KIO 4063/25

Sygn. akt: KIO 4063/25

WYROK

Warszawa, dnia 06 lutego 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodnicząca: Joanna Stankiewicz-Baraniak

Protokolant: Patryk Pazura

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 04 listopada 2025 r. i 02 lutego 2026 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 września 2025 r. przez wykonawcę SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie przy ul. Chmielnej 2 lok. 31 (00–020 Warszawa) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Toruniu przy ul. Bartkiewiczówny 93 (87-100 Toruń)

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego wykonawcy HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi przy ul. Kilińskiego 185 (90-348 Łódź)

orzeka:

1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 226 ust 1 pkt 5 ustawy dnia z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi jako niezgodnej z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wymagania, aby opaska była zintegrowana z oprogramowaniem, którego producentem jest Wykonawca oraz w zakresie dotyczącym wymagania wdrożenia przetestowanego na dzień składania oferty systemu informatycznego – Aplikacji – systemu teleopieki, z uwagi na jego wycofanie.

2.Uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy dnia z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty wykonawcy SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz powtórzenie badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty ww. wykonawcy.

3.W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

4.Kosztami postępowania odwoławczego w części 1/2 obciąża wykonawcę SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie oraz w części 1/2 obciąża zamawiającego Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Toruniu i:

4.1zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania;

4.2zasądza od zamawiającego Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Toruniu na rzecz wykonawcy SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę 7 500 zł 00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu części kosztów postępowania odwoławczego poniesionych z tytułu wpisu od odwołania

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca: …………………………….

       

 

Sygn. akt: KIO 4063/25

U z a s a d n i e n i e

Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Toruniu (zwany dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie dialogu konkurencyjnego pn. „Wdrożenie kompleksowego rozwiązania dla świadczenia usługi Teleopieki w Kujawsko– Pomorskim Telecentrum dla uczestników projektu „Kujawsko–Pomorska Teleopieka Etap I'', wewnętrzny identyfikator: DO.2751.3.2024 (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 października 2024 pod numerem 622689-2024 ogłoszenie. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „Pzp” lub „ustawą Pzp”).

W dniu 24 września 2025 r. wykonawca SiDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwany dalej: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań Zamawiającego podjętych w postępowaniu, zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp poprzez bezzasadne odrzucenie oferty Odwołującego wskutek przyjęcia, że złożona przez Odwołującego oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny poprzez zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku VAT,

art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy HRP Care Sp. z o.o. (dalej także: HRP lub HRP Care), którego oferta jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wielkości oferowanej opaski,

art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy HRP, którego oferta jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wymagania, by opaska była zintegrowana z oprogramowaniem, którego producentem jest Wykonawca,

art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy HRP, którego oferta jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wymagania wdrożenia przetestowanego na dzień składania oferty systemu informatycznego – Aplikacji – systemu teleopieki,

i tym samym naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców wyrażonych w art. 16 ustawy Pzp.

Wobec powyżej wskazanych zarzutów Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

•unieważnienie wyboru oferty najkorzystniejszej,

•unieważnienie odrzucenia oferty Odwołującego,

•odrzucenie oferty HRP Care Sp. z o.o.,

•ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący wniósł ponadto o przeprowadzenie w toku postępowania odwoławczego dowodów z dokumentów wskazanych w odwołaniu, jak również wniósł o zasądzenie od Zamawiającego kosztów postępowania odwoławczego, zgodnie z treścią art. 575 ustawy Pzp.

Odwołujący wyjaśnił, że ma interes we wniesieniu odwołania, gdyż może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Odwołujacy jest przedsiębiorcą, który złożył najkorzystniejszą ofertę w przedmiotowym postępowaniu, a wadliwe odrzucenie jego oferty pozbawia Odwołującego możliwości wykonywania zamówienia.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona przez Odwołującego argumentacja dla podniesionych zarzutów.

W dniu 29 września 2025 r. w ramach przedmiotowego postępowania zgłosił przystąpienie po stronie Zamawiającego wykonawca HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi.

W dniu 29 października 2025 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości.

W dniu 30 października 2025 r. złożył do akt sprawy pismo procesowe wykonawca HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, w którym przedstawił argumentację również dla wniosku o oddalenie odwołania w całości.

W dniu 30 października Odwołujący złożył pismo procesowe, w którym odniósł się do stanowiska prezentowanego przez Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie i do stanowiska zawartego w piśmie procesowym wykonawcy HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, w zakresie wymiarów opaski zaoferowanej przez ww. wykonawcę. Do pisma Odwołujący załączył m.in. trzy świadectwa pomiaru wykonane przez Akredytowane Laboratorium Masy i Długości Okręgowego Urzędu Miar w Gdańsku tj.:

1)Świadectwo Pomiaru z dnia 30 września br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band 4.1 numer imei: 861265063091836.

2)Świadectwo Pomiaru z dnia 16 października br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band numer imei: 356212874874972.

3)Świadectwo Pomiaru z dnia 16 października br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band 5.0 numer imei: 861265063115817.

W dniu 03 listopada 2025 r Odwołujący złożył kolejne pismo procesowe, w którym Odwołujący odniósł się do stanowiska prezentowanego przez Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie i do stanowiska zawartego w piśmie procesowym wykonawcy HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, w zakresie stawki podatku VAT.

Krajowa Izba Odwoławcza po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron i uczestnika postępowania odwoławczego, uwzględniając dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego wyrażone w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie oraz w pismach procesowym, a także wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę (z wyjątkiem zarzutu, który został cofnięty).

Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba stwierdziła spełnienie przesłanek art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwości poniesienia przez niego szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp.

Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia wykonawcy HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi, jak również strony nie zgłosiły opozycji. W związku z tym wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez wykonawcę HRP Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi (zwanego dalej jako: „Przystępujący”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

Odwołujący na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron i uczestnika postępowania odwoławczego w dniu 04 listopada 2025 r. oświadczył, że cofa odwołanie w zakresie zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wymagania, aby opaska była zintegrowana z oprogramowaniem, którego producentem jest Wykonawca oraz w zakresie dotyczącym wymagania wdrożenia przetestowanego na dzień składania oferty systemu informatycznego – Aplikacji – systemu teleopieki.

