaźników inflacji publikowanych przez GUS zamiast sumy wskaźników miesięcznych w kolejnych miesiącach realizacji usługi,

− ustanowienie maksymalnego limitu łącznej zmiany wynagrodzenia na poziomie 10% (§ 7 ust. 22) wzrostu stawki za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadu określonej w § 7, który nie odpowiada rzeczywistej skali ryzyk kosztowych w 36-miesięcznym okresie realizacji zamówienia i prowadzi do przerzucenia zasadniczego ryzyka ekonomicznego na wykonawcę,

− ograniczenie waloryzacji wyłącznie do części niewykonanej umowy oraz uzależnienie jej skuteczności od zawarcia aneksu, przy jednoczesnym braku gwarancji jego zawarcia w przypadku sporu stron czy braku woli Zamawiającego do zawarcia aneksu,

− zaniechanie wprowadzenia klauzuli korekty paliwowej powiązanej bezpośrednio ze zmianą cen oleju napędowego,

co w konsekwencji prowadzi do pozorności mechanizmu waloryzacji, nie zapewnia realnej ochrony przed zmianą cen materiałów i kosztów oraz narusza zasadę uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz zasadę proporcjonalności.

6.art. 134 ust. 1 pkt 4 oraz pkt 17 p.z.p. w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez wadliwie określenie sposobu obliczenia ceny, ukształtowanie dokumentacji postępowania, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz formularza ofertowego, w sposób niejednoznaczny i niewystarczający do sporządzenia ofert porównywalnych oraz dokonania rzetelnej kalkulacji ceny oferty, polegające na:

− przyjęciu modelu jednej ceny jednostkowej za 1 Mg odpadów obejmującej odbiór i zagospodarowanie licznych, istotnie zróżnicowanych frakcji odpadów komunalnych, bez obowiązku ich wyodrębnienia cenowego,

− braku określenia przez Zamawiającego prognozowanych ilości poszczególnych frakcji (kodów) odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia, przy jednoczesnym wskazaniu wyłącznie łącznej ilości odpadów,

− ograniczeniu się do przedstawienia danych historycznych dotyczących struktury odpadów z lat ubiegłych, które nie stanowią wystarczającej podstawy do oszacowania przyszłego strumienia odpadów,

co w konsekwencji prowadzi do przeniesienia na wykonawców nieograniczonego i niemożliwego do oszacowania ryzyka związanego ze strukturą kosztów realizacji zamówienia, uniemożliwia sporządzenie ofert w sposób porównywalny oraz narusza zasadę uczciwej konkurencji, proporcjonalności postępowania, przejrzystości i równego traktowania wykonawców

7.art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na:

a)zaniechaniu udostępnienia wykonawcom na etapie postępowania szczegółowego ostatecznego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem zawierającego niezbędne i pełne dane, przed upływem terminu składania ofert i przewidzeniu jego przekazania dopiero na etapie realizacji umowy;

b)braku jednoznacznego określenia zasad wyposażenia punktów wywozowych w pojemniki, w tym braku wskazania, czy każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów oraz braku określenia, czy wykonawca zobowiązany jest do odtworzenia istniejącego systemu pojemników,

8.art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp przez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający uzależnia możliwość zastąpienia w zabudowie wielorodzinnej pojemników typu dzwon innymi pojemnikami, od zgody Zamawiającego;

9.art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na:

a) braku wyczerpującego i dostatecznego uregulowania zasad przejęcia i organizacji systemu odbioru odpadów komunalnych, w szczególności w zakresie zasad zabierania i podstawiania pojemników, koordynacji prac z wykonawcą, który uprzednio realizował usługę, odpowiedzialności za stan techniczny pojemników poprzedniego wykonawcy, zapewnienia dostępu do miejsc gromadzenia odpadów oraz

b) zawarciu w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron, zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym poprzez brak określenia realnego okresu przygotowawczego w tym czasu niezbędnego m.in. na podstawienie pojemników;

10.art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na:

a) braku udostępnienia będących w posiadaniu Zamawiającego badań morfologicznych frakcji popiołu i żużli z palenisk domowych, pomimo że ich skład fizykochemiczny, poziom zanieczyszczeń oraz właściwości decydują o możliwości ich dalszego zagospodarowania, w tym w szczególności o dopuszczalności ich recyklingu, odzysku lub konieczności unieszkodliwiania, co uniemożliwia wykonawcom określenie technologii zagospodarowania oraz poziomu kosztów realizacji zamówienia,

b) braku jednoznacznego określenia zakresu rzeczowego w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez brak wskazania, jakie konkretnie rodzaje odpadów (co do kodów) są objęte przedmiotem zamówienia, przy jednoczesnej niespójności pomiędzy kodami odpadów wskazanymi w wykazie instalacji a opisem przedmiotu zamówienia dotyczącym odpadów przyjmowanych od właścicieli nieruchomości oraz w PSZOK,

c) braku określenia ilości oraz rodzajów (frakcji) odpadów budowlanych i rozbiórkowych przewidzianych do odbioru i zagospodarowania, w tym w szczególności braku wskazania, jakie frakcje i w jakiej ilości będą przyjmowane od właścicieli nieruchomości (np. w systemie Big Bag) oraz jakie frakcje i w jakim zakresie wykonawca zobowiązany jest obsługiwać w PSZOK, co uniemożliwia określenie zapotrzebowania na odpowiednią infrastrukturę (kontenery, transport, instalacje),

co skutkuje przerzuceniem na wykonawców nieproporcjonalnego ryzyka związanego z nieznanymi właściwościami i strukturą odpadów oraz uniemożliwia sporządzenie ofert na jednolitych i porównywalnych podstawach.

11.art. 6d ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733) w zw. art. 99 ust. 1 p.z.p., w zw. z art. 16 p.z.p. oraz art. 5 k.c., art. 3531 k.c., art. 58 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 p.z.p. poprzez wadliwe określenie wymogu dotyczącego wskazania przez wykonawców instalacji, do których będą przekazywane odpady do zagospodarowania, w szczególności poprzez dopuszczenie wskazania przez wykonawców na liście instalacji, instalacji które nie gwarantują na dzień złożenia oferty, możliwości zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem, podczas gdy wykonawca powinien już na etapie składania oferty mieć zabezpieczoną faktyczną możliwość zagospodarowania odpadów we wskazanych na liście instalacjach.

Odwołujący Alba wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1)w odniesieniu do zarzutu nr 1 - dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez wykreślenie zapisów zobowiązujących wykonawcę do osiągnięcia poziomów recyklingu, a także kar umownych za nieosiągnięcie tych poziomów i zastąpienie ich obowiązkiem dążenia do uzyskania jak najlepszych efektów zagospodarowania odpadów komunalnych w celu zapewnienia Mieście Ruda Śląska osiągnięcia jak najwyższych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych określonych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,

2)w odniesieniu do zarzutów nr 2 i nr 3 – dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez:

- zmianę postanowień § 8 ust. 1.4 PPU oraz § 8 ust. 3 PPU poprzez ich modyfikację polegającą na podwyższeniu progu łącznej wartości naliczonych kar umownych uprawniającego do rozwiązania umowy, do odpowiednio wartości przewyższającej kwotę 10% wartości całkowitego wynagrodzenia brutto należnego wykonawcy

- ograniczenie możliwości kumulacji kar umownych za to samo zdarzenie poprzez dodanie postanowienia wedle którego w przypadku, gdy jedno zdarzenie stanowi podstawę do naliczenia więcej niż jednej kary umownej, Zamawiający będzie uprawniony do naliczenia wyłącznie jednej kary umownej – według własnego wyboru;

- usunięcie mechanizmu eskalacji kar z lit. q) i r) polegającego na każdorazowym zwiększaniu ich wysokości o kolejne 10 000 zł w przypadku naliczenia w kolejnym lub dalszym miesiącu rozliczeniowym,

zmianę § 8 ust. 1.4 oraz § 8 ust. 3 PPU poprzez podwyższenie progów uprawniających do rozwiązania umowy poprzez powiązanie ich z 10% całkowitej wartości zamówienia – tak, aby sankcja rozwiązania umowy zachowała charakter wyjątkowy i była zastrzeżona dla rzeczywiście istotnych naruszeń.

3)w odniesieniu do zarzutu nr 4 – usunięcia § 8 pkt 1.2 PPU w zakwestionowanym brzmieniu albo jego zmianę poprzez:

− zastąpienie mechanizmu pozbawienia wynagrodzenia proporcjonalną karą umowną, odnoszącą się wyłącznie do naruszenia obowiązku ewidencyjnego,

− wprowadzenie obowiązku odstąpienia od sankcji w przypadku wykazania przez Wykonawcę braku winy,

− jednoznaczne ograniczenie sankcji tak, aby nie skutkowała brakiem zapłaty za faktycznie wykonaną usługę odbioru odpadów.

4)W odniesieniu do zarzutu nr 5 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez zmianę zasad waloryzacji umowy przy uwzględnieniu powyższych zarzutów, w szczególności wprowadzenie jasnych, zrozumiałych zasad zmiany wynagrodzenia, umożliwiających przywrócenie ekwiwalentności świadczeń pomiędzy stronami, z zachowaniem zasady równości, przy uwzględnieniu, że:

- poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w art. 439 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, uprawniający Strony do żądania zmiany Wynagrodzenia to 3% w skali kolejnych następujących po sobie miesięcy;

- maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to łącznie 25 % wartości całkowitego maksymalnego wynagrodzenia;

- sposób ustalania zmiany wynagrodzenia nastąpi poprzez zsumowanie następujących po sobie wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w układzie miesiąc do miesiąca, okres poprzedni = 100, publikowanych w komunikacie Prezesa GUS;

- zmiana Umowy w zakresie waloryzacji będzie skuteczna od dnia złożenia wniosku przez wykonawcę,

a ponadto o wprowadzenie klauzuli korekty paliwowej powiązanej bezpośrednio ze zmianą cen oleju napędowego.

5)W odniesieniu do zarzutu nr 6 - modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez:

1.uzupełnienie Opisu Przedmiotu Zamówienia o wskazanie prognozowanych ilości odpadów przewidzianych do odbioru i zagospodarowania w okresie realizacji zamówienia, z podziałem na poszczególne frakcje (kody odpadów),

2. wprowadzenie do formularza ofertowego załącznika w postaci formularza cenowego, zawierającego zestawienie cen jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadów dla poszczególnych frakcji (kodów odpadów) objętych zamówieniem, wraz z możliwością wyliczenia łącznej ceny oferty w oparciu o wskazane przez Zamawiającego prognozowane ilości,

3.odpowiednie dostosowanie pozostałych postanowień dokumentacji postępowania, w tym projektu umowy, w zakresie zasad kalkulacji i rozliczania wynagrodzenia, tak aby były one spójne z wprowadzonym modelem rozliczeń opartym o ceny jednostkowe za 1 Mg poszczególnych frakcji odpadów oraz szacowane ilości odpadów objęte zamówieniem.

6)W odniesieniu do zarzutów nr 7 i nr 8 – dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia poprzez:

- udostępnienie na etapie postępowania szczegółowego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem, zawierającego co najmniej dane dotyczące lokalizacji punktów odbioru, liczby i rodzaju pojemników oraz charakteru zabudowy, ewentualnie poprzez przekazanie danych umożliwiających wykonawcom dokonanie rzetelnej kalkulacji ofert;

- doprecyzowanie zasad wyposażenia nieruchomości w pojemniki poprzez jednoznaczne wskazanie, że każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów komunalnych,

- zastąpienie wymogu uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na dokonanie zmiany pojemników typu DZWON, obowiązkiem dokonania przez wykonawcę uprzedniego zgłoszenia takiej zmiany.

7)W odniesieniu do zarzutu nr 9 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz projektowanych postanowień umownych poprzez jednoznaczne i wyczerpujące określenie zasad organizacji systemu odbioru odpadów komunalnych, w szczególności:

- wprowadzenie zasad przejęcia i organizacji systemu odbioru odpadów po poprzednim wykonawcy, w tym:

• określenie szczegółowych zasad wyposażenia nieruchomości w pojemniki oraz zasad wykonywania usługi do czasu wyposażania nieruchomości w pojemniki;

• wprowadzenia zapisów wedle których wykonawcy dokonają inwentaryzacji wraz z dokumentacją zdjęciową pojemników poprzedniego wykonawcy w celu oceny ich stanu technicznego na dzień zakończenia realizacji usługi przez poprzedniego wykonawcę;

• określenie zasad odpowiedzialności na zasadzie winy za stan techniczny pojemników wykorzystywanych w okresie przejściowym,

•określenie zasad zapewnienia dostępu do miejsc gromadzenia odpadów,

- wprowadzenie minimalnego, gwarantowanego okresu przygotowawczego nie krótszego niż 30 dni pomiędzy zawarciem umowy a rozpoczęciem jej realizacji, umożliwiającego wykonawcy przygotowanie organizacyjne do świadczenia usługi.

8)w odniesieniu do zarzutu nr 10 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz pozostałych dokumentów zamówienia poprzez:

- udostępnienie aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli z palenisk domowych, obejmujących w szczególności informacje o składzie, poziomie zanieczyszczeń oraz właściwościach mających wpływ na możliwość ich zagospodarowania, w tym przydatność do recyklingu lub odzysku,

- jednoznaczne określenie zakresu rzeczowego zamówienia w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych poprzez wskazanie:

• konkretnych rodzajów odpadów objętych zamówieniem (co do kodów odpadów) odbieranych od właścicieli nieruchomości oraz z PSZOK,

• ich charakterystyki (w szczególności czy są to odpady jednorodne czy zmieszane),

• prognozowanych ilości poszczególnych frakcji odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia,

- jednoznaczne określenie zasad funkcjonowania PSZOK w zakresie odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez wskazanie:

• jakie frakcje odpadów mają być przyjmowane,

• na jakie frakcje wykonawca zobowiązany jest zapewnić kontenery,

• w jakim zakresie dopuszczalne jest łączenie lub rozdzielanie frakcji,

8)w odniesieniu do zarzutu nr 11 - dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez usunięcie z treści SWZ, Rozdziału IV ust. 3 zwrotu „będzie miał podpisane umowy” i zastąpienie go jednoznacznym wymaganiem, aby wykonawca posiadał realną możliwość zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem w instalacjach wskazanych na liście instalacji.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia zarzut nr 1,

b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 2, 4, 5, 9, 10,

c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 3, 6, 7, 8 oraz 11.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie:

a)wykonawca Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o.,

b)wykonawca FCC Polska sp. z o.o.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że:

1)wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5 i 9 w części, w jakiej zamawiający uwzględnił odwołanie;

2)cofa dalej idące zarzuty nr 2, 3, 4, 5 i 9 - ponad zakres uwzględnienia odwołania - i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tej części;

3)podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutów 6, 7, 8, 10 i 11 w całości.

Dodatkowo w trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że:

a)w zakresie zarzutu nr 10 odwołania, w części dotyczącej informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery, oświadczenie zamawiającego z odpowiedzi go satysfakcjonuje,

b)cofa zarzut nr 10 odwołania w części dotyczącej nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ, modyfikacje SWZ, załączniki do pism procesowych stron i uczestników, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestników w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

KIO 1779/26

Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26 w zakresie zarzutów nr 1-3 oraz nr 6-11 odwołania (pkt 1 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 6, 7, 10,

b)uwzględnił częściowo zarzuty nr 8, 9, 11,

c)wniósł o oddalenie odwołania w zakresie całości zarzutów nr 4, 5, 12.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Remondis oświadczył, że:

a) wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 6, 7 oraz 10 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów,

b) wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SWZ w tym zakresie oświadcza, że cofam odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie uwzględnił odwołanie:

a)w całości w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 6, 7, 10 odwołania,

b)częściowo w zakresie zarzutów nr 8, 9, 11 odwołania (w sposób opisany w odpowiedzi).

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 1 sentencji.

Krajowa Izba Odwoławcza, działając na podstawie art. 520 ust. 1 Pzp i art. 568 pkt 1 Pzp, postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 8, 9, 11 odwołania (w części nieuwzględnionej przez zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie).

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Stosownie do art. 568 pkt 1 Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W piśmie z 1 czerwca 2026 r., przed otwarciem rozprawy odwołujący Remondis oświadczył, że wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SWZ w tym zakresie cofa odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

W przywołanym przepisie art. 520 ust. 1 Pzp ustawodawca przyznał odwołującemu prawo do cofnięcia w całości środka ochrony prawnej. Skoro zatem wykonawca może cofnąć odwołanie w całości, to na zasadzie wnioskowania a maiori ad minus, należy uznać, że odwołujący może zrezygnować z popierania jedynie części odwołania. W orzecznictwie Izby nie jest kwestionowana możliwość skutecznego cofnięcia odwołania w części. Odwołujący oświadczył, że nie popiera już odwołania w ww. zakresie, wobec powyższego postępowanie odwoławcze w tej części podlegało umorzeniu. Dostrzec należy, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu części odwołania, czego skutkiem wynikającym wprost z art. 568 pkt 1 Pzp jest obowiązek umorzenia przez Izbę postępowania odwoławczego w zakresie wycofanych zarzutów.

Rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów, które okazały się niesporne jest bezcelowe. Jednocześnie jednak informacja o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 559 ust. 2 Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę, nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego orzeczono, jak w pkt 1 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut nr 4 – naruszenie art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku nieproporcjonalnego do przedmiotu zamówienia, zakładającego obowiązek odbioru odpadów powstających w wyniku zdarzeń losowych, które nie mieszczą się w legalnej definicji „odpadu komunalnego”, pomimo tego że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, co ma wpływ na sposób kalkulacji ceny ofertowej i oddziałuje negatywnie na krąg wykonawców, jacy potencjalnie mogliby ubiegać się o przedmiotowe zamówienie (rozdz. I ust. 5 pkt 5.5. OPZ)

Chybiony okazał się zarzut nr 4 odwołania.

Izba ustaliła, że w rozdziale I, pkt 5.5. OPZ zamawiający wprowadził wymóg o treści: Wykonawca zobowiązany jest na zlecenie Zamawiającego do odbioru odpadów komunalnych powstałych podczas sytuacji losowych (np. zalanie, prowadzona akcja gaśnicza) w zabudowie jednorodzinnej i lokalach mieszkalnych w zabudowie wielorodzinnej (szacunkowa ilość punktów adresowych, z których odbierane będą odpady w okresie realizacji umowy – 50).

Odwołujący Remondis domagał się nakazania zamawiającemu wykreślenia przywołanego postanowienia.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący Remondis podniósł, że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska. Argumentował, że odpady powstające w wyniku zdarzeń losowych nie stanowią odpadów „komunalnych”, które (w myśl art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o odpadach) definiowane są jako odpady powstające w gospodarstwach domowych oraz odpady pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter i skład są podobne do odpadów z gospodarstw domowych, w szczególności niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i odpady selektywnie zebrane. Zdaniem odwołującego, odpady te klasyfikuje się je jako odrębną grupę (jako odpady niebezpieczne lub odpady z wypadków (grupa 16 81, która dzieli się na odpady wykazujące właściwości niebezpieczne o kodzie 16 81 01* oraz odpady inne niż wymienione w 16 81 01 oznaczane kodem 16 81 02), które wymagają specjalistycznego zagospodarowania.

Zdaniem odwołującego taki opz miał naruszać art. 99 ust. 1 Pzp, a także art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp.

Odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu nr 4 odwołania nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, obowiązek był jasny i wyczerpujący.

Argumentacja odwołującego oparta była na twierdzeniu, że sporządzony przez zamawiającego OPZ godzi w zasadę proporcjonalności i zasadę efektywności udzielania zamówień publicznych. Odwołujący wywiódł, że skoro odpady powstające w wyniku zdarzeń lodowych nie są odpadami komunalnymi, to ich odbiór nie może być włączony do opisu przedmiotu zamówienia w tym postępowaniu, gdyż przedmiotem zamówienia jest odbiór odpadów komunalnych. Z taką argumentacją nie można się było zgodzić. To, że zamawiający w nazwie przetargu określił, że przedmiotem zamówienia jest odbiór odpadów komunalnych nie oznaczało jeszcze, że zamawiający nie może w ramach tego przetargu zamówić odbioru także innych odpadów. Alternatywą dla rozwiązania przyjętego przez zamawiającego byłoby to, że mieszkańcy Miasta Ruda Śląska w sytuacjach losowych sami musieliby zadbać o odbiór odpadów powstałych w wyniku takich zdarzeń. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał na aspekt społeczny argumentując, że pozostawienie mieszkańca w sytuacji kryzysowej (po pożarze czy zalaniu) bez pomocy w uprzątnięciu mienia, które stało się odpadem, byłoby sprzeczne z istotą zadań własnych gminy. Zdaniem Izby cel włączenia tych odpadów do OPZ jest zatem należycie uzasadniony.

Dostrzeżenia wymagało, że sam odwołujący Remondis w pkt 5 uzasadnienia faktycznego tego zarzutu wskazał jedynie, że zamówienie co do zasady powinno dotyczyć wyłącznie odpadów komunalnych. Odwołujący sam sobie zaprzeczył, skoro argumentował, że jedynie co do zasady zamówienie musi obejmować wyłącznie odpady komunalne. A contrario sam odwołujący Remondis przyjął, że na zasadzie wyjątku możliwe jest jednak włączenie do opisu przedmiotu zamówienia odbioru odpadów innych niż komunalne. Przy ocenie proporcjonalności i efektywności Izba wzięła pod uwagę, że zamawiający określił szacunkową ilość takich zdarzeń w całym okresie obowiązywania umowy jako 50. W skali całego zamówienia ten element przedmiotu zamówienia stanowił zatem margines. Izba wzięła także pod uwagę, że zamówienie kierowane jest do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem odpadów, dysponującymi stosownymi narzędziami, sprzętem, kadrą, doświadczeniem celem wykonania tej usługi. Dla tego rodzaju podmiotów wykonanie takiego akcesoryjnego elementu OPZ nie powinno być żadnym problemem, zaś zamawiający tym samym zaspokoi ważną potrzebę społeczną.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 4 odwołania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut nr 5 – naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku okazania na żądanie Zamawiającego wszelkich dokumentów potwierdzających wykonanie przedmiotu umowy zgodnie z określonymi przez Zamawiającego wymaganiami i przepisami prawa, bez wskazania zamkniętego katalogu dokumentów, jakich Zamawiający może oczekiwać od wykonawcy, co narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą wycenę ryzyka kontraktowego z tym związanego i może powodować powstanie sporów na etapie realizacji zamówienia (rozdz. III ust. 4 OPZ).

Izba ustaliła, że w rozdziale III ust. 3 OPZ zamawiający wskazał, że

Poza dokumentami/informacjami wskazanymi w punkcie 1 i 2 w celu umożliwienia sporządzenia przez Zamawiającego rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, o którym mowa w art. 9q ustawy

o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz mając na uwadze wytyczne organu zatwierdzającego ww. sprawozdanie, Wykonawca zobowiązany będzie przekazać Zamawiającemu szczegółowe informacje o sposobie zagospodarowania odebranych odpadów komunalnych (z terenu Miasta i PSZOKu). Szczegółową informację za poprzedni rok kalendarzowy Wykonawca zobowiązany będzie przekazać Zamawiającemu do dnia 15 lutego każdego roku obowiązywania umowy.

Szczegółowa informacja musi zawierać:

-ilość odebranych odpadów z podziałem na kody odpadów, poszczególne etapy zagospodarowania tych odpadów z podaniem procesu, ilości odpadów, instalacji (wskazanie nazwy instalacji, adresu, numeru rejestrowego nadanego przez marszałka województwa wraz z miejscem prowadzenia działalności),

-wskazanie ostatecznych instalacji, do których zostały przekazane odpady komunalne, a także odpady, które powstały z przetworzenia tych odpadów,

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu wykreślenia zapisu zawartego w rozdziale III ust. 3 OPZ, względnie jego modyfikację w taki sposób, że wykonawca będzie miał obowiązek wskazać wyłącznie nazwy instalacji, do których wykonawca przekazał odpady w celu ich zagospodarowania (z wyłączeniem obowiązku wskazywania nazw dalszych instalacji i recyklerów, do których odpady mogą być następnie kierowane przez instalację, do której wykonawca przekazał odpady).

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, obowiązek był jasny i wyczerpujący.

Odwołujący zarzucił także naruszenie art. 353 ¹ KC w zw. z art. 8 KC, wskazując, że zamawiający naruszył zasady współżycia społecznego. Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wymienił, ale także nie wykazał, jaka konkretnie zasada współżycia społecznego miała zostać przez zamawiającego naruszona przez sformułowanie spornego wymogu.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł, że Wykonawca ma możliwość przedłożenia informacji w zakresie instalacji, do której przekazał odpady, ale o ile sam nie jest recyklerem nie będzie miał dostępu do danych dotyczących kolejnych posiadaczy odpadów. Jeżeli bowiem wykonawca sam nie jest recyklerem odpadów lub jeżeli nie przekazuje odpadów bezpośrednio do recyklera i działa w tym zakresie za pośrednictwem innych (posiadających stosowne zezwolenia) instalacji, to o ile ma wiedzę, gdzie przekazał odpady (przekazanie tych odpadów dokumentowane jest poprzez karty przekazania odpadów), o tyle nie ma wiedzy co do tego, do jakiego konkretnie podmiotu, jakiej dalszej instalacji lub jakiego recyklera zostały następnie przekazane odpady w celu dalszego ich zagospodarowania. Instalacje udzielają informacji co do mas odpadów, procesów, jakim odpady zostały poddane, ale nie udzielają już informacji o swoich kontrahentach, do których odpady zostały następnie przekazane lub sprzedane. Są to dane chronione przez instalacje i wykonawca nie będzie miał możliwości przekazania Zamawiającemu takich danych.

W celu wykazania, że instalacje nie udzielają informacji o swoich kontrahentach odwołujący załączył do odwołania:

- dowód_9a - informacja z instalacji Śląskie Centrum Recyklingu sp. z o.o. z 16 kwietnia 2026 r.

- dowód nr 9b – korespondencję mejlową

- dowód_10: informacja od podmiotu zbierającego odpady ABR sp. z o.o. z 14 kwietnia 2026 r.

Odnosząc się do ww. dowodów Izba stwierdziła, że nie pochodziły one od wszystkich możliwych instalacji. Po drugie nie potwierdzały one nawet faktu obiektywnej niemożliwości pozyskania informacji od instalacji wymienionych w tych dowodach. Dowodziły one wyłącznie istnienia w danym okresie decyzji biznesowej danej instalacji co do udzielania takiej informacji. Odwołujący nie udowodnił, że decyzja ta nie może być zmieniona, ani że płacąc choćby wyższą stawkę nie może się umówić z ww. instalacjami, że jednak jemu takie informacje będą przekazywane na jego wniosek. Powyższe jest o tyle uzasadnione, że - jak wskazał zamawiający na rozprawie - odwołujący, realizując dotychczasową umowę, na wniosek zamawiającego przekazywał mu jednak takie informacje, choć często wymagało to dodatkowej interwencji.

Izba wzięła także pod uwagę, że zamawiający wykazał potrzebę posiadania takich informacji. Zgodnie z art. 9 q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany do sporządzania rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi. Sprawozdanie to jest składane marszałkowi województwa i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. Z kolei z art. 9q ust. 3 pkt 5 tej samej ustawy wynika, że sprawozdanie to zawiera m.in. informację o osiągniętych poziomach przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych.

Zamawiający załączył do odpowiedzi na odwołanie „Wytyczne dotyczące wypełniania sprawozdania wójta, burmistrza lub prezydenta miasta z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi oraz jego weryfikacji” wydane przez Departament Ochrony Środowiska, Ekologii i Opłat Środowiskowych Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego w marcu 2026 r. Co istotne, wytyczne te zostały zatem wydane przez organ, któremu składane jest sprawozdanie gminy. Z tabeli zawartej na str. 71 tych wytycznych wynikało, że gmina zobowiązana jest składać oświadczenie zawierające m.in. informacje:

▪ o rodzajach i masach odpadów pochodzących z terenu gminy, wyszczególnionych w kolumnie 3, które zostały poddane recyklingowi,

▪ procesie

▪ instalacji bądź miejscu, w których odpady zostały poddane recyklingowi (podać nazwy i adresy, także jeżeli recykling odpadów miał miejsce poza instalacjami lub urządzeniami).

Z tej samej tabeli wynikało także, że Jeżeli gmina nie posiada potwierdzenia, że odpady zostały w roku sprawozdawczym poddane recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia, wówczas nie powinna tych odpadów wymieniać w dziale VIII tabela A, a tym samym, nie powinna ich uwzględniać w obliczeniach osiągniętego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu.

Z wytycznych tych wynikało, że obowiązkiem gminy jest nie tylko gromadzenie, ale także należyta weryfikacja informacji otrzymywanych od podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości w kontekście miejsca rzeczywistego recyklingu odpadów. Weryfikacja te nie może się tylko ograniczać do podania informacji na temat samej instalacji, w sytuacji, gdy recykling miał miejsce w dalszym etapie, już poza tą instalacją. Co więcej, aby dane odpady zostały uwzględnione jako poddane recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia, gmina musi posiadać potwierdzenie, że takie poddanie recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia faktycznie miało miejsce. W tym kontekście niewystarczające jest zatem udokumentowanie przez wykonawcę, że odpady zostały przekazane instalacji, w sytuacji, gdy dana instalacja sama takim recyklerem nie jest i która dopiero będzie je przekazywała dalszemu recyklerowi. W konsekwencji zatem Izba stwierdziła, że sporny wymóg jest uzasadniony potrzebami zamawiającego i proporcjonalny.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 5 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zarzut nr 12 – naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez wskazanie, że przedmiotowe zamówienie będzie realizowane przez okres 36 miesięcy, przy czym najwcześniejszy termin rozpoczęcia świadczenia usługi to 1 października 2026 r., co przy aktualnej sytuacji geopolitycznej (niepewna i dynamicznie zmieniająca się sytuacja w Zatoce Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej) jest terminem zbyt długim z uwagi na niemożność właściwego oszacowania przez wykonawców ryzyk kontraktowych związanych wahającymi się cenami paliw, co najpewniej będzie prowadzić do konieczności przyjmowania przez wykonawców zwiększonych ryzyk kontraktowych w tym zakresie, co skutkować będzie złożeniem przez wykonawców droższych ofert, a dodatkowo może to też oddziaływać negatywnie na konkurencję w postępowaniu z uwagi na niepewność co do warunków, w jakich będzie realizowane zamówienie (§2 Umowy oraz rozdział VIII SWZ).

Chybiony okazał się zarzut nr 12 odwołania.

Izba ustaliła, że w Rozdziale VIII SWZ (Termin wykonania zamówienia) zamawiający wskazał, że Zamówienie należy zrealizować w terminie do 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy lecz nie wcześniej niż od dnia 01.10.2026 r. nie dłużej jednak niż: do dnia (włącznie z tym dniem) poprzedzającego dzień, w którym wynagrodzenie Wykonawcy za wykonywanie umowy osiągnęłoby planowaną wartość, o której mowa w § 7 ust. 2 umowy lub do dnia, w którym umowa ulega rozwiązaniu w przypadku o którym mowa w § 11 ust. 1 umowy.

Również w § 2. ust. 1 wzoru umowy zamawiający wskazał, że Strony ustalają, iż Wykonawca będzie realizował zamówienie przez okres 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy, jednak nie wcześniej niż od dnia 01.10.2026 r. nie dłużej jednak niż do dnia (włącznie z tym dniem) poprzedzającego dzień, w którym wynagrodzenie Wykonawcy za wykonywanie umowy osiągnęłoby planowaną wartość, o której mowa w § 7 ust. 2 umowy lub do dnia, w którym umowa ulega rozwiązaniu w przypadku o którym mowa w § 11 ust. 1 umowy.

Odwołujący domagał się skrócenia okresu realizacji zamówienia z 36 miesięcy do 12 miesięcy.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że zdumienie budziło wskazanie przez odwołującego jako naruszonego art. 99 ust. 1 Pzp. Odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu odwołania nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, termin realizacji zamówienia był jednoznaczny, określony dokładnie i wyczerpująco.

Odwołujący zarzucił także, że określenie przez zamawiającego 36 miesięcznego terminu realizacji zamówienia miało być sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wymienił, ale także nie wykazał, jaka konkretnie zasada współżycia społecznego miała zostać przez zamawiającego naruszona przez sformułowanie spornego wymogu.

Odwołujący podniósł, że trzyletni okres realizacji zamówienia narusza zasadę proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji, o których mowa w art. 16 pkt 1 Pzp. Argumentował, że świadczenie usługi jest uzależnione od dynamicznie zmieniających się kosztów operacyjnych, w szczególności cen paliw, energii oraz kosztów zagospodarowania odpadów. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera aktualna niestabilna sytuacja geopolityczna na świecie, w tym w regionie Zatoki Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że zgodnie z art. 434 ust. 1 Pzp Umowę zawiera się na czas oznaczony. W myśl zaś art. 434 ust. 2 Pzp, Zamawiający może zawrzeć umowę, której przedmiotem są świadczenia powtarzające się lub ciągłe, na okres dłuższy niż 4 lata, jeżeli wykonanie zamówienia w dłuższym okresie spowoduje oszczędności kosztów realizacji zamówienia w stosunku do okresu czteroletniego lub jest to uzasadnione zdolnościami płatniczymi zamawiającego lub zakresem planowanych nakładów oraz okresem niezbędnym do ich spłaty.

