KIO 4372/25

Sygn. akt: KIO 4372/25

WYROK

Warszawa, dnia 6 listopada 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca:Beata Konik

Protokolant:  Tomasz Skowroński   

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 października 2025 r. przez wykonawcę Rafa Invest spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Nowym Sączu,

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – Gminę Niepołomice,

uczestnik postępowania po stronie Zamawiającego – wykonawca M.S. prowadzący dzielność gospodarczą pod firmą M.S. MAT – POL z siedzibą w Szczygłowie,

orzeka:

1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego z postępowania, ponowne badanie i ocenę ofert, w tym poprawienie oferty Odwołującego w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp w ten sposób aby błędnie zastosowany mnożnik 3 062 330,00 wozokilometrów zastąpić prawidłowym mnożnikiem 2 783 936,00 wozokilometrów wraz z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych.

2.Kosztami postępowania obciąża Zamawiającego i: 

2.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) poniesioną przez Odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kwotę 1 018 zł 00 gr (słownie: tysiąc osiemnaście złotych zero groszy) tytułem dojazdu na posiedzenie i rozprawę oraz kwotę 34 zł 00 gr tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

2.2.Zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 19 652 zł 00 gr (słownie: dziewiętnaście tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa złote zero groszy) stanowiącą sumę kosztów postępowania odwoławczego poniesione przez Odwołującego.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:…………………….

        

         

Sygn. akt: KIO 4372/25

Uzasadnienie

Gmina Niepołomice, (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na usługi pn.: „Usługa publicznego transportu zbiorowego w ramach linii użyteczności publicznej na rzecz Miasta i Gminy Niepołomice”, nr postępowania: ZP.271.29.2025.

Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320).

Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 1 września 2025 r., nr publikacji ogłoszenia: 566853-2025, nr wydania Dz.U. S: 166/2025.

W postępowaniu tym wykonawca Rafa Invest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Nowym Sączu (dalej: „Odwołujący”) 13 października 2025 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec czynności i zaniechań Zamawiającego w postępowaniu polegających na

1)odrzuceniu w dniu 3 października 2025 r. oferty Odwołującej przez Zamawiającego,

2)zaniechaniu poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej w ofercie Odwołującej, przez zastąpienie zamieszczonego w formularzu ofertowym Odwołującej błędnego mnożnika, tj. 3 062 330,00 wozokilometrów, odpowiadającego „maksymalnej pracy eksploatacyjnej”, mnożnikiem wskazanym w pkt 4.1.4. SWZ, który należało przyjąć do wyliczenia ceny, tj. 2 783 936,00 wozokilometrów, stanowiącego „planowaną do wykonania pracą eksploatacyjną”, a następnie zastąpienie iloczynu tego mnożnika oraz wskazanej w ofercie Odwołującej stawki jednostkowej w wysokości 6,37 zł za jeden wozokilometr, a omyłkowo kwoty 19 507 042,10 zł, kwotą 17 733 672,32 zł, będącą ceną ofertową Odwołującej,

a w konsekwencji:

3)zaniechaniu wyboru oferty Odwołującej jako niepodlegającej odrzuceniu i jednocześnie najkorzystniejszej oraz mieszczącej się w kwocie, jaką Zamawiający zamierz przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp w związku z art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp (względnie ust. 2 pkt 3 PZP) oraz art. 239 ust. 1 i 2 ustawy Pzp przez błędną ocenę, iż oferta Odwołującej powinna podlegać odrzuceniu z uwagi na niepodlegający poprawieniu błąd w obliczeniu ceny, podczas gdy oferta Odwołującej dotknięta była oczywistą omyłką, polegającą na pomnożeniu wskazanej w ofercie stawki jednostkowej za jeden wozokilometr w wysokości 6,37 zł (stawka ta została wskazana w formularzu ofertowym dwukrotnie i jest kluczowa dla rzeczywistych rozliczeń z Zamawiającym) przez błędny mnożnik, tj. „maksymalną pracę eksploatacyjną” (3 062 330,00 wzkm), zamiast mnożnika wskazanego w pkt 4.1.4. SWZ, którym być powinna „planowana do wykonania praca eksploatacyjnej” (2 783 936,00 wzkm), wskutek czego cena oferty Odwołującej w rzeczywistości wynosi 17 733 672,32 zł (siedemnaście milionów siedemset trzydzieści trzy tysiące sześćset siedemdziesiąt dwa złote i trzydzieści dwa grosze) i na taką właśnie kwotę powinna być poprawiona z – będącej wynikiem omyłki w zakresie zastosowanego mnożnika – kwoty 19 507 042,10 zł.

