KIO 1118/25

Sygn. akt: KIO 1118/25

 KIO 1133/25

WYROK

Warszawa, 16 kwietnia 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Bartosz Stankiewicz

   Katarzyna Paprocka

   Krzysztof Sroczyński

Protokolant: Tomasz Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie 11 kwietnia 2025 r. odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 24 marca 2025 r. przez:

A. wykonawcę Asseco Poland spółkę akcyjną z siedzibą w Rzeszowie przy ul. Olchowej 14 (35-322 Rzeszów) – postępowanie oznaczone sygn. akt KIO 1118/25;

B. wykonawcę Comarch Polska spółkę akcyjną z siedzibą w Krakowie przy Alei Jana Pawła II 39a (31-864 Kraków) – postępowanie oznaczone sygn. akt KIO 1133/25

w postępowaniu prowadzonym przez Centrum Informatyki Resortu Finansów z siedzibą
‎w Radomiu przy ul. Samorządowej 1 (26-601 Radom)

przy udziale:

A. uczestnika po stronie zamawiającego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1118/25 – wykonawcy Comarch Polska spółki akcyjnej z siedzibą w Krakowie przy Alei Jana Pawła II 39a (31-864 Kraków);

B. uczestnika po stronie zamawiającego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1133/25 – wykonawcy Asseco Poland spółki akcyjnej z siedzibą w Rzeszowie przy ul. Olchowej 14 (35-322 Rzeszów)

orzeka:

KIO 1118/25

1. Umarza postępowanie odwoławcze w części dotyczącej zarzutów oznaczonych w petitum odwołania nr 2, 3 i 4 w związku cofnięciem odwołania w tej części.

2. Oddala odwołanie.

3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Asseco Poland spółkę akcyjną z siedzibą
‎w Rzeszowie i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez tego wykonawcę tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.

KIO 1133/25

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Comarch Polska spółkę akcyjną z siedzibą
‎w Krakowie i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący:……………………..…………

 ……………………..…………

 ……………………..…………

Sygn. akt: KIO 1118/25

 KIO 1133/25

U z a s a d n i e n i e

Centrum Informatyki Resortu Finansów z siedzibą w Radomiu zwane dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”,
‎w trybie przetargu nieograniczonego pn.: Świadczenie usług rozwoju i utrzymania Systemu SZPROT, numer postępowania: PN/22/24/IATS, zwane dalej: „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 7 czerwca 2024 r., pod numerem publikacji 337557-2024 (nr wydania Dz. U. S: 110/2024).

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

KIO 1118/25

24 marca 2025 r. wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od czynności i zaniechań zamawiającego, polegających na:

- niezgodnej z przepisami ustawy czynności oceny i badania ofert;

- niezgodnej z przepisami ustawy oraz SWZ czynności wyboru oferty najkorzystniejszej tj.: wykonawcy Comarch Polska S.A. (zwanego dalej jako: „Comarch”);

- zaniechaniu wezwania Comarch do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, pomimo że Comarch nie wykazał, że spełnia warunki udziału w postępowaniu oraz do złożenia wyjaśnień;

- zaniechaniu odrzucenia oferty złożonej przez Comarch.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1) Zarzut 1: naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 i 2 pkt 2) ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (zwanej dalej jako: „UZNK”) przez zaniechanie odrzucenia oferty Comarch, pomimo że została złożona
‎w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu UZNK z uwagi na fakt, że Comarch przedstawił zamawiającemu w Formularzu 2.3 „Wykaz osób – pozacenowe kryteria oceny ofert” nieprawdziwe informacje odnoszące się do doświadczenia pana B.S. – Programisty Formularzy;

2) Zarzut 2: naruszenie art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp – przez nieprawidłową ocenę oferty Comarch na skutek przyznania tej ofercie niezasadnych 10 punktów z tytułu dodatkowego doświadczenia Analityka biznesowego oraz Kierownika projektu, podczas gdy projekty informatyczne przedstawione w Formularzu 2.3 „Wykaz osób – pozacenowe kryteria oceny ofert” dla wymienionych funkcji nie charakteryzowały się wszystkimi cechami wymaganymi przez zamawiającego w ww. kryterium zgodnie z pkt. 20.1.2. SWZ oraz 20.1.5 SWZ.

Zarzut 2A: Analityk biznesowy: Przyznanie ofercie niezasadnych 8 punktów z tytułu dodatkowego doświadczenia Analityka biznesowego w zakresie Projektu 2 i 3, podczas gdy:

a) w ramach Projektu 2 – wymagania biznesowe nie były opisywane z wykorzystaniem notacji BPMN lub notacji UML, jak również dokumentacja analityczna nie była tworzona
‎z wykorzystaniem narzędzia Enterprise Architect;

b) w ramach Projektu 3 – dokumentacja analityczna nie była tworzona z wykorzystaniem narzędzia Enterprise Architect;

Zarzut 2B: Kierownik projektu: Przyznanie ofercie niezasadnych 2 punktów z tytułu dodatkowego doświadczenia Kierownika projektu w zakresie Projektu 1, podczas gdy przy realizacji Projektu 1 nie korzystano z co najmniej jednej z następujących metodyk: PRINCE2, PMP, Agile lub z metodyk równoważnych wykorzystywanych w projektach informatycznych;