Izba stwierdziła, że zamawiający określając 3 letni okres realizacji umowy nie naruszył ww. przepisów. Odwołujący nie wykazał także, aby określając dopuszczalny ustawowo termin realizacji zamówienia zamawiający miał naruszyć zasadę proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji. Bezzasadna okazała się argumentacja odwołującego wskazująca na zmieniające się koszty operacyjne, w tym ceny paliw, energii czy zagospodarowania odpadów. W tym kontekście uszło uwadze odwołującego, że zamawiający w postanowieniach umowy przewidział stosowne klauzule waloryzacyjne, których odwołujący ostatecznie nie kwestionował. Klauzule te służą właśnie minimalizacji niedogodności, na jakie wskazywał odwołujący.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 12 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

KIO 1780/26

Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 w zakresie zarzutów nr I. a) oraz I. b) odwołania (pkt 4 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26, w której oświadczył, że uwzględnia w całości zarzuty nr I. a) oraz I. b) odwołania.

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 4 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 w pozostałym zakresie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut I c – naruszenie art. 240 ust. 2 i art. 246 ust. 2 w zw. z art. 16 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 PZP poprzez opisanie kryteriów oceny ofert w sposób nie pozwalający na porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia, w szczególności dla okresu trwania standardu przejściowego świadczenia usług, na podstawie informacji przedstawianych w ofertach i w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji poprzez preferowanie wykonawców oferujących usługi gorszej jakości, z uwagi na zastrzeżenie ceny jako jedynego kryterium oceny ofert, bez spełnienia wymagań ustawowych dla zastosowania ceny jako jedynego kryterium oceny oferty, z uwagi na brak określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań jakościowych dla głównych elementów przedmiotu zamówienia, a także w sposób naruszający zasadę najlepszej jakości dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację.

Chybiony okazał się zarzut I. c odwołania.

Zamawiający przewidział w rozdziale XXVII ust. 1 SWZ jedyne kryterium oceny ofert, to jest cena 100%. Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu zmiany rozdziału XXVII ust. 1 SWZ poprzez dodanie drugiego kryterium oceny ofert pn. „Czas wdrożenia usługi” o punktacji 40 pkt, w którym punkty będą przyznawane za skrócenie okresu przejściowego, o następującej punktacji:

a) 40 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 1 miesiąca

b) 20 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 2 miesięcy

c) 0 pkt - brak skrócenia okresu przejściowego (okres przejściowy 4 miesiące).

Odwołujący argumentował, że Nie każdy wykonawca wykona przedmiot zamówienia w sposób taki sam, co wynika w szczególności z tego względu, że Zamawiający przewidział okres przejściowy do osiągnięcia „standardu docelowego”, a w konsekwencji standardu pożądanego i oczekiwanego przez Zamawiającego. Zdaniem odwołującego, Wprowadzenie standardu docelowego samo w sobie sprawia, że Zamawiający przewiduje różne wymagania jakościowe dla realizacji zamówienia w trakcie trwania umowy. Jak wynika z Roz. VI.14 OPZ, część OPZ (Roz. VI.8 - VI.14 OPZ) opisuje standard przejściowy a inna część (Roz. VI.16 - VI.19.19 OPZ) opisuje standard docelowy, co skutkuje tym, że Zamawiający nie określił wymagań jakościowych w sposób jednoznaczny dla głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia. Odwołujący wywiódł także, że okres trwania standardu przejściowego został określony w sposób maksymalny - 4 miesiące na wdrożenie a następnie 2 miesiące testów rozwiązania. Zamawiający dopuścił jednak wcześniejsze osiągnięcie i realizację umowy w ramach standardu docelowego.

Argumentacja odwołującego nie zasługiwała na uwzględnienie. Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał, aby zamawiający nie opisał wymagań jakościowych odnoszących się do co najmniej głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia. W szczególności nie świadczył o nieopisaniu wymagań jakościowych odnoszących się do co najmniej głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia fakt, że zamawiający przewidział w opisie przedmiotu zamówienia pewne odrębności w wykonywaniu umowy w okresie przejściowym (standard przejściowy), w stosunku do obowiązków wykonywanych w okresie dalszym (standard docelowy).

Owszem, zamawiający przewidział w OPZ okres przejściowy, w czasie którego wykonawca będzie m.in. miał obowiązek dostosować swoje pojazdy w urządzenia wskazane w opisie przedmiotu zamówienia, tj. system RFID oraz zapewnić zamawiającemu dostęp do systemu monitoringu wizyjnego. Powyższe nie było jednak równoznaczne z tym, że w okresie przejściowym nie zostały opisane wymagania jakościowe odnoszące się do co najmniej głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia. Na każdego z wykonawców nałożono takie same obowiązki wynikające z opisu przedmiotu zamówienia, zgodnie z którymi maksymalnie przez 6 miesięcy będzie on świadczył usługi na określonym poziomie, zaś po zakończeniu tego okresu na innym poziomie, także jednoznacznie opisanym przez zamawiającego. Obowiązki te zostały nałożone na zasadzie równości na każdego z wykonawców. Równość wyraża się także w tym, że żaden z wykonawców nie będzie karany za to, że nie osiągnie standardu docelowego wcześniej niż 6 miesięcy po podpisaniu umowy.

Odwołujący nie wykazał, że dysponowanie pełnym, sprawnym systemem RFID zintegrowanym z GPS czy zaawansowanym systemem monitoringu wizyjnego oraz terminali przenośnych jest głównym elementem składającym się na przedmiot zamówienia. Izba stwierdziła, że głównym elementem przedmiotu zamówienia jest bowiem terminowy, wynikający z harmonogramu odbiór odpadów komunalnych określony w rozdziale I ust. 3 opisu przedmiotu zamówienia oraz z miejsc wskazanych przez zamawiającego (rozdział I ust.4 i 5 OPZ) a następnie przekazanie ich do zagospodarowania (rozdział II OPZ).

Niezależnie od powyższego na marginesie podkreślenia wymagało, ze nawet gdyby odwołujący wykazał, że dysponowanie pełnym, sprawnym systemem RFID zintegrowanym z GPS czy zaawansowanym systemem monitoringu wizyjnego oraz terminali przenośnych jest głównym elementem składającym się na przedmiot zamówienia (czego nie uczynił) i w konsekwencji zamawiający nie mógłby zastosować jedynego kryterium oceny ofert w postaci ceny, to nie oznaczało jeszcze, że zamawiający miałby obowiązek zastosowania akurat takiego kryterium oceny ofert, o jakie wnioskował odwołujący. Zgodnie z art. 513 pkt 2 Pzp, odwołanie przysługuje wobec m.in. zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Z żadnego przepisu Pzp nie wynika natomiast, aby zamawiający miał obowiązek zastosować akurat takie kryterium oceny ofert, jakiego życzył sobie odwołujący. W konsekwencji odwołujący co najwyżej uprawniony był, aby wnioskować o nakazanie zamawiającemu wprowadzenia obok ceny jakiegoś jakościowego kryterium oceny ofert.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr I c odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

KIO 1782/26

Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26 w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 d), 12, 13 odwołania (pkt 7 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 4, 5, 12, 13,

b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 6, 7, 9,

c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 8, 10, 11.

Odwołujący FCC w piśmie z 4 czerwca 2026 r. oświadczył, że wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 4, 5, 13, 12 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

W trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący FCC oświadczył dodatkowo, że wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego także w zakresie zarzutu nr 6 d) odwołania.

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 7 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut nr 6 – naruszenie art. 16 w zw. z art. 436 pkt 3 oraz art. 16 w zw. z art. 433 pkt 1 i 4, i art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353 [1] kc, art. 58 kc, art. 5 kc w zw. z art. 484 § 2 w zw. z art. 483 kc i art. 473 § 1 kc poprzez sformułowanie postanowień dotyczących kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych, uniemożliwiający wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego, poprzez wprowadzenie we wzorze umowy:

a) w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) kar umownych na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym;

b) w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 zastosowaniu mechanizmu kumulacji kar umownych, prowadzącego do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie;

c) w § 8 ust. 1 lit. g) przyjęciu jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy

podczas gdy przewidziane kary umowne oraz limit kar umownych są rażąco wygórowane i jako takie ich poziom znacząco odstaje od realiów rynkowych jest nieproporcjonalne, prowadzi na naruszenia zasad kontraktowania i bezpodstawnie wzbogaca Zamawiającego, co jest nadmiernym i nieproporcjonalnym obciążeniem Wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji zamówienia, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców;

Chybione okazały się zarzuty nr 6a-6c odwołania.

Ustalono, że we wzorze umowy zamawiający przewidział następujące kary umowne.

§ 8.

1.Strony ustalają odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązań umownych przez zapłatę kar umownych oraz obniżenie wynagrodzenia w następujących przypadkach i wysokościach:

1.1.Wykonawca jest zobowiązany do zapłaty Zamawiającemu kary umownej w następujących przypadkach:

a)za odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie przez którąkolwiek ze stron z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność Wykonawca, w wysokości 3 000 000,00 PLN,

g)za każdą rozpoczętą godzinę niepodstawienia kontenera na PSZOKu na zasadach opisanych w Opisie przedmiotu zamówienia (na zasadzie kontener za kontener) w wysokości 500,00 PLN,

j)za niezarejestrowanie obrazu z kamery na pojeździe w Systemie Monitoringu Wykonawcy lub brak dostępu do zarchiwizowanego materiału wideo w przewidzianym w Opisie przedmiotu zamówienia czasie przechowywania materiału wideo – w wysokości 500,00 PLN za każdy przypadek rozumiany jako nagranie z jednej kamery na pojedynczej trasie przejazdu pojazdu, za wyjątkiem przypadku opisanego w pkt. VI.17.1 Opisu przedmiotu zamówienia (w pierwszym dniu awarii),

l)za złożenie nieprawdziwego/fałszywego oświadczenia, o którym mowa § 3 ust. 5 Umowy – w wysokości 0,5% miesięcznego wynagrodzenia brutto należnego Wykonawcy za dany okres rozliczeniowy,

q)za niezrealizowanie w terminie usługi wyposażenia nieruchomości w pojemniki do gromadzenia odpadów w terminie wskazanym w Opisie przedmiotu zamówienia – w wysokości 10 000,00 PLN jeżeli Zamawiający stwierdzi brak co najmniej 100 pojemników/kontenerów (nie dotyczy podstawiania pojemników/kontenerów dla nowych nieruchomości objętych systemem gospodarowania odpadami komunalnymi oraz zmian ilości pojemników na wniosek właściciela/Zarządcy nieruchomości),

r)za nieoznakowanie pojemnika transponderem RFID lub brak wymiany uszkodzonego transpondera RFID w terminie wskazanym w Opisie przedmiotu zamówienia – w wysokości 10 000,00 PLN jeżeli Zamawiający stwierdzi brak co najmniej 100 transponderów RFID;

s)jeżeli kara wskazana w punkcie q) i r) będzie wymagała naliczenia w kolejnym miesiącu rozliczeniowym (nie muszą to być miesiące bezpośrednio następujące po sobie) jej wysokość ulegnie zwiększeniu każdorazowo o kolejne 10 000, 00 zł,

1.4Kary umowne można sumować. W przypadku, gdy w danym miesiącu kalendarzowym wysokość kar umownych, o których mowa w ust. 1 pkt. b), c), d), g), i), k), n), o),p), q), r), s), t), u), v), w), x), y), z) oraz aa) powyżej (suma kar wskazanych tytułów) przekroczy kwotę 200.000,00 PLN wówczas Zamawiający ma prawo do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia.

3.Zamawiający ma prawo rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym także w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, jeżeli ich łączna wysokość przekroczy 200 000,00 PLN.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu wykreślenia ze wzoru umowy postanowień przewidujących rażąco wygórowane kary umowne oraz limit kar umownych, sumowanie kar, a także odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie, a ponadto dodanie do wzoru umowy kary umownej za odstąpienie od umowy przez zamawiającego lub wykonawcę z przyczyn dotyczących zamawiającego. tj. wykreślenie postanowień zawartych w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) oraz zawartych w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r wzoru umowy.

W zarzucie nr 6a odwołania odwołujący podniósł, że zamawiający w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) przewidział kary umowne na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że odwołujący nie wyjaśnił, dlaczego uważa, że sporne kary umowne zostały przewidziane na poziomie nieodpowiadającym potencjalnej szkodzie ani realiom rynkowym. W szczególności odwołujący generalnie nie wskazał, jaka może być wysokość potencjalnej szkody ani jakie są realia rynkowe. Po drugie, Izba wzięła także pod uwagę, że w polskim prawie cywilnym kary umowne pełnią nie tylko funkcję odszkodowawczą, ale także funkcję prewencyjną (odstraszającą). Na powyższe wskazał zresztą sam odwołujący argumentując, że Ustalając wysokość kar umownych Zamawiający powinien uwzględnić funkcje kary umownej, jakimi są funkcja stymulująca wykonanie zobowiązania, funkcja represyjna w postaci sankcji za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy oraz funkcja kompensacyjna, polegająca na naprawieniu szkody, jeśli wierzyciel ją poniósł (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 maja 2022 roku, sygn.akt: I AGa 144/21). Biorąc powyższe pod uwagę, Izba stwierdziła, że kary umowne nie muszą zatem ograniczać się wyłącznie do wysokości potencjalnej szkody. Po trzecie zarzut podlega oddaleniu także z powodu sformułowania zbyt daleko idącego żądania, ograniczającego się wyłącznie do nakazania zamawiającemu usunięcia kwestionowanych kar umownych. Jeśli odwołujący twierdził, że kary są wygórowane, to powinien sformułować żądanie ich zmniejszenia do poziomu, który jego zdaniem byłby odpowiedni. Po czwarte, nawet w przypadku uznania kary za wygórowaną, wykonawcy przysługuje prawo zwrócenia się do sądu o zmiarkowanie takiej kary na podstawie art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego.

Dodatkowo w odniesieniu do kary za odstąpienie od umowy z § 8 ust. 1 lit. a) ustalonej w wysokości 3 000 000 zł odwołujący podniósł, że w branży gospodarki odpadami standardem jest określanie tej kary jako procentu wynagrodzenia (zazwyczaj 10%), co zapewnia powiązanie sankcji z realną wartością niewykonanego świadczenia. Taka argumentacja okazała się nietrafna. Jak wskazał zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, kara ta została ustalona na poziomie 2,0408% wartości szacunkowej zamówienia, a zatem na poziomie, który mieścił się w granicach wskazywanych przez samego odwołującego jako prawidłowe.

Jeśli chodzi o zarzut 6 b odwołania to odwołujący podniósł, że w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 wzoru umowy zamawiający miał zastosować mechanizm kumulacji kar umownych, prowadzący do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł natomiast, że zgodnie z obecnym brzmieniem § 8 ust. 1.4. i ust. 3. Wzoru umowy wprowadził przesłanki rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy suma kar w jednym miesiącu lub w trzech kolejnych okresach przekroczy kwotę 200 000,00 zł. Na podstawie prostych obliczeń, kwota ta może zostać osiągnięta zaledwie w 6 dni roboczych biorąc pod uwagę wskazaną powyższej dobową sumę kar cząstkowych w wysokości ok. 34 500,00 zł.

W odniesieniu do pierwszego zagadnienia Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej interpretacji § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 wzoru umowy twierdząc, jakoby zamawiający miał zastosować mechanizm prowadzący do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie. Nic takiego nie wynikało z tych postanowień. Uszło uwadze odwołującego, że w § 8 ust. 1.4 wzoru umowy, w którym istotnie zamawiający zawarł zastrzeżenie o możliwości sumowania kar, było odesłanie do kar opisanych w ust. 1.1 tego §. Natomiast kary umowne z § 8 ust. 1.1 wzoru umowy będą nakładane na wystąpienie różnych zdarzeń. Nie ma tu zatem mowy o wielokrotnym karaniu za to samo. Mechanizm z § 8 ust. 1.4 wzoru umowy dotyczył zaś wyłącznie tego, że gdyby suma kar nakładanych na podstawie § 8 ust. 1.1 wzoru umowy z rożnych tytułów przekroczyła określony poziom, to zamawiający będzie uprawniony do odstąpienia od umowy.

W odniesieniu zaś do zarzutu, że poziom 200.000 zł jest zbyt niski, odwołujący nie wyjaśnił jaki poziom powinien być uznany za odpowiedni. Ponadto w reakcji na odwołanie, zamawiający złożył oświadczenie o częściowym uwzględnieniu zarzutu zobowiązując się do zmiany kwoty z 200 000 zł na kwotę 400 000 zł. Zarzut podlega oddaleniu także z powodu sformułowania zbyt daleko idącego żądania, ograniczającego się wyłącznie do nakazania zamawiającemu usunięcia kwestionowanego postanowienia. Jeśli odwołujący twierdził, że poziom jest nieodpowiedni, to powinien sformułować żądanie jego zmniejszenia do poziomu, który jego zdaniem byłby właściwy. Odwołujący nie wykazał, dlaczego poziom jest zbyt niski.

Jeśli chodzi o zarzut 6 c odwołania to odwołujący podniósł, że w § 8 ust. 1 lit. g) wzoru umowy zamawiający przyjął jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy.