Mając na uwadze treść art. z art. 520 ust. 1 Pzp Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, zaś zgodnie z art. 568 pkt 1) ustawy Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania. Skoro dyspozycja zawarta w art. 520 ust. 1 ustawy Pzp uprawnia Odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że Odwołujący ma możliwość cofnięcia odwołanie jedynie w części tj. w zakresie niektórych zarzutów. Z treści art. 568 pkt 1 ustawy Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem Odwołującego o cofnięciu odwołania, dlatego też Izba była zobowiązana do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim Odwołujący cofnął odwołanie. Tym samym Izba w punkcie 1 sentencji orzeczenia, na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp, umorzyła postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie w zakresie powyżej wskazanego zarzutu.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji postępowania przekazanej przez Zamawiającego, z odwołania wraz z załącznikami, z odpowiedzi na odwołanie, z pism procesowych złożonych w toku postępowania przez Przystępującego, Zamawiającego i Odwołującego wraz z załącznikami.

Izba postanowiła dopuścić jako dowód także:

1)Interpretację Indywidualną z dnia 05 stycznia 2026 r. wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – podatek od towarów i usług, znak pisma: 0114-KDIP1-1.4012.832.2025.3.AKA;

2)Decyzję z dnia 21 stycznia 2026 r. wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w sprawie wniosku dotyczącego określenia klasyfikacji na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia obejmującego dostawę urządzeń medycznych do teleopieki, wdrożenie i udostępnienie Aplikacji, usługę hostingu dostarczonej wirtualnej centrali telefonicznej, usługę hostingu dostarczonej Aplikacji oraz realizację pozostałych dostaw urządzeń i rozwiązań systemowych oraz czynności objętych przedmiotem Zamówienia, znak 115-KDST1-2.440.321.2025.10.JCB

3)Opinię podatkową z dnia 30 stycznia 2026 r przedłożoną przez Przystępującego dotycząca kwalifikacji podatkowej określonych czynności wykonywanych przez HRP Care sp. z o.o. na rzecz podmiotu publicznego w ramach procedur udzielania zamówień publicznych, sporządzoną przez Kancelarię Ostrowski i Wspólnicy spółka komandytowa z siedzibą w Toruniu.

Izba odmówiła dopuszczenia dowodu z opinii biegłego wnioskowanego przez Odwołującego na okoliczność jakie są wymiary urządzenia do teleopieki (opaski bez paska) o nazwie Novama Care Lifeband 4.1. i czy urządzenie charakteryzuje się wymiarami mieszczącymi się w maksymalnym zakresie 55x55 mm. W zakresie tego wniosku dowodowego skład orzekający uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający na potrzeby merytorycznego rozpoznania sprawy. W związku z tym przeprowadzenie przedmiotowego dowodu w zakresie wnioskowanym przez Odwołującego doprowadziłoby wyłącznie do niezasadnego wydłużenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba mając na uwadze dyspozycje określoną w art. 541 ustawy Pzp odmówiła przeprowadzenia tego dowodu uznając, że został on przywołany jedynie dla zwłoki.

Izba ustaliła co następuje

Zamawiający prowadzi postępowanie na wdrożenie kompleksowego rozwiązania dla świadczenia usługi Teleopieki w Kujawsko– Pomorskim Telecentrum dla uczestników projektu „Kujawsko–Pomorska Teleopieka Etap I'.

Zamawiający w Specyfikacji Warunków Zamówienia (zwanej dalej: „SWZ”) w pkt. 1 Rozdziału III. Opis przedmiotu zamówienia wskazał, że:

„1. Przedmiotem zamówienia jest wdrożenie kompleksowego rozwiązania dla świadczenia usługi Teleopieki w Kujawsko – Pomorskim Telecentrum dla uczestników Projektu „Kujawsko-Pomorska Teleopieka – Etap I”, wraz z zaprojektowaniem, wdrożeniem, uruchomieniem i utrzymaniem dedykowanej Aplikacji i środowiska produkcyjnego, dostawą urządzeń do teleopieki – opasek i kart SIM, a także dostawą, uruchomieniem i utrzymaniem niezbędnych urządzeń rozwiązań systemowych, oraz przeszkoleniem personelu Zamawiającego.

Zamawiający w SWZ w Rozdziale XV. Sposób obliczenia ceny oferty wskazał, że: „

1.Ceny ofert muszą być podane w polskich złotych. W ofercie należy podać cenę brutto za całość realizacji przedmiotu zamówienia, zgodnie z wymaganiami wynikającymi z treści Formularza ofertowego, stanowiącego Załącznik nr 2 do SWZ. Wykonawca odrębnie wskazuje cenę za wykonanie zakresu podstawowego oraz cenę za wykonanie zamówienia objętego prawem opcji.

2.Wykonawca jest zobowiązany do dokonania wyceny kosztu całości dostawy i usługi, tj. cenę całkowitą obejmującą wszelkie koszty niezbędne do zrealizowania zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego określonymi w SWZ.

3.Cena oferty musi zawierać wszelkie koszty niezbędne do zrealizowania zamówienia, obejmujące całkowity koszt realizacji zamówienia i wszelkie koszty towarzyszące wykonaniu zamówienia. Całkowity koszt realizacji obejmuje wszystkie składowe realizacji w/w zlecenia.

4.Cena oferty obejmująca podatek od towarów i usług (VAT) musi być wyrażona w złotych z zaokrągleniem do dwóch miejsc po przecinku (grosze).

5.Dla porównania ofert Zamawiający przyjmie cenę brutto obejmującą podatek od towarów i usług (VAT). Przy czym podstawę porównania i oceny ofert w kryterium: cena będzie stanowiła całkowita cena za wykonanie przedmiotu zamówienia z uwzględnieniem ceny zaoferowanej za określoną przez Zamawiającego opcję.”