3) Zarzut 3: naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 i 2 pkt 2) UZNK przez zaniechanie odrzucenia oferty Comarch, pomimo że została złożona
‎w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu UZNK z uwagi na fakt, że Comarch przedstawił zamawiającemu w Formularzu 2.3 „Wykaz osób – pozacenowe kryteria oceny ofert” nieprawdziwe informacje odnoszące się do doświadczenia:

(i) Analityka biznesowego w zakresie Projektu 2 i 3;

(ii) Kierownika projektu w zakresie Projektu 1;

4) Zarzut 4: naruszenie art. 239 ust. 1 w zw. z art. 16 Pzp, przez przyznanie Comarch niezasadnych 24 punktów w ramach jakościowego kryterium oceny ofert na podstawie Wykazu osób – pozacenowe kryteria oceny ofert (Formularz 2.3.) odnoszącego się do Analityka biznesowego, Programisty formularzy, Kierownika projektu w sytuacji, kiedy osoby wskazane w Wykazie nie uczestniczyły w realizacji poszczególnych projektów, a tym samym dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej niezgodnie z przepisami Pzp;

5) Zarzut 5: naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 462 ust. 1 i ust. 2 Pzp w zw.
‎z art. 7 pkt 27 Pzp, w zw. z art. 17 ust. 2 Pzp oraz w związku z art. 58 i art. 73 Kodeksu Cywilnego przez zaniechanie odrzucenia oferty Comarch, jako niezgodnej z ustawą oraz nieważnej na podstawie odrębnych przepisów i dokonanie wyboru tej oferty jako najkorzystniejszej, mimo że oferta wskazanego wykonawcy przewiduje realizację zamówienia w całości przy udziale podwykonawców, co zarówno narusza zakaz 100% podwykonawstwa, jak i w praktyce stanowi czynność mającą na celu obejście przepisów prawa oraz jest oświadczeniem pozornym w zakresie tego, jaki wykonawca rzeczywiście składa ofertę
‎a następnie wykonuje zamówienie;

6) Zarzut 6: naruszenie art. 224 ust. 1 i 2 Pzp w związku z art. 16 Pzp – przez unieważnienie w dniu 18 października 2024 roku czynności wezwania Comarch do złożenia wyjaśnień
‎z dnia 11 października 2024 roku, co skutkowało prowadzeniem postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz przejrzystości postępowania, gdyż spośród 4 wykonawców wezwanych w dniu 11 października 2024 roku do złożenia wyjaśnień zamawiający unieważnił czynność wyłącznie w stosunku do Comarch;

7) Zarzut 7: naruszenie art. 128 ust. 1 Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r.
‎w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy (zwanego dalej jako: „Rozporządzenie”) – przez zaniechanie wezwania Comarch do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, pomimo że Comarch nie wykazał, że spełnia warunki udziału w postępowaniu.

8) Zarzut 8: naruszenie art. 128 ust. 1 Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia – przez zaniechanie wezwania Comarch do złożenia podmiotowych środków dowodowych w postaci referencji dla usług o charakterze ciągłym nadal wykonywanych wskazanych w Wykazie usług wystawionych zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia.

W związku z powyższym odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:

- uwzględnienie odwołania;

- unieważnienie czynności wyboru oferty Comarch;

- powtórzenie czynności badania i oceny ofert;

- przyznania Comarch maksymalnie 28 punktów w jakościowym kryterium oceny ofert
‎w zakresie stanu faktycznego zarzutu nr 2;

- przyznania Comarch maksymalnie 20 punktów w jakościowym kryterium oceny ofert
‎w zakresie stanu faktycznego zarzutu nr 4;

- wezwania Comarch o wyjaśnienia i/lub uzupełnienia;

- odrzucenie oferty Comarch;

- obciążenie zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, w tym kosztami zastępstwa procesowego przed Krajową Izbą Odwoławczą.

Odwołujący wyjaśnił, że jest wykonawcą w rozumieniu ustawy i ubiega się
‎o udzielenie zamówienia. Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia publicznego oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów Pzp wskazanych w odwołaniu. Odwołujący podkreślił, że ma interes w skorzystaniu ze środków ochrony prawnej z uwagi na to, że wskazane
‎w odwołaniu naruszenia przepisów powodują, że odwołujący, którego oferta jest najkorzystniejsza spośród ofert nie podlegających odrzuceniu, została sklasyfikowana na 2 miejscu w rankingu – podczas gdy oferta ta powinna zostać wybrana jako oferta najkorzystniejsza. W wyniku bezprawnych czynności i zaniechań zamawiającego wskazanych powyżej w odwołaniu, oferta odwołującego nie została wybrana jako najkorzystniejsza, pomimo iż oferta odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą spośród ofert niepodlegających odrzuceniu. Odwołujący stwierdził, że poniesie szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów Pzp wskazanych w odwołaniu – szkoda ta polegać będzie na nieuzyskaniu przez odwołującego przychodów w wysokości ceny oferty.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił wykonawca Comarch Polska S.A. z siedzibą w Krakowie.

9 kwietnia 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie
‎w ramach, której przedstawił argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania.

