KIO 5701/25

Sygn. akt: KIO 5701/25

WYROK

Warszawa, dnia 10 lutego 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki

Protokolant: Piotr Cegłowski

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 18 grudnia 2025 r. przez wykonawcę Informer Med sp. z o.o. w Poznaniu

w postępowaniu prowadzonym przez Wielospecjalistyczny Szpital Wojewódzki w Gorzowie Wlkp. sp. z o.o. w Gorzowie Wielkopolskim

na dostawę, instalację i uruchomienie urządzeń do centralnej sterylizacji

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o. w Warszawie

orzeka:

1.oddala odwołanie,

2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Informer Med sp. z o.o. w Poznaniu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Informer Med sp. z o.o. w Poznaniu tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………………….…

‎Sygn. akt: KIO 5701/25

U z a s a d n i e n i e

Wielospecjalistyczny Szpital Wojewódzki w Gorzowie Wlkp. sp. z o.o. w Gorzowie Wielkopolskim, zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest dostawa, instalacja i uruchomienie urządzeń do centralnej sterylizacji.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 8 października 2025 r., Dz.U. S: 193/2025, nr 660012-2025.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 18 grudnia 2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wniósł odwołanie wykonawca Informer Med sp. z o.o. w Poznaniu, zwany dalej „odwołującym”.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1) art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o., w części dotyczącej pakietu nr 1, 2 i 3 postępowania, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia określonymi przez zamawiającego;

2) art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez dokonanie nieprawidłowego wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o., która podlegała odrzuceniu w części dotyczącej pakietu nr 1, 2 i 3 postępowania, a tym samym zaniechanie dokonania wyboru oferty złożonej przez odwołującego spełniającej

wszystkie wymagania zawarte w dokumentach zamówienia.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1)unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej ofert złożonej przez MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o., w części dotyczącej pakietu nr 1, 2 i 3 postępowania;

2)odrzucenia oferty MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o., w części dotyczącej pakietu nr 1, 2 i 3 postępowania,

3)dokonania ponownego badania i oceny ofert oraz dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej w części dotyczącej pakietu nr 1, 2 i 3 złożonej przez odwołującego.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie odwołania. W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie wykonawca MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o. w Warszawie. Złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ, modyfikacje SWZ, oferty wykonawców złożone w postępowaniu, wezwania zamawiającego kierowane do wykonawców w toku postępowania, odpowiedzi wykonawców na ww. wezwania, zawiadomienie o wyborze oferty najkorzystniejszej w części 1-3, załączniki do pism procesowych stron i uczestnika, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestnika w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Art. 16 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

Art. 226 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

5) jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia;

Art. 239 ust. 1 Pzp stanowi, że Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

Ustalono, że przedmiotem zamówienia jest dostawa, instalacja i uruchomienie urządzeń do centralnej sterylizacji

Kolejno ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział m.in.

2. OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA:

2.1. Zamówienie jest dostawą w rozumieniu definicji ustawy Prawo zamówień publicznych obejmująca zakup, dostawę, instalację i uruchomienie fabrycznie nowych urządzeń na potrzeby centralnej sterylizacji Wielospecjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. Sp. z o.o., przy ul. Dekerta 1.

2.2. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia zawarty jest w FORMULARZU TECHNICZNYM wraz z rysunkiem dot. rzutu piwnic wykonywanej obecnie Centralnej Sterylizatornii i wytycznymi przyłączeniowymi oraz w PROJEKCIE UMOWY – stanowiących załączniki do SWZ. Wymienione w załącznikach wymagania graniczne uważa się za konieczne do spełnienia, niespełnienie ich skutkować będzie odrzuceniem oferty.

11. OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWANIA OFERTY

11.1. Wykonawca składa ofertę na:

- formularzu ofertowym – interaktywny formularz udostępniony na Platformie e-Zamówienia

- formularzu technicznym - załącznik nr 2 do SWZ.

(por. SWZ w aktach sprawy)

Kolejno ustalono, że w załączniku nr 2 do SWZ (formularz techniczny) dla pakietu nr 1 (Myjnia - dezynfektor - 4 szt.) zamawiający przewidział m.in.:

Kolejno ustalono, że w załączniku nr 2 do SWZ (formularz techniczny) dla pakietu nr 2 (Myjnia do wózków - 2 szt.) zamawiający przewidział m.in.:

Kolejno ustalono, że w załączniku nr 2 do SWZ (formularz techniczny) dla pakietu nr 3 (Sterylizator parowy bez wytwornicy (3 szt.) oraz z wytwornicą pary (1 szt.)) zamawiający przewidział m.in.:

(por. załącznik nr 2 do SWZ w aktach sprawy)

Kolejno ustalono, że do upływu terminu składania ofert do zamawiającego wpłynęły w zakresie pakietu nr 1, 2, 3 m.in. oferty odwołującego i wykonawcy MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska sp. z o.o. (przystępującego).

