KIO 4204/25

Sygn. akt: KIO 4204/25

WYROK

Warszawa, 4 listopada 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Bartosz Stankiewicz

Protokolantka: Karina Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie 4 listopada 2025 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 1 października 2025 r. przez wykonawcę Asseco Data Systems spółkę akcyjną z siedzibą w Gdańsku przy ul. Jana z Kolna 11 (80-864 Gdańsk) w postępowaniu prowadzonym przez Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej z siedzibą w Lublinie przy pl. Marii Curie-Skłodowskiej 5 (20-031 Lublin)

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy Giant Lazer spółki
‎z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu przy ul. Ołtaszyńskiej 92c/6 (53-034 Wrocław)

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Asseco Data Systems spółkę akcyjną
‎z siedzibą w Gdańsku i:

2.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty odwołującego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty zamawiającego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika;

2.2. zasądza od wykonawcy Asseco Data Systems spółki akcyjnej z siedzibą w Gdańsku na rzecz zamawiającego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z siedzibą w Lublinie kwotę
‎w wysokości 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący:……………………..…………

Sygn. akt: KIO 4204/25

U z a s a d n i e n i e

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej z siedzibą w Lublinie zwany dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie podstawowym, pn.: Dostawa i wdrożenie symulatora VR odczuć osoby z ograniczeniami sprawności, o numerze TP/43-2025/DZP-p, zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 4 lipca 2025 r., pod numerem 2025/BZP 00310328.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są dostawy jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

1 października 2025 r. wykonawca Asseco Data Systems S.A. z siedzibą w Gdańsku (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od czynności zamawiającego dotyczącej wyboru oferty najkorzystniejszej – oferty budzącej wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia oraz od zaniechania odrzucenia tej oferty podjętej w postępowaniu, zarzucając zamawiającemu naruszenie:

1) zarzut nr 1 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 219 oraz 223 ust. 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty niezgodnej z przepisami ustawy, tj. oferty uzupełnionej przez Giant Lazer Sp. z o.o. po terminie składania ofert;

2) zarzut nr 2 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 1 oraz ust. 5 i 6 Pzp – przez zaniechanie odrzucenia oferty Giant Lazer Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu
‎w związku z tym, że wykonawca złożył ogólnikowe i nierzetelne wyjaśnienia w zakresie wyliczenia ceny, nie poparte dowodami na potwierdzenie wyliczeń, tym samym wykonawca nie wykazał, że jego oferta nie budzi wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu:

- unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy Giant Lazer Sp. z o.o.;

- odrzucenia oferty wykonawcy Giant Lazer Sp. z o.o. na podstawie przepisu art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 Pzp;

- dokonania ponownej oceny ofert, w tym oferty złożonej przez odwołującego;

- wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu zamówienia, ponieważ jest podmiotem zdolnym do jego wykonania, posiadającym w tym zakresie odpowiednie kompetencje
‎i doświadczenie. Jego zdaniem przez zaniechanie przez zamawiającego czynności odrzucenia oferty wykonawcy Giant Lazer Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu z uwagi na niewykazanie przez wymienionego wykonawcę, że oferta nie budzi wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi
‎w dokumentach zamówienia, odwołujący został pozbawiony możliwości pozyskania zamówienia. Odwołujący podkreślił, że złożył prawidłową i ważną ofertę, oraz uplasował się na drugiej pozycji pośród ofert nie podlegających odrzuceniu. Tymczasem oferta wykonawcy Giant Lazer Sp. z o.o. winna być odrzucona na podstawie art. 224 ust. 6 Pzp z uwagi na to, że wyjaśnienia wraz z dowodami, złożone przez tego wykonawcę, nie uzasadniały podanej
‎w ofercie ceny lub kosztu, w takiej sytuacji oferta złożona przez odwołującego zostałaby wybrana za najkorzystniejszą. Brak odrzucenia oferty złożonej przez Giant Lazer Sp. z o.o. może spowodować poniesienie przez odwołującego szkody polegającej na nieuzyskaniu zamówienia publicznego udzielanego w ramach postępowania. Ponadto interes odwołującego miał wyrażać się również w tym, aby postępowanie o udzielenie zamówienia przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił wykonawca Giant Lazer Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu.

3 listopada 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania.