9 kwietnia 2025 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie po stronie zamawiającego, przedłożył pismo procesowe wraz z załącznikami, w którym wniósł o:

- odrzucenie odwołania w zakresie zarzutów 2-8 odwołania – pozorna czynność procesowa
‎w zakresie zakreślenia ewentualnego charakteru zarzutów odwołania nr 1 Asseco;

- odrzucenie odwołania w zakresie zarzutów 2A lit a i b, 3 – w zakresie w jakim spóźniony jest zarzut 2A oraz zarzutu 4 – dodatkowe podstawy;

- oddalenie odwołania w pozostałym zakresie, tj. w zakresie zarzutu 1 (tj. poza zarzutami wskazanymi powyżej);

- w razie nieuwzględnienia wniosków z tiret pierwsze i drugie powyżej – o rozpoznanie wskazanych w nim zarzutów, tj. 2A,2B, 3, 4, 5, 6, 7 i 8 odwołania oraz o ich oddalenie,
‎a w rezultacie o oddalenie odwołania w całości.

10 kwietnia 2025 r. odwołujący złożył pismo procesowe stanowiące replikę wobec stanowiska zawartego w odpowiedzi na odwołanie oraz piśmie procesowym wykonawcy zgłaszającego przystąpienie. Odwołujący oświadczył, że cofa zarzuty oznaczone nr 2, 3 i 4. W pozostałym zakresie podtrzymał swoje stanowisko.

KIO 1133/25

24 marca 2025 r. wykonawca Comarch Polska S.A. z siedzibą w Krakowie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie wobec czynności podjętych i zaniechanych przez zamawiającego w toku postępowania, zarzucając zamawiającemu naruszenie art. 239 ust. 1
‎i 2 Pzp w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 Pzp – przez zaniechanie przyznania odwołującemu maksymalnej ilości punktów (tj. 7 punktów) w ramach kryterium „Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy”, pomimo tego, że na podstawie złożonych przez odwołującego dokumentów zamawiający powinien odwołującemu przyznać w tym kryterium maksymalną ilość punktów.

W związku z powyższymi zarzutami odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, dokonania ponownej oceny ofert
‎z uwzględnieniem maksymalnej ilości punktów, która winna być przyznana odwołującemu
‎w ramach kryterium „Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy”, a następnie dokonania ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty odwołującego.

Odwołujący wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu zamówienia, ponieważ jest podmiotem zdolnym do jego wykonania, posiadającym w tym zakresie odpowiednie kompetencje
‎i doświadczenie, a także złożył ważną ofertę w postępowaniu. Jednocześnie działania zamawiającego, polegające na przyznaniu odwołującemu zbyt małej ilości punktów w ramach kryterium pozacenowego „Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy” mogą skutkować negatywnymi konsekwencjami w postaci zmiany pozycji odwołującego
‎w rankingu ofert w przypadku, gdy w wyniku innych odwołań, wniesionych przez innych wykonawców ubiegających się o zamówienie, ilość punktów przyznanych innym wykonawcom ulegnie zmianie (bądź też inni wykonawcy będą starać się kwestionować przyznane odwołującemu punkty w ramach kryteriów pozacenowych), co może spowodować szkodę
‎w postaci nieuzyskania przez odwołującego zamówienia.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie.

9 kwietnia 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie
‎w ramach, której przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania.

9 kwietnia 2025 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie po stronie zamawiającego złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonych przystąpień przez: "

- wykonawcę Comarch Polska S.A. z siedzibą w Krakowie (zwanego dalej jako: „wykonawcę Comarch”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego w sprawie
‎o sygn. akt KIO 1118/25;

- wykonawcę Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie (zwanego dalej jako: „wykonawcę Asseco”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego w sprawie
‎o sygn. akt KIO 1133/25.

W związku z tym ww. wykonawcy stali się uczestnikami postępowania odwoławczego.

Odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25 oświadczył, że cofa odwołanie w części dotyczącej zarzutów oznaczonych nr 2, 3 i 4. Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, zaś stosownie do art. 568 pkt 1) Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania. Skoro dyspozycja zawarta w art. 520 ust. 1 Pzp uprawnia odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że odwołujący może cofnąć odwołanie jedynie w części tj. w zakresie niektórych zarzutów. Potwierdza to art. 522 ust. 3 Pzp, w którym jest mowa o wycofaniu pozostałych zarzutów (nieuwzględnionych przez zamawiającego) – co również stanowi wycofanie odwołania w części. Z treści art. 568 pkt 1 Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu odwołania. W związku z powyższym Izba była zobowiązana do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim odwołujący cofnął odwołanie.

Tym samym Izba w punkcie 1 sentencji orzeczenia, na podstawie art. 568 pkt 1) Pzp, umorzyła postępowanie w sprawie oznaczonej sygn. akt KIO 1118/25 w zakresie powyżej wymienionych zarzutów.

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem któregokolwiek z odwołań na podstawie art. 528 Pzp i skierowała oba odwołania na rozprawę (oprócz części zarzutów, które zostały cofnięte przez odwołującego w sprawie KIO 1118/25).

W związku z tym Izba nie uwzględniła wniosków wykonawcy Comarch występującego jako przystępujący w sprawie KIO 1118/25 o:

1) odrzucenie odwołania w zakresie zarzutów 2-8 odwołania – pozorna czynność procesowa w zakresie zakreślenia ewentualnego charakteru zarzutów odwołania nr 1 Asseco;

2) odrzucenie odwołania w zakresie zarzutów 2A lit a i b, 3 – w zakresie w jakim spóźniony jest zarzut 2A oraz zarzutu 4 – dodatkowe podstawy.