(por. informacja z otwarcia ofert, w aktach postępowania, w dokumentacji przekazanej przez zamawiającego na nośniku elektronicznym).

Kolejno ustalono, że przystępujący dołączył do formularza oferty wypełniony załącznik nr 2 do SWZ dla pakietu nr 1, w którym podał m.in. następujące dane:

PAKIET NR 1: Myjnia - dezynfektor - 4 szt.

Oferowany model/typ: Uniclean PL II 15-2 EL / FD

Kolejno ustalono, że przystępujący dołączył do formularza oferty wypełniony załącznik nr 2 do SWZ dla pakietu nr 2, w którym podał m.in. następujące dane:

PAKIET NR 2: Myjnia do wózków - 2 szt.

Oferowany model/typ: Uniclean ML 1620-2 D

Producent: MMM Münchener Medizin Mechanik GmbH

Kolejno ustalono, że przystępujący dołączył do formularza oferty wypełniony załącznik nr 2 do SWZ dla pakietu nr 3, w którym podał m.in. następujące dane:

PAKIET NR 3: Sterylizator parowy bez wytwornicy (3 szt.) oraz z wytwornicą pary (1 szt.)

Oferowany model/typ: Selectomat PL CL 6612-2 FD

Producent: MMM Münchener Medizin Mechanik GmbH

(por. oferta przystępującego, w aktach sprawy, na nośniku elektronicznym przekazanym przez zamawiającego)

Kolejno ustalono, że 8 grudnia 2025 r. zamawiający wybrał ofertę przystępującego jako najkorzystniejszą w zakresie pakietu nr 1, 2, 3, o czym zawiadomił odwołującego.

(por. ww. zawiadomienie, w aktach sprawy)

Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Pakiet 1, pozycja 1.26

Odwołujący podniósł, że wymóg brzmiał: procesy zgodne z normą z PN-EN ISO 15883-1 oraz PN-EN ISO 15883-2 lub równoważną, a przystępujący tego nie potwierdził.

Izba wzięła pod wagę, że w opisie pozycji 1.26 sporządzonym przez przystępującego faktycznie nie widać było pełnej nazwy normy, którą potwierdza wykonawca. Jednakże, jak słusznie wskazał zamawiający i przystępujący, zgodność oferowanego urządzenia z normą PN EN ISO 15883/1,2 została potwierdzona przez wykonawcę w innych miejscach formularza. Po pierwsze, w pkt 1.2 formularza przystępujący potwierdził, że zaoferowane przez niego urządzenie spełnia wymogi rozporządzenia UE 2017/745 (MDR), jest zarejestrowane jako wyrób medyczny, oznakowane znakiem CE wraz z numerem jednostki notyfikowanej. Dodatkowo w punktach 1.6, 1.51, 1.71 formularza technicznego przystępujący potwierdził spełnienie przez jego urządzenie normy PN-EN ISO 15883.

Odwołujący wprawdzie zarzucał, że w pkt 1.6 formularza jest mowa o zadeklarowaniu przez przystępującego zgodności z ww. normą jedynie dla samej konstrukcji urządzenia. Argumentował zaś, że w pozycji 1.26 jest mowa o zgodności z normą procesów mycia i dezynfekcji. Celem wykazania, że w normie EN ISO 15883-1 jest mowa zarówno o konstrukcji jak i procesach mycia i dezynfekcji odwołujący złożył na rozprawie w charakterze dowodu wyciąg z normy wraz z niepodpisanym tłumaczeniem z języka angielskiego na język polski.

Po pierwsze Izba wzięła pod uwagę, że w pkt 1.51 formularza zadeklarowano zgodność z ww. normą dla systemu kontroli obecności piany w komorze myjącej, a więc z pewnością dotyczyło to procesu mycia i dezynfekcji, a nie konstrukcji urządzenia. Powyższe świadczyło o tym, że również procesy mycia i dezynfekcji są zgodne z normą.

Jeśli chodzi zaś o wyciąg z normy to został on złożony w języku angielskim z tłumaczeniem na język polski, które nie zostało jednak przez nikogo podpisane. Wobec powyższego Izba stwierdziła, że dowód ten nie został przetłumaczony na język polski i nie mógł zostać wzięty pod uwagę przy wyrokowaniu. Zgodnie bowiem z art. 506 ust. 2 Pzp, Wszystkie dokumenty przedstawia się w języku polskim, a jeżeli zostały sporządzone w języku obcym, strona oraz uczestnik postępowania odwoławczego, który się na nie powołuje, przedstawia ich tłumaczenie na język polski. W uzasadnionych przypadkach Izba może żądać przedstawienia tłumaczenia dokumentu na język polski poświadczonego przez tłumacza przysięgłego.