Dostrzeżenia wymagało, że w reakcji na ten zarzut odwołującego zamawiający złożył oświadczenie o częściowym uwzględnieniu zarzutu. Zamawiający oświadczył bowiem w odpowiedzi na odwołanie, że dokona modyfikacji §8 ust. 1 lit g), poprzez doprecyzowanie, że kara za każdą rozpoczętą godzinę niepodstawienia kontenera na PSZOKu na zasadach opisanych w opisie przedmiotu zamówienia (na zasadzie kontener za kontener) w wysokości 500,00 PLN będzie naliczana wyłącznie, gdy okoliczność ta będzie wynikała z przyczyn, za które wykonawca odpowiada. Wobec powyższego Izba stwierdziła, że kara umowna nie będzie już nakładana za zdarzenia losowe, lecz za nienależyte wykonanie umowy.

W tej sytuacji Izba stwierdziła, że zarzut podlega oddaleniu z powodu sformułowania zbyt daleko idącego żądania, ograniczającego się wyłącznie do nakazania zamawiającemu usunięcia kwestionowanej kary. Jeśli odwołujący twierdził, że kara jest sankcją za zdarzenia losowe, a nie za nienależyte wykonanie umowy, to powinien sformułować żądanie usunięcia tego właśnie uchybienia. Takie żądanie zaś zostałoby zaakceptowane przez zamawiającego, co wynikało wprost z odpowiedzi na odwołanie.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzuty nr 6a-6c odwołania nie zasługują na uwzględnienie.

Zarzut nr 7 - naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 6 k.c. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, że Wykonawca ma niemożliwy do wykonania obowiązek podstawić przed rozpoczęciem usługi a następnie odebrać po jej zakończeniu pojemniki/kontenery w terminie 2 tygodni co nie jest obiektywnie realne, możliwe a jednocześnie Zamawiający ustanowił karę umowna za niezrealizowanie tego obowiązku w terminie, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez Zamawiającego i prowadzi do przerzucenia na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty i oczekując realizacji świadczenia niemożliwego;

Chybiony okazał się zarzut nr 7 odwołania.

Ustalono, że w opisie przedmiotu zamówienia zamawiający przewidział m.in.:

3.Pojemniki/ kontenery wskazane w powyższej tabeli Wykonawca zobowiązany będzie ustawić zgodnie z wykazem nieruchomości stanowiącym załącznik do umowy w maksymalnym terminie 2 tygodni licząc od dnia rozpoczęcia realizacji umowy, z zastrzeżeniem, że w uzgodnieniu z Zamawiającym proces rozstawiania pojemników może się rozpocząć po podpisaniu umowy o ile będzie to możliwe (wykaz ten będzie uaktualniony stosownie do stanu przewidywanego na dzień zakończenia poprzednio obowiązującej umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów). Do czasu wyposażenia nieruchomości w pojemniki do gromadzenia odpadów komunalnych Wykonawca zobowiązany jest odbierać odpady komunalne zgromadzone w workach oraz w pojemnikach poprzedniego wykonawcy.

Kontenery będą podstawiane na bieżąco na terenach zielonych w miejscach wskazanych przez Zamawiającego zgodnie ze zleceniem w dziennym wykazie interwencji/zleceń.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu zmiany opisu przedmiotu zamówienia i opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, aby Wykonawca mógł zrealizować usługę w sposób prawidłowy tj. poprzez wskazanie realnego terminu na podstawienie przed rozpoczęciem usługi a następnie odebranie po jej zakończeniu pojemników/kontenerów. Proponowany termin to 60 dni.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że niezrozumiałym jest wskazanie jako naruszonego przepisu art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, obowiązek został opisany w sposób jasny i wyczerpujący.

W dalszej kolejności odwołujący podniósł, że wskazany przez zamawiającego termin na podstawienie pojemników jest nierealny. Odwołujący uważał natomiast, że właściwym jest termin 60-dniowy. Izba stwierdziła, że twierdzenia odwołującego co do nierealności zaskarżonego terminu okazały się gołosłowne. Odwołujący nie wykazał, że zaskarżony termin jest nierealny ani że koniecznym jest termin 60 dniowy. Odwołujący na poparcie swych twierdzeń nie przestawił bowiem żadnego dowodu. Przypomnienia wymagało zaś, że zgodnie z art. 534 ust. 1 Pzp, Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Izba wzięła także pod uwagę przy wyrokowaniu, że zamówienie kierowane jest do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem odpadów, dysponującymi stosownymi narzędziami, sprzętem, kadrą, doświadczeniem celem wykonania tej usługi. Wykonawca może także polegać w tym zakresie na zasobach podwykonawców, podmiotów trzecich.

Dodatkowo w odpowiedzi na odwołanie zamawiający złożył oświadczenie o częściowym uwzględnieniu zarzutu. Zamawiający oświadczył, że dokona zmiany terminu realizacji obowiązku wyposażenia części nieruchomości w pojemniki na odpady komunalne. Otóż dla nieruchomości jednorodzinnych, termin na wyposażenie w pojemniki na odpady komunalne zostanie wydłużony z 14 dni do 21 dni.

Kierując się powyższym rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 7 odwołania okazał się chybiony.

Zarzut nr 8 - naruszenie art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 455 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. i 357¹ k.c. poprzez wprowadzenie w § 2 ust. 4 wzoru umowy Pzp niezgodnej z prawem klauzuli ograniczającej prawo Wykonawcy do waloryzacji wynagrodzenia w sytuacjach nadzwyczajnych i tym samym ograniczenia ustawowego prawa do zmiany umowy w przypadku wystąpienia okoliczności nieprzewidzianych oraz naruszenia przez Zamawiającego zasady zachowania uczciwej konkurencji oraz zasady proporcjonalności;

Chybiony okazał się zarzut nr 8 odwołania.

Ustalono, że w projekcie umowy zamawiający przewidział:

§ 2

4.Strony umawiają się, że do upływu ostatniego dnia realizacji zamówienia Wykonawca będzie wykonywał umowę zgodnie z jej treścią, przy czym z zastrzeżeniem postanowień umowy dopuszczających waloryzację wynagrodzenia oraz przepisów obowiązującego prawa, Wykonawcy nie przysługuje prawo żądania od Zamawiającego wynagrodzenia w kwocie wyższej niż wskazana w § 7 ust. 2 umowy.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu wykreślenia postanowień w § 2 ust. 4 wzoru umowy.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł, że zamawiający w § 2 pkt 4 wzoru umowy wprowadził zapis, który de facto zamyka drogę do dochodzenia roszczeń ponad kwotę wskazaną w ofercie, z wyjątkiem wąsko ujętych klauzul waloryzacyjnych.

Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej wykładni postanowienia w § 2 ust. 4 wzoru umowy. Odwołujący nie dostrzegł, że ograniczenie opisane jako „Wykonawcy nie przysługuje prawo żądania od Zamawiającego wynagrodzenia w kwocie wyższej niż wskazana w § 7 ust. 2 umowy” nie jest bezwzględne. Zamawiający jednocześnie wyraźnie bowiem przesądził, że nie znajdzie ono zastosowania w razie wystąpienia postanowień umowy dopuszczających waloryzację wynagrodzenia, a także przepisów obowiązującego prawa. W tej sytuacji postanowienie § 2 pkt 4 wzoru umowy nie wyłącza możliwości uregulowanych w art. 353¹ k.c. i 357¹ k.c. czy art. 455 ust. 1 pkt 4 Pzp. Wbrew zatem stanowisku odwołującego, zaskarżone postanowienie nie zawiera zapisów ograniczających możliwość waloryzacji wynagrodzenia należnego wykonawcy w sytuacjach nadzwyczajnych.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 8 odwołania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut nr 9 – naruszenie art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 Pzp oraz art. 436 pkt 4 lit. b) Pzp w zw. z art. 16 pkt 1, 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c., art. 58 § 1 i 2 k.c. oraz art. 5 k.c. poprzez sformułowanie w § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:

1) zastosowanie mechanizmu waloryzacji wskazanego w § 7 ust. 22 wzoru umowy możliwe jest dopiero, gdy wskaźnik waloryzacji przekroczy 5 %;

2) podstawą do ustalenia poziomu zmiany ceny jest wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3 wzoru umowy), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy;

3) maksymalna wartość zmian cen jednostkowych wskazanych w kalkulacji ofertowej jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania niniejszych postanowień wynosi 10%,

4) powyższa zmiana nastąpi na pisemny wniosek Wykonawcy;

5) Zamawiający dopuszcza wielokrotną zmianę wynagrodzenia w trakcie trwania umowy, jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 5% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

6) w przypadku wystąpienia sytuacji wskazanych w art. 436 pkt 4 lit. b Pzp wykonawca jest uprawniony do wnioskowania o waloryzację wynagrodzenia po upływie co najmniej 12 miesięcy od rozpoczęcia realizacji umowy;

7) Zamawiający ukształtował w § 7 ust. 25 wzoru umowy mechanizm waloryzacji wynagrodzenia w związku z art. 436 pkt 4 lit. b) tiret drugie Pzp w sposób ograniczający możliwość waloryzacji wynagrodzenia wyłącznie do pracowników otrzymujących wynagrodzenie na poziomie minimalnym, z pominięciem pozostałych pracowników Wykonawcy.

Chybiony okazał się zarzut nr 9 odwołania.

Ustalono, że we wzorze umowy zamawiający przewidział m.in.:

§ 7

22.Wynagrodzenie Wykonawcy określone w § 7 ust. 2 umowy będzie podlegało zmianom w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, co odpowiada wymogom zawartym w art. 439 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z zasadami opisanymi poniżej. Przez zmianę ceny materiałów lub kosztów rozumie się wzrost odpowiednio cen lub kosztów, jak i ich obniżenie, względem ceny lub kosztu przyjętych w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy zawartego w ofercie. Strony umowy będą uprawnione do żądania zmiany wynagrodzenia, o ile poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, przez który rozumie się wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy, zmieni się o co najmniej +/- 5% Kolejna zmiana będzie możliwa jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 5% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zmiana wynagrodzenia odnosić się będzie do tej części przedmiotu umowy, która jeszcze nie została zrealizowana (działa na przyszłość od momentu dokonania zmiany). W powyższym przypadku wynagrodzenie należne Wykonawcy zostanie zmienione na pisemny wniosek Zamawiającego lub Wykonawcy. Wynagrodzenie zostanie zwaloryzowane w oparciu o wyliczony wzrost wskaźnika inflacji we wskazanych kwartałach, jednak maksymalna łączna wartość zmiany wynagrodzenia jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania postanowień o zasadach wprowadzania zmian wynosi 10% wzrostu stawki za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadu określonej w § 7.

22.1W przypadku likwidacji wskaźników, o których mowa wyżej w ust. 22 lub zmiany podmiotu, który urzędowo go ustala, wskazany mechanizm stosuje się odpowiednio do wskaźników i podmiotu, który zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa zastąpią dotychczasowe wskaźniki lub podmiot lub w przypadku, gdyby te wskaźniki przestały być dostępne, zastosowanie znajdą inne najbardziej zbliżone wskaźniki publikowane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

22.2 Zmiana waloryzacji następuje w formie aneksu do umowy.

22.3 Wzór na inflację łączną, o której mowa powyżej przedstawia się następująco:

inflacja_w_n_kwartałach=(1+n1)*(1+n2)*(1+n3)*(1+n4)*(1+n5)*(1+..) -1

•gdzie n1 to inflacja[%] w pierwszym kwartale realizacji umowy,

•n2 to inflacja[%] w drugim kwartale realizacji umowy itd.

23.Strony dopuszczają zmianę wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy na mocy niniejszej umowy w przypadku wprowadzenia zmian w:

1) stawce podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,

2) wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej ustalonych na podstawie art. 2 ust. 3-5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (tekst jednolity Dz. U. z 2024, poz. 1773 ze zm.),

3)zasadach podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne,

4)zasadach gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych,

o ile zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę.

24. W przypadku wprowadzenia zmian w stawce podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego wynagrodzenie należne Wykonawcy zgodnie z umową zostanie podwyższone lub obniżone:

1)na pisemny wniosek Wykonawcy o podwyższenie wynagrodzenia w związku z powyższymi zmianami. Wniosek Wykonawcy powinien zostać złożony w siedzibie Zamawiającego i może dotyczyć wyłącznie okresu, po złożeniu wniosku przez Wykonawcę. We wniosku Wykonawca powinien zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne, które powinno zawierać m. in. dokładne wyliczenie wynagrodzenia należnego Wykonawcy w związku z zmianą stawki podatku oraz wyjaśnienie w jakim zakresie zmiana tego podatku wpłynęła na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Wynagrodzenie zostanie podwyższone przez Zamawiającego w drodze pisemnego aneksu o kwotę wynikającą z wprowadzonych zmian, w zakresie, w jakim uzna, iż miały one wpływ na koszt wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Zmiana następuje od miesiąca rozliczeniowego następującego po miesiącu, w którym weszły w życie zmiany w przepisach prawa dotyczące podwyższenia stawki podatków,

2)na pisemne wezwanie Zamawiającego o obniżenie wynagrodzenia w związku z powyższymi zmianami. Na pisemny wniosek Zamawiającego Wykonawca zobowiązany jest dostarczyć w terminie do 10 dni od przekazania wniosku kalkulację kosztów obrazującą wpływ zmiany stawek na koszt wykonania zamówienia. Zmiana następuje od miesiąca rozliczeniowego, następującego po miesiącu, w którym weszły w życie zmiany w przepisach prawa dotyczące obniżenia stawki podatków. Zmiana następuje aneksem do umowy.

25. W przypadku zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia albo wysokości minimalnej stawki godzinowej ustalonych na podstawie art. 2 ust. 3-5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę wynagrodzenie należne Wykonawcy zgodnie z umową zostanie podwyższone lub obniżone:

1) na pisemny wniosek Wykonawcy o podwyższenie wynagrodzenia w związku z powyższymi zmianami. Wniosek Wykonawcy powinien zostać złożony w siedzibie Zamawiającego i może dotyczyć wyłącznie okresu, po złożeniu wniosku przez Wykonawcę. We wniosku Wykonawca powinien zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne, które powinno zawierać m. in. dokładne wyliczenie wynagrodzenia należnego Wykonawcy w związku z zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia albo wysokości minimalnej stawki godzinowej oraz wyjaśnienie w jakim zakresie zmiana tego wynagrodzenia wpłynie na koszty wykonania zamówienia przez Wykonawcę. Wynagrodzenie zostanie podwyższone przez Zamawiającego w drodze aneksu w formie pisemnej o kwotę wynikającą z wprowadzonych zmian, w zakresie, w jakim uzna, iż miały one wpływ na koszt wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Wykonawca winien przedstawić odpowiednią dokumentację potwierdzającą wpływ zmiany minimalnego wynagrodzenia na realizację umowy również w zakresie części zamówienia realizowanej przez podwykonawcę,

2)na pisemne wezwanie Zamawiającego o obniżenie wynagrodzenia, aneksem w formie pisemnej w terminie do 28 dni od daty otrzymania wezwania przez Wykonawcę. Wezwanie Zamawiającego powinno zawierać zobowiązanie Wykonawcy do przedłożenia zestawienia, z którego wynikać będzie w jaki sposób obniżenie minimalnego wynagrodzenia za prace albo wysokości minimalnej stawki godzinowej wpłynie na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Na zestawieniu Wykonawca powinien umieścić oświadczenie, iż dane w nim zawarte są zgodne z jego najlepszą wiedzą. Oświadczenie to składane będzie w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania i oświadczenia. Zamawiający przygotuje aneks w oparciu o informacje posiadane przez siebie oraz przekazane mu przez Wykonawcę. Zmiana następuje od miesiąca rozliczeniowego, w którym weszły przepisy prawa dotyczące obniżenia minimalnego wynagrodzenia.

26. W przypadku zmiany wysokości zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne wynagrodzenie należne Wykonawcy zgodnie z umową zostanie podwyższone lub obniżone:

1)na pisemny wniosek Wykonawcy o podwyższenie wynagrodzenia w związku z powyższymi zmianami. Wniosek Wykonawcy powinien zostać złożony w siedzibie Zamawiającego i może dotyczyć wyłącznie okresu, po złożeniu wniosku przez Wykonawcę. We wniosku Wykonawca powinien zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne, które powinno zawierać m. in. dokładne wyliczenie wynagrodzenia należnego Wykonawcy w związku ze zmianą powyższych zasad oraz wyjaśnienie w jakim zakresie zmiana tych zasad wpłynie na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Wynagrodzenie zostanie podwyższone przez Zamawiającego w drodze pisemnego aneksu o kwotę wynikającą z wprowadzonych zmian, w zakresie, w jakim uzna, iż miały one wpływ na koszt wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Wykonawca winien przedstawić odpowiednią dokumentację potwierdzającą wpływ zmiany minimalnego wynagrodzenia na realizację umowy również w zakresie części zamówienia realizowanej przez podwykonawcę,

2)na pisemne wezwanie Zamawiającego o obniżenie wynagrodzenia, aneksem w terminie do 28 dni od daty otrzymania wezwania przez Wykonawcę. Wezwanie Zamawiającego powinno zawierać zobowiązanie Wykonawcy do przedłożenia zestawienia, z którego wynikać będzie w jaki sposób zmiana powyższych zasad wpłynie na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. Na zestawieniu Wykonawca powinien umieścić oświadczenie, iż dane w nim zawarte są zgodne z jego najlepszą wiedzą. Oświadczenie to składane będzie w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania i oświadczenia. Zamawiający przygotuje aneks w oparciu o informacje posiadane przez siebie oraz przekazane mu przez Wykonawcę. Zmiana następuje od miesiąca rozliczeniowego, w którym weszły przepisy prawa dotyczące obniżenia minimalnego wynagrodzenia.