Tym samym w SWZ Zamawiający nie wskazał jaka stawka podatku powinna być uwzględniona przy obliczeniu ceny oferty przez wykonawców.

Zamawiający w Opisie Przedmiotu Zamówienia (zwanym dalej: „OPZ”) stanowiącym załącznik nr 1 do SWZ, w pkt 6.1 zawarł parametry wymagane dotyczące teleopasek. W tabeli zatytułowanej Szczegółowe informacje dotyczące urządzeń do teleopieki – opasek, w pkt. 16 Zamawiający wskazał:

Zgodnie z wzorem Formularza ofertowego, stanowiącym załącznik nr 2 do SWZ, wykonawcy zobowiązani byli do podania nazwy urządzenia do teleopieki-opaski oraz typu/modelu oferowanego urządzenia (jak wskazał Zamawiający - jeśli dotyczy). Jak zaznaczył Zamawiający w Formularzu ofertowym, „brak wypełnienia części formularza odnoszącego się do wskazania urządzenia, umożliwiającego jego identyfikację będzie skutkował odrzuceniem oferty.”

Przystępujący w złożonym Formularzu ofertowym wskazał, że:

Zamawiający w dniu 30 czerwca 2025 r. powiadomił wykonawców biorących udział w przetargu o wynikach postępowania, wskazując, że za najkorzystniejszą ofertę uznał ofertę złożoną przez Odwołującego za cenę: 3 188 974,05 zł brutto. Na drugim miejscy znalazła się oferta Przystępującego.

Przystępujący w dniu 09 lipca 2025 r. wniósł odwołanie, nie zgadzając się z decyzją Zamawiającego.

Następnie Zamawiający w dniu 12 sierpnia 2025 r. poinformował wykonawców o unieważnieniu wyboru oferty najkorzystniejszej wskazując, że działając na podstawie art. 522 ust. 1 ustawy Pzp w związku z uwzględnieniem przez Zamawiającego w całości odwołania wniesionego w dniu 09 lipca 2025 r Zamawiający dokonał unieważnienia czynności dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 30 czerwca 2025 r.

W dniu 14 września 2025 r. Zamawiający poinformował wykonawców biorących udział w postępowaniu o ponownym dokonaniu wyboru oferty najkorzystniejszej wskazując, że: „po dokonaniu ponownej oceny ofert w wyniku uwzględnienia w całości odwołania wniesionego w przedmiotowym postępowaniu, działając na podstawie art. 253 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych informuje o dokonaniu wyboru oferty najkorzystniejszej w postępowaniu.” Jako najkorzystniejsza została wybrana oferta złożona przez Przystępującego. Zaoferowana cena za wykonanie przedmiotu zamówienia: to 3 545 093,70 zł brutto.

W piśmie z dnia 14 września 2025 r. Zamawiający przekazał również informację o ofertach odrzuconych wskazując, iż odrzuceniu podlegała oferta, złożona przez Odwołującego. Jako podstawę prawną odrzucenia oferty, Zamawiający wskazał na art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp, a uzasadniając swoją decyzję podał, że:

„Podstawę faktyczną odrzucenia oferty stanowi fakt zastosowania przez Wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT do obliczenia ceny ofertowej w zakresie ceny oferowanych opasek. Wykonawca, składając ofertę zastosował następujące stawki:

8% - dostawa urządzeń do teleopieki

23% - abonament miesięczny obejmujący dostęp do aplikacji, abonament miesięczny obejmujący usługę hostingu dostarczonej wirtualnej centrali telefonicznej, usługa hostingu dostarczonej Aplikacji-systemu teleopieki oraz wszystkich komponentów niezbędnych do jej prawidłowego funkcjonowania, usługę backupu danych gromadzonych przez Telecentrum oraz usługi utrzymania, wsparcia technicznego oraz aktualizacji urządzeń i rozwiązań systemowych objętych przedmiotem umowy; realizacja pozostałych dostaw urządzeń i rozwiązań systemowych oraz czynności objętych przedmiotem zamówienia.

Powyższe świadczy o tym, że Wykonawca potraktował zamówienie nie jako kompleksowe a składające się z kilku odrębnych, równolegle występujących świadczeń - co jest działaniem nieuprawnionym z uwagi na fakt, iż wszystkie elementy świadczenia składają się na kompleksowe rozwiązanie jakie ma dostarczyć Wykonawca w celu umożliwienia wykonywania przez Zamawiającego usług teleopieki.

Zamawiający przeprowadził procedurę wyjaśniającą wobec Wykonawców, którzy złożyli oferty w przedmiotowym postępowaniu.

Wyjaśnienia udzielone przez Wykonawcę Sidly sp. z o.o. nie potwierdzają prawidłowości opodatkowania przedmiotu zamówienia. Przedmiotem zamówienia jest bowiem usługa wdrożenia kompleksowego rozwiązania dla świadczenia usług teleopieki. Tym samym nie sposób w tej sytuacji przyjąć za zasadne, że nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – Wykonawca ma zaoferować kompleksowe rozwiązanie, przy czym rozwiązaniem tym jest aplikacja stanowiąca bazę do świadczenia usług teleopieki przez Zamawiającego. Dostarczane urządzenia – opaski - mają w tym wypadku charakter pomocniczy – służą celowi głównemu, dla którego Zamawiający wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia, czyli wdrożeniu kompleksowego rozwiązania umożliwiającego świadczenie usług. Urządzenia do teleopieki są świadczeniem służącym do zrealizowania celu głównego – samo nabycie urządzeń nie zaspokajałoby potrzeb Zamawiającego. Nie byłoby możliwe również rozdzielenie i odrębne nabycie aplikacji oraz urządzeń z uwagi na fakt, iż urządzenia są dedykowane do działania pod aplikacją – producent urządzeń jest jednocześnie dostawcą aplikacji, z którą urządzenia są kompatybilne. Powyższe wynika z wiedzy i doświadczenia Zamawiającego – nierozerwalność tych świadczeń była powodem udzielania zamówień w trybie z wolnej ręki z uwagi na fakt, iż w sytuacji, w której Zamawiający posiadał aplikację dostarczaną przez Wykonawcę – nie mógł dokupić urządzeń w ramach prowadzenia postępowania konkurencyjnego z uwagi na fakt, że urządzenia innych producentów nie były kompatybilne z aplikacją i tym samym wyłącznie dostawca aplikacji mógł zapewnić dostawę urządzeń – czyli występowały przyczyny techniczne związane też z występowaniem praw wyłącznych, które uzasadniały udzielenie zamówienia na dostawę urządzeń od konkretnego wykonawcy. W konsekwencji prawdziwe jest stwierdzenie o niemożności rozdzielenia świadczeń – aplikacji oraz urządzeń z uwagi na to, że dla Zamawiającego rozdzielenie to będzie nie tylko sztuczne, ale nie spełni zakładanego celu. Odrębne nabycie opasek nie spowoduje osiągnięcia celu w postaci wdrożenia kompleksowego rozwiązania umożliwiającego świadczenie usług teleopieki przez Zamawiającego. Ponadto – nabycie odrębne aplikacji wymusi na Zamawiającym nabycie z wyłączeniem procedury konkurencyjnej urządzeń produkowanych przez dostawcę aplikacji z uwagi na to, że producenci aplikacji dedykują ją wyłącznie pod własne urządzenia.