3 listopada 2025 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie złożył do akt sprawy pismo procesowe, w którym przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania w całości.

3 listopada 2025 r. odwołujący złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał w całości zarzuty i żądania zawarte w odwołaniu, a ponadto przedstawił dodatkową argumentację dla poparcia podniesionych zarzutów.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez wykonawcę Giant Lazer Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu (zwanego dalej jako: „przystępujący”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę.

Izba uznała, że odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp.

Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego:

1)dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na płycie DVD, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego 22 października 2025 r., w tym w szczególności:

- ogłoszenie o zamówieniu;

- specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”) wraz z załącznikami;

- odpowiedzi na pytania do treści SWZ oraz modyfikacje SWZ z 18 lipca 2025 r.;

- ofertę złożoną w postępowaniu przez przystępującego;

- wezwanie z 12 sierpnia 2025 r. skierowane do przystępującego na podstawie 224 ust. 1 Pzp;

- wyjaśnienia z 18 sierpnia 2025 r. wraz z załącznikami złożone przez przystępującego
‎w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie;

- informację o rozstrzygnięciu postępowania z 26 września 2025 r.;

2)złożone na posiedzeniu przez przystępującego:

- wydruk prezentujący kontakty telefoniczne tego wykonawcy z MARWIL-Elektronik Marek Wilczewski (wydruk opatrzony datą 28 lipca 2025 r.);

- wydruk strony internetowej ww. podmiotu prezentujący dane kontaktowe.

Izba ustaliła co następuje

Wzór formularza ofertowego stanowił załącznik nr 2 do SWZ. Pkt 2 tego formularza posiadał następującą treść (po zmianie z 18 lipca 2025 r.):

2. Oferujemy wykonanie zamówienia w pełnym rzeczowym zakresie, zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia, za łączną cenę brutto, zgodnie z poniższym (wypełnia Wykonawca):

W wyznaczonym przez zamawiającego terminie składania ofert, oferty złożyło dwóch wykonawców:

a) przystępujący – na kwotę 492 000,00 zł brutto;

b) odwołujący – na kwotę 753 617,00 zł brutto.

Pismem z 12 sierpnia 2025 r. zamawiający zwrócił się do przystępującego
‎z wezwaniem do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. W treści przedmiotowego wezwania zamawiający wskazał m. in.:

Zamawiający - Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie, działając na podstawie art. 224 ust. 1 ustawy, wzywa Wykonawcę do udzielenia wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny oferty.

W toku badania ofert Zamawiający stwierdził, że zaoferowana przez Państwa cena budzi wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia. W szczególności Państwa oferta znacząco odbiega od ceny oferty konkurencyjnej oraz od szacunkowej wartości zamówienia powiększonej
‎o należny podatek od towarów i usług. Stąd wniosek o weryfikację, czy Państwa oferta zawiera wszystkie wymagane urządzenia w tym, czy w koszcie pozycji 2 tabeli formularza oferty został skalkulowany koszt symulatora odczuć przejazdu

Mając na względzie powyższe, Zamawiający zwraca się o:

1)wykazanie poprzez złożenie wyjaśnień i dowodów (w tym ofert handlowych, faktur lub innych dokumentów), iż cena oferty obejmuje wykonanie przedmiotu zamówienia w całości,
‎z uwzględnieniem wszystkich pozycji ujętych w tabeli formularza oferty, zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia i pozostałymi wymaganiami Zamawiającego wyszczególnionymi
‎w dokumentach zamówienia, uwzględnieniem elementów ceny oferty, które Wykonawca uważa za istotne i które miały wpływ na wysokość zaoferowanej ceny,

2)przedstawienie kalkulacji ceny zawierającej wszystkie elementy składające się na zaoferowaną cenę (materiały, transport, sprzęt), z wyodrębnieniem kosztu symulatora odczuć przejazdu.

3)wykazanie ewentualnego zysku Wykonawcy z realizacji przedmiotowego zamówienia, oraz przedstawienia wyjaśnień odnośnie uwzględnienia w cenie oferty, jeśli występują i miały wpływ na obniżenie ceny oferty:

1)wybranych przez Wykonawcę rozwiązań technicznych,

2)wyjątkowo korzystnych warunków wykonania zamówienia dostępnych Wykonawcy przy realizacji zamówienia,

3)innych znanych Wykonawcy sprzyjających okoliczności mających wpływ na wysokość zaoferowanej ceny oferty.