27.W przypadku zaistnienia opisywanej okoliczności, o której mowa w § 7 ust. 23 pkt. 4) Wykonawca może zwrócić się do Zamawiającego z wnioskiem w formie pisemnej o dokonanie odpowiedniej zmiany wynagrodzenia. We wniosku tym Wykonawca zobowiązany jest wskazać kwotę, o którą wynagrodzenie Wykonawcy ma ulec zmianie, wraz z uzasadnieniem zawierającym szczegółowe wyliczenie całkowitej kwoty, o jaką wynagrodzenie Wykonawcy powinno ulec zmianie. Wykonawca zobowiązany jest również do wskazania daty, od której nastąpiła bądź nastąpi zmiana wysokości kosztów wykonania Umowy uzasadniająca zmianę wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy. Wykonawca zobowiązany jest przedłożyć dokumenty z których będzie wynikać, w jakim zakresie zmiany te mają wpływ na koszty wykonania Umowy. Ciężar dowodu w tym zakresie obciąża Wykonawcę. Wynagrodzenie zostanie podwyższone przez Zamawiającego w drodze pisemnego aneksu o kwotę wynikającą z wprowadzonych zmian, w zakresie, w jakim uzna, iż miały one wpływ na koszt wykonania Zamówienia przez Wykonawcę.

28. W przypadkach określonych w ust. 24 - 27, zmiany wynagrodzenia na wniosek Wykonawcy mogą nastąpić wyłącznie jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania zamówienia przez Wykonawcę. Zmiana ta jest możliwa wyłącznie w stosunku do niewykonanej części umowy w przypadku udowodnienia przez Wykonawcę, że wskazana zmiana ma wpływ na koszty wykonania umowy. Zamawiający wymaga, aby Wykonawca przedłożył w tym celu szczegółową kalkulację wraz z załączeniem dowodów w postaci między innymi kopii umów o pracę i/lub umów cywilnoprawnych. Ciężar dowodu spoczywa na Wykonawcy.

29. W przypadku złożenia wniosku przez Wykonawcę, Zamawiający po zaakceptowaniu wniosku wyznacza datę podpisania aneksu do umowy w terminie nie dłuższym niż 30 dni od daty złożenia wniosku przez Wykonawcę. Zmiana umowy skutkuje zmianą wynagrodzenia jedynie w zakresie płatności realizowanych po dacie zawarcia aneksu do umowy.

30. Zmiany wynagrodzenia opisane w ust. 24 do 27 mogą nastąpić najwcześniej po upływie 12 miesięcy realizacji umowy.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu zmiany postanowień § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej, tak aby odpowiadała następującym warunkom:

a. Ceny jednostkowe, określone w ofercie Wykonawcy, w czasie trwania Umowy, podlegać będą waloryzacji o wysokość wskaźnika inflacji za kwartał poprzedni, przez który rozumie się wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy, zmieni się o co najmniej +/- 2%

b. Kolejna zmiana będzie możliwa jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 2% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

c. Pierwsza waloryzacja nastąpić będzie mogła po upływie pierwszych 3 miesięcy realizacji Umowy zarówno dla warunków waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy, o których mowa w § 7 ust. 22, jak również dla zmian wynagrodzenia opisanych w ust. 24 do 27 wzoru umowy, tym samym treść § 7 ust. 20 wzoru umowy przyjmie brzmienie: „Zmiany wynagrodzenia opisane w ust. 24 do 27 mogą nastąpić najwcześniej po upływie 3 miesięcy realizacji umowy.”

d. Zrewaloryzowane ceny jednostkowe obowiązywać będą od pierwszego dnia następnego miesiąca po urzędowym ogłoszeniu wskaźnika inflacji w Monitorze Polskim i wprowadzone zostaną aneksem do Umowy.

e. Wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia pisemnego o wprowadzenie waloryzacji. Zamawiający jest zobowiązany do dokonania waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w § 7 ust. 22 Umowy.

f. Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to 20% wysokości wynagrodzenia netto.

g. Modyfikację treści § 7 ust. 25 wzoru Umowy w taki sposób, aby wskazać, że waloryzacja wynagrodzenia w związku ze zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę lub wysokości minimalnej stawki godzinowej, obejmuje udokumentowany wzrost kosztów wynagrodzeń wszystkich pracowników wykonawcy zaangażowanych w realizację przedmiotu Umowy.

h. Wykonawca jest zobowiązany do składania wniosków o waloryzację wynagrodzenia w okresach miesięcznych. Zamawiający po otrzymaniu wniosku analizuje go i po akceptacji podnosi wartość wynagrodzenia. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione wskutek zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją umowy wraz z wnioskiem, o którym mowa powyżej składa oświadczenie o braku udziału podwykonawców w realizacji niniejszej umowy. W przypadku, gdy przy realizacji niniejszej umowy będą brali udział podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, o ile spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 439 ust. 5 ustawy. Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania powyższej zmiany w terminie do 30 dni od dnia przyjęcia wniosku o dokonanie waloryzacji przez Zamawiającego.

i. Strona Umowy, która otrzyma wniosek o waloryzację wynagrodzenia zobowiązana będzie w ciągu 7 dni do udzielenia odpowiedzi czy wyraża zgodę na waloryzację, czy wymaga uzupełnienia wątpliwości, brak stanowiska Strony w terminie 7 dni Strony Umowy uznają za wyrażenie zgody na wnioskowane warunki waloryzacji opisane we wniosku waloryzacyjnym. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu wniosku waloryzacyjnego w ciągu 7 dni od jego otrzymania Strona Umowy zobowiązana jest do wskazania jakich informacji jeszcze potrzebuje, aby uwzględnić wniosek lub wskazać wątpliwości, na które druga Strona Umowy musi odpowiedzieć w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma z tymi informacjami. Odmowa wyrażenia zgody na waloryzację wymaga szczegółowego uzasadnienia faktycznego na piśmie.

Odwołujący podniósł w odwołaniu, że zamawiający w treści §7 ust. 22 wzoru umowy zawarł klauzulę waloryzacyjną, która jest pozorna, ponieważ regulacje ustalone przez Zamawiającego, które warunkują przeprowadzenie waloryzacji nie są w żaden sposób adekwatne do rzeczywistej sytuacji rynkowej, że wręcz nie jest prawdopodobne, aby w rzeczywistości mogła zostać zastosowana waloryzacja wynagrodzenia umownego.

Zamawiający w taki sposób ukształtował waloryzację w tym Postępowaniu, że:

1) nie jest możliwe rzeczywiste przeprowadzenie waloryzacji wynagrodzenia na zasadach wynikających z art. 439 ustawy pzp;

2) wskaźnik waloryzacyjny musi przekroczyć 5%);

3) wynagrodzenie będzie podlegało waloryzacji maksymalnie do 10% wynagrodzenia, liczonych od cen jednostkowych zaoferowanych przez Wykonawcę w złożonej ofercie i zawartej umowie;

4) podstawą do ustalenia poziomu zmiany ceny jest wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3 wzoru umowy), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy;

5) Wzór na inflację łączną, o której mowa powyżej przedstawia się następująco:

inflacja_w_n_kwartałach=(1+n1)*(1+n2)*(1+n3)*(1+n4)*(1+n5)*(1+..) -1

- gdzie n1 to inflacja[%] w pierwszym kwartale realizacji umowy,

- n2 to inflacja[%] w drugim kwartale realizacji umowy itd.

Odwołujący wywiódł, że klauzula waloryzacyjna zawarta w §7 ust. 22 wzoru umowy nie jest klauzulą zapewniającą rzeczywiste i uczciwe utrzymanie równowagi ekonomicznej.

Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej wykładni przepisu art. 439 Pzp. Dostrzec należy, że celem wprowadzenia przez ustawodawcę przepisu art. 439 Pzp było to, aby uniknąć sytuacji, w której wykonawcy ponoszą straty z powodu niemożliwej do przewidzenia sytuacji związanej ze wzrostem kosztów realizacji zamówienia. Innymi słowy chodziło o takie sytuacje, których przy zachowaniu należytej staranności wykonawca nie był w stanie nawet w przybliżony sposób oszacować i zidentyfikować kalkulując cenę oferty. Celem przepisu nie jest jednak umożliwienie wykonawcom składania takiego wniosku w trakcie realizacji każdej bez wyjątku umowy.

Zgodnie z przepisem art. 439 ust. 2 pkt 1 Pzp w umowie określa się poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia oraz początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia. Jak wynika z powołanego przepisu, nakłada on na zamawiającego jedynie konieczność przewidzenia poziomu zmiany ceny materiałów lub kosztów, po osiągnięciu którego wykonawca będzie mógł złożyć wniosek o waloryzację wynagrodzenia. Przepis ten nie narzuca jednak zamawiającemu konieczności określenia tego poziomu na jakimś konkretnym poziomie. Decyzja co do określenia konkretnego poziomu pozostawiona została zamawiającemu, który podejmując ją powinien uwzględnić całokształt i specyfikę danej sprawy, czas trwania zamówienia, uwarunkowania rynkowe, prognozy inflacji itd. Oczywiście swoboda zamawiającego w tym zakresie nie jest nieograniczona, a określenie poziomu nie może być działaniem pozornym. Z drugiej jednak strony z powołanego przepisu nie wynika też, aby poziom ten musiał zostać ustalony poniżej prognozowanego wskaźnika inflacji w taki sposób, aby zawsze gwarantował wykonawcy możliwość złożenia wniosku o waloryzację. Nie taki jest bowiem cel przepisu art. 439 ust. 1 pkt 1 Pzp.

Odwołujący argumentował, że w pierwszym scenariuszu, opartym na danych za rok 2025, wskaźniki kwartalne wynosiły kolejno: 101,4; 100,6; 100,3 oraz 100,2. Po podstawieniu wartości procentowych do wzoru [(1+0,014)* (1+0,006) * (1+0,003) * (1+0,002)] – 1, otrzymujemy wynik na poziomie 2,52%. Oznacza to, że wskaźnik waloryzacji dla tego konkretnego przypadku, liczony według metodologii Zamawiającego, jest o połowę niższy niż wymagany próg 5%. Waloryzacja nie zostałaby zatem naliczona, mimo realnego wzrostu cen o 3,6% w skali całego 2025 r. (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 15 stycznia 2026 r. w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2025 r.) co stanowi istotną zmianę kosztów. Ponadto, nawet biorąc pod uwagę wskaźniki z 2024 r., tj. 100,9; 101,4; 101,6 oraz 100,7. po podstawieniu do wzoru Zamawiającego otrzymamy wynik = 4,67%, który wciąż nie przekroczy wymaganego przez Zamawiającego progu 5%. Waloryzacja nawet wówczas nie zostałaby uwzględniona.

Argumentacja odwołującego okazała się nietrafna. Zdaniem Izby przedstawione przez samego odwołującego symulacje przemawiały za niezasadnością postawionego zarzutu. Skoro bowiem poziom inflacji jest tak niski, jak wskazywał odwołujący, to wykonawca ma możliwość oszacować ryzyka wzrostu kosztów i materiałów. Następnie zaś ryzyko to jest uprawniony wkalkulować do ceny oferty. Dopiero zaś gdyby, pomimo podawanych przez odwołującego szacunków, nastąpiłby wzrost powyżej 5%, to wykonawcy mogliby utrzymywać, że nie byli tego w stanie przewidzieć. Tak poziom faktycznie mógłby zostać uznany za zaskakujący. Konieczność podzielenia się ryzykiem wzrostu cen towarów i usług między zamawiającym a wykonawcą według jasno określonych zasad, nie stanowi w żaden sposób o pozorności klauzuli waloryzacyjnej.

Przy wyrokowaniu Izba wzięła także pod uwagę, że zamawiający w odpowiedzi na odwołanie uwzględnił częściowo zarzut odwołania i zobowiązał się do dokonania zmiany treści projektowanych postanowień umowy w taki sposób, że wskazany w § 7 ust. 2 Umowy (PPU) wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, określony na +/-5% zmieni na +/-3,5%. Wynagrodzenie zostanie zwaloryzowane w oparciu o wyliczony wzrost wskaźnika inflacji we wskazanych kwartałach, a maksymalna łączna wartość zmiany wynagrodzenia jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania postanowień o zasadach wprowadzania zmian wynosić będzie 15% zamiast 10% wzrostu stawki za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadu określonej w § 7. Ponadto zamawiający zobowiązał się, że jeżeli zostanie poprawnie złożony wniosek, o waloryzację wynagrodzenia w oparciu o poprawnie wyliczone wskaźniki, to waloryzacja nastąpi po zawarciu stosownego aneksu, z mocą obowiązywania od początku miesiąca, w którym wniosek o aneks został złożony.

Odwołujący podniósł także naruszenie przez zamawiającego art. 436 pkt 4 lit. b) Pzp poprzez ukształtowanie w § 7 ust. 30 wzoru umowy mechanizmu waloryzacji wynagrodzenia w związku z wskazanymi w ww. przepisie zmianami po upływie co najmniej 12 miesięcy od rozpoczęcia realizacji umowy jako sprzeczne z istotą waloryzacji umownej. Odwołujący argumentował, że realizacja zamówienia ma rozpocząć się 1 października 2026 r. Odwołujący wywodził, że przy wprowadzeniu ograniczenia w postaci możliwości złożenia wniosku o waloryzację dopiero po upływie 12 miesięcy od tej daty, przyszły wykonawca zostanie całkowicie pozbawiony możliwości dostosowania wynagrodzenia do zmian ustawowych, które w przypadku wskazanych w art. 436 pkt 4 lit. b) Pzp mogą wejść w życie z dużym prawdopodobieństwem od 1 stycznia 2027 r. Zdaniem odwołującego jest to szczególnie istotne w przypadku zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, które wchodzą w życie co roku 1 stycznia.

Odwołujący domagał się zmiany w § 7 ust. 30 wzoru umowy tak aby „Zmiany wynagrodzenia opisane w ust. 24 do 27 mogą nastąpić najwcześniej po upływie 3 miesięcy realizacji umowy.”

Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał niezgodności zaskarżonego postanowienia z przepisem 436 pkt 4 lit. b) Pzp. Podkreślenia wymaga, że przesłanki zawarte w tym przepisie mają nastąpić w przypadku umów zawieranych na okres dłuższy niż 12 miesięcy. W konsekwencji zgodne z tym przepisem jest dokonanie waloryzacji po upływie 12 miesięcy.

Niezależnie od powyższego Izba stwierdziła, że w odpowiedzi na odwołanie zamawiający uwzględnił częściowo zarzut i zobowiązał się do dokonania stosownej zmiany projektowanych postanowień umowy i przyjęcia na siebie części ryzyka w tym zakresie. Zamawiający wskazał, iż strony umowy czyli Zamawiający i Wykonawca podzielą się niejako „po połowie” ryzykiem wynikającym ze zmiany obciążeń publicznoprawnych opisanych w art. 436 pkt 4b ustawy. Zamawiający zobowiązał się zmienić obecne postanowienie w taki sposób, że wykonawca będzie mógł wystąpić o zmianę wynagrodzenia z uwagi na okoliczności zawarte we wspomnianym przepisie już po upływie 6 miesięcy realizacji umowy. Zarzut w tym zakresie podlegał więc także oddaleniu z uwagi na postawienie zbyt wygórowanego żądania. Zdaniem Izby zmiana, do jakiej zobowiązał się zamawiający, a podlegająca na skróceniu okresu z 12 miesięcy do 6 miesięcy jest wystarczająca, aby zapobiec niedogodnościom, na jakie wskazywał odwołujący, a przynajmniej odwołujący nie wykazał okoliczności przeciwnej.

Odwołujący podniósł także, że zamawiający nieprawidłowo ukształtował w § 7 ust. 25 wzoru umowy mechanizm waloryzacji wynagrodzenia, o którym mowa w art. 436 pkt 4 lit. b) tiret drugie Pzp. Zdaniem odwołującego przewidziana regulacja bezpodstawnie ogranicza możliwość zmiany wynagrodzenia wyłącznie do grupy pracowników otrzymujących wynagrodzenie na poziomie minimalnym.

Argumentacja odwołującego okazała się nietrafna. Odwołujący nie wykazał niezgodności zaskarżonego postanowienia z art. 436 pkt 4 lit. b Pzp. Zgodnie z literalnym brzmieniem tego przepisu, Umowa zawiera postanowienia określające zasady wprowadzania zmian wysokości wynagrodzenia w przypadku zmiany m.in. wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom ustawowym, nie wynikają także z niego ograniczenia, o których wspomniał odwołujący.