Nie ma tym samym możliwości udostępnienia przez dostawcę aplikacji danych technicznych,

które Zamawiający mógłby udostępnić w ramach przedmiotu zamówienia na dostawę opasek z uwagi na to, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdza fakt, że demonstracje próbek w zakresie działania aplikacji i opasek w uprzednio prowadzonym postępowaniu były zastrzegane przez wszystkich Wykonawców właśnie jako tajemnica przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdza słuszność stanowiska Zamawiającego o kompleksowości świadczeń i niezasadności ich rozdzielenia.

Reasumując, wszystkie elementy objęte zakresem przedmiotu zamówienia i sposób ich powiązania wzajemnego przesądzają o zasadności zakwalifikowania przedmiotu zamówienia jako kompleksowej usługi w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT - Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W przedmiotowym postępowaniu mamy do czynienia z zakupem usługi, jaką jest świadczenie usług teleopieki. Nie sposób mówić o równorzędności świadczeń. Świadczeniem dominującym jest dostawa aplikacji do świadczenia usług teleopieki natomiast dostawa opasek jest pomocnicza w stosunku do świadczenia głównego.”

W dniu 24 września 2025 r. Odwołujący wniósł odwołanie, nie zgadzając się z decyzją Zamawiającego.

Zamawiający w dniu 29 września 2025 r. wystosował do Przystępującego wezwanie do złożenia wyjaśnień w zakresie treści złożonej oferty wskazując m.in.

„Zamawiający, działając na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych zwraca się z wezwaniem o złożenie przez Wykonawcę wyjaśnień w następującym zakresie:

1.Wymiarów oferowanego urządzenia. Zgodnie z informacją wskazaną w złożonym Formularzu ofertowym oferowane urządzenie do teleopieki to: Novama Care Lifeband/Model Novama Care Lifeband 4.1. Wykonawca składając ofertę zadeklarował jednocześnie spełnianie przez oferowane urządzenie parametrów wymaganych treścią SWZ, w tym treścią Opisu przedmiotu zamówienia. Zamawiający w związku z powyższym nie miał podstaw do kwestionowania spełniania parametrów i występowania o wyjaśnienia. Niemniej jednak, w związku z otrzymanym w dniu 24 września 2025 r. odwołaniem i wskazanym w jej treści zarzutem dotyczącym tego, iż oferowane urządzenie przekracza maksymalne dopuszczalne wymiary, Zamawiający zwraca się o wyjaśnienie oraz przesłanie karty katalogowej urządzenia, z których będzie wynikało jaki jest rzeczywisty wymiar tego urządzenia i czy spełnia ono tym samym parametr: Maksymalne wymiary urządzenia do teleopieki - opaski bez paska (wymiary koperty / tarczy urządzenia do teleopieki - opaski to 55x55 mm.”

W dniu 02 października 2025 r. Przystępujący udzielił odpowiedzi wskazując, że:

„HRP Care Sp. z o.o., w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 29 września 2025 r., oświadcza, że złożona oferta w postępowaniu nr DO.2751.3.2024 jest zgodna z treścią Specyfikacji Warunków Zamówienia oraz że spełnia wszystkie wymagania określone przez Zamawiającego.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że oferowane urządzenie do teleopieki – opaska Novama Care Lifeband 4.1 – spełnia parametr dotyczący maksymalnych dopuszczalnych wymiarów koperty/tarczy urządzenia, tj. 55 mm x 55 mm co potwierdza dołączona specyfikacja techniczna”.

Specyfikacji techniczna złożona przez Przystępującego w odniesieniu do wymiarów opaski, posiadała m. in. następującą treść:

Izba zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie częściowo zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut podnoszony przez Odwołującego dotyczący naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp poprzez bezzasadne odrzucenie oferty Odwołującego wskutek przyjęcia, że złożona przez Odwołującego oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny poprzez zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku VAT, okazał się zasadny, a więc odrzucenie oferty Odwołującego zostało dokonane przez Zamawiającego w sposób nieprawidłowy. Tym samym Izba w dużej mierze przychyliła się do argumentacji prezentowanej przez Odwołującego.