Złożone wyjaśnienia, w tym dowody winny wykazać, iż cena oferty Wykonawcy jest uzasadniona i zapewnia wykonanie zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego, bez pominięcia w wycenie symulatora odczuć przejazdu. Przedstawione przez Wykonawcę wyjaśnienia muszą być konkretne i przekonujące.

Oprócz dowodów w zakresie żądanym przez Zamawiającego, Wykonawca może przedstawić również dowody dotyczące innych elementów składowych oferty, które w jego ocenie mają wpływ na wysokość ceny oferty.

Pismem z 18 sierpnia 2025 r. przystępujący złożył wyjaśnienia w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie. Przystępujący w złożonych wyjaśnieniach wskazał m. in.
‎w pozycji „Licencje” – wyprodukowanie platformy symulatora odczuć przejazdu w komplecie 1, za cenę 178.350,00 zł. Do wyjaśnień przystępujący załączył następujące dokumenty:

- zapytanie o szacowanie;

- ofertę Meta Quest 3 - VR Expert;

- ofertę Symulator starości my-9988 – Simedu;

- ofertę Platform – Marwil;

- listę płac;

- fakturę - programista interakcji;

- uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa;

- fakturę Odin Inspector and Serializer.

26 września 2025 r. zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty
‎w postępowaniu. Jako najkorzystniejsza, została wybrana oferta złożona przez przystępującego. Oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu.

Treść przepisów dotyczących zarzutów w obu odwołaniach:

- art. 226 ust. 1 pkt 3 i 8 Pzp – 1. Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

(…)

3) jest niezgodna z przepisami ustawy;

(…)

8) zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia;

- art. 219 Pzp – 1. Oferta może być złożona tylko do upływu terminu składania ofert.

2. Do upływu terminu składania ofert wykonawca może wycofać ofertę.;

- art. 223 ust. 1 Pzp – W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.;

- art. 224 ust. 1, 5 i 6 Pzp – 1. Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie
‎z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.

(…)

5. Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.

6. Odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz
‎z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Izba zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Pierwszy zarzut dotyczył zaniechania odrzucenia oferty przystępującego jako niezgodnej z przepisami ustawy. Odwołujący twierdził, że przystępujący w złożonej ofercie nie uwzględnił i nie kalkulował ceny symulatora odczuć przejazdu i uczynił to dopiero na wezwanie zamawiającego, które dotyczyło złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny. W wyniku tego miała zostać naruszona zasada niezmienności ofert.

W kontekście tego zarzutu skład orzekający ustalił, że zamawiający w opisie przedmiotu zamówienia (po zmianie dokonanej 18 lipca 2025 r.), wskazał wymagania w zakresie dostosowania symulatora do środowiska i barier doświadczanych przez osoby
‎z niepełnosprawnością ruchu (osoby poruszające się na wózku). Zgodnie z tymi postanowieniami, symulator VR miał zostać wykonany w sposób zapewniający użytkownikowi eksplorację otoczenia za pomocą okularów VR (gogli) z uwzględnieniem barier architektonicznych doświadczanych przez osoby z niepełnosprawnością ruchu, tj. poruszających się na wózku. Przy czym w okolicznościach przedmiotowej sprawy decydujące znaczenie miała konstrukcja formularza ofertowego, w treści którego zamawiający wyszczególnił elementy zamówienia, jakie podlegały kalkulacji przez wykonawców. Szczególnego podkreślenia wymagało, że zamawiający wyłącznie w pkt 2 tabelki zamieszczonej w formularzu ofertowym, określił wymóg podania producenta i modelu oferowanego przez wykonawców rozwiązania. Pkt 2 formularza ofertowego odnosił się tylko do zestawu do obsługi wirtualnej rzeczywistości, w skład którego wchodziły: 3 sztuki okularów VR, 3 pary kontrolerów, 1 sztuka kombinezonu odczuć starczych oraz inne niezbędne akcesoria. Tym samym nie było wątpliwości co do tego, że symulator odczuć przejazdu nie został enumeratywnie wymieniony przez zamawiającego w pkt 2 tabelki, jako część składowa lub niezbędne akcesorium zestawu do obsługi wirtualnej rzeczywistości, co do którego wykonawcy byli zobligowani podać szczegółowe dane. Z kolei pkt 1 tabeli zawartej
‎w formularzu ofertowym obejmował licencję na aplikację/programowanie symulatora VR odczuć osoby z ograniczeniami sprawności wraz z instalacją i konfiguracją. W związku z tym przystępujący mógł przyjąć, że symulator odczuć przejazdu należy wycenić w pierwszej pozycji tabelki formularza (pkt 1). Inne elementy składowe zamówienia nie odnosiły się przedmiotowo do symulatora odczuć przejazdu.