W zakresie wniosku z pkt 1) powyżej wykonawca Comarch wyjaśnił, że lektura odwołania dowodziła, że literalnie żaden z zarzutów w nim podniesionych nie został postawiony
‎w związku z zarzutami głównymi nr 1 i 2 odwołania nr 1 w sprawie KIO 471/25,
‎a w szczególności w związku z uwzględnieniem zarzutu nr 2 tego odwołania. Przeciwnie – odwołujący po prostu ponowił większość zarzutów opisanych w odwołaniu nr 1 jako ewentualne. Są to zarzutu o numerach 2-8 przedmiotowego odwołania. Jedyny nowy zarzut, tj. nr 1 obecnego odwołania miał swe źródłowo w wyjaśnieniach przystępującego z 3 stycznia 2025 r. i nie ma on z zarzutami „głównymi” odwołania nr 1 żadnego związku. Powyższe miało dowodzić, że czynność procesowa polegająca na określeniu przez odwołującego zarzutów odwołania w sprawie KIO 471/25 jako zarzuty główne i ewentualne – z podanymi przez odwołującego zależnościami – była czynnością pozorną. O ile jeszcze na etapie rozpoznawania sprawy KIO 471/25 (zakończonej finalnie umorzeniem postępowania odwoławczego wskutek uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 2 odwołania nr 1, dotyczącego zaniechania przedstawienia uzasadnienia odjęcia przystępującemu Comarch 2 punktów oraz unieważnienia w związku z tym czynności wyboru oferty) zakres zarzutów przyszłych odwołania Asseco na ponowną ocenę ofert nie był i nie mógł być znany, ani pewny – to zaprezentowany zakres zaskarżenia w obecnym odwołaniu nie pozostawiał dla wykonawcy Comarch żadnych wątpliwości: jedynym celem ww. działania procesowego odwołującego było uzyskanie dodatkowego terminu na wnoszenie zarzutów, w tym na poszukiwanie dowodów i cel ten udało się odwołującemu osiągnąć. Pozorowana ww. czynność odwołującego miała doprowadzić do sytuacji, w której w ramach przedmiotowego odwołania Izba rozpoznając zarzuty 2-8 odwołania nie będzie rozpoznawała zarzutów na czynność wyboru oferty przystępującego dokonaną 14 marca 2025 r., lecz będzie
‎w rzeczywistości rozpoznawać zarzuty na czynność wyboru dokonaną 28 stycznia 2025 r., podniesione w terminie 7 lutego 2025 r. jako pozornie ewentualne i ponowione 24 marca 2025 r. – czyli niemal 1,5 miesiąca po upływie terminu zawitego na wniesienie odwołania
‎w tym zakresie. Powyższe było, w ocenie wykonawcy Comarch, niedopuszczalne i nie znajdowało żadnego oparcia normatywnego na gruncie Pzp, mającej charakter lex specialis. Żadne względy nie mogą usprawiedliwiać naruszenia terminów zawitych na wnoszenie środków ochrony prawnej uregulowanych w Pzp. Wszyscy wykonawcy są równi wobec prawa i wszystkich nich obowiązują te same przepisy, w szczególności podstawowa zasada wnoszenia odwołania w terminie, którego bieg liczony jest od dnia przekazania informacji
‎o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia (art. 515 ust. 1 pkt 1 Pzp). Zdaniem wykonawcy Comarch dla ww. zarzutów termin ten, z uwagi na wartość zamówienia wynosi 10 dni. Treść odwołania w sprawie dowodzi, że – w zakresie zarzutów 2-8 odwołania – informacje będące wyłączną podstawą ich wniesienia zostały przekazane odwołującemu
‎w 28 stycznia 2025 r. Oznaczało to, że odwołujący uzyskał dodatkowy termin na wniesienie odwołania, z ponad 1,5 miesięcznym przekroczeniem terminu zawitego. Sytuacja taka, wykreowana dobrowolnym i własnym działaniem odwołującego, o charakterze pozornym obliczonym na uzyskanie efektu uzyskania właśnie dodatkowego terminu – nie zasługiwała
‎w ocenie wykonawcy Comarch absolutnie na akceptację, gdyż godziła w fundamentalne zasady prawa zamówień publicznych.

Odnosząc się do ww. wniosku wykonawcy Comarch, Izba zwróciła uwagę, że wykonawca ten zdawał się zapomnieć o kluczowej dla tego wniosku kwestii – a mianowicie o tym, że postępowanie w sprawie o sygn. akt KIO 471/25 zostało umorzone wobec unieważnienia przez zamawiającego czynności będącej przedmiotem odwołania w tej sprawie. Izba umorzyła postępowania odwoławcze ww. sprawie na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp. W takiej sytuacji ponowne wniesienie odwołania od kolejnej czynności wyboru najkorzystniejszej oferty
‎w postępowaniu, o analogicznej treści zarzutów, było dopuszczalne. Poprzednie odwołanie nie zostało bowiem rozpoznane. Tym samym wniosek wykonawcy Comarch okazał się niezasadny i został oddalony. Ponadto wykonawca Comarch wskazał jako podstawę odrzucenia zarzutów nr 2-8 na pozorną czynność procesową w zakresie zakreślenia ewentualnego charakteru zarzutów odwołania nr 1 Asseco, a także, że czynność procesowa polegająca na określeniu przez odwołującego zarzutów odwołania w sprawie KIO 471/25 jako zarzuty główne i ewentualne – z podanymi przez odwołującego zależnościami – była czynnością pozorną. Jak słusznie zauważył odwołujący Asseco przepis art. 528 Pzp, konstytuujący podstawy odrzucenia odwołania, nie wskazuje na „czynność pozorną” jako podstawę odrzucenia odwołania.