Dodatkowo izba wzięła pod uwagę, że przystępujący załączył do swego pisma procesowego deklarację zgodności dla oferowanego urządzenia - Myjni – dezynfektora model Uniclean PL II 15-2 EL / FD, producenta MMM Münchener Medizin Mechanik GmbH, która potwierdziła zgodność urządzenia z normą PN EN ISO 15883/1,2. Wobec powyższego zarzut podlegał oddaleniu.

Pakiet 1, pozycja 1.41

Odwołujący zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu w pełnym brzmieniu formularza, ponieważ pominął element warunkujący dopuszczenie, tj. „urządzenie zgodne z PN-EN 15886”.

Izba stwierdziła, że norma PN-EN ISO 15886 dotyczyła Konserwacji Dóbr kultury i określała instrumentalną metodę pomiaru barwy (…). Wymóg ten w sposób oczywisty nie mógł zatem dotyczyć wyrobów medycznych będących przedmiotem oferty. Żaden z wykonawców, w tym przystępujący, nie mógł zatem zgodnie z prawdą potwierdzić zgodności oferowanego przez siebie wyrobu z normą, która dotyczyła dóbr kultury, a zatem z normą, która znalazła się w dokumentach zamówienia w sposób oczywisty omyłkowo. W konsekwencji zatem brak potwierdzenia spełnienia tej normy PN-EN ISO 15886 nie mógł skutkować odrzuceniem oferty złożonej przez przystępującego. Jak wskazuje się jednolicie w orzecznictwie Izby, wszelkie błędy, niejasności w dokumentach zamówienia należy tłumaczyć na korzyść wykonawcy. To bowiem rolą zamawiającego jest zadbanie o precyzję i jednoznaczność dokumentów zamówienia, a wykonawcy nie mogą ponosić skutków zaniedbań zamawiającego w tym obszarze. Wobec powyższego zarzut podlegał oddaleniu.

Dodatkowo w trakcie rozprawy odwołujący zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu „urządzenie zgodne z PN-EN 15883”. Zgodnie z art. 555 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu. W odwołaniu odwołujący nie zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu „urządzenie zgodne z PN-EN 15883”. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 czerwca 2009 r. w spr. X Ga 110/09, „O tym jakie twierdzenia lub zarzuty podnosi strona w postępowaniu nie przesądza bowiem proponowana przez nią kwalifikacja prawna ale okoliczności faktyczne wskazane przez tę stronę. Jeśli więc strona nie odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych to skład orzekający nie może samodzielnie ich wprowadzić do postępowania tylko dlatego, że można je przyporządkować określonej, wskazanej w odwołaniu kwalifikacji prawnej.”. Wobec powyższego przy wyrokowaniu Izba zobowiązana była pominąć ww. nowy zarzut, sformułowany przez odwołującego dopiero na rozprawie.

Pakiet 1, poz. 1.45

Odwołujący zarzucił, że przystępujący podał parametr 22,5 kW, który jest sprzeczny z kartą techniczną producenta dla oferowanego typu myjni, wskazującą całkowitą moc przyłączeniową 21 kW. Zdaniem odwołującego to jest sprzeczność dokumentów i techniczna niewiarygodność parametru (nie da się zaoferować układu grzewczego o mocy większej niż moc całkowita urządzenia). Według odwołującego przystępujący wprowadził zamawiającego w błąd bowiem jego urządzenie faktycznie posiada całkowitą moc przyłączeniową 21 kW, a nie jak wymagał zamawiający 22,5 kW.

Izba wzięła pod uwagę, że przystępujący powołał się na alternatywne rozwiązanie dopuszczone przez zamawiającego na etapie udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ. Pismem z 4 listopada 2025 r. w odpowiedzi na pytanie Ad.65., 197., 242. w pakiecie nr 1 punkt 1.45 zamawiający wskazał, iż: Zamawiający dopuszcza łączną moc elektrycznego układu grzewczego min. 22,5 kW oraz z manualnym przełączaniem z ogrzewania parowego na ogrzewanie elektryczne w przypadku zaniku zasilania parowego podczas procesu; przełączenie następuje z kolorowego ekranu dotykowego sterowania urządzeniem.