Ponadto opis przedmiotu zamówienia przewidywał, że poruszanie się użytkownika w wirtualnej rzeczywistości (VR) ma następować przez połączenie aplikacji z symulatorem odczuć przejazdu – co oznaczało, że dostarczenie urządzenia umożliwiającego symulację ruchu (np. odpowiedniej platformy lub przystosowanego wózka) było wymaganym elementem składowym przedmiotu zamówienia. Zamawiający nie narzucił przy tym jednego sztywnego rozwiązania technicznego w zakresie tej funkcjonalności, dopuszczając różne systemy
‎i pozostawiając wybór technologii wykonawcy. Przystępujący zatem, składając ofertę na cały przedmiot zamówienia, zobowiązał się również do dostarczenia symulatora odczuć przejazdu, niezależnie od tego, jaką formę techniczną temu elementowi ostatecznie nadał.

W toku badania ofert zamawiający wezwał przystępującego do złożenia wyjaśnień
‎w przedmiocie ceny. W odpowiedzi przystępujący przedstawił kalkulację, w której wyszczególnił m.in. koszt wyprodukowania platformy – symulatora odczuć przejazdu jako jeden ze składników swojej ceny ryczałtowej. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, tego rodzaju informacji, która przekazana została w wyjaśnieniach dotyczących ceny nie można było potraktować jako modyfikacji czy też „uzupełnienia” treści oferty. Skład orzekający doszedł do przekonania, że w ustalonym stanie sprawy informacja w tym zakresie potwierdzała, jakie elementy składają się na oferowaną cenę. Nie znalazła w związku z tym potwierdzenia argumentacja odwołującego wskazująca, że przystępujący dopiero na etapie wyjaśnień rażąco niskiej ceny wkalkulował w cenę symulator odczuć przejazdu. Jak wynikało z wyjaśnień przystępującego, platforma – symulator odczuć przejazdu, została skalkulowana w pkt 1 tabeli formularza ofertowego, jako element cenotwórczy o najwyższej wartości dla tej pozycji formularza w porównaniu do pozostałych świadczeń, o wartości 178 350,00 zł brutto, przy łącznej wartości ceny określonej w pkt 1 tabeli formularza ofertowego, wynoszącej 451 164,00 zł brutto. Powyższe potwierdzało skalkulowanie w pierwotnej cenie oferty przez przystępującego wymaganego rozwiązania w postaci symulatora odczuć przejazdu, jako istotnego cenowo elementu dla tej pozycji formularza. Dodatkowo, przystępujący
‎w wyjaśnieniach wskazał, że platforma zostanie dopiero wyprodukowana (załączając ofertę cenową Marwil-Elektronik Marek Wilczewski – załącznik nr 4 do wyjaśnień), zatem nie stanowiła rozwiązania powszechnie dostępnego i nie była standardowo produkowana na szeroką skalę. Z załącznika nr 4 do wyjaśnień rażąco niskiej ceny wynikało, że oferta bazuje na wstępnych ustaleniach specyfikacji ustalanych drogą e-mailową oraz telefoniczną. Ponadto z tego dowodu wynikało, że oferowana platforma jest rozwiązaniem odrębnym od zestawu do obsługi wirtualnej rzeczywistości, który może działać niezależnie od symulatora VR, co pośrednio dodatkowo uzasadniało zakwalifikowanie przez przystępującego symulatora odczuć przejazdu jako elementu, który nie stanowi niezbędnego akcesorium zestawu do obsługi wirtualnej rzeczywistości.