Odnosząc się do wniosku z pkt 2) powyżej, Izba uznała, że stał się on bezprzedmiotowy, wobec cofnięcia przez odwołującego Asseco odwołania w części dotyczącej zarzutów oznaczonych nr 2, 3 i 4.

Izba uznała, że odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25 posiadał interes
‎w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp.

Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego:

1)dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na dwóch płytach DVD, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego 4 kwietnia 2025 r., w tym w szczególności:

- ogłoszenie o zamówieniu;

- specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”) wraz z załącznikami;

- oferty złożone w postępowaniu przez obu odwołujących;

- pismo z 9 grudnia 2024 r. skierowane przez zamawiającego do Głównego Urzędu Miar
‎z siedzibą w Warszawie;

- pismo z 13 grudnia 2024 r. stanowiące odpowiedź Głównego Urzędu Miar z siedzibą
‎w Warszawie na pismo zamawiającego z 9 grudnia 2024 r.;

- pismo z 19 grudnia 2024 r. skierowane przez zamawiającego do Głównego Urzędu Miar
‎z siedzibą w Warszawie z prośbą o udzielenie dodatkowych informacji;

- pismo z 20 grudnia 2024 r. stanowiące odpowiedź Głównego Urzędu Miar z siedzibą
‎w Warszawie na pismo zamawiającego z 19 grudnia 2024 r.;

- wezwanie z 23 grudnia 2024 r. skierowane do wykonawcy Comarch na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp;

- wyjaśnienia wykonawcy Comarch z 3 stycznia 2025 r. złożone w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie;

- wezwanie z 27 września 2024 r. skierowane do wykonawcy Comarch na postawie art. 224 ust. 2 pkt 1 Pzp;

- wezwanie z 3 października 2024 r. skierowane do wykonawcy Comarch na podstawie, którego zamawiający unieważnił czynność wezwania do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny dokonaną na podstawie art.224 ust. 2 pkt 1 Pzp (czynność z 27 września 2024 r.) oraz jednocześnie wezwał ww. wykonawcę do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp;

- wezwanie z 11 października 2024 r. skierowane do wykonawcy Comarch na postawie art. 224 ust. 1 Pzp;

- wyjaśnienia z 14 października 2024 r. wraz z załącznikami złożone przez wykonawcę Comarch w odpowiedzi na wezwanie z 3 października 2024 r.;

- pismo z 18 października 2024 r. dotyczące unieważnienia czynności wezwania wykonawcy Comarch do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny dokonaną na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp i przekazaną pismem z 11 października 2024 r.;

- wykaz usług złożony przez wykonawcę Comarch 18 listopada 2024 r. w odpowiedzi na wezwanie z 4 listopada 2024 r. wraz z referencjami z 15 listopada 2024 r. wystawionymi przez Comarch S.A.S. oraz Comarch Luxembourg S.à r.l.;

- wezwanie z 28 listopada 2024 r. skierowane do wykonawcy Comarch na postawie art. 128 ust. 4 Pzp;

- wyjaśnienia wykonawcy Comarch z 5 grudnia 2024 r. złożone w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie;

- informację o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu z 14 marca 2025 r.;

2)załączniki do odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25 oznaczone nr 1-12 oraz nr 41-54 tj. dotyczące zarzutów, które zostały skierowane na rozprawę;

3)załączniki do pisma procesowego wykonawcy Comarch działającego jako uczestnik
‎w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25 oznaczone nr 1-7 oraz nr 14-22 tj. dotyczące zarzutów, które zostały skierowane na rozprawę;

4)załączniki do odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 1133/25:

- wzór formularza Wykaz osób pozacenowe kryteria oceny ofert w postępowaniu SISC
‎z 17 lutego 2025 r.;

- odpowiedź Głównego Urzędu Miar z siedzibą w Warszawie z 25 lutego 2025 r.

Izba odmówiła dopuszczenia i przeprowadzenia wnioskowanego przez wykonawcę Comarch, działającego zarówno jako odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 1133/25 oraz jako przystępujący w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25, dowodu z przesłuchania świadka pana B.S. na okoliczność wykonywania przez niego formularzy Orbeon, technologia xForms w projekcie Trans-Tacho dla GUM na etapie analizy i prototypowania, wskazanych
‎w dowodzie nr 4 do wyjaśnień z 3 stycznia 2024 r.

Oddalając powyżej wskazany wniosek dowodowy Izba wzięła pod uwagę to, że postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzi się pisemnie (art. 20 ust. 1 Pzp). Okoliczność ta przekłada się również na postępowanie odwoławcze, ponieważ Izba rozpoznając odwołania bazuje przede wszystkim na dokumentach i materiałach wytworzonych w trakcie trwania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, które mają charakter pisemny.
‎W przedmiotowych sprawach Izba zebrała wystarczający materiał dowodowy, który został oceniony jako pozwalający na merytoryczne rozpoznanie obu odwołań. Tym samym skład orzekający nie dostrzegł powodów ani potrzeby posiłkowania się dowodem w postaci zeznań świadka, który z założenia wynikającego z zaprezentowanej powyżej zasady pisemności, ma charakter posiłkowy oraz pośredni. W tej sytuacji przedmiotowy wniosek dowodowy prowadziłyby wyłącznie do niezasadnego wydłużenia postępowania odwoławczego. Zgodnie z treścią art. 541 Pzp Izba odmawia przeprowadzenia wnioskowanych dowodów gdy zostały powołane jedynie dla zwłoki. W okolicznościach przedmiotowej sprawy ww. wniosek dowodowy został oceniony jako powołany jedyne dla zwłoki, tym samym Izba była zobowiązana odmówić jego przeprowadzenia.