Zamawiający odrzucając ofertę Odwołującego w uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp ze względu na fakt zastosowania przez Odwołującego nieprawidłowej stawki podatku VAT do obliczenia ceny ofertowej w zakresie ceny oferowanych opasek. Zamawiający wskazał, że Odwołujący składając ofertę zastosował stawkę 8 % podatku VAT dla dostawa urządzeń do teleopieki - opasek oraz stawkę 23% podatku VAT dla abonament miesięcznego obejmującego dostęp do Aplikacji. Według Odwołującego tak wskazane dwie stawki VAT świadczą o tym, że Odwołujący potraktował zamówienie nie jako kompleksowe, a składające się z kilku odrębnych, równolegle występujących świadczeń, co jest jak podkreślił Zamawiający działaniem nieuprawnionym z uwagi na fakt, iż wszystkie elementy świadczenia składają się na kompleksowe rozwiązanie jakie ma dostarczyć wykonawca w celu umożliwienia wykonywania przez Zamawiającego usług teleopieki. Jak dalej w uzasadnieniu swej decyzji wskazywał Zamawiający przedmiotem zamówienia jest usługa wdrożenia kompleksowego rozwiązania dla świadczenia usług teleopieki, a tym samym nie sposób w tej sytuacji przyjąć według Zamawiającego za zasadne, że nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym. Wykonawca składając ofertę ma zaoferować kompleksowe rozwiązanie, przy czym rozwiązaniem tym jest według Zamawiającego aplikacja stanowiąca bazę do świadczenia usług teleopieki przez Zamawiającego. Dostarczane urządzenia – opaski - mają w tym wypadku charakter pomocniczy i służą jedynie celowi głównemu, dla którego Zamawiający wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia, czyli wdrożeniu kompleksowego rozwiązania umożliwiającego świadczenie usług. Urządzenia do teleopieki są świadczeniem służącym do zrealizowania celu głównego – samo nabycie urządzeń nie zaspokajałoby potrzeb Zamawiającego. Zamawiający następnie w uzasadniając swą decyzji stał na stanowisku potwierdzającym prawdziwość twierdzenia o niemożności rozdzielenia świadczeń – aplikacji oraz urządzeń z uwagi na to, że dla Zamawiającego rozdzielenie to będzie nie tylko sztuczne, ale nie spełni zakładanego celu. Odrębne nabycie opasek nie spowoduje osiągnięcia celu w postaci wdrożenia kompleksowego rozwiązania umożliwiającego świadczenie usług teleopieki przez Zamawiającego. Zdaniem Zamawiającego nabycie odrębne aplikacji spowoduje konieczność nabycia przez Zamawiającego z wyłączeniem procedury konkurencyjnej urządzeń produkowanych przez dostawcę aplikacji z uwagi na to, że producenci aplikacji dedykują ją wyłącznie pod własne urządzenia.

Podsumowując Zamawiający wskazał, że wszystkie elementy objęte przedmiotu zamówienia i sposób ich wzajemnego powiązania przesądzają o zasadności zakwalifikowania przedmiotu zamówienia jako kompleksowej usługi w rozumieniu ustawy o VAT, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Konsekwencją tak prezentowanego stanowiska Zamawiającego był wybór oferty Przystępującego, który wskazał za realizacji przedmiotu zamówienia dla całości 23 % podatek VAT łącznie za dostawę urządzeń do teleopieki wraz z zainstalowanymi kartami SIM, a odrzucenie oferty Odwołującego, który wskazał za realizację przedmiotu zamówienia w odniesieniu do abonamentu miesięcznego obejmującego dostęp do Aplikacji, abonamentu miesięczny obejmujący usługę hostingu dostarczonej wirtualnej centrali telefonicznej, usługę hostingu dostarczonej Aplikacji oraz realizacja pozostałych dostaw urządzeń i rozwiązań systemowych oraz czynności objętych przedmiotem zamówienia stawkę 23 % Vat, zaś dla dostawy urządzeń do teleopieki – opasek wraz z zainstalowanymi kartami SIM stawkę podatku VAT 8%.

W ramach rozważań ogólnych wskazać należy, że zastosowanie niewłaściwej stawki podatku VAT, która jest elementem cenotwórczym wpływającym na porównanie ofert, stanowi błąd w obliczeniu ceny, co wielokrotnie wskazywała w swoim orzecznictwie Krajowa Izba Odwoławcza co również wybrzmiewa w uchwałach Sądu Najwyższego. Przykładowo można tutaj wskazać uchwałę Sądu Najwyższego z 20 października 2011 r. (sygn. akt III CZP 52/11) gdzie Sąd wskazał, że: „określenie w ofercie ceny brutto z uwzględnieniem nieprawidłowej stawki VAT od towarów i usług stanowi błąd w obliczeniu ceny”.

Podkreślić także należy, że podczas badania ofert Zamawiający poddaje weryfikacji zastosowaną przez wykonawcę stawkę podatku VAT, a konsekwencją wskazania w ofercie niewłaściwej stawki VAT jest odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, zgodnie z którym Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu.

Obowiązkiem Zamawiającego jest zatem zbadanie, czy zastosowane stawki są zgodne z przepisami prawa, jednakże Zamawiający w tej sytuacji nie nabywa uprawnień właściwych dla organów kontroli skarbowej. Ocena prawidłowości zastosowanej przez wykonawcę stawki podatkowej podczas procesu badania ofert ogranicza się wyłącznie do czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego i nie przesądza dalej idących konsekwencji prawnych, które wiążą się z określeniem stawki VAT. Tak więc ustalenia Zamawiającego nie mają rozstrzygającego znaczenia w sferze zobowiązań podatkowych tych wykonawców wobec Skarbu Państwa, już po zawarciu i wykonaniu umowy z Zamawiającym. Podobnie Izba, na potrzeby rozstrzygnięcia odwołania wniesionego w związku z czynnością Zamawiającego związaną z dokonaniem badania oferty wykonawcy pod kątem prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT lub zwolnienia od podatku, nie nabywa kompetencji lub uprawnień właściwych dla organu kontroli skarbowej, ale ocenia kwestionowaną w odwołaniu czynność Zamawiającego pod kątem jej zgodności z przepisami Pzp (tak: wyrok KIO z dnia 20 stycznia 2023 r. o sygn. akt: KIO 1/23). Dodać należy, że wykonawca jako wystawca faktur i płatnik podatku VAT jest podmiotem zobligowanym z mocy ustawy o podatku od towarów i usług do kwalifikacji świadczenia ze względu na podatek VAT, a także samodzielnego ustalenia właściwej stawki podatku VAT dla danego świadczenia. Co istotne wykonawca ponosi pełną odpowiedzialność za zastosowanie właściwej stawki podatku VAT. To na podatnika jest nałożony jest obowiązek przyporządkowania sprzedaży towarów czy usług do właściwej stawki podatku i to podatnik powinien zastosować taką stawkę, jaka wynika z przepisów ustawy o VAT.