W efekcie Izba stwierdziła, że omawiany zarzut i żądania odwołującego zmierzały jedynie do polepszenia jego sytuacji biznesowej, co nie może być utożsamiane z nielegalnością zaskarżonego postanowienia.

Zarzut nr 10 - naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia i ustalenie podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu z pominięciem przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 Pzp, tj. umożliwienie wzięcia udziału w Postępowaniu tym wykonawcom, którzy w wyniku lekkomyślności lub zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Powyższe stawia na równi w tym postępowaniu wykonawców, którzy dopuścili się ww. czynów z wykonawcami, którzy w sposób transparentny i uczciwy traktują Zamawiających w postępowaniach, co może powodować naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;

Chybiony okazał się zarzut nr 10 odwołania.

Ustalono, że w Rozdziale XIX Podstawy (przesłanki) wykluczenia z postępowania, warunki udziału w postępowaniu, wykaz podmiotowych środków dowodowych zamawiający przewidział:

2.Podstawy wykluczenia:

2.3.Zamawiający przewiduje także dodatkowe/fakultatywne podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2a i pkt 2b, pkt 3 i pkt 4 ustawy.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu zmiany postanowień rozdziału XIX SWZ w taki sposób aby uzyskał on brzmienie: „Zamawiający przewiduje także dodatkowe/fakultatywne podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2a i pkt 2b, pkt 3 i pkt 4, pkt 8 i pkt 10 ustawy”.

Odwołujący w uzasadnieniu zarzutu podniósł, że zamawiający nie przewiduje możliwości wykluczenia z postępowania wykonawców, którzy w wyniku lekkomyślności lub zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadzili zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlegają wykluczeniu, spełniają warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataili te informacje lub nie są w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Odwołujący argumentował, że powyższe stawia na równi w tym postępowaniu wykonawców, którzy dopuścili się ww. czynów z wykonawcami, którzy w sposób transparentny i uczciwy traktują zamawiających w postępowaniach, co może powodować naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący wskazał, że zamawiający ma prawo wykluczyć z udziału w postępowaniu wykonawców na podstawie art. 109 ust.1 pkt 8 i pkt 10 Pzp.

Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego zaniechanie wskazania w SWZ fakultatywnych przesłanek wykluczenia miałoby naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że odwołujący stawiając taki zarzut nie odróżnił najbardziej elementarnych pojęć z zakresu Pzp, a mianowicie „przedmiotu zamówienia” oraz „podstaw wykluczenia”. Przypomnienia w tym zakresie wymaga zatem, że przedmiot zamówienia odnosi się do świadczenia, jakie wykonawca zobowiązany będzie wykonywać na rzecz zamawiającego, a zatem sfery przedmiotowej zamówienia. Z kolei podstawy wykluczenia dotyczą określonych właściwości samego wykonawcy, a zatem sfery podmiotowej zamówienia. W związku z powyższym czynności zamawiającego z zakresu opisania podstaw wykluczenia wykonawcy nie mogą być badane pod kątem zgodności z przepisami Pzp regulującymi opis zamawianego świadczenia.

Po drugie, mimo lektury uzasadnienia zarzutu odwołania nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, zdaniem Izby postanowienia SWZ regulujące przesłanki wykluczenia były jasne i wyczerpujące. Skoro zamawiający nie określił w SWZ fakultatywnych przesłanek wykluczenia z 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp, to znaczyło, że nie zamierzał wykluczać wykonawców na tej podstawie prawnej. Odwołujący nie poczynił w odwołaniu żadnych wywodów, w jaki sposób zamawiający miałby opisać w SWZ bardziej szczegółowo to zagadnienie, aby było ono jednoznaczne i wyczerpujące. Jeśli zaś istotnie podstawy wykluczenia zostały opisane niejednoznacznie i niewyczerpująco, to odwołujący w żądaniu powinien wskazać, a w jaki sposób ten defekt należy naprawić. Według Izby odwołujący nie sprostał temu obowiązkowi.

Po trzecie, uszło uwadze odwołującego, że zgodnie z art. 513 pkt 2 Pzp odwołanie przysługuje wobec zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Odwołujący zarzucając zamawiającemu zaniechanie czynności wprowadzenia określonych podstaw wykluczenia powinien zatem wskazać obowiązek wykonania takiej czynności wynikający z Pzp. Odwołujący nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu żadnego przepisu Pzp, z którego wynikałby obowiązek wprowadzenia przez zamawiającego przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp. Odwołujący nie dostrzegł okoliczności przeciwnej, a mianowicie, że z art. 109 ust. 1 Pzp wynika wprost, iż zamawiający przesłanki wykluczenia w nim uregulowane „może” przewidzieć. Art. 109 ust. 1 Pzp stanowi bowiem, że Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę (…). Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że właśnie dlatego przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 Pzp nazywane są „fakultatywnymi” przesłankami wykluczenia, w odróżnieniu od przesłanek „obligatoryjnych” uregulowanych w art. 108 Pzp. Sam odwołujący zresztą nazwał w odwołaniu wnioskowane przez siebie przesłanki wykluczenia „fakultatywnymi”. Uszło w tej sytuacji uwadze odwołującego znaczenie tego pojęcia. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego https://sjp.pwn.pl/slowniki/fakultatywny.html słowo „fakultatywny” oznacza „pozostawiony do wyboru”, „nieobowiązkowy”. Sformułowanie to zatem wskazuje na brak powinności określonego zachowania, czy pozostawienie decyzji co do określonego zachowania swobodzie czyniącego. Skoro zatem zamawiający nie miał wynikającego z Pzp obowiązku wprowadzania fakultatywnych przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 Pzp, to odwołujący nie mógł skutecznie domagać się nakazania przez Izbę zamawiającemu wykonania takiego nieistniejącego obowiązku.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 10 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zarzut 11 - naruszenie art. 99 ust. 1 ust. 4, w zw. z art. 16 Pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp poprzez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie sposobu kalkulacji ceny ofertowej, tj. poprzez takie sformułowanie formularza ofertowego, które uniemożliwia zamawiającemu ustalenie ceny jaką zapłaci za poszczególne rodzaje odpadów.

Ustalono, że w formularzu ofertowym zamawiający przewidział:

1.Cena ofertowa zamówienia (podana cyfrowo):

1.1.Cena ofertowa zamówienia za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych:

Cena jednostkowa:

Łączna cena za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych:

Netto: ……………………………… PLN

(cena jednostkowa netto z powyższej tabeli x 156 755 jednostek)

Brutto:………………………………PLN

(w tym 8 % podatku VAT)

1.2.Cena ofertowa zamówienia za zebranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych usuniętych z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania:

Łączna cena za zebranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych usuniętych z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania

Netto: ……………………………… PLN

(cena jednostkowa netto z powyższej tabeli x 400 jednostek)

Brutto: ………………………………PLN

(w tym 8 % podatku VAT)

1.3.Łączne, maksymalne wynagrodzenie Wykonawcy za realizację umowy (suma cen brutto z pkt 3.1. i pkt 3.2. w okresie 36 planowanych miesięcy realizacji umowy):

…………………………………………………………………………. PLN brutto

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu zmiany treści formularza oferty w taki sposób, aby w pkt 3.1 formularza oferty znalazło się postulowane przez odwołującego rozbicie ceny oferty na poszczególne rodzaje odpadów wskazane w odwołaniu.

Chybiony okazał się zarzut nr 11 odwołania.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł, że sporne sformułowanie formularza ofertowego uniemożliwia zamawiającemu ustalenie ceny, jaką zapłaci za poszczególne rodzaje odpadów.

Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 513 pkt 1 i 2 Pzp odwołanie przysługuje wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego lub wobec zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Z przepisu tego wynika, że Izba dokonuje kontroli czynności zamawiającego wyłącznie pod kątem jej legalności. Odwołujący zarzucając zamawiającemu zaniechanie rozbicia ceny na poszczególne rodzaje odpadów nie wskazał żadnego przepisu Pzp, jak i jakiegokolwiek innego przepisu prawa, z którego wynikałoby, że zamawiający musiałby znać ceny na poszczególne rodzaje odpadów. Dostrzeżenia wymagało, że stosownie do art. 6f ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Podstawę ustalenia wynagrodzenia za odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości stanowi stawka za 1 Mg odebranych odpadów komunalnych. W myśl zaś art. 6f ust. 4 tej samej ustawy, Podstawę ustalenia wynagrodzenia za zagospodarowywanie odpadów komunalnych stanowi stawka za 1 Mg zagospodarowanych odpadów komunalnych. Argument ten jest zatem nietrafny.

Odwołujący podniósł także, że rozbicie ceny oferty na zagospodarowanie i odbiór odpadów z podziałem na konkretne rodzaje odpadów (frakcje) jest lepszym rozwiązaniem, ponieważ zwiększa przejrzystość kosztów, sprzyja segregacji i pozwala na precyzyjną optymalizację wydatków. Również i w tym zakresie podkreślenia wymaga, że Izba dokonuje kontroli czynności zamawiającego wyłącznie pod kątem jej legalności. Niezależnie od powyższego Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał także jakiegokolwiek związku przyczynowo-skutkowego między postulowanym przez niego kształtem formularza a wzrostem poziomu segregacji czy lepszą optymalizacją wydatków.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 11 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

KIO 1788/26

Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26 w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5 i 9, a także w zakresie zarzutu nr 10 odwołania (w części dotyczącej:

- zaniechania podania informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery,

- nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli)

(pkt 10 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia zarzut nr 1,

b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 2, 4, 5, 9, 10,

c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 3, 6, 7, 8 oraz 11.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że:

1)wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5 i 9 w części, w jakiej zamawiający uwzględnił odwołanie;

2)cofa dalej idące zarzuty nr 2, 3, 4, 5 i 9 - ponad zakres uwzględnienia odwołania - i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tej części;

3)podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutów 6, 7, 8, 10 i 11 w całości.

Dodatkowo w trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że:

a)w zakresie zarzutu nr 10 odwołania, w części dotyczącej informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery, oświadczenie zamawiającego z odpowiedzi go satysfakcjonuje,

b)cofa zarzut nr 10 odwołania w części dotyczącej nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie uwzględnił odwołanie:

a)w całości w zakresie zarzutu nr 1 odwołania,

b)częściowo w zakresie zarzutów nr 2, 4, 5, 9, 10 odwołania (ten ostatni m.in. w części dotyczącej informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery).

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 10 sentencji.

Krajowa Izba Odwoławcza, działając na podstawie art. 520 ust. 1 Pzp i art. 568 pkt 1 Pzp, postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 2, 3, 4, 5, 9 odwołania (w części nieuwzględnionej przez zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie) oraz w zakresie zarzutu nr 10, w części dotyczącej nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli.

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Stosownie do art. 568 pkt 1 Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W piśmie z 1 czerwca 2026 r., przed otwarciem rozprawy odwołujący Aba oświadczył, że cofa dalej idące zarzuty nr 2, 3, 4, 5 i 9 - ponad zakres uwzględnienia odwołania - i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tej części. Dodatkowo, w trakcie posiedzenia izby odwołujący Alba oświadczył, że cofa zarzut nr 10 odwołania w części dotyczącej nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli.

W przywołanym przepisie art. 520 ust. 1 Pzp ustawodawca przyznał odwołującemu prawo do cofnięcia w całości środka ochrony prawnej. Skoro zatem wykonawca może cofnąć odwołanie w całości, to na zasadzie wnioskowania a maiori ad minus, należy uznać, że odwołujący może zrezygnować z popierania jedynie części odwołania. W orzecznictwie Izby nie jest kwestionowana możliwość skutecznego cofnięcia odwołania w części. Odwołujący oświadczył, że nie popiera już odwołania w ww. zakresie, wobec powyższego postępowanie odwoławcze w tej części podlegało umorzeniu. Dostrzec należy, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu części odwołania, czego skutkiem wynikającym wprost z art. 568 pkt 1 Pzp jest obowiązek umorzenia przez Izbę postępowania odwoławczego w zakresie wycofanych zarzutów.

Rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów, które okazały się niesporne jest bezcelowe. Jednocześnie jednak informacja o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 559 ust. 2 Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę, nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut nr 6 - naruszenie art. 134 ust. 1 pkt 4 oraz pkt 17 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez wadliwie określenie sposobu obliczenia ceny, ukształtowanie dokumentacji postępowania, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz formularza ofertowego, w sposób niejednoznaczny i niewystarczający do sporządzenia ofert porównywalnych oraz dokonania rzetelnej kalkulacji ceny oferty, polegające na:

1przyjęciu modelu jednej ceny jednostkowej za 1 Mg odpadów obejmującej odbiór i zagospodarowanie licznych, istotnie zróżnicowanych frakcji odpadów komunalnych, bez obowiązku ich wyodrębnienia cenowego,

2braku określenia przez Zamawiającego prognozowanych ilości poszczególnych frakcji (kodów) odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia, przy jednoczesnym wskazaniu wyłącznie łącznej ilości odpadów,

3ograniczeniu się do przedstawienia danych historycznych dotyczących struktury odpadów z lat ubiegłych, które nie stanowią wystarczającej podstawy do oszacowania przyszłego strumienia odpadów,

co w konsekwencji prowadzi do przeniesienia na wykonawców nieograniczonego i niemożliwego do oszacowania ryzyka związanego ze strukturą kosztów realizacji zamówienia, uniemożliwia sporządzenie ofert w sposób porównywalny oraz narusza zasadę uczciwej konkurencji, proporcjonalności postępowania, przejrzystości i równego traktowania wykonawców

Ustalono, że w formularzu ofertowym zamawiający przewidział:

1.Cena ofertowa zamówienia (podana cyfrowo):

1.1.Cena ofertowa zamówienia za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych:

Cena jednostkowa:

Łączna cena za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych:

Netto: ……………………………… PLN

(cena jednostkowa netto z powyższej tabeli x 156 755 jednostek)

Brutto:………………………………PLN

(w tym 8 % podatku VAT)

1.2.Cena ofertowa zamówienia za zebranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych usuniętych z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania:

Łączna cena za zebranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych usuniętych z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania

Netto: ……………………………… PLN

(cena jednostkowa netto z powyższej tabeli x 400 jednostek)

Brutto: ………………………………PLN

(w tym 8 % podatku VAT)

1.3.Łączne, maksymalne wynagrodzenie Wykonawcy za realizację umowy (suma cen brutto z pkt 3.1. i pkt 3.2. w okresie 36 planowanych miesięcy realizacji umowy):

…………………………………………………………………………. PLN brutto

Ustalono także, że zamawiający zamieścił w OPZ statystyki historyczne na temat ilości odpadów komunalnych (z podziałem na rodzaje odpadów), jakie odebrano i zebrano w minionych latach (2022 do 2025) w ramach umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez:

1. uzupełnienie Opisu Przedmiotu Zamówienia o wskazanie prognozowanych ilości odpadów przewidzianych do odbioru i zagospodarowania w okresie realizacji zamówienia, z podziałem na poszczególne frakcje (kody odpadów),

2. wprowadzenie do formularza ofertowego załącznika w postaci formularza cenowego, zawierającego zestawienie cen jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadów dla poszczególnych frakcji (kodów odpadów) objętych zamówieniem, wraz z możliwością wyliczenia łącznej ceny oferty w oparciu o wskazane przez Zamawiającego prognozowane ilości,

3. odpowiednie dostosowanie pozostałych postanowień dokumentacji postępowania, w tym projektu umowy, w zakresie zasad kalkulacji i rozliczania wynagrodzenia, tak aby były one spójne z wprowadzonym modelem rozliczeń opartym o ceny jednostkowe za 1 Mg poszczególnych frakcji odpadów oraz szacowane ilości odpadów objęte zamówieniem.

W pierwszej kolejności odwołujący podniósł, że prawidłowa kalkulacja ceny w niniejszym postępowaniu wymaga określenia cen jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg poszczególnych frakcji odpadów. Tylko taki model umożliwia odzwierciedlenie rzeczywistych kosztów realizacji zamówienia oraz zapewnia porównywalność ofert.

Dodatkowo odwołujący wskazał, iż kierunek zmian legislacyjnych w zakresie gospodarki odpadami jednoznacznie zmierza do wprowadzenia obowiązku określania stawek jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie odpadów. Projekt ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (aktualnie procedowany – druk sejmowy na etapie prac legislacyjnych: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12401003/katalog/13149459#13149459) przewiduje zmianę art. 6d ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (projektowany art. Art. 197 pkt 6) projektu ustawy), polegającą na wprowadzeniu obowiązku określenia przez wykonawcę stawek za odbiór oraz zagospodarowanie 1 Mg co najmniej podstawowych frakcji odpadów komunalnych oraz odpadów zmieszanych.