W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1)unieważnienia czynności Zamawiającego z dnia 3 października 2025 r., polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującej;

2)poprawienia w ofercie Odwołującej oczywistej omyłki rachunkowej, przez zastosowanie prawidłowego mnożnika wskazanego w pkt 4.1.4. SWZ i w rezultacie skorygowanie iloczynu tego mnożnika oraz wskazanej w ofercie Odwołującej ceny jednostkowej w wysokości 6,37 zł za jeden wozokilometr w ten sposób, że wynosi on 17 733 672,32 zł, stanowiąc w takiej wysokości prawidłowo ustaloną cenę ofertową;

3)dokonania oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującej.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje.

W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Odwołujący wyjaśnił, że do dnia złożenia niniejszego odwołania, będącego ostatnim dniem terminu ustawowego, Zamawiający nie podjął dalej idących rozstrzygnięć, tj. ani nie dokonał wyboru innej oferty, ani nie zdecydował o unieważnieniu postępowania z powodu braku złożenia ofert mieszczących się w kwocie, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, które to czynności w zwykłym biegu spraw podlegałyby wówczas zaskarżeniu w ramach niniejszego odwołania.

Odwołujący wyjaśnił, że Zamawiający pismem z dnia 3 października 2025 r. dokonał czynności polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego, złożonej w Zamówieniu, powołując jako podstawę art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp.

Odwołujący wyjaśnił, że pismem z dnia 3 października 2025 r., zwrócił się z wnioskiem do Zamawiającego o reasumpcję stanowiska i unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, jednak Zamawiający nie uwzględnił tego wniosku. Zdaniem Odwołującego stanowisko Zamawiającego w przedmiocie odrzucenia oferty Odwołującej jest błędne, ponieważ w przedmiotowej sprawie nie doszło do powstania niepodlegającego poprawieniu błędu w obliczeniu ceny, lecz wyłącznie do tego rodzaju oczywistej omyłki rachunkowej, którą Zamawiający winien był poprawić.

Zdaniem Odwołującego okoliczności tej sprawy są podobne do przypadku ustalenia ceny ofertowej z zastosowaniem błędnej stawki VAT, w sytuacji jednak, w której prawidłowa stawka VAT została wskazana przez Zamawiającego w treści SWZ. Przypadek taki w orzecznictwie KIO traktowany jest bowiem jako błąd w obliczeniu ceny podlegający poprawieniu (tak m.in. wyrok KIO z 31.10.2023 r., sygn. KIO 3037/23).

Odwołujący podniósł, że popełniony przez niego błąd polegał na pomnożeniu wskazanej w ofercie stawki jednostkowej za jeden wozokilometr w kwocie 6,37 zł przez błędny mnożnik, tj. wskazaną w ofercie „maksymalną pracę eksploatacyjną” w liczbie 3 062 330,00 wzkm, zamiast wskazanej w pkt 4.1.4. SWZ „planowanej do wykonania pracy eksploatacyjnej” w liczbie 2 783 936,00 wzkm.

Odwołujący wskazał, że zaistniała omyłka spełnia kryterium oczywistości, gdyż Spółka w złożonej ofercie dwukrotnie wskazała – kluczową dla rozliczeń między Stronami - oferowaną stawkę jednostkową za 1 wozokilometr w wysokości 6,37 zł oraz jednoznacznie przedstawiła metodykę obliczenia ceny ofertowej, wskazując w formularzu ofertowym zastosowane równanie: „(praca eksploatacyjna maksymalna) 3 062 330,00 wzkm x 6,37 zł /wzkm”, co przełożyło się wskazanie ceny ofertowej w kwocie 19 507 042,10 zł. Oczywistość tej omyłki wynika więc wyłącznie z przyjęcia błędnego mnożnika (3 062 330,00 wzkm zamiast 2 783 936,00 wzkm), przy czym prawidłowy mnożnik określa pkt 4.1.4. SWZ.