W stanie faktycznym rozstrzyganej sprawy podkreślenia wymaga, że Zamawiający nie określił w dokumentacji postępowania jaka stawka podatku VAT jest obowiązująca dla poszczególnych zakresów będących przedmiotem zamówienia. Analiza materiału dowodowego doprowadziła Izbę do wniosku, że w przedmiotowej sprawie Zamawiający nie miał podstaw, aby stwierdzić, że oferta Odwołującego zawiera błąd w obliczeniu ceny i jako taka powinna zostać odrzucana. Nie można tracić z pola widzenia, że przepis art. 226 ust. 1 pkt. 10 ustawy Pzp, jest przepisem o charakterze sankcyjnym, a zastosowanie jego przez Zamawiającego niesie dotkliwe konsekwencje dla wykonawcy. Dlatego Zamawiający odrzucając ofertę musi mieć pewność co do tego, że oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny, a decyzja jego nie może się opierać jedynie na przypuszczeniu. Zamawiający nie jest uprawniony do dokonania odrzucenia oferty na podstawie jedynie przekonania o konieczności zastosowania w zamówieniu określonej stawki VAT.

Zamawiający wywodził prawidłowość swojego stanowiska z przyjęcia założenia,
‎że w prowadzonym postępowaniu ma do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, ponieważ wykonawca składając ofertę ma zaoferować kompleksowe rozwiązanie, przy czym rozwiązaniem tym jest według Zamawiającego aplikacja stanowiąca bazę do świadczenia usług teleopieki przez Zamawiającego, a dostarczane opaski mają w tym wypadku charakter pomocniczy i służą jedynie celowi głównemu, dla którego Zamawiający wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia. W związku z tym o prawidłowości przyjętej do opodatkowania stawki, decyduje przedmiot świadczenia głównego jakim jest aplikacja będąca bazą świadczenia opieki.

Zdaniem Izby Odwołujący właściwie zwrócił uwagę na fakt, iż czym innym jest rozumienie istnienia i rozróżnienia charakteru świadczeń o charakterze kompleksowym według przepisów prawa zamówień publicznych, a czym innym jest rozumienie i rozróżnienie kompleksowości w kontekście przepisów materialnych prawa podatkowego (przepisów VAT). Kompleksowość na gruncie podatku VAT, która wpływa na stawkę poszczególnych oferowanych świadczeń, należy rozpatrywać na gruncie przepisów podatku VAT, natomiast kompleksowość w kontekście zamówień publicznych (fakt, iż nie jest możliwe ani celowe dokonanie podziału zamówienia na części lub fakt, iż Zamawiający oczekuje wykonania łącznie wszystkich elementów Zamówienia przez jednego wykonawcę) jak to ma miejsce w rozstrzyganej sprawie, należy rozpatrywać na gruncie przepisów Pzp.

Mając na uwadze powyższe, Izba nie podzieliła zapatrywań Zamawiającego, że skoro dokonał on w prowadzonym postępowaniu połączenia kilku świadczeń, i jego oczekiwaniem jest wykonanie całego zamówienia w sposób kompleksowy, to tym samym znaczy to, że tworzą one jedną całość w ramach tego konkretnego świadczenia, a zatem i determinują jego kompleksowość, a z drugiej strony nie uzasadnia to dopuszczalności zastosowania różnych stawek na poszczególne składowe zamówienia. Zatem stanowisko Zamawiającego, że przedmiot zamówienia może być zrealizowany jako świadczenie kompleksowe, należało uznać za niezasadne.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest decyzja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (zwanego dalej również „Organem”) z dnia 21 stycznia 2026 r. w sprawie wniosku dotyczącego określenia klasyfikacji na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia obejmującego dostawę urządzeń medycznych do teleopieki, wdrożenie i udostępnienie Aplikacji, usługę hostingu dostarczonej wirtualnej centrali telefonicznej, usługę hostingu dostarczonej Aplikacji oraz realizację pozostałych dostaw urządzeń i rozwiązań systemowych oraz czynności objętych przedmiotem Zamówienia, znak 115-KDST1-2.440.321.2025.10.JCB, w której to Organ odmówił wydania wiążącej informacji stawkowej, argumentując to tym, iż świadczenia wskazane we wniosku nie dają podstaw, aby można je zakwalifikować jako świadczenie kompleksowe. W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej decyzja o wydanie wiążącej informacji stawkowej ma miejsce tylko w sytuacji, gdy świadczenia mają charakter kompleksowy.

W tym miejscu zasadnym jest przytoczenie fragmentów decyzji z dnia 21 stycznia 2026 r., gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał w decyzji m.in., że:

„W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia zarówno z nierozerwalnością elementów świadczenia, jak i brakiem niezależnej dostępności świadczeń. Towary i usługi wchodzące w skład Zamówienia nie są od siebie zależne i względem siebie uzupełniające w takim stopniu, aby uznać, że ich rozdzielenie spowoduje utratę ich funkcji użytkowych.

Towary i usługi mogą stanowić pewną całość (rozumianą jako składowe jednej Oferty), jednakże z analizy poszczególnych towarów i usług wchodzących w skład tego Zamówienia jednoznacznie wynika, że mamy do czynienia z niezależnymi od siebie dostawami towarów i usług, które powinny być traktowane jako odrębne dostawy do celów podatkowych”.

Organ również zwrócił uwagę na fakt, że:

„Ponadto sposób ustalenia wynagrodzenia również wskazuje na odrębny charakter świadczeń. Jak wynika z Oferty załączonej do wniosku oraz wskazania Wnioskodawcy, wynagrodzenie jest rozbite na cztery składniki:

- dostawę urządzeń do teleopieki;

- abonament miesięczny za dostęp do aplikacji;

- abonament miesięczny za usługę hostingu dostarczanej wirtualnej centrali teleinformatycznej i usługę hostingu dostarczanej aplikacji;

- realizacja pozostałych dostaw urządzeń i rozwiązań systemowych oraz objętych przedmiotem umowy.