Izba wzięła pod uwagę, że w dopuszczeniu, na jakie powołał się przystępujący, była mowa o łącznej mocy elektrycznego układu grzewczego 22,5 kW, a nie o całkowitej mocy przyłączeniowej urządzenia na poziomie 22,5 kW. Tymczasem odwołujący w odwołaniu wywodził, że urządzenie zaoferowane przez przystępującego posiada całkowitą moc przyłączeniową 21 kW. Na tę okoliczność odwołujący złożył dowody w postaci nieprzetłumaczonej tabliczki znamionowej urządzenia, nieprzetłumaczonego wyciągu z karty katalogowej oraz fragmenty ofert składanych przez przystępującego w innych postępowaniach. Pierwsze dwa dowody nie zostały przetłumaczone na język polski więc nie mogły zostać wzięte pod uwagę przy wyrokowaniu. Zgodnie bowiem z art. 506 ust. 2 Pzp, Wszystkie dokumenty przedstawia się w języku polskim, a jeżeli zostały sporządzone w języku obcym, strona oraz uczestnik postępowania odwoławczego, który się na nie powołuje, przedstawia ich tłumaczenie na język polski. W uzasadnionych przypadkach Izba może żądać przedstawienia tłumaczenia dokumentu na język polski poświadczonego przez tłumacza przysięgłego. Jeśli zaś chodzi o dowody w postaci fragmentów ofert złożonych przez przystępującego w innych postępowaniach, to owszem wykonawca deklarował w nich parametr na poziomie 21 kW, ale odnosiło się to do „mocy urządzenia”, a nie do „łącznej mocy elektrycznego układu grzewczego”. Odwołujący nie wykazał, iż łączna moc elektrycznego układu grzewczego i moc urządzenia są to pojęcia tożsame, a powinien to uczynić, gdyż przystępujący w swym piśmie procesowym zaprzeczał twierdzeniom odwołującego wskazując, że sformułowanie łączna moc elektrycznego układu grzewczego odnosi się do łącznej mocy grzałek i pozostałych elementów układu grzewczego. Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Pakiet 1. Poz. 1.51.

Odwołujący zarzucił w odwołaniu, że przystępujący wpisał wyłącznie „system kontroli obecności piany w komorze…” i w konsekwencji nie potwierdził pomiaru przewodności, nie potwierdził czujnika zapchania filtrów, nie potwierdził detekcji piany ponad lustrem wody.

Zarzut nie potwierdził się. Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej interpretacji warunków zamówienia. Zdaniem Izby obowiązek deklaracji spełnienia pomiaru przewodności, czujnika zapchania filtrów oraz detekcji piany ponad lustrem wody dotyczył wyłącznie sytuacji, w której wykonawcy powoływali się na pierwotne brzmienie zapisów SWZ. Jednakże przystępujący skorzystał z możliwości powołania się na rozwiązanie alternatywne (dopuszczenie), zawarte w zdaniu drugim. Rozwiązanie to zostało dopuszczone pismem zamawiającego z 4 listopada 2025 r., w którym zamawiający napisał:

Ad. 68., 199. , 249. W pakiecie nr 1 punkt 1.51 Zamawiający dopuszcza system kontroli obecności piany w komorze myjącej z działaniem zgodnym z obowiązującą normą PN EN 15883 z sygnalizacją obecności piany w komorze i konieczności ewentualnego dodatkowego płukania lub sprawdzenia przyczyny powstawania piany.”.

W tej sytuacji przystępujący, który powoływał się wprost na dopuszczenie, nie miał obowiązku deklaracji spełnienia pomiaru przewodności, czujnika zapchania filtrów ani detekcji piany ponad lustrem wody. Ponownie należy wskazać, że niejasności w dokumentach zamówienia należy tłumaczyć na korzyść wykonawcy. To bowiem rolą zamawiającego jest zadbanie o precyzję i jednoznaczność dokumentów zamówienia, a wykonawcy nie mogą ponosić skutków zaniedbań zamawiającego w tym obszarze. Wobec powyższego zarzut podlegał oddaleniu.

Pakiet 1, pozycja 1.53 oraz 1.54

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł, że System „0–1” jest sprzeczny z wymaganiem indywidualnego ustawiania ciśnienia dla faz/programów, a wykonawca nie podał opisu sposobu realizacji.

Izba stwierdziła, że w pkt. 1.53 przystępujący potwierdził wymagane parametry zgodnie z alternatywnym wymogiem dopuszczonym na etapie odpowiedzi na pytanie dotyczące SWZ. Pismem z 4 listopada 2025 r. w odpowiedzi na pytanie do SWZ Ad.70., 251. Zamawiający oświadczył, iż: „W pakiecie nr 1 punkt 1.53 Zamawiający dopuszcza urządzenie spełniające normę PN EN 15883 wyposażone w pompę myjącą pracującą w systemie „0-1”, z systemem min. 2 przyłączeń wózka”. Rozwiązanie zaoferowane przez przystępującego odpowiadało zatem literalnie alternatywnemu rozwiązaniu dopuszczonemu przez zamawiającego.