Zdaniem Odwołującego nie budzi żadnych wątpliwości, że oferowana przez niego cena ofertowa, w przypadku posłużenia się właściwą, wskazaną przez Zamawiającego w pkt 4.1.4. SWZ wartością „planowanej do wykonania pracy eksploatacyjnej”, obejmującej 2 783 936,00 wzkm, wynosi w istocie 17 733 672,32 zł, a nie - jak błędnie wyliczono przy podstawieniu jako mnożnika wartości pracy eksploatacyjnej maksymalnej - 19 507 042,10 zł.

Odwołujący przywołał pogląd doktryny, zgodnie z którym „Jako omyłki rachunkowe definiuje się takie błędy w ofercie, które wynikają z błędnego dokonania obliczeń rachunkowych, matematycznych. Ważne jest jednak, że zamawiający powinien mieć pewność, w jaki sposób poprawić omyłkę rachunkową. Aby dokonać poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej, zamawiający powinien mieć w treści oferty wszelkie informacje umożliwiające jednoznaczne ustalenie faktu, że w sposób błędny przeprowadzono w ofercie działanie matematyczne. (…) Omyłka rachunkowa może polegać na nieprawidłowym zsumowaniu pozycji kosztorysu lub nieprawidłowym przemnożeniu cen jednostkowych przez określoną liczbę. (…) Omyłką rachunkową jest nie tylko omyłka w cenie (…) Stwierdzenie omyłki może mieć miejsce w sytuacji, w której przebieg działania matematycznego może być prześledzony i na podstawie reguł rządzących tym działaniem możliwe jest stwierdzenie błędu w jego wykonaniu. (…) Dla uznania, że omyłka rachunkowa ma charakter oczywisty, wystarczający jest fakt jej ustalenia podczas sprawdzania obliczeń zgodnie z podanym przez zamawiającego sposobem obliczenia ceny oferty oraz możliwość jej jednoznacznego stwierdzenia.” [cyt.: J. Jarnicka (w:) M. Jaworska (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 6, 2025, art. 223., el. Legalis].

Odwołujący wskazał również stanowisko przedstawione w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 kwietnia 2023 r. (sygn. akt KIO 1077/23), wedle którego w przypadku

wystąpienia jednej z przesłanek określonych w art. 223 ust. 2 PZP (cyt.) „zamawiający jest zobowiązany do dokonania tej czynności, na co wskazuje wyraz: „poprawia". Gdy w ofercie wystąpi omyłka podlegająca poprawie, zamawiający nie powinien zatem odstąpić od jej poprawienia, a w miejsce poprawy dokonać odrzucenia oferty z jej powodu.”

Odwołujący odnosząc się do stanowiska Zamawiającego, wyrażonego w piśmie z dnia 3 października 2025 r., wskazał, iż wbrew informacji wskazanej w tym piśmie, iż (cyt.) „Zamawiający w takiej sytuacji nie może stwierdzić jednoznacznie, czy to pomyłka na pierwszy rzut oka, mogąca być poprawiona w jeden sposób, gdyż nie wiadomo jaką cenę by zaoferował wykonawca gdyby założył mniejsze wzkm tj: 2 783 963,00 wzkm)”, nie istnieje więcej niż jeden sposób poprawienia tej omyłki, ponieważ stawka jednostkowa za jeden wozokilometr została jednoznacznie (i to dwukrotnie) określona przez Odwołującą na kwotę 6,37 zł za jeden wozokilometr. Odwołujący zaznaczył, że to właśnie stawka jednostkowa za jeden wozokilometr stanowi kluczowy element oferty, gdyż to ona determinować będzie rzeczywistą wysokość wynagrodzenia wykonawcy w trakcie realizacji przedmiotu zamówienia. Natomiast przyjęty przez Zamawiającego wskaźnik pracy eksploatacyjnej jest szacunkowy i może ulec zmianie na etapie wykonywania umowy, na co wprost wskazuje odwołanie się przez Zamawiającego w SWZ do wskaźników minimalnych oraz maksymalnych pracy eksploatacyjnej, jak również sposobu rozliczenia, przewidzianego w § 9 projektu umowy.