Izba ustaliła co następuje

Kryteria oceny ofert zostały określone w rozdziale 20 tomu I SWZ tj. IDW. Jednym
‎z kryteriów było Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy (PF), które zostało opisane w pkt 20.1.3. SWZ. W ramach tego kryterium wykonawcy mogli uzyskać maksymalnie 7 punktów. Oferty w tym kryterium były oceniane na podstawie informacji wskazanych
‎w Wykazie osób – pozacenowe kryteria oceny ofert (Formularz 2.3.), wg poniższych zasad:

Ponadto w pkt 20.1.3.6) IDW zamawiający wskazał:

Informacja dotycząca „Dodatkowego doświadczenia Programisty Formularzy” nie będzie podlegała uzupełnieniu i nie będzie można uzyskać dodatkowej liczby punktów w powyższym kryterium w wyniku złożenia wyjaśnień w tej kwestii przez Wykonawcę po otwarciu ofert.

Wykonawca Comarch w Formularzu 2.3. dla osoby na stanowisko Programista Formularzy
‎w ramach realizacji Projektu 1 wskazał doświadczenie dotyczące projektu Zbudowanie
‎i wdrożenie systemu informatycznego służącego stworzeniu środowiska cyfrowego dla realizacji usług publicznych i zadań GUM w sprawach tachografów - ""Trans-Tacho"" (dla Głównego Urzędu Miar).

Odwołujący w sprawie KIO 1118/25, 31 października 2024 r. w trybie dostępu do informacji publicznej zwrócił się do Głównego Urzędu Miar – zamawiającego dla Projektu nr 1
‎z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie informacji wskazanych przez wykonawcę Comarch w Formularzu 2.3 „Wykaz osób – pozacenowe kryteria oceny ofert”.

Główny Urząd Miar pismem z 26 listopada 2024 r. odpowiedział na pismo odwołującego Asseco i poinformował, że do zarządzania formularzami w Trans-Tacho używane jest forms.io, a dokumentacja nie zawiera informacji dotyczących Orbeon Forms.

Pismem z 19 grudnia 2024 r. zamawiający zwrócił się do Głównego Urzędu Miar z prośbą
‎o udzielenie dodatkowych informacji, które dotyczyły potwierdzenia:

potwierdzenie:

1) Czy projekt, do którego realizacji został skierowany przez Comarch S.A. Programista Formularzy tj. Zbudowanie i wdrożenie systemu informatycznego służącego stworzeniu środowiska cyfrowego dla realizacji usług publicznych i zadań GUM w sprawach tachografów - ""Trans-Tacho"" (dla Głównego Urzędu Miar), spełniał następujące wymagania:

a) polegał na budowie lub rozwoju systemu informatycznego;

b) polegał na zbudowaniu lub zmodyfikowaniu formularzy Orbeon w języku xForms.

Główny Urząd Miar pismem z 20 grudnia 2024 r. w odpowiedzi na pytanie oznaczone lit. a) wskazał TAK, natomiast w odpowiedzi na pytanie oznaczone lit. b) podał odpowiedź: NIE.

Zamawiający pismem z 23 grudnia 2024 r. wezwał wykonawcę Comarch na podstawie art 223 ust. 1 Pzp do złożenia wyjaśnień treści oferty w zakresie Formularza 2.3. Wykaz osób – pozacenowe kryteria oceny ofert odnośnie doświadczenia Programisty Formularzy.

Pismem z 3 stycznia 2025 r. wykonawca Comarch udzielił wyjaśnień w zakresie doświadczenia Programisty Formularzy wskazując m. in., że:

Wykonawca wyjaśnia, że składając przedmiotowy Wykaz na potrzeby punktacji kierował się pracą i doświadczeniem pracownika pełniącego role programisty formularzy – co odpowiada kryterium oceny ofert, które polega na dodatkowym doświadczeniu osoby skierowanej do realizacji zamówienia w ramach tej roli.

Interpretując wskazane w SWZ wymaganie na potrzeby uzyskania punktacji dla doświadczenia osoby w roli „Programista Formularzy” Wykonawca interpretował go w ten sposób, że istotą tego wymagania było posiadanie przez konkretną osobę doświadczenia
‎w konkretnej technologii używanej w danym projekcie, niezależnie czy ostatecznie technologia ta została finalnie wdrożona.

W pkt 8 formularza ofertowego wykonawca Comarch wskazał:

1) Oświadczam, że przy realizacji zamówienia będę korzystał z podwykonawców.