Ponadto, umowa rozróżnia poszczególne świadczenia, które charakteryzują się różnymi warunkami wykonania, terminami oraz wynagrodzeniem czy odpowiedzialnością(..)

„Oceny tej nie zmienia fakt, że świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest w ramach zamówień publicznych, prowadzonych w trybie przetargów nieograniczonych, zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320, z późn. zm.). Regulacje oraz tryb wykonywania świadczeń, w związku z otrzymanym zamówieniem publicznym, nie mogą wywoływać skutków na gruncie podatku od towarów i usług (…)

W podsumowaniu decyzji Organ wskazał, że:

„Zatem, w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, lecz z wielością świadczeń (grupą towarów i usług), z których każde wymaga odrębnej kwalifikacji dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Opisane towary i usługi nie mogą być klasyfikowane jako świadczenie złożone, lecz ich klasyfikacji należy dokonać odrębnie, przy uwzględnieniu rodzaju i cech danego towaru (danego elementu) czy danej usługi.

Reasumując w analizowanym przypadku towary i usługi będące przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej razem nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, a tym samym świadczenia opisanego we wniosku nie można uznać za świadczenie kompleksowe.”

Uwzględniając powyższe, w takiej sytuacji potwierdzenia zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT można upatrywać w wydanej decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Tak wydana decyzja wiąże nie tylko organy podatkowe wobec podmiotów, które ją otrzymały, ale i podmiot, który taką decyzję otrzyma. Przystępujący na poparcie swojej argumentacji przedłożył w opinię podatkową z dnia 30 stycznia 2026 r dotycząca kwalifikacji podatkowej określonych czynności wykonywanych przez HRP Care sp. z o.o. na rzecz podmiotu publicznego w ramach procedur udzielania zamówień publicznych, sporządzoną przez Kancelarię Ostrowski i Wspólnicy spółka komandytowa z siedzibą w Toruniu. Po pierwsze Izba potraktowała ten dowód jako rozszerzenie argumentacji Przystępującego, a nie jako dowód z opinii biegłego. Należy w tym miejscu wskazać za judykaturą, że ma ona charakter opinii prywatnej, która jednakże nie może stanowić dowodu w sprawie wskazując, iż na podstawie art. 278 k.p.c opinią biegłego jest wyłącznie opinia sporządzona przez osobę wyznaczoną przez sąd (uzasadnienie wyroku SN z 10.12.1998 r., I CKN 922/97). W konsekwencji opinia prywatna, w takich okolicznościach sprawy, jest stanowiskiem strony i stanowi ona jedynie dowód tego, że osoba, która ją podpisała wyraziły zawarty w niej pogląd, nie korzysta ona natomiast z domniemania zgodności z prawdą zawartych w niej twierdzeń. Po drugie, jak już to powyżej zostało wskazane, wydana przez Organ decyzja, wiąże nie tylko organy podatkowe wobec podmiotów, które ją otrzymały, ale i podmiot, który taką decyzję otrzyma, a waloru takiego nie posiada przedłożona opinia podatkowa.

Reasumując, z tych powodów Izba uznała, że odwołanie w tym zakresie zasługiwało na uwzględnienie, a Zamawiający nieprawidłowo dokonał odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp, w którym to Odwołujący zarzucił Zamawiającemu zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego wskazując, iż oferta tego wykonawcy jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie dotyczącym wielkości oferowanej opaski, Izba uznała, że zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z przywołanego przepisu, musi być możliwe do uchwycenia na czym konkretnie polega niezgodność oferty, czyli co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi i ustalonymi jednoznacznie postanowieniami wynikającymi z określonych warunków zamówienia. Odrzuceniu podlega zatem wyłącznie oferta, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Zasadnym jest podkreślenie, że punktem wyjścia dla ustalenia zgodności oferty wykonawcy z wymaganiami Zamawiającego są postanowienia w nich zawarte, w których zostały jasno i przejrzyście wyrażone oczekiwania Zamawiającego. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności należy odnieść się do postanowień w nich zawartych, w których Zamawiający określił stawiane wykonawcom wymagania.

Przechodząc na grunt rozstrzyganej sprawy wskazać należy, że argumentację na poparcie stawianego zarzutu, Odwołujący oparł o pkt. 6.1 OPZ gdzie zostały określone przez Zamawiającego podstawowe wymagania dotyczące urządzenia do teleopieki (opaski). Jak wskazywał Odwołujący, Zamawiający m.in. zamieścił tam wymaganie (pkt. 16 tabeli), że maksymalne wymiary urządzenia do teleopieki - opaski bez paska (wymiary koperty/tarczy urządzenia do teleopieki – opaski) to 55x55 mm. Następnie Odwołujący podkreślił, że Zamawiający zgodnie z SWZ wymagał wskazania modelu oferowanych urządzeń do teleopieki (opasek) już na etapie składania ofert. Co więcej, jak podkreślił Odwołujący, Zamawiający oczekiwał zaoferowania w przetargu przedmiotu zamówienia już istniejącego, przetestowanego, dopuszczonego do sprzedaży. Jak dalej argumentował Odwołujący, w treści OPZ m.in. zastrzeżono, że urządzenie do teleopieki - opaska jest zintegrowana z oprogramowaniem, którego producentem jest Wykonawca - Zamawiający wymaga, aby oferowane urządzenie do teleopieki - opaska było zintegrowane z oprogramowaniem w momencie składania oferty, oraz że Zamawiający oczekuje dostarczenia i wdrożenia w pełni funkcjonalnego i przetestowanego na dzień składania oferty systemu informatycznego – Aplikacji – systemu teleopieki, na potrzeby funkcjonowania Kujawsko-Pomorskiego Telecentrum, przy założeniu, że ma być to jeden system, dla wielu użytkowników, z licencją terminową na czas trwania zawartej umowy - do dnia 31.12.2026 r., z możliwością ewentualnego przedłużenia.