W złożonym zgłoszeniu przystąpienia do postępowania odwoławczego wykonawca M.S. prowadzący dzielność gospodarczą pod firmą M.S. MAT – POL z siedzibą w Szczygłowie, wniósł o oddalenie odwołania i wskazał argumentację nie zgadzając się ze stanowiskiem Odwołującego.

Zamawiający nie złożył pisemnej odpowiedzi na odwołanie.

Krajowa Izba Odwoławcza (dalej: „Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje.

Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ jest wykonawcą biorącym udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne.

Do przedmiotowego postępowania odwoławczego przystąpienie w charakterze uczestnika postępowania, po stronie Zamawiającego, w ustawowym terminie, skutecznie zgłosił wykonawca M.S. prowadzący dzielność gospodarczą pod firmą M.S. MAT – POL z siedzibą w Szczygłowie (dalej: „Przystępujący”).

Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępującego zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody.

Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie ze specyfikacją warunków zamówienia (dalej: „SWZ”) rozdział 4 pkt 4.1.4 „4. Planowana do wykonania praca eksploatacyjna w okresie obowiązywania Umowy wynosi 2 783 936,00 wzkm i taką wielkość należy przyjąć do wyliczenia ceny.”. Zamawiający również podał oszacowaną pracę eksploatacyjną:

W rozdziale 20 pkt 20.3. Zamawiający wskazał: „Na potrzeby wyliczenia ceny przyjąć 2 783 936,00 wzkm w okresie realizacji przedmiotu zamówienia.”.

Kryteria oceny ofert są następujące:

Przy dokonywaniu wyboru najkorzystniejszej oferty Zamawiający stosować będzie niżej podane kryteria:

Zgodnie z wzorem umowy: „Wartość umowy została ustalona na kwotę ……………….. zł. Cena wozokilometra została ustalona na kwotę …………… (§1 ust. 6)”. Ponadto zgodnie z §9 ust. 6 „6.Operator otrzyma rekompensatę w przypadku, gdy w danym miesiącu wystąpi ujemny wynik finansowy na pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych. Maksymalną wartość rekompensaty finansowej przedstawia iloczyn zrealizowanych wzkm w określonym okresie rozliczeniowym oraz kwoty za 1 wzkm ……………. zł . (…)”. Zgodnie z §11 ust. 1 pkt 4 wzoru umowy: „Zamawiający poza możliwością zmiany na podstawie art. 455 ustawy Pzp przewiduje również możliwość dokonania zmiany postanowień umowy w następujących przypadkach: (…) 4) zwiększenia planowanej pracy przewozowej w okresie obowiązywania umowy, w przypadku, jeśli wpłynie to na zwiększenie wartości zamówienia. Praca przewozowa nie może zostać zwiększona ponad wartość maksymalną określoną w dokumentach zamówienia. (…)”. Zasady waloryzacji stawki jednostkowej za wozokilometr zostały opisane w §13 wzoru umowy.

W załączniku nr 1 do umowy Zamawiający wskazał ponadto: „4.Planowana do wykonania praca eksploatacyjna w okresie obowiązywania Umowy wynosi 2 783 936,00 wzkm i taką wielkość należy przyjąć do wyliczenia ceny.

5.W przypadku zmniejszenia zakresu rzeczowego przedmiotu zamówienia, Operatora nie przysługuje roszczenie o wynagrodzenie uwzględniające określoną liczbę wozokilometrów, tj. planowaną całkowitą pracę eksploatacyjną w okresie realizacji umowy. Minimalna praca eksploatacyjna do wykonania w okresie obowiązywania umowy została określona w tabeli poniżej.”.

Wzór formularza oferty wymagał podania przez wykonawców:

„oferujemy wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z wymogami zawartymi w Specyfikacji Warunków Zamówienia za cenę

1.Cena oferty: ………………….. zł (słownie: …………………………………….)”

Ponadto wykonawcy mieli podać w pkt 2.1) „1)stawka jednostkowa za jeden wozokilometr wynosi …………… zł,”.

Odwołujący wypełnił ww. formularz ofertowy w następujący sposób:

„oferujemy wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z wymogami zawartymi w Specyfikacji Warunków

Zamówienia za cenę: (praca eksploatacyjna maksymalna) 3 062 330,00 wzkm x 6,37 zł /wzkm

1. Cena oferty: 19 507 042,10 zł (słownie: dziewiętnaście milionów pięćset siedem tysięcy czterdzieści dwa

złote 10/100) (…)

stawka jednostkowa za jeden wozokilometr wynosi 6,37 zł,”.