Izb stwierdziła, że ww. argumentacja odwołującego jest nietrafna. Jak już wcześniej wskazywano, zgodnie z art. 513 pkt 1 i 2 Pzp odwołanie przysługuje wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego lub wobec zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Z przepisu tego wynika, że Izba dokonuje kontroli czynności zamawiającego wyłącznie pod kątem jej legalności. Odwołujący zarzucając zamawiającemu zaniechanie rozbicia ceny na poszczególne rodzaje odpadów nie wskazał żadnego przepisu Pzp, jak i jakiegokolwiek innego przepisu prawa, z którego wynikałoby, że zamawiający musiałby znać ceny na poszczególne rodzaje odpadów. Działanie zamawiającego okazało się zgodne z obowiązującymi przepisami. Stosownie do art. 6f ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Podstawę ustalenia wynagrodzenia za odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości stanowi stawka za 1 Mg odebranych odpadów komunalnych. W myśl zaś art. 6f ust. 4 tej samej ustawy, Podstawę ustalenia wynagrodzenia za zagospodarowywanie odpadów komunalnych stanowi stawka za 1 Mg zagospodarowanych odpadów komunalnych. Podkreślenia wymagało w tym miejscu, że Izba nie dokonuje także kontroli legalności czynności zamawiającego pod kątem zgodności z projektami prawa. Argument ten jest zatem nietrafny.

Niezależnie od powyższego Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał także swej tezy, że prawidłowa kalkulacja ceny w niniejszym postępowaniu wymaga określenia cen jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg poszczególnych frakcji odpadów. Tylko taki model umożliwia odzwierciedlenie rzeczywistych kosztów realizacji zamówienia oraz zapewnia porównywalność ofert.

Bezzasadne okazało się także żądanie uzupełnienia OPZ o wskazanie prognozowanych ilości odpadów przewidzianych do odbioru i zagospodarowania w okresie realizacji zamówienia, z podziałem na poszczególne frakcje (kody odpadów). Izba stwierdziła, że zamawiający zamieścił w OPZ statystyki historyczne na temat ilości odpadów komunalnych (z podziałem na rodzaje odpadów), jakie odebrano i zebrano w minionych latach (2022 do 2025) w ramach umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. Ponadto odwołujący sam przyznał w odwołaniu, że statystyki te są „szczegółowe”. Izba wzięła pod uwagę, że zamówienie kierowane jest do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem odpadów, dysponującymi stosownymi narzędziami, sprzętem, kadrą, doświadczeniem celem wykonania tej usługi. Taki wykonawca w oparciu o szczegółowe dane historyczne powinien umieć oszacować, jakie rodzaje odpadów komunalnych będą odbierane i w jakiej ilości. Nie za zatem potrzeby uzupełniania OPZ o „ilości prognozowane”, które siłą rzeczy też oparte byłyby na szacunkach historycznych.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 6 odwołania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut 7 - naruszenie art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na:

a) zaniechaniu udostępnienia wykonawcom na etapie postępowania szczegółowego ostatecznego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem zawierającego niezbędne i pełne dane, przed upływem terminu składania ofert i przewidzeniu jego przekazania dopiero na etapie realizacji umowy;

b) braku jednoznacznego określenia zasad wyposażenia punktów wywozowych w pojemniki, w tym braku wskazania, czy każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów oraz braku określenia, czy wykonawca zobowiązany jest do odtworzenia istniejącego systemu pojemników,

Zarzut nr 7 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział m.in.:

OPZ

I. I.Podstawowe zasady odbierania odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska.

1. W dniu podpisania umowy Wykonawca otrzyma od Zamawiającego szczegółowy wykaz nieruchomości/punktów adresowych, z których odbierane będą odpady komunalne wraz ze wskazaniem w jakie pojemniki/kontenery/dzwony Wykonawca wyposaży daną nieruchomość/punkty adresowe. W wykazie oznaczone będą pojemniki/dzwony, które stanowią własność Zamawiającego.

W trakcie realizacji umowy wykazy będą na bieżąco aktualizowane (przez Zamawiającego co najmniej 1 raz w miesiącu).

VIII.Wyposażenie nieruchomości w pojemniki do gromadzenia odpadów stanowiące własność Wykonawcy.

1.Wykonawca zobowiązany jest do wyposażenia nieruchomości zamieszkałych, mieszanych i niezamieszkałych (objętych gminnym systemem odbierania odpadów komunalnych) w pojemniki do gromadzenia odpadów komunalnych (na zasadach opisanych w uchwale Rady Miasta Ruda Śląska w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz zgodnie z załącznikiem nr 2 i 3 do umowy).

Minimalne ilości pojemników/ kontenerów jakimi winien dysponować Wykonawca określono w tabeli 4. Pojemniki winny spełniać wymagania określone w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Ruda Śląska.

4.Zamawiający informuje, że w związku z uchwałą nr PR.0007.101.2023 Rady Miasta Ruda Śląska z dnia 11 lipca 2023 r. w sprawie postanowienia o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne wykaz nieruchomości stanowiący załącznik nr 4 będzie aktualizowany o „nowe” nieruchomości, które będą w gminnym systemie odbioru odpadów komunalnych od października 2026. r.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia poprzez:

- udostępnienie na etapie postępowania szczegółowego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem, zawierającego co najmniej dane dotyczące lokalizacji punktów odbioru, liczby i rodzaju pojemników oraz charakteru zabudowy, ewentualnie poprzez przekazanie danych umożliwiających wykonawcom dokonanie rzetelnej kalkulacji ofert;

- doprecyzowanie zasad wyposażenia nieruchomości w pojemniki poprzez jednoznaczne wskazanie, że każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów komunalnych,

W pierwszej kolejności odwołujący podniósł, że nie ma w dokumentacji załącznika nr 4. W reakcji na to zamawiający w odpowiedzi oświadczył, że w punkcie VIII.4 Opisu przedmiotu zamówienia podano błędny nr załącznika (wpisano załącznik nr 4), którego prawidłowy nr w dokumentacji przetargowej to załącznik nr 2 (załącznik nr 2 do PPU, tj. wykaz nieruchomości). Izba ustaliła zaś, że załącznik nr 2 obejmujący wykaz nieruchomości faktycznie znajdował się w dokumentacji.

W dalszej kolejności odwołujący podniósł, że szczegółowy wykaz nieruchomości, z których odbierane będą odpady komunalne wraz ze wskazaniem ilości i pojemności pojemników oraz lokalizacji punktów selektywnej zbiórki odpadów, stanowi załącznik do umowy i ma zostać przekazany wykonawcy dopiero na etapie jej realizacji. Odwołujący przyznał, że Zamawiający załączył wykaz nieruchomości lecz nie jest on wiążący. Odwołujący argumentował, że wykonawca nie ma wiedzy czy jest to wykaz historyczny, czy może wykaz obrazujący aktualne dane. Zdaniem odwołującego, na podstawie przedmiotowego wykazu nie sposób czynić założeń co do ilości nieruchomości i sposobu ich wyposażenia w pojemniki, skoro nie ma on żadnej wiążącej mocy i na etapie zawarcia umowy może ulec drastycznej zmianie.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że wykaz nieruchomości obrazuje stan nieruchomości objętych gminnym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi wraz z ilością pojemników aktualny na dzień 30.03.2026 r., tj. okres, w którym sporządzana była dokumentacja przetargowa. Ponadto zamawiający poinformował, że nie ma możliwości udostępnienia wiążącego i ostatecznego wykazu nieruchomości, ponieważ ulega on modyfikacjom niemalże każdego dnia i pomimo, iż nie przewiduje się jak to określono w odwołaniu drastycznej zmiany, to nie jest możliwe sporządzenie wykazu nieruchomości jakie będą obsługiwane w dniu podpisania umowy. Zamawiający wskazał ponadto, że nie jest w stanie przewidzieć takich zdarzeń jak likwidacja nieruchomości, zamieszkanie domu jednorodzinnego, powstanie czy likwidacja istniejącej działalności gospodarczej.

Izba nie podzieliła argumentu odwołującego, że brak wiążącej mocy wykazu powoduje, że wykonawca nie może poczynić założeń co do ilości nieruchomości i sposobu ich wyposażenia w pojemniki. Izba wzięła pod uwagę, że zgodnie z SWZ zamówienie kierowane jest wyłącznie do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem i zagospodarowaniem odpadów, posiadających niezbędną wiedzę, doświadczenie, sprzęt i zasoby kadrowe. Odwołujący nie wskazał także skąd bierze się jego obawa, że wykaz ten ulegnie zmianie określonej przez niego jako „drastyczna”.

W dalszej kolejności odwołujący podniósł, że wykaz jest niepełny i zawiera braki. Odwołujący argumentował, że nieruchomość powinna być wyposażona w pojemniki na 5 frakcji odpadów, a w zestawieniu zamawiającego brakuje przy wielu adresach odpowiedniej ilości pojemników. Odwołujący podniósł, że wykonawca zgodnie z przepisami powinien wyposażyć nieruchomości w pojemniki na 5 frakcji, lecz zgodnie z dokumentacją nie ma takiej potrzeby, skoro w wykazie nie odnotowano w wielu miejscach pojemników. W tym zakresie odwołujący powołał się na załączone do odwołania i sporządzone przez siebie oświadczenie własne:

- wykaz brakujących pojemników z podziałem na frakcje dla poszczególnych adresów nieruchomości, wykonany na podstawie wykazu nieruchomości – załącznik nr 2 do umowy

- wykaz różnic w ilościach pojemników określonych w wykazanie nieruchomości, a ilościach wynikających z OPZ.

W oparciu o to zestawienie odwołujący argumentował, że dla 9.307 nieruchomości brak jest podanych pojemników do wszystkich frakcji odpadów.

W odpowiedzi na odwołanie zamawiający zaprzeczył twierdzeniem odwołującego co do braków w wykazie. Zamawiający wskazał, że odwołujący błędnie zinterpretował tabelę z wykazem nieruchomości (załącznik nr 2). Zamawiający zwrócił uwagę, że najważniejszą informacją dla wykonawcy jest kolumna C – ulica – punkt wywozowy (dla lepszego zrozumienia zmieniony zostanie zapis kolumny na: „ulica – punkt wywozowy (MGO)”). W poszczególnych punktach wywozowych (MGO) ustawione są pojemniki na odpady. Zamawiający argumentował, że jeden adres punktu wywozowego może obejmować kilka wierszy. Z kolei kolumna B adres z deklaracji (której nazwa zostanie zmieniona na: „nieruchomości przynależne do punktu wywozowego”) obejmuje grupę nieruchomości, które korzystają z danego punktu wywozowego (MGO). W konsekwencji zamawiający wywiódł, że dopiero w kontekście wierszy przynależnych do tego samego punktu wywozowego można określić dokładną ilość podstawionych pojemników z podziałem na poszczególne frakcje. Celem poparcia swego stanowiska zamawiający załączył do odpowiedzi na odwołanie zestawienie własne - fragment wykazu nieruchomości (załącznik nr 2 do PPU) z 5 typami nieruchomości, dla których Odwołujący wskazał braki w pojemnikach.

W reakcji na stanowisko zamawiającego odwołujący w piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. podniósł, że jeśli Zamawiający przed rozprawą dokona modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez opublikowanie skorygowanego załącznika usuwającego wskazane nieprecyzyjności, Odwołujący będzie mógł rozważyć cofnięcie odwołania w zakresie zarzutu nr 7. Na obecnym etapie, wobec braku opublikowania takiego skorygowanego załącznika, zarzut nr 7 pozostaje aktualny.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowiska Izba stwierdziła, że odwołujący nie zaprzeczał, iż dokumenty zamówienia można także intepretować tak, jak wskazał zamawiający w odpowiedzi na odwołanie i w tej sytuacji brak nie istnieje. Wobec powyższego kategoryczny zarzut odwołującego, jakoby dla 9.307 nieruchomości z pewnością brak było podanych pojemników do wszystkich frakcji odpadów, okazał się chybiony. Zarzut ten został bowiem oparty na interpretacjach własnych odwołującego. W razie wątpliwości wykonawca mógł także zadać zamawiającemu pytanie dotyczące treści SWZ.

Odwołujący podniósł także, że zamawiający miał nie podać częstotliwości odbioru pojemników co również wpływa na koszty logistyki i ilości odpadów do odbioru. Argument ten okazał się chybiony. Uszło uwadze odwołującego, że zamawiający w pkt I. 5.OPZ wskazał, że Wymaga się, aby Wykonawca zapewnił odbieranie odpadów komunalnych z częstotliwością określoną poniżej (tabela 2), a wynikającą z Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta Ruda Śląska z zastrzeżeniem pkt. I.5.1., I.5.2. i I.5.3. Opisu przedmiotu zamówienia: (…). W postanowieniu tym wskazano po pierwsze częstotliwość. Po drugie zaś wskazano, że źródłem tej częstotliwości jest przepis prawa miejscowego w postaci Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta Ruda Śląska. Jak wskazał zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, jest to uchwała Rady Miasta Ruda Śląska Nr PR.0007.31.2024 z dnia 25.01.2024 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi zmieniona uchwałą Nr PR.0007.20.2026 z dnia 29.01.2026 (która zacznie obowiązywać od 1 października 2026 r.). Zamawiający w pkt XV OPZ wyraźnie wskazał, że Wykonawca zobowiązany jest do przestrzegania w trakcie realizacji zamówienia przepisów prawa, wśród których wymienił m.in. ww. uchwałę. Jej treść powinna być zatem wykonawcy znana.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba uznała, że zarzut nr 7 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zarzut nr 8 - naruszenie art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp przez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający uzależnia możliwość zastąpienia w zabudowie wielorodzinnej pojemników typu dzwon innymi pojemnikami, od zgody Zamawiającego.

Chybiony okazał się zarzut nr 8 odwołania.

Ustalono, że w OPZ zamawiający przewidział m.in.:

*Zamawiający dopuszcza, aby Wykonawca (o ile pozwalają na to warunki w terenie – ilość dostępnego miejsca przeznaczonego na pojemniki) zastąpił w zabudowie wielorodzinnej pojemniki typu dzwon pojemnikami o pojemności 1100 l na zasadzie: 1 pojemnik typu dzwon o pojemności 1500 l należy zastąpić 1 pojemnikiem o pojemności 1100 l, 1 pojemnik typu dzwon o pojemności 2500 l należy zastąpić 2 pojemnikami o pojemności 1100 l za zgodą Zamawiającego.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia poprzez zastąpienie wymogu uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na dokonanie zmiany pojemników typu DZWON, obowiązkiem dokonania przez wykonawcę uprzedniego zgłoszenia takiej zmiany.

Odwołujący podniósł, że Uzależnienie takiej decyzji od zgody Zamawiającego prowadzi natomiast do nadmiernej ingerencji w sferę wykonawczą i bezzasadnie ogranicza swobodę wykonawcy. Odwołujący argumentował, że sformułowane postanowienie wprowadza element dowolności po stronie Zamawiającego, który nie jest związany żadnymi obiektywnymi kryteriami udzielania bądź odmowy zgody.

Przy wyrokowaniu Izba wzięła pod uwagę, że zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wyjaśnił przyczyny wprowadzenia postanowienia. Zamawiający wskazał, że pojemniki typu dzwon ustawione są na terenie ogródków miejskich oraz na terenie nieruchomości wielorodzinnych gdzie zarządca nie wyraził zgody na zamianę na pojemniki 1100l. Powyższe wynika zaś z okoliczności, że pojemniki 1100 l z otwartą klapą są często traktowane jako „dodatkowe pojemniki na odpady zmieszane”. Zdaniem zamawiającego, zastąpienie dzwonów standardowymi kubłami 1100 l na terenach otwartych (np. ogródki miejskie) drastycznie obniża jakość segregacji.

Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 513 pkt 1 i 2 Pzp odwołanie przysługuje wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego lub wobec zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Z przepisu tego wynika, że Izba dokonuje kontroli czynności zamawiającego wyłącznie pod kątem jej legalności, a więc zgodności z prawem.

W odniesieniu do zarzutu, jakoby kwestionowane postanowienie SWZ naruszało art. 353 ¹ KC jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, odwołujący nie wskazał w odwołaniu, jaka konkretnie zasada współżycia społecznego stała na przeszkodzie, aby zamawiający na zasadzie swobody umów wynikającej z art. 353¹ KC nie mógł zawrzeć w SWZ zaskarżonego postanowienia umownego. Skoro odwołujący powołał się na wyjątek od tej zasady w postaci zasad współżycia społecznego, to w razie sporu powinien wskazać, jaka to konkretna zasada została naruszona, wykazać jej istnienie, czego odwołujący nie uczynił. Izbie nie jest natomiast znana żadna zasada współżycia społecznego, która zabraniałaby zamawiającemu ustanowienia wymogu uzyskania uprzedniej zgody na dokonanie zmiany pojemników typu DZWON.

Izba nie podziela także stanowiska odwołującego, jakoby utrzymanie w mocy kwestionowanego postanowienia miałoby zaburzać równowagę stron. Odwołujący może skompensować obowiązek czy ryzyko w cenie ofertowej. Odwołujący może także przyjąć założenie, że zamawiający w ogóle nie wyrazi zgody na zmianę. Na marginesie zaś podkreślenia wymaga, że z żadnego ze wskazanych jako naruszone przepisów nie wynika, aby umowa w sprawie zamówienia publicznego musiała być oparta na zasadzie równowagi stron.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba uznała zarzut nr 8 odwołania za chybiony.