W dalszej kolejności Izba przyznała rację argumentacji zamawiającego polegającej na wskazaniu, że zamawiający nie mógł naruszyć art. 226 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 219 oraz 223. ust. 1 Pzp również z perspektywy czysto formalnej, ponieważ przystępujący nie był wzywany do złożenia wyjaśnień treści oferty na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp, lecz do wyjaśnień dotyczących ceny oferty. Twierdzenie odwołującego wskazujące, że dopiero
‎w wyjaśnieniach „dodano” do oferty symulator odczuć przejazdu, nie znalazło potwierdzenia w ustalonym przez Izbę stanie sprawy. Stanowiło ono nadinterpretację postanowień SWZ,
‎w tym przede wszystkim tabeli zawartej w formularzu ofertowym. Co więcej po analizie argumentacji odwołującego można było odnieść wrażenie, że odwołujący nie odnosił treści formularza ofertowego złożonego przez przystępującego do wzoru tego formularza zaproponowanego przez zamawiającego jako załącznik nr 2 do SWZ, ale de facto porównywał ofertę przystępującego ze swoją ofertą, uzurpując wyłącznie sobie prawo do interpretacji postanowień SWZ w zakresie prawidłowego wypełnienia formularza ofertowego. Tego rodzaju konstrukcja argumentacyjna nie mogła prowadzić do uwzględnienia odwołania. Pzp nie przyznaje wykonawcom uprawnienia do formułowania standardów czy oczekiwań co do sposobu, zakresu lub szczegółowości przedstawienia treści ofert przez innych wykonawców. Tym bardziej wykonawcy nie mogą narzucać konkurentom określonej nomenklatury, kolejności danych lub przyjętej logiki prezentacji informacji w formularzu oferty. Miara zgodności oferty z wymaganiami zamawiającego ma charakter obiektywny i wynika wyłącznie z dokumentów zamówienia, a nie z subiektywnego punktu odniesienia odwołującego czy przyjętych przez niego rozwiązań redakcyjnych. Nie można było oceniać prawidłowości oferty przystępującego przez pryzmat rozwiązań i sformułowań zastosowanych w ofercie odwołującego. Zamawiający nie wymagał określonej formy przedstawienia informacji i nie narzucił wykonawcom wyceny danego elementu w konkretnej pozycji formularza ofertowego, przez co odwołujący nie mógł skutecznie wywodzić, że pewne odmienności związane
‎z wypełnianiem formularza ofertowego polegające na uwzględnieniu zaoferowanego elementu zamówienia w innej pozycji formularza, czy poziom szczegółowości uzupełnienia formularza ofertowego, prowadzą do naruszenia przepisów Pzp.

W konsekwencji Izba uznała, że złożone przez przystępującego, w trybie art. 224 ust. 1 Pzp, wyjaśnienia stanowiły omówienie sposobu kalkulacji ceny, przez rozbicie zaproponowanej ceny na jej pomniejsze części składowe. Takie działanie było oczywistym następstwem otrzymania wezwania do złożenia wyjaśnień i spełnieniem wymogów w nim zawartych. Gdyby uznać, że rozłożenie na części informacji o cenie, które w ofercie już się znajdowały stanowiło działanie nieuprawnione, musiałoby to prowadzić do konkluzji, że instytucja wezwania do wyjaśnień i ich udzielenie w ogóle nie mogłyby mieć miejsca, bowiem dopuszczalne wyjaśnienia musiałyby się sprowadzić jedynie do powtórzenia treści oferty. W swoich wyjaśnieniach przystępujący rozbił zaproponowaną w ofercie cenę, na jej pomniejsze składowe, aby pokazać, że elementy wymagane przez zamawiającego zostały w niej skalkulowane. Na skutek powyższego zabiegu cena z oferty przystępującego nie uległa zmianie, żaden ze wskazanych w ofercie elementów nie został pominięty, żaden nie został też dodany.