2) W przypadku, gdy Wykonawca będzie korzystał przy realizacji zamówienia
‎z podwykonawców, należy wskazać części zamówienia, które zamierza powierzyć im do realizacji oraz wskazać firmy podwykonawców, o ile są już znane:

Pismem z 27 września 2024 r. zamawiający, działając na podstawie art. 224 ust. 2 pkt 1 Pzp, wezwał wykonawcę Comarch do złożenia wyjaśnień, w tym kalkulacji i dowodów,
‎w zakresie ceny za realizację zamówienia podstawowego.

1 października 2024 r. wykonawca Comarch złożył wniosek o ponowną analizę wezwania do wyjaśnienia rażąco niskiej ceny oraz o unieważnienie czynności wezwania o wyjaśnienie rażąco niskiej ceny w ramach autokontroli zamawiającego lub jej korektę.

Pismem z 3 października 2024 r. zamawiający unieważnił czynność wezwania do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny dokonaną na podstawie art. 224 ust. 2 pkt 1 Pzp (czynność
‎z 27 września 2024 r.) oraz jednocześnie działając na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp wezwał wykonawcę Comarch do złożenia wyjaśnień w zakresie wyliczenia istotnych części składowych ceny całkowitej oferty. tj. ceny za zamówienie podstawowe, z uwzględnieniem podziału kosztów.

Pismem z 11 października 2024 r. zamawiający wystosował wezwanie do wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp do czterech wykonawców, w tym do wykonawcy Comarch. Wezwanie skierowane do wykonawcy Comarch dotyczyło 31 zadań.

14 października 2024 r. wykonawca Comarch złożył wyjaśnienia dotyczące wyliczenia ceny za zamówienie podstawowe, z uwzględnieniem podziału kosztów wraz z załącznikami tj.
‎w odpowiedzi na wezwanie z 3 października 2024 r. Wyjaśnienia te zostały objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, a kwestia prawidłowości zastrzeżenia została poddana kontroli Sądu Okręgowego w Warszawie – XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w ramach postępowania skargowego XXIII Zs 31/25 (termin rozprawy został wyznaczony na 24 kwietnia 2025 r.).

Pismem z 18 października 2024 r. zamawiający poinformował wykonawcę Comarch
‎o unieważnieniu czynności wezwania tego wykonawcy do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny dokonaną na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp i przekazaną pismem z 11 października 2024 r.

W pkt 8 TOM I SWZ – Warunki udziału w postępowaniu pkt. 8.2.4 zamawiający ustanowił warunek udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej i zawodowej
‎o następującej treści:

1) dotyczącej Wykonawcy: Wykonawca spełni warunek jeżeli wykaże, że wykonał,
‎a w przypadku świadczeń powtarzających się lub ciągłych wykonuje, w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, co najmniej:

I. dwie usługi, z których każda polegała na: a) rozwoju systemu informatycznego, o wartości usługi co najmniej 3 000 000 zł brutto

i

b) utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości usługi co najmniej 1 000 000 zł brutto;

lub

II. dwie usługi, z których każda polegała na rozwoju systemu informatycznego, o wartości usługi co najmniej 3 000 000 zł brutto i dwie usługi, z których każda polegała na utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości usługi co najmniej 1 000 000 zł brutto;

lub

III. jedną usługę, która polegała na rozwoju systemu informatycznego, o wartości usługi co najmniej 3 000 000 zł brutto i utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości usługi co najmniej 1 000 000 zł brutto oraz jedną usługę, która polegała na rozwoju systemu informatycznego, o wartości usługi co najmniej 3 000 000 zł brutto oraz jedną usługę, która polegała na utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości usługi co najmniej 1 000 000 zł brutto.

Przez system informatyczny Zamawiający rozumie system charakteryzujący się następującymi cechami:

i. komunikacją opartą o wymianę komunikatów z wykorzystaniem przez system usług opartych na Web services w architekturze SOA,

ii. umożliwiającym jednoczesne korzystanie z systemu informatycznego przez minimum 500 użytkowników;

iii. wykonany w technologii wielowarstwowej, a interfejs użytkownika był dostępny poprzez przeglądarkę internetową,

iv. zbudowanym w oparciu o serwery aplikacyjne,

v. zbudowany w technologii Java,

vi. wykorzystujący silnik procesów, za pomocą którego zaimplementowano co najmniej 10 procesów biznesowych,

vii. umożliwia podpisywanie dokumentów i komunikatów przetwarzanych przez system za pomocą: kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub Profilu Zaufanego (ePUAP)³ lub e-Dowodu⁴;

viii. system o wysokiej dostępności HA, w trybie 24/7/365.

Wykonawca Comarch w celu wykazania spełnienia ww. warunku udziału w postepowaniu złożył Wykaz usług na formularzu 3.6, którym podał dwie usługi wykonane przez Comarch S.A.:

- pkt 1 – I. usługa polegająca na: a) rozwoju systemu informatycznego o wartości co najmniej 3 000 000 zł brutto i b) utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości co najmniej 1 000 000, Nazwa systemu, którego dotyczy usługa rozwoju i utrzymania systemu informatycznego: Comarch BSS, wykonaną na rzecz Comarch S.A.S.;

- pkt 2 – I. usługa, polegająca na: a) rozwoju systemu informatycznego o wartości co najmniej 3 000 000 zł brutto i b) utrzymaniu systemu informatycznego przez okres co najmniej 12 miesięcy, o wartości co najmniej 1 000 000 zł brutto, Nazwa systemu, którego dotyczy usługa rozwoju i utrzymania systemu informatycznego: Comarch BSS, wykonaną na rzecz Comarch Luxembourg S.à r.l.

Do Wykazu usług wykonawca Comarch załączył dwie referencje, wystawione 15 listopada 2024 r., przez osoby działające w imieniu odpowiednio Comarch S.A.S. (usługa 1) i Comarch Luxembourg S.à r.l. (usługa 2).

Pismem z 28 listopada 2024 r. zamawiający wezwał wykonawcę Comarch, na podstawie art. 128 ust. 4 Pzp do złożenia wyjaśnień dotyczących podmiotowych środków dowodowych złożonych na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu, tj. m. in. Wykazu usług. W treści wezwania zamawiający wskazał m. in., że:

Mając na uwadze fakt, że Wykonawca na potwierdzenie spełnienia ww. warunku udziału
‎w postępowaniu powołał się na usługi rozwoju i utrzymania tego samego, wewnętrznego systemu COMARCH BSS, Zamawiający powziął wątpliwość co do złożonego Wykazu usług. Zamawiający zwraca się do Wykonawcy z prośbą o wyjaśnienie następujących zagadnień:

1) czy system COMARCH BSS wskazany w poz. 1 i 2 Wykazu usług jest rozwijany niezależenie w podmiotach Comarch S.A.S. i Comarch Luxembourg S.à r.l. w ramach dwóch odrębnych umów?

2) czy system COMARCH BSS jest to jednolity system wykorzystywany we wszystkich spółkach grupy Comarch i jego rozwój realizowany jest centralnie na poziomie wszystkich podmiotów wchodzących w skład grupy Comarch przez Comarch S.A.?

3) czy system COMARCH BSS spełnia definicję systemu informatycznego zawartą w ww. warunku udziału w postępowaniu, tj. posiada wszystkie cechy wymienione w tir. i-viii?

oraz

(…) Zamawiający zwraca się o wyjaśnienie, na jakiej podstawie osoby z zarządu spółki Comarch S.A. były upoważnione do potwierdzania należytego wykonania usług na rzecz podmiotu Comarch S.A.S. i podmiotu Comarch Luxembourg S.à r.l.?

Wykonawca Comarch pismem z 5 grudnia 2024 r. złożył wyjaśnienia w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie. Wykonawca Comarch wskazał m. in.:

1) system COMARCH BSS wskazany w poz. 1 i 2 Wykazu usług jest rozwijany przez Comarch S.A. jako produkt standardowy, będący przedmiotem wdrożenia dla różnych, odrębnych klientów, gdzie stroną umowy z klientem końcowym są odpowiednio Comarch S.A.S.
‎i Comarch Luxembourg S.à r.l. w ramach dwóch odrębnych umów, zaś w każdym
‎z tych wdrożeń Comarch S.A. jest stroną umowy podwykonawczej odpowiednio z Comarch S.A.S. i Comarch Luxembourg S.à r.l. Rzeczywiste, realne usługi oraz prace rozwojowej odbywają się na linii umowy podwykonawczej.

2) system COMARCH BSS nie jest wykorzystywany we wszystkich spółkach grupy Comarch, jest to produkt oferowany na rynku dla klientów zewnętrznych, jego rozwój realizowany jest przez Comarch S.A., zaś wdrożenia/rozwój i utrzymanie kontraktowane są przez różne spółki z grupy Comarch, dla których Comarch S.A. jest w każdym przypadku podwykonawcą;

3) system COMARCH BSS spełnia definicję systemu informatycznego zawartą w ww. warunku udziału w postępowaniu, tj. posiada wszystkie cechy wymienione w tir. i-viii.

Na koniec wykonawca wskazuje, że przyjęty w jego Grupie Kapitałowej Comarch od ponad 20 lat model biznesowy, bazujący w obrębie GK Comarch na międzyspółkowych umowach podwykonawczych wdrożeniowych i utrzymaniowych/rozwojowych - jest odzwierciedleniem praktyki specjalizacji produktowej w obrębie Grupy, optymalizacji sprzedaży zagranicznej (kontraktowania) i optymalizacji kosztów usług. Z tej przyczyny od zawsze w GK Comarch główna działalność produkcyjna (wytwórstwa oprogramowania) oraz usługowa (świadczenie usług IT o różnorodnym charakterze) odbywa się w Polsce i jest realizowana przez pracowników zatrudnionych w Polsce. Kontrakty zawierane przez zagraniczne spółki z GK Comarch, pomimo że są one zawierane za granicą – również co do zasady realizowane są – na zasadzie podwykonawstwa – przez Comarch S.A. i jego pracowników lub współpracowników. Spółki z GK Comarch od lat składając oferty w postępowaniach publicznych, w tym tych największych, podlegających weryfikacji instancyjnej Izby i Sądu Zamówień Publicznych - powołują się między innymi (choć nie wyłącznie) na pozyskiwane
‎w ten sposób doświadczenie, zarówno samego wykonawcy, jak i – co jest tego pochodną – jego personelu. Nigdy nie została też podważona skutecznie prawidłowość i wiarygodność tak zdobywanego doświadczenia. Wyrazem powyższej, dopuszczalnej, autentycznej
‎i rzeczywistej praktyki - jest złożona w postępowaniu oferta, w części korzystająca z w/w doświadczeń. Należy dodać, że praktyka taka, naturalna i obecna w dzisiejszym świecie, nie jest ani zakazana