3 października 2025 r. Zamawiając poinformował o odrzuceniu oferty Odwołującego jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny.

Izba zważyła co następuje.

Izba stwierdziła, iż odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. W orzecznictwie Krajowi Izby Odwoławczej wskazuje się, że „Z błędem w obliczeniu ceny lub kosztu mamy do czynienia wówczas, gdy doszło do błędu co do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, np. w sytuacji, w której kalkulacja ceny oferty nie obejmuje całego przedmiotu zamówienia, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Ponadto, błędy w obliczeniu ceny nie nadają się do poprawienia i mają charakter nieusuwalny. Błąd w obliczeniu ceny oferty, do którego ma zastosowanie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, nie jest błędem rachunkowym, lecz błędem polegającym na wadliwym doborze przez wykonawcę poszczególnych elementów mających wpływ na właściwe obliczenie ceny.” (vide wyrok KIO z dnia 31 października 2023 r. sygn. akt KIO 3060/23). Powyższe stanowisko z którego wynika, że z błędem w obliczeniu ceny mamy do czynienia w przypadku błędnego ustalenia stanu faktycznego przez wykonawcę co skutkuje błędnym obliczeniem ceny, jest jednolicie eksponowane w orzecznictwie Izby. Każdy stan faktyczny wymaga jednak indywidualnej oceny.

Oceniając okoliczności tej sprawy, Izba doszła do przekonania, że dokonana przez Zamawiającego ocena oferty Odwołującego nie była prawidłowa. Izba zwraca uwagę, że Zamawiający przedstawił precyzyjny opis przedmiotu zamówienia oraz precyzyjny opis sposobu obliczenia ceny, tj. wskazał jaką liczbę wozokilometrów należy zastosować na potrzeby wyliczenia ceny oferty. Nie jest sporne, że Odwołujący nie zastosował się do tego opisu, ponieważ zamiast planowanej ilości wozokilometrów, przyjął do wyceny maksymalną wartość wozokilometrów. Obie te wartości zostały przez Zamawiającego wskazane w SWZ w rozdziale odnoszącym się do opisu przedmiotu zamówienia. Wartość mająca posłużyć do wyliczenia ceny, tj. planowane wozokilometry, jest taka sama dla wszystkich wykonawców. Od wykonawców pochodzi cena za 1 wozokilometr. Cena za 1 wozokilometr została wskazana w ofercie Odwołującego, tak jak tego wymagał Zamawiający.

W tych okolicznościach w ocenie Izby nie ma przeszkód aby poprawić błąd w ofercie Odwołującego. Jak wynika z okoliczności sprawy, błąd ten polega na przyjęciu nieprawidłowej wartości wozokilometrów do wyliczenia ceny oferty. Zamiast wskazanej przez Zamawiającego wartości planowanej, Odwołujący posłużył się wartością maksymalną. Jak zostało wskazane wyżej, wartość planowana została podana przez Zamawiającego i jest taka sama dla wszystkich wykonawców. Natomiast stawka za 1 wozokilometr została podana przez Odwołującego w treści jego oferty. Tym samym, poprawienie oferty polega na zamianie błędnie użytej przez Odwołującego wartości odnoszącej się do maksymalnej pracy eksploatacyjnej 3 062 330,00 wzkm na planowaną wartość pracy eksploatacyjnej 2 783 936,00 wzkm i pomnożeniu jej przez podaną w ofercie cenę za 1 wozokilometr. Innymi słowy wszystkie dane do poprawienia błędu w ofercie Odwołującego wynikają bądź z samej oferty (stawka za 1 wozokilometr) bądź z dokumentów zamówienia (wartość którą Zamawiający wskazał do obliczenia ceny oferty, tj. planowana praca eksploatacyjna 2 783 936,00 wzkm).