Jak słusznie argumentował przystępujący, wykonawca składając wyjaśnienia w zakresie rażąco niskiej ceny jest związany treścią wezwania. To wezwanie determinuje zakres obowiązków wykonawcy i stopień szczegółowości wyjaśnień jaki musi zostać przedstawiony – im bardziej szczegółowe wezwanie tym większy ciężar dowodowy spoczywa na wykonawcy, który zobowiązany jest odnieść się do konkretnie wyartykułowanych wątpliwości zamawiającego i w ich zakresie przedstawić stosowne dowody. Jeżeli zamawiający wskazał w wezwaniu element kosztowy / pozycję / komponent, który nie został wprost wyodrębniony
‎w ofercie (ponieważ tak został skonstruowany formularz ofertowy lecz został wliczony
‎w zaproponowaną w nim cenę), to wykonawca jest zobligowany w toku wyjaśnień do takiego rozbicia ceny ofertowej na części składowe, aby wykazać gdzie i w jakiej wartości przedmiotowy koszt został ujęty. Koszt symulatora odczuć przejazdu został wliczony w pozycję dotyczącą licencji oferty (pkt 1 tabeli), co przystępujący potwierdził w złożonych w toku postępowania wyjaśnieniach.

Odwołujący podniósł również, że wykazująca koszt symulatora oferta Marwil-Elektronik została sporządzona już po terminie składania ofert. Izba ustaliła, że przedmiotowy dokument, który został złożony wraz z wyjaśnieniami powstał po terminie składania ofert. Skład orzekający przyjął, że ww. dokument został przedłożony wyłącznie z uwagi na oczekiwanie zamawiającego wyrażone w treści wezwania. Ponadto nie jest obowiązkiem wykonawcy gromadzenie ofert dotyczących elementów składających się na przedmiot zamówienia, które są niezbędne do wyliczenia ceny oferty proponowanej zamawiającemu – żaden przepis takiego obowiązku nie konstytuuje. Wykonawca opracowując ofertę pozyskuje informacje od poddostawców lub podwykonawców, operuje wiedzą związaną z funkcjonowaniem w danej branży, weryfikuje ceny w internecie, na targach, czy wśród kontrahentów, na tej podstawie proponuje cenę, za którą jest zobowiązany wykonać zamówienie i która to cena powinna być realna i rynkowa. Przystępujący wyjaśnił, że zwrócił się do swojego kontrahenta, aby ten potwierdził uprzednio przedstawioną propozycję cenową w dokumencie i taki dokument został załączony do wyjaśnień, przy czym w samej jego treści wskazano na uprzednio poczynione ustalenia, które zostały potwierdzone w złożonym dokumencie. Izba nie znalazła powodów do zakwestionowania argumentacji przystępującego w powyżej określonym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw.
‎z art. 219 oraz 223 ust. 1 Pzp, podniesiony w pkt 1 petitum odwołania. Na marginesie skład orzekający zwrócił uwagę, że odwołujący w piśmie procesowym z 3 listopada 2025 r. stwierdził, że oferta przystępującego była niezgodna z SWZ, ponieważ wykonawca ten nie wskazał nazwy producenta i modelu platformy – symulatora odczuć przejazdu w pkt 2 formularza oferty (pkt 11 pisma). W odwołaniu nie został postawiony zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, zatem Izba, kierując się dyspozycją wynikającą z art. 555 Pzp, nie rozpoznawała argumentacji odwołującego w zakresie ww. przepisu.

Zarzut drugi odnosił się do zaniechania odrzucenia oferty przystępującego z uwagi na przesłankę dotyczącą rażąco niskiej ceny. Jak słusznie zauważył zamawiający, odwołujący
‎w ramach tego zarzutu skupił się na zakwestionowaniu trzech dokumentów załączonych do wyjaśnień rażąco niskiej ceny: oferty poddostawcy platformy (symulatora odczuć przejazdu), faktury dotyczącej programisty oraz wykazu stawek roboczych, twierdząc, że dokumenty te były niewystarczające do wykazania, że cena oferty przystępującego nie była rażąco niska.