Zarzut nr 10 - Naruszenie art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na:

b) braku jednoznacznego określenia zakresu rzeczowego w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez brak wskazania, jakie konkretnie rodzaje odpadów (co do kodów) są objęte przedmiotem zamówienia, przy jednoczesnej niespójności pomiędzy kodami odpadów wskazanymi w wykazie instalacji a opisem przedmiotu zamówienia dotyczącym odpadów przyjmowanych od właścicieli nieruchomości oraz w PSZOK,

c) braku określenia ilości oraz rodzajów (frakcji) odpadów budowlanych i rozbiórkowych przewidzianych do odbioru i zagospodarowania, w tym w szczególności braku wskazania, jakie frakcje i w jakiej ilości będą przyjmowane od właścicieli nieruchomości (np. w systemie Big Bag) oraz jakie frakcje i w jakim zakresie wykonawca zobowiązany jest obsługiwać w PSZOK, co uniemożliwia określenie zapotrzebowania na odpowiednią infrastrukturę (kontenery, transport, instalacje),

co skutkuje przerzuceniem na wykonawców nieproporcjonalnego ryzyka związanego z nieznanymi właściwościami i strukturą odpadów oraz uniemożliwia sporządzenie ofert na jednolitych i porównywalnych podstawach.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz pozostałych dokumentów zamówienia poprzez:

- jednoznaczne określenie zakresu rzeczowego zamówienia w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych poprzez wskazanie:

• konkretnych rodzajów odpadów objętych zamówieniem (co do kodów odpadów) odbieranych od właścicieli nieruchomości oraz z PSZOK,

• ich charakterystyki (w szczególności czy są to odpady jednorodne czy zmieszane),

• prognozowanych ilości poszczególnych frakcji odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia,

- jednoznaczne określenie zasad funkcjonowania PSZOK w zakresie odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez wskazanie:

• jakie frakcje odpadów mają być przyjmowane,

• na jakie frakcje wykonawca zobowiązany jest zapewnić kontenery,

• w jakim zakresie dopuszczalne jest łączenie lub rozdzielanie frakcji.

Zarzut nr 10 odwołania, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwał na uwzględnienie.

Odwołujący w uzasadnieniu zarzutu podniósł, że występuje rozbieżność pomiędzy kodami odpadów w załączniku nr 4 do PPU, a kodami wskazanymi w Opisie przedmiotu zamówienia. Odwołujący argumentował, że dane historyczne zawierają więcej kodów odpadów aniżeli lista instalacji. Kody odpadów które pojawiają się w tabeli z odpadami odebranymi w poprzednich latach, ale nie widnieją na wykazie instalacji to:

• ex 17 01 07 Zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych inne niż wymienione w 17 01 06

• ex 20 01 08 Odpady kuchenne ulegające biodegradacji i nie zawierające odpadów pochodzenia zwierzęcego

• ex 20 02 01 Odpady ulegające biodegradacji nie zawierające materiałów pochodzenia zwierzęcego

• 20 01 99 Inne nie wymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (popiół)

• 20 01 99 Inne nie wymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (gaśnice)

• 20 01 99 Inne nie wymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (igły)

• 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (filtry)

• 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (smary)

Izba stwierdziła, że powyższe okoliczności nie świadczą o niejednoznaczności OPZ. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wyjaśnił bowiem przyczynę ww. różnic. Zamawiający wskazał bowiem, że załącznik nr 4 do PPU (wykaz instalacji, do których przekazywane są odebrane odpady komunalne) zawiera więcej pozycji w stosunku do wskazanych w Opisie przedmiotu zamówienia rodzajów odpadów jakie odebrane zostały np. w roku 2025 z uwagi iż, Zamawiający zobowiązany jest zapewnić przyjmowanie w Punkcie Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych odpadów komunalnych wskazanych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (art. 3 ww. ustawy). W związku z powyższym, mieszkańcy mogą oddawać na PSZOKu np. odpady o kodzie 15 01 03 (opakowania z drewna) lub 15 01 04 (opakowania z metali), a Zamawiający ma obowiązek je przyjąć. Wskazane kody odpadów z grupy 15 znalazły się w załączniku nr 4 do PPU, nie występują one natomiast w Opisie przedmiotu zamówienia w miejscu gdzie wskazane są dane historyczne przedstawiające ilości i rodzaj odebranych i zebranych z terenu miasta odpadów komunalnych.

Dodatkowo w odpowiedzi na odwołanie zamawiający zobowiązał się poszerzyć załącznik nr 1a do SWZ (docelowo załącznik 4 do PPU) o dodatkowe kody tj.

− ex 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (gaśnice),

− ex 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (igły i strzykawki),

− ex 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (filtry),

− ex 20 01 99 Inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny (smary),

− ex 17 01 07 Zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06 (bez elementów wyposażenia).

W dalszej kolejności odwołujący podniósł, że zamawiający wskazał jedynie w dokumentacji zamówienia dane historyczne, które – z uwagi na dynamiczny charakter rynku odpadów – nie mogą stanowić wiarygodnej podstawy do kalkulacji ceny, ponieważ wykonawcy mogą w sposób dowolny dane analizować i uwzględniać, np. można przyjąć do kalkulacji oferty jedynie dane z zeszłego roku, lub np. średnie ilości z kilku lat.

Zdaniem Izby powyższa argumentacja odwołującego jest nietrafna. Odwołujący przyznał, że zamawiający zamieścił w SWZ dane historyczne. Izba wzięła pod uwagę, że zamówienie kierowane jest do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem odpadów, dysponującymi stosownymi narzędziami, sprzętem, kadrą, doświadczeniem celem wykonania tej usługi. Taki wykonawca w oparciu o dane historyczne powinien umieć oszacować, w jakiej ilości będą odbierane odpady i jakiego rodzaju. Nie za zatem potrzeby uzupełniania OPZ o ilości, rodzaje i charakterystyki prognozowane, które siłą rzeczy też oparte byłyby na szacunkach historycznych.

Dodatkowo w odniesieniu do żądania wskazania jakie frakcje odpadów mają być przyjmowane w PSZOK, Izba stwierdziła, że w załączniku nr 4 do PPU zamawiający opisał kody odpadów, jakie będą przekazywane do instalacji i jak wskazano wcześniej - wyjaśnił różnicę w tym zakresie między tym załącznikiem a OPZ. Ponadto o tym, jakie odpady będą trafiać do PSOZK można wnioskować także w oparciu o przepisy prawa. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności:

5) zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady;

6) tworzą w sposób umożliwiający łatwy dostęp wszystkim mieszkańcom gminy punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych wymienionych w pkt 5, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych.

Dodatkowo w odniesieniu do zarzutu zaniechania określenia w jakiej ilości będą przyjmowane odpady od właścicieli nieruchomości (np. w Big Bagach) podkreślenia wymaga, że – jak wskazał zamawiający w odpowiedzi na odwołanie - odpady budowlane i rozbiórkowe z gospodarstw domowych, z danego lokalu mieszkalnego bądź budynku jednorodzinnego, odbierane będą jeden raz w roku kalendarzowym w ilości nie większej niż dwa worki typu BIG BAG o pojemności 1 m³ każdy. Zamawiający wskazał bowiem, że powyższe wynika z uchwały NR PR.0007.31.2024 Rady Miasta Ruda Śląska z dnia 25 stycznia 2024 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do której odsyłał SWZ. Poza tym zamawiający podał w OPZ prognozowane dane na temat liczby worków typu BIG - BAG na odpady budowlane i rozbiórkowe stanowiące odpady komunalne w PSZOK (str. 47 OPZ) oraz na odpady budowlane i rozbiórkowe z gospodarstw domowych stanowiące odpady komunalne (str. 48 OPZ).

W odniesieniu do żądania wskazania, na jakie frakcje wykonawca zobowiązany jest zapewnić kontenery w PSZOK, zamawiający w odpowiedzi na odwołanie oświadczył, że w odpowiedzi na odwołanie firmy Remondis Górny Śląsk Sp. z o. o. (ad. punktu 3) Zamawiający określił jakimi kontenerami i pojemnikami Wykonawca będzie zobowiązany dysponować, celem wyposażenia rozbudowanej części PSZOKu przy ulicy Noworudzkiej 8 oraz nowobudowanego PSZKOKu przy ulicy Kalinowej. To oznacza uwzględnienie w tej części odwołania i konieczną zmianę dokumentów zamówienia.

Odwołujący Alba w trakcie rozprawy oświadczył, że w omawianym zakresie stanowisko zamawiającego go satysfakcjonuje i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego, co nastąpiło.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 10 odwołania, w zakresie rozpatrywanymi merytorycznie, nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut nr 11 - naruszenie art. 6d ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733) w zw. art. 99 ust. 1 Pzp, w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 5 k.c., art. 353¹ k.c., art. 58 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp poprzez wadliwe określenie wymogu dotyczącego wskazania przez wykonawców instalacji, do których będą przekazywane odpady do zagospodarowania, w szczególności poprzez dopuszczenie wskazania przez wykonawców na liście instalacji, instalacji które nie gwarantują na dzień złożenia oferty, możliwości zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem, podczas gdy wykonawca powinien już na etapie składania oferty mieć zabezpieczoną faktyczną możliwość zagospodarowania odpadów we wskazanych na liście instalacjach.

Chybiony okazał się zarzut nr 11 odwołania.

Ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział:

Rozdział IV

Informacja na temat części zamówienia i możliwości składania ofert częściowych

3.Powody niedokonania podziału zamówienia na części:

Odbiór i zagospodarowanie odpadów są to usługi powiązane ze sobą. Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne wykazuje w ofercie do jakich instalacji będzie przekazywał odpady (z którymi ma lub będzie miał podpisane umowy). Przeprowadzenie odrębnych postępowań na odbiór odpadów oraz ich zagospodarowanie nie gwarantuje obniżenia kosztów łącznych powyższych postępowań, ponieważ potencjalny Wykonawca zawierając umowy wieloletnie z instalacjami zajmującymi się zagospodarowaniem odpadów ma większą możliwość wynegocjowania korzystniejszej ceny niż miasto indywidualnie. Ponadto należy podkreślić, że miasto Ruda Śląska nie posiada własnej instalacji do przetwarzania odpadów, której mogłoby powierzyć zagospodarowanie odpadów komunalnych, w związku z powyższym zasadnym jest aby potencjalny wykonawca, zajmował się odbiorem odpadów i ich zagospodarowaniem. Ważnym aspektem przemawiającym za nie dzieleniem zamówienia jest również obniżenie kosztów oraz nadzór nad realizacją jednej umowy kompleksowej na wszystkie zadania, a nie koordynowanie działań kilku wykonawców (kilka umów), co znacznie usprawni nadzór nad realizacją zamówienia. W związku z powyższym nie posiadając własnej instalacji do przetwarzania odpadów miasto nie ogranicza konkurencji poprzez nie dzielenie powyższego zamówienia publicznego.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez usunięcie z treści SWZ, Rozdziału IV ust. 3 zwrotu „będzie miał podpisane umowy” i zastąpienie go jednoznacznym wymaganiem, aby wykonawca posiadał realną możliwość zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem w instalacjach wskazanych na liście instalacji.

Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej interpretacji dokumentów zamówienia. Wykładni oświadczenia woli, jakim jest SWZ, dokonuje się w uwzględnieniem całości jej treści, a nie jedynie jej fragmentów. Odwołujący zaś skupił się na jednym fragmencie postanowienia z Rozdziału IV ust. 3 SWZ tracąc z pola widzenia brzmienie całości dokumentów.

Odwołujący wywiódł, że sformułowanie Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne wykazuje w ofercie do jakich instalacji będzie przekazywał odpady (z którymi ma lub będzie miał podpisane umowy) oznacza, że sporządzany przez wykonawców wykaz instalacji, do jakich będą przekazywać odpady, jest wykazem niewiążącym.

Ze stanowiskiem tym nie można było się zgodzić. Przypomnienia wymagało, że zgodnie z art. 66. § 1 KC w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp, Oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. Uszło uwadze odwołującego, że zamawiający przewidział do wypełnienia przez wykonawców załącznik nr 1a do SWZ – wykaz instalacji do których przekazywane będą odebrane od właścicieli nieruchomości oraz zebrane w gminnym PSZOKu odpady komunalne. Ze wzoru załącznika wynikało, że należało w nim podać dane na temat rodzaju instalacji, pełnej nazwy i dokładnego adresu instalacji, pełnej nazwy i dokładnego adresu podmiotu zarządzającego. Następnie w rozdziale XVI SWZ Opis sposobu przygotowania oferty w ust. 1 zamawiający przesądził, że wypełniony wykaz instalacji stanowi treść oferty. Zamawiający wskazał bowiem, że Ofertę należy sporządzić na formularzu oferty lub według takiego samego schematu, stanowiącego załącznik nr 1 i 1a do SWZ. Dostrzeżenia wymagało ponadto, że kolejnym załącznikiem do SWZ był także wzór umowy (załącznik nr 3 do SWZ). Z kolei z § 1 ust. 2 wzoru umowy wynikało, że załącznikiem nr 4 do umowy będzie wykaz instalacji, do których przekazywane są odebrane odpady komunalne. Dodatkowo w § 1 ust. 4 wzoru umowy zamawiający przesądził, że:

4.Wykonawca zobowiązany jest przekazać odebrane odpady komunalne do instalacji wskazanych w załączniku Nr 4 do umowy z zastrzeżeniem, iż Wykonawca zapewni wysegregowanie odpadów budowlanych i rozbiórkowych w rozumieniu art. 101a ust. 1 oraz art. 101a ust. 3 ustawy o odpadach oraz zagospodarowanie wysegregowanych odpadów budowlanych i rozbiórkowych zgodnie z art. 18 ust. 2 do ust. 7 przedmiotowej ustawy. Jednocześnie Strony oświadczają, że są świadome odpowiedzialności solidarnej, o której mowa art. 101a ust. 4 ustawy o odpadach w związku z art. 194 ust. 1 pkt 6a przedmiotowej ustawy za niezapewnienie wysegregowania odpadów budowlanych i rozbiórkowych zgodnie z przepisami art. 101a ust 1-3.

5.Oferta Wykonawcy oraz Specyfikacja Warunków Zamówienia (SWZ), w tym wymienione powyżej Załączniki stanowią integralną część niniejszej umowy.

Z wszystkich tych postanowień wynikało zatem, że instalacje z wykazu instalacji stanowiącego ofertę zostaną wpisane do treści przyszłej umowy w sprawie zamówienia publicznego. Wykonawca będzie zaś miał obowiązek przekazywać odpady do instalacji wskazanych w wykazie. W konsekwencji wykaz instalacji sporządzany przez wykonawcę będzie miał charakter wiążący, gdyż określać będzie istotne postanowienia umowy. W tej sytuacji nie można było zgodzić się z odwołującym, jakoby wykonawcy będą uprawnieni do wpisania do wykazu instalacji bez posiadania jakichkolwiek wiążących ustaleń zapewniających przyjęcie określonego wolumenu odpadów do takiej instalacji. Jeśli bowiem wykaz instalacji jest ofertą wykonawcy, zawierającą jego przyszłe, istotne zobowiązanie umowne, to wykonawca z jego treści musi być rozliczany. Nie ma zatem niebezpieczeństwa, że będzie on miał charakter fikcyjny. W całym tym kontekście sformułowanie „z którymi będzie miał podpisane umowy” należało intepretować, że chodzi tu o ostateczne, docelowe umowy realizacyjne, a więc zawierane z instalacjami już po zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Powyższe nie oznaczało jednak przyzwolenia zamawiającego na wpisanie do wykazu fikcyjnych instalacji bez uprzedniego poczynienia żadnych ustaleń w tym zakresie (typu promesy, umowy przedwstępne itp.).

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 11 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Stosownie do art. 553 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Orzeczenia Izby, o których mowa w pkt 2, 5, 8, 11 sentencji, miały charakter merytoryczny, gdyż odnosiły się do częściowego oddalenia odwołań. Z kolei orzeczenia Izby zawarte w pkt 1, 3, 4, 6, 7, 9, 10, 12 sentencji miały charakter formalny, gdyż dotyczyły odpowiednio umorzenia części postępowań odwoławczych i kosztów postępowań, a zatem były postanowieniami. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05 (OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 553 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok. Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym (pkt 2, 5, 8, 11 sentencji) i formalnym (pkt 1, 3, 4, 6, 7, 9, 10, 12 sentencji), całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku.

Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanych sprawach, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie stwierdzono zarzucanych zamawiającemu naruszeń Pzp co skutkowało oddaleniem odwołań.

Wobec powyższego, na podstawie art. 553 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 2, 5, 8, 11 sentencji.

Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.

W analizowanych sprawach Izba, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, oddaliła odwołania. Odpowiedzialność za wynik postępowań ponosił zatem poszczególni, właściwi odwołujący. Na koszty postępowań, w każdej ze sprawy składał się wyłącznie wpis od odwołania uiszczony przez odwołującego w kwocie 15.000 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowań odwoławczych orzeczono stosownie do wyniku postępowań - na podstawie art. 557 oraz art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 11 w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący: ………………….…