Izba nie podzieliła stanowiska Zamawiającego wskazanego w uzasadnieniu czynności, że Zamawiający nie może jednoznacznie stwierdzić czy ma do czynienia z pomyłką na pierwszy rzut oka mogącą być poprawioną w jeden sposób, ponieważ nie wiadomo jaką cenę by zaoferował wykonawca, gdyby założył mniejszą (prawidłową) ilość wozokilometgrów. Izba wskazuje, że słusznie zawrócił uwagę Odwołujący, że w OPZ zostały podane 3 wartości odnoszące się do pracy eksploatacyjnej, a kluczowa jest stawka za 1 wozokilometr. Analiza projektu umowy pozwala na wniosek, że podstawą rozliczeń jest stawka za 1 wozokilometr. Izba za wiarygodne uznała wyjaśnienie Odwołującego, że kalkulując stawkę za 1 wozokilomentr wziął on pod uwagę przedział pracy eksploatacyjnej wynikający z OPZ. Z projektu umowy wynika, że Zamawiający może zmniejszyć zakres realizacji umowy do wartości minimalnej pracy eksploatacyjnej, a także może go zwiększyć do wartości maksymalnej pracy eksploatacyjnej. W projekcie umowy wskazano również możliwość zmiany stawki za 1 wozokilometr w wyniku poddania jej waloryzacji. Izba wzięła również pod uwagę argument, że Zamawiający wymagał podania jednej ogólnej stawki za 1 wozokilometr, zatem nie oczekiwał jej uzależnienia od ilości wozokilometrów. Izba doszła do przekonania, że uwzględniając możliwości zmiany planowanej pracy eksploatacyjnej zaoferowana przez wykonawców stawka musiała uwzględniać różny wolumen wykonania zamówienia. Niemniej Izba przypomina, że w razie wątpliwości zamawiający ma możliwość weryfikacji wiarygodności zaoferowanej mu ceny.

Izby nie przekonał też argument Przystępującego, że Odwołujący zaoferował inny zakres zamówienia, co powinno skutkować odrzucenie jego oferty. Izba przypomina, że przed zastosowaniem sankcji odrzucenia oferty, należy rozważyć możliwość poprawienia błędów w ofercie przy użyciu narzędzi wskazanych w art. 223 ust. 2 ustawy Pzp. Jak zostało omówione wyżej, w ocenie Izby w tej sprawie mamy do czynienia z błędem, który podlega poprawie.

Izba podziela natomiast stanowisko Zamawiającego i Przystępującego, że w sprawie nie mamy do czynienia z oczywistą omyłką rachunkową, skoro uzyskany wynik działania na liczbach jest prawidłowy. Niemniej, w ofercie Odwołującego wystąpiła tzw. „inna omyła” o której mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, ponieważ cena została wyliczona za pomocą niewłaściwych wartości pochodzących od Zamawiającego, tj. Odwołujący nie zastosował się do wskazanego w SWZ sposobu obliczenia ceny. Użycie poprawnej wartości i wykonanie działania z użyciem stawki za 1 wozokilometr wskazanej ofercie Odwołującego, pozwoli naprawić zaistniały w ofercie Odwołującego błąd. W ocenie Izby błąd ten nie ma charakteru istotnego. Przy ocenie należy wziąć pod uwagę całość oferowanego świadczenia. Zdaniem Izby kluczowa jest w tej sprawie stawka za 1 wzkm, która pochodzi od wykonawcy. Z okoliczności sprawy wynika, że miała zostać zaoferowana jednolita stawka za 1 wzkm. Zatem cena oferty jest wynikiem działania matematycznego na danych pochodzących od Zamawiającego (okoliczność obiektywna) i danych pochodzących od wykonawcy (której wysokość jest w ofercie Odwołującego jasno wskazana). Nie dochodzi więc do ryzyka negocjacji treści oferty. Ponadto Izba wskazuje, że istotności omyłki nie bada się w kontekście wyniku postępowania i uszeregowania oferty w rankingu ofert. W tych okolicznościach, błąd w ofercie Odwołującego może być w ocenie Izby poprawiony.

Mając na uwadze powyższe, Izba uwzględniła odwołanie i nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego z postępowania, ponowne badanie i ocenę ofert, w tym poprawienie oferty Odwołującego w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp w ten sposób aby błędnie zastosowany na potrzeby obliczenia ceny oferty mnożnik 3 062 330,00 wozokilometrów zastąpić mnożnikiem 2 783 936,00 wozokilometrów wraz z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz § 7 ust. 1 pkt 1 związku z § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z §5 pkt 1) i 2) lit a), b), d) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Przewodnicząca:…………………….