Pierwsza wątpliwość odwołującego dotyczyła tego, że oferta dostawcy platformy została sporządzona tego samego dnia co wyjaśnienia, co zdaniem odwołującego czyniło ją niewiarygodną. Kluczowe w tym zakresie było to, że przepisy Pzp nie określają wymogu skutkującego pozyskaniem przez wykonawców ofert lub wycen od poddostawców na moment negocjacji ceny, tak żeby następnie, już po złożeniu oferty w postępowaniu, przedstawić takie dokumenty przy okazji ewentualnych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Na etapie składania oferty żaden z wykonawców nie ma wiedzy o tym, czy w toku postępowania zostanie wezwany do złożenia wyjaśnień w trybie art. 224 Pzp w związku z podejrzeniem rażąco niskiej ceny. Tym samym, nie sposób oczekiwać, aby już na etapie kalkulacji ofertowej gromadzony był pełny zestaw dokumentów dowodowych w tym ofert poddostawców, faktur czy umów, których ewentualne późniejsze przedstawienie ma jedynie charakter pomocniczy wobec dokonywanej przez wykonawcę kalkulacji. Istotne jest przede wszystkim to, czy przedstawione dowody złożone na potwierdzenie udzielonych wyjaśnień, łącznie dają spójny i wiarygodny obraz możliwości wykonania zamówienia za zaoferowaną cenę. W okolicznościach przedmiotowej sprawy przystępujący przedstawił zarówno szczegóły własnych kosztów pracy, jak i koszt wytworzenia niezbędnego urządzenia oraz koszty zakupu gotowych komponentów, a następnie na tej podstawie wykazał, że jego cena mieści się w realiach rynkowych.

W kontekście powyższego skład orzekający odniósł się do wskazanej przez odwołującego niespójności ilościowej w przedstawionych przez przystępującego dokumentach (odwołujący zauważył, że oferta dostawcy platformy wspomina o dwóch kompletach, podczas gdy przedmiot zamówienia to jeden komplet). W ocenie Izby, zamawiający słusznie argumentował w tym zakresie, że tego rodzaju nieścisłość mogła wynikać po prostu z omyłki redakcyjnej. Przy czym należało podkreślić, że uchybienie to w ogóle nie wpływało na zasadniczą wiarygodność kalkulacji. Istotne było, że w kalkulacji przystępujący ujął koszt wytworzenia całego symulatora odczuć przejazdu, niezależnie od jednostkowego opisu. Ponadto oczywistym było, że potrzeby zamawiającego wyrażone w opisie przedmiotu zamówienia wskazywały na jedno kompletne urządzenie. Odwołujący nie wykazał, aby jakikolwiek element zamówienia został pominięty. Skupienie się na tego rodzaju szczególe nie dowodziło, że cena oferty przystępującego była rażąco niska. Odwołujący poza powyższymi argumentami nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia ani żadnych dowodów przeciwnych w tym zakresie, np. nie wykazał w odwołaniu, aby koszt platformy podany przez dostawcę (czy też jakikolwiek inny istotny element kalkulacji) był zaniżony w stosunku do cen rynkowych. Sama okoliczność wskazująca, że oferta poddostawcy została datowana w dniu składania wyjaśnień, nie świadczyła o ich nierzetelności.

Odwołujący podniósł również zastrzeżenie wobec jednej z faktur przedstawionych przez przystępującego. Twierdzenie to opierało się jednak wyłącznie na subiektywnej ocenie treści dokumentu, bez wskazania jakichkolwiek obiektywnych przesłanek pozwalających podważyć jego autentyczność, zasadność czy wartość dowodową. W tym miejscu Izba uznała za zasadne wskazać, że Pzp nie zawiera legalnej definicji „dowodu” w rozumieniu art. 224 ust. 5 i 6 Pzp, ani nie określa zamkniętego katalogu dokumentów mogących pełnić tę funkcję. Tym samym, wykonawca może posłużyć się dowolnymi dokumentami źródłowymi lub referencyjnymi, które w jego ocenie potwierdzają realność zaoferowanej ceny, o ile pozwalają one zamawiającemu na ocenę, czy oferta nie nosi cech rażąco niskiej ceny. W tym zakresie granice dowodu wyznacza nie jego forma, lecz jego treść, wiarygodność i adekwatność do kontekstu zamówienia. Przystępujący temu obowiązkowi sprostał, przedkładając m.in. faktury dokumentujące koszty narzędzi i komponentów wykorzystywanych przy realizacji tożsamych lub analogicznych zamówień. Sama okoliczność, że dana faktura pochodzi z wcześniejszego okresu rozliczeniowego lub nie zawiera oczekiwanego przez odwołującego poziomu szczegółowości, nie może automatycznie prowadzić do jej dyskwalifikacji jako środka dowodowego. Przeciwnie, w praktyce zamówień publicznych często spotykane jest posługiwanie się fakturami historycznymi jako dowodami kosztów jednostkowych lub referencyjnych w ramach procedury wyjaśnienia rażąco niskiej ceny.