Według twierdzeń Odwołującego zaoferowane w Formularzu ofertowym przez Przystępującego urządzenie Novama Care Lifeband 4.1 jest większe niż wymagany przez Zamawiającego rozmiar w OPZ tj. 55x55 mm. Jak stwierdził w odwołaniu Odwołujący, pozyskał on jego zdaniem opaskę, dokładnie w takiej wersji jak oferowane przez Przystępującego urządzenie. Odwołujący podkreślił, że urządzenie to ma charakter ogólnodostępny, a tożsamość oferowanego urządzenia przez Przystępującego z egzemplarzem przez niego nabytym, Odwołujący upatrywał w posiadanym przez niego udokumentowanym potwierdzeniu tej okoliczności. Odwołujący następnie dokonał pomiarów pozyskanego urządzenia wskazując, iż jego szerokość to 56,30 mm, a więc rozmiar ten nie jest zgodny z wymaganiami Zamawiającego wskazanymi w SWZ. Na dowód czego w odwołaniu Odwołujący zamieścił zdjęcie z dokonanego przez siebie pomiaru i podsumowując wskazał, że Zamawiający nie może ustanawiać wymagania, które następnie nie jest przestrzegane w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia.

Mając na uwadze powyższe, Izba doszła do przekonania, iż argumentacja Odwołującego nie zasługiwała na uwzględnienie. Dostrzec należy, po dokonanej lekturze dokumentacji postępowania, że wykonawca składając w przetargu ofertę zgodnie z Formularzem ofertowym oświadczał, że oferuje wykonanie przedmiotu zamówienia w zakresie i na zasadach określonych w SWZ, w tym Załącznika nr 1 do SWZ tj. OPZ i warunkami zawartymi w Załączniku nr 3 do SWZ tj. projektowanymi postanowieniami umowy, za cenę ofertową. Dodatkowo wykonawca w Formularzu ofertowym oświadczał, że oferuje dostawę określonych urządzeń do teleopieki - opasek: wskazując nazwę i typ/model (jeśli dotyczył). Zamawiający w Formularzu zawarł również wymóg, że brak wypełnienia części formularza odnoszącego się do wskazania urządzenia, umożliwiającego jego identyfikację będzie skutkował odrzuceniem oferty.

Tak więc uwzględniając powyższe, Zamawiający w SWZ nie wymagał od wykonawców oprócz złożenia rzeczonego formularza, złożenia innych dokumentów, które miałyby na celu potwierdzenie wymagań technicznych czy paramentów urządzenia do teleopieki (w tym podnoszonego przez Odwołującego wymiaru opaski), takich jak np. karty katalogowe czy specyfikacje techniczne. Zamawiający także nie żądał od wykonawców wraz ze złożeniem oferty dostarczenia np. próbek, w celu zbadania zgodności oferowanego produktu przez wykonawcę z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego w SWZ dla takiego produktu.

Dlatego też mając na uwadze powyższe, Izba doszła do przekonania, że Zamawiający na etapie badania ofert nie miał podstaw do odrzucenia złożonej przez Przystępującego oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia w zakresie przekroczenia wymaganych maksymalnych wymiarów urządzenia do teleopieki.

Stanowiska Izby nie mógł zmienić dowód przedstawiony przez Odwołującego w postaci Świadectw Pomiaru wystawionych przez Akredytowane Laboratorium Okręgowego Urzędu Miar w Gdańsku tj.

• Świadectwo Pomiaru z dnia 30 września br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band 4.1 numer imei: 861265063091836. Wymiary urządzenia to 56,3 mm x 31,6 mm z niepewnością pomiaru 0,1 mm.

• Świadectwo Pomiaru z dnia 16 października br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band numer imei: 356212874874972. Wymiary urządzenia to 56,3 mm x 31,5 mm z niepewnością pomiaru 0,1 mm.

• Świadectwo Pomiaru z dnia 16 października br. dotyczące Opaski Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band 5.0 numer imei: 861265063115817. Wymiary urządzenia to 56,3 mm x 31,5 mm z niepewnością pomiaru 0,1 mm.

Przede wszystkim dostarczone przez Odwołującego świadectwa pomiaru, potwierdzają wymiary tych wskazanych konkretnie opasek o podanych numerach, które zostały poddane badaniu. Jednakże zdaniem Izby nie można stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, że egzemplarz poddany badaniu, chociażby jako Opaska Bezpieczeństwa Novama® Care Life Band 4.1 numer imei: 861265063091836, wymiary urządzenia to 56,3 mm x 31,6 mm z niepewnością pomiaru 0,1 mm to jest konkretnie to urządzenie, które Zamawiający otrzyma podczas realizacji umowy, zgodnie z treścią oferty Przystępującego. Tym samym nie można jednoznacznie przesądzić, że są to tożsame produkty, wbrew temu co twierdzi Odwołujący.

Ponadto końcowo zauważania wymaga, że Przystępujący w piśmie z dnia 02 października 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Zamawiającego z dnia 29 września 2025 r. oświadczył, że oferowane urządzenie do teleopieki – opaska Novama Care Lifeband 4.1 – spełnia parametr dotyczący maksymalnych dopuszczalnych wymiarów koperty/tarczy urządzenia, tj. 55 mm x 55 mm. Na potwierdzenie tego Przystępujący dołączył specyfikację techniczną, gdzie wskazany jest wymiar 55x32x14,8 mm, a więc mieszczący się w zakresie wymaganym przez Zamawiającego w SWZ.

Dlatego też mając na uwadze powyższe Izba uznała, że argumentacja Odwołującego w zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez dokonanie odrzucenia oferty Przystępującego z powodu niespełnienia wymagań dotyczących wymiaru opaski była bezzasadna, w związku z tym zarzut ten podlegał oddaleniu.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 557, art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 7 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego,
‎ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Wobec powyższego Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 7 500 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami poniesionymi dotychczas przez Odwołującego, a kosztami postępowania za jakie odpowiadał w świetle jego wyniku.

Uwzględniając powyższe, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca: ………………….......................