Jeśli chodzi natomiast o wymóg z pkt 1.54 to podkreślenia wymagało, że zamawiający nie wymagał opisania szczegółów opisu mechanizmu regulacji ciśnienia. Wystarczające było zadeklarowanie spełnienia przez oświadczenie: TAK, Możliwość indywidualnego ustawienia ciśnienia pompy dla każdej fazy i programu. Zarzut odwołującego opierał się na założeniu, że skoro w pkt 1.53 przystępujący zaoferował rozwiązanie z pompą myjącą pracującą w systemie „0-1”, z systemem 2 przyłączeń wózka, to jest to równoważne z brakiem możliwości indywidualnego ustawienia ciśnienia pompy dla każdej fazy i programu. Jednakże odwołujący nie wykazał, że takie założenie jest prawdziwe. Przystępujący w piśmie procesowym wyjaśnił zaś, że jego typ pompy pracuje w sposób:

0- brak pracy „0” obrotów,

1- zaprogramowane dla danej fazy obroty.

Przystępujący wskazał także w piśmie, że w połączeniu z funkcją sterownika takie rozwiązanie pozwala na indywidualne ustawienie ciśnienia mycia dla każdej fazy i programu, a regulacja może odbywać się przez zmianę ilości wody. Wobec powyższego zarzut okazał się chybiony.

Pakiet 1, pozycja 1.64 oraz 1.65

Odwołujący podniósł w odwołaniu, że przystępujący zadeklarował rozwiązanie w postaci kodów kreskowych, a jednocześnie opisał „nadajniki” na wózkach. Zdaniem odwołującego z tego powodu opis jest technicznie niespójny i nie wykazuje jednoznacznie, jakie rozwiązanie jest oferowane i jakie elementy są dostarczane.

Zarzut okazał się chybiony. Na etapie udzielania odpowiedzi na pytania dotyczące SWZ zamawiający dopuścił rozwiązania polegające na rozpoznawaniu wózków przez kody kreskowe. Rozwiązanie zaoferowane przez przystępującego polegało na tym, że na wózku znajdował się nadajnik - kod kreskowy, zaś kod ten był odczytywany przez odbiornik (czytnik) znajdujący się w komorze myjni. Opis rozwiązania okazał się zatem jasny i spójny. W tej sytuacji zarzut podlegał oddaleniu.

Dodatkowo w trakcie rozprawy odwołujący zarzucił, że w rozwiązaniu zaoferowanym przez przystępującego czytnik kodów kreskowych znajduje się poza komorą sterylizacyjną. W tym zakresie odwołujący powołał się na opracowanie własne, złożone na rozprawie jako dowód nr 8. Zgodnie z art. 555 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu. W odwołaniu odwołujący nie zarzucił, jakoby wbrew oświadczeniom przystępującego zawartym w specyfikacji, czytnik kodów kreskowych miał znajdować się poza komorą sterylizacyjną. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 czerwca 2009 r. w spr. X Ga 110/09, „O tym jakie twierdzenia lub zarzuty podnosi strona w postępowaniu nie przesądza bowiem proponowana przez nią kwalifikacja prawna ale okoliczności faktyczne wskazane przez tę stronę. Jeśli więc strona nie odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych to skład orzekający nie może samodzielnie ich wprowadzić do postępowania tylko dlatego, że można je przyporządkować określonej, wskazanej w odwołaniu kwalifikacji prawnej.”. Wobec powyższego przy wyrokowaniu Izba zobowiązana była pominąć ww. nowy zarzut, sformułowany przez odwołującego dopiero na rozprawie.

Pakiet 2 pozycja 1.5

Odwołujący zarzucił, że przystępujący nie wykazał wymogu potwierdzenia normy „deklaracją producenta”.

Izba stwierdziła, że zamawiający wymagał potwierdzenia w postaci stosownej deklaracji producenta tylko w przypadku wykazania normy równoważnej do PN EN ISO 15883-7. Tymczasem przystępujący powołał się na normę PN EN ISO 15883-7. W takim zaś przypadku nie było konieczności aby spełnienie wymagań tej normy było potwierdzone deklaracją producenta. Niezależnie od powyższego należy odróżniać obowiązek potwierdzania czegoś od obowiązku złożenia przedmiotowego środka dowodowego w postaci deklaracji producenta. Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nie potwierdził się.

Pakiet 2 pozycja 1.45

Odwołujący w odwołaniu zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu w brzmieniu formularza, ponieważ pominął warunek dopuszczenia: „urządzenie zgodne z PN-EN 15886”.

Izba stwierdziła, że norma PN-EN ISO 15886 dotyczyła Konserwacji Dóbr kultury i określała instrumentalną metodę pomiaru barwy (…). Wymóg ten w sposób oczywisty nie mógł zatem dotyczyć wyrobów medycznych będących przedmiotem oferty. Żaden z wykonawców, w tym przystępujący nie mógł zatem zgodnie z prawdą potwierdzić zgodności oferowanego przez siebie wyrobu z normą, która dotyczyła dóbr kultury, a zatem z normą, która znalazła się w dokumentach zamówienia w sposób oczywisty omyłkowo. W konsekwencji zatem brak potwierdzenia spełnienia tej normy PN-EN ISO 15886 nie mógł skutkować odrzuceniem oferty złożonej przez przystępującego. Jak wskazuje się jednolicie w orzecznictwie Izby, wszelkie błędy, niejasności w dokumentach zamówienia należy tłumaczyć na korzyść wykonawcy. To bowiem rolą zamawiającego jest zadbanie o precyzję i jednoznaczność dokumentów zamówienia, a wykonawcy nie mogą ponosić skutków zaniedbań zamawiającego w tym obszarze. Wobec powyższego zarzut podlegał oddaleniu.

Dodatkowo w trakcie rozprawy odwołujący zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu „urządzenie zgodne z PN-EN 15883”. Zgodnie z art. 555 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu. W odwołaniu odwołujący nie zarzucił, że przystępujący nie potwierdził wymogu „urządzenie zgodne z PN-EN 15883”. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 czerwca 2009 r. w spr. X Ga 110/09, „O tym jakie twierdzenia lub zarzuty podnosi strona w postępowaniu nie przesądza bowiem proponowana przez nią kwalifikacja prawna ale okoliczności faktyczne wskazane przez tę stronę. Jeśli więc strona nie odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych to skład orzekający nie może samodzielnie ich wprowadzić do postępowania tylko dlatego, że można je przyporządkować określonej, wskazanej w odwołaniu kwalifikacji prawnej.”. Wobec powyższego przy wyrokowaniu Izba zobowiązana była pominąć ww. nowy zarzut, sformułowany przez odwołującego dopiero na rozprawie.

Pakiet 3, poz. 1.10

Odwołujący podniósł w odwołaniu, że przystępujący w polu „TAK, podać” nie wskazał jednoznacznie materiału elementów krytycznych (komora/płaszcz/drzwi), tylko podał zapis alternatywny „316L/316Ti”. Zdaniem odwołującego taki wpis nie potwierdza, że elementy krytyczne są wykonane w całości z wymaganej stali 1.4404, a przy warunku granicznym nie ma miejsca na „albo/albo”.

Zarzut nie potwierdził się. Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej interpretacji postanowień SWZ. Wbrew stanowisku odwołującego zamawiający nie wymagał wykonania komory, płaszcza i drzwi wyłącznie ze stali 1.4404. Jak wprost wynikało z ww. wymogu, był to minimalny wymóg zamawiającego. Można było zatem zaoferować ww. elementy wykonane ze stali 1.4404. lub stali lepszej. Nie można było się także zgodzić ze stanowiskiem odwołującego, że przystępujący podał w ofercie jakiś zapis alternatywny. Skoro w wymogu była mowa o różnych elementach (drzwi, komora, płaszcz), to niektóre mogły być wykonane ze stali AISI 316L, a inne ze stali AISI 316Ti, pod warunkiem, że jest to stal lepsza niż AISI 316L. Zapis zawarty w ofercie nie świadczył zatem o zaoferowaniu rozwiązania alternatywnego. Można go było zinterpretować w ten sposób, że niektóre elementy wykonane są ze stali AISI 316L, a pozostałe ze stali AISI 316Ti. Potwierdzeniem tego było stanowisko zawarte w piśmie procesowym przystępującego, gdzie wykonawca wskazał, że materiał użyty do produkcji to:

komora – stal 316L, 1.4404,

płaszcz – stal 316Ti, 1.4571,

drzwi – stal 316L/316Ti, 1.4404 /1.4571.

Dodatkowo w trakcie rozprawy odwołujący zarzucił, że stal AISI 316Ti jest gorsza pod względem kwasoodporności od stali AISI 316L. W tym zakresie odwołujący powołał się na niepodpisane opracowanie własne, złożone na rozprawie jako dowód nr 9. Zgodnie z art. 555 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu. W odwołaniu odwołujący nie zarzucił, że stal AISI 316Ti jest gorsza pod względem kwasoodporności od stali AISI 316L. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 czerwca 2009 r. w spr. X Ga 110/09, „O tym jakie twierdzenia lub zarzuty podnosi strona w postępowaniu nie przesądza bowiem proponowana przez nią kwalifikacja prawna ale okoliczności faktyczne wskazane przez tę stronę. Jeśli więc strona nie odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych to skład orzekający nie może samodzielnie ich wprowadzić do postępowania tylko dlatego, że można je przyporządkować określonej, wskazanej w odwołaniu kwalifikacji prawnej.”. Wobec powyższego przy wyrokowaniu Izba zobowiązana była pominąć ww. nowy zarzut, sformułowany przez odwołującego dopiero na rozprawie. W konsekwencji zarzut podlegał oddaleniu.

Pakiet 3, pozycja 1.20

Odwołujący w odwołaniu zarzucił, że przystępujący nie potwierdził podstawowego wymogu: chłodzenia systemu próżniowego wodą lodową, ani nie wykazał parametru poboru 0–15 l jako uzupełnienia obiegu zamkniętego. Odwołujący argumentował, że wykonawca powołał się wyłącznie na dopuszczenie „wymiennik ciepła”, traktując je jak zastępstwo dla całego wymogu. Według odwołującego dopuszczenie nie znosiło obowiązku potwierdzenia i wykazania elementów wymogu, które wprost pozostają w wierszu 1.20 (woda lodowa oraz pobór 0–15 l).

Izba ustaliła, że 4 listopada 2025 r. zamawiający na pytanie:

„54. p. 1.20 Wnosimy o dopuszczenie urządzenia wyposażonego w wymiennik ciepła dla optymalnej gospodarki zużyciem wody. W projekcie budowlanym brak jest sieci wody lodowej w punkcie umiejscowienia sterylizatorów, tym samy zaproponowane rozwiązanie będzie bardziej ekonomicznym”

udzielił następującej odpowiedzi: „Ad. 54. W pakiecie nr 3 punkt 1.20 Zamawiający dopuszcza wymiennik ciepła dla optymalnej gospodarki zużyciem wody”.

Izba stwierdziła, że rozwiązanie zaoferowane przez przystępującego odpowiadało literalnie dopuszczeniu dokonanemu przez zamawiającego w przywołanej odpowiedzi z dnia 4 listopada 2025 r. Ponadto, jak wyjaśnił przystępujący w swym piśmie procesowym, działanie zaoferowanego przez niego i opisanego w ofercie rozwiązania (a więc wymiennik ciepła) opiera się o dostarczenie przez zamawiającego do urządzenia zwykłej wody uzdatnionej, która pracuje w częściowym obiegu zamkniętym i jest schładzana przez wymiennik ciepła, a jej faktyczne zużycie zależne jest od jej temperatury. Wobec powyższego należało uznać, że podanie opisu w sposób wskazany w ofercie przystępującego było wystarczające. W konsekwencji Izba stwierdziła, że zarzut nie potwierdził się.

Pakiet 3, pozycja 1.59

Odwołujący zarzucił, że przystępujący w pkt 1.59 potwierdził wyłącznie fragment dopuszczenia dotyczący organizacji wyboru sterylizatora i pracy zewnętrznej przetwornicy (tablica/przycisk/podświetlenie). Odwołujący podniósł, że przystępujący nie potwierdził w ogóle, że oferowane źródło pary spełnia parametry graniczne wskazane w tym samym wierszu 1.59 (m.in. para z wody dejonizowanej zgodna z PN-EN 285 lub równoważną, wydajność min. 60 kg/h, odgazowanie, oczyszczanie/odmulanie, wskaźniki, moc 45–50 kW itd.). Co do opisu odnośnie wymagania 1.60 odwołujący podniósł, że przystępujący jedynie powtórzył opis dopuszczenia „zewnętrzna przetwornica + wybór przyciskiem”, ale nie wykazał żadnych danych technicznych źródła pary, ani nie potwierdził parametrów wynikających z wymogów powiązanych z pkt 1.59 (które w praktyce definiują wymagane cechy źródła pary).

Izba stwierdziła, że przystępujący powołał się na rozwiązanie alternatywne dopuszczone przez zamawiającego na etapie udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ. Zamawiający informuje, iż dopuszcza zastosowanie zewnętrznej przetwornicy, która będzie mogła zasilić cztery sterylizatory, przy założeniu że jednoczasowo zasilony będzie tylko jeden sterylizator. Wybór sterylizatora do zasilenia musi odbywać się poprzez naciśnięcie przez personel centralnej sterylizatorni odpowiedniego przycisku na tablicy oraz zaprezentowanie (np. w formie podświetlenia przycisku) który sterylizator został wybrany.

Dopuszczenie to było następstwem udzielenia przez zamawiającego następujących pytań dotyczących treści SWZ.

•Pytania wykonawców do SWZ nr 46, 278 – Wyjaśnienia SWZ z dnia 04.11.2025r.:

„46. p. 1.59 Wnosimy o dopuszczenie urządzenia, w którym wytwornica pary sterowana jest w pełni automatycznie, z kolorowego ekranu dotykowego 10” zarządzającego sterylizatorem, o wydajności dostosowanej do pojemności urządzenia wymaganego w SWZ, z izolacją termiczną ograniczającą zrzut skroplin a tym samy bez konieczności stosowania odzysku ciepła skroplin i odmulin do podgrzania wody zasilającej”.

„ 278. pkt 1.59 - Wnosimy o wyposażenie jednego z urządzeń w wytwornicę będącą konstrukcją urządzenia i będącą jego integralną częścią w tym z dostosowaną wydajnością do zasilania min 2 sterylizatorów, sterowaniem z zintegrowanego ekranu sterownika urządzenia oraz o mocy do 51kW? Obecnie postawiony wymóg charakteryzuje parametry wytwornicy firmy BELIMED co jest niezgodne z Ustawą Prawo Zamówień Publicznych”.

•Odpowiedzi Zamawiającego:

„Ad.46., 278. W pakiecie nr 3 punkt 1.59 Zamawiający dopuszcza wytwornicę pary sterowaną w pełni automatycznie, z kolorowego ekranu dotykowego 10” zarządzającego sterylizatorem, o wydajności dostosowanej do pojemności urządzenia wymaganego w SWZ, z izolacją termiczną ograniczającą zrzut skroplin, a tym samym bez konieczności stosowania odzysku ciepła skroplin i odmulin do podgrzania wody zasilającej, przy zachowaniu pozostałych ww. parametrów.”

„Zamawiający informuje, iż w Pakiecie nr 3 dodaje pkt 1.60 o treści: „Wytwornica pary jest osobnym elementem pracującym na jednym z wybranych czterech sterylizatorów w danym momencie”.

•Pytania wykonawców do SWZ nr 290 – Wyjaśnienia SWZ z dnia 06.11.2025r.:

„290. Dotyczy pkt. 1.59 i 1.60 Prosimy o dopuszczenie, zewnętrznej elektrycznej wytwornicy pary dedykowanej do obsługi jednego z 4-ch wybranych urządzeń w danym momencie.”

•Odpowiedzi Zamawiającego:

„Ad. 290. W pakiecie nr 3 punkt 1.59 i 1.60 Zamawiający informuje, iż dopuszcza zastosowanie zewnętrznej przetwornicy, która będzie mogła zasilić cztery sterylizatory, przy założeniu że jednoczasowo zasilony będzie tylko jeden sterylizator. Wybór sterylizatora do zasilenia musi odbywać się poprzez naciśnięcie przez personel centralnej sterylizatorni odpowiedniego przycisku na tablicy oraz zaprezentowanie (np. w formie podświetlenia przycisku) który sterylizator został wybrany.”

Izba wzięła pod uwagę, iż w dopuszczeniu, na jakie powołał się przystępujący, była mowa o możliwości zastosowania zewnętrznej przetwornicy. Tymczasem w pierwotnym wymogu była mowa o wytwornicy pary wbudowanej w sterylizator do zasilenia sterylizatora.

Wobec powyższego Izba stwierdziła, że skoro zamawiający dopuścił rozwiązanie alternatywne w postaci „zewnętrznej” przetwornicy obok pierwotnego rozwiązania polegającego na zastosowaniu wytwornicy pary „wbudowanej” w sterylizator, to wykonawca miał prawo odebrać odpowiedź zamawiającego w ten sposób, że nie musi podawać w specyfikacji technicznej odpowiedzi na pytania dotyczące parametrów: para z wody dejonizowanej zgodna z PN-EN 285 lub równoważną, wydajność min. 60 kg/h, odgazowanie, oczyszczanie/odmulanie, wskaźniki, moc 45–50 kW itd., jakie zamawiający w opisie wymagania zdawał się wiązać z pierwotnym wymaganiem dotyczącym wytwornicy „wbudowanej” w sterylizator. Jak wskazano już wcześniej, wszelkie niejasności w dokumentach zamówienia należy tłumaczyć na korzyść wykonawcy. To bowiem rolą zamawiającego jest zadbanie o precyzję i jednoznaczność dokumentów zamówienia, a wykonawcy nie mogą ponosić skutków zaniedbań zamawiającego w tym obszarze. Wobec powyższego zarzut podlegał oddaleniu.

Stosownie do art. 553 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Orzeczenie Izby, o którym mowa w pkt 1 sentencji, miało charakter merytoryczny, gdyż odnosiło się do oddalenia odwołania. Z kolei orzeczenie Izby zawarte w pkt 2 sentencji miało charakter formalny, gdyż dotyczyło kosztów postępowania, a zatem było postanowieniem. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05 (OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 553 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok. Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym (pkt 1 sentencji) i formalnym (pkt 2 sentencji), całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku.

Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanej sprawie nie stwierdzono naruszeń Pzp zarzucanych zamawiającemu, co skutkowało koniecznością oddalenia odwołania.

Wobec powyższego, na podstawie art. 553 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.

W analizowanej sprawie Izba oddaliła odwołanie. Odpowiedzialność za wynik postępowania ponosił zatem odwołujący. Na koszty postępowania składał się wpis od odwołania uiszczony przez odwołującego w kwocie 15.000 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 557 oraz art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepis § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący: ………………….…