Podkreślenia wymagał ponownie fakt, że odwołujący nie przedstawił żadnych argumentów pozwalających przypisać kwestionowanej fakturze cechy nierzetelności, nie wykazał też, by została ona wystawiona na potrzeby pozornego potwierdzenia kosztu. W tym stanie rzeczy nie można było uznać, że dowód ten był wadliwy, a tym bardziej że przesądzał o nierzetelności całej kalkulacji. Dodatkowo Pzp nie przyznaje wykonawcom prawa do władczego recenzowania wyjaśnień konkurencji ani do narzucania, jakie dokumenty i dowody powinny zostać przedstawione. Odwołujący nie mógł więc skutecznie twierdzić, że wyjaśnienia przystępującego były niewystarczające tylko dlatego, że nie zawierały takich informacji czy dowodów, jakich on oczekiwał, skoro to zamawiający uznał je za wiarygodne i wystarczające.

Trzecia podnoszona przez odwołującego wątpliwość dotyczyła zaniżonych stawek osobowych. Izba ustaliła, że przystępujący przedłożył listę płac potwierdzającą, że wskazane w wyjaśnieniach poziomy wynagrodzeń są przez niego stosowane. W świetle tych danych nie sposób było uznać, że przystępujący zaniżył koszty pracy.

Ponadto Izba przyjęła stanowisko przystępującego wskazujące, że z uwagi na zaplanowany zakres pracy w wyliczeniach uwzględnione zostało wynagrodzenie za usługi programisty integracji z platformą jako osoby młodszej stażem i doświadczeniem (stanowisko juniorskie), bowiem angażowanie bardziej zaawansowanej kadry nie było konieczne dla prawidłowej realizacji zamówienia. W tym kontekście Izba zwróciła uwagę, że zamawiający nie formułował w SWZ warunków dotyczących potencjału kadrowego wykonawcy, w tym doświadczenia osób skierowanych do realizacji zamówienia, zatem nieuzasadnione było kwestionowanie kwalifikacji osób przewidzianych do realizacji zamówienia.

Odwołujący podniósł również argument (przede wszystkim w piśmie z 3 listopada 2025 r.), że załączniki do wyjaśnień z 18 sierpnia 2025 r. określone jako „oferty”, w tym przede wszystkim załącznik nr 4, nie zawierały wymaganych elementów oferty w rozumieniu art. 66 § 1 k.c. Izba uznała ten argument za irrelewantny. Jak słusznie stwierdził przystępujący w celu wykazania prawidłowości wyliczeń wykonawca uprawniony jest do przedkładania jakichkolwiek dokumentów, niekoniecznie ofert w rozumieniu przepisów k.c. W tym zakresie w zasadzie wystarczająca byłaby sama kalkulacja, zbudowana na podstawie doświadczenia i znajomości rynku przez przystępującego.

Ponadto Izba po raz kolejny zdecydowała się wskazać, że przepisy Pzp nie zawierają legalnej definicji „dowodu” w rozumieniu art. 224 ust. 5 i 6 Pzp, ani nie określają zamkniętego katalogu dokumentów mogących pełnić tę funkcję. Tym samym, wykonawca może posłużyć się dowolnymi dokumentami źródłowymi lub referencyjnymi, które w jego ocenie potwierdzają realność zaoferowanej ceny, o ile pozwalają one zamawiającemu na ocenę, czy oferta nie nosi cech rażąco niskiej ceny. W tym zakresie granice dowodu wyznacza nie jego forma, lecz jego treść, wiarygodność i adekwatność do kontekstu zamówienia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Izba nie stwierdziła wątpliwości wobec dowodów złożonych przez przystępującego, stąd argumentacja odwołującego nie mogła zasługiwać na uwzględnienie.

W konsekwencji Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 1 oraz ust. 5 i 6 Pzp podniesiony w pkt 2 petitum odwołania.

W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania oraz koszty poniesione przez strony z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Jednocześnie Izba zasądziła od odwołującego na rzecz zamawiającego koszty związane z wynagrodzeniem pełnomocnika (na podstawie rachunku złożonego na rozprawie).

Przewodniczący:……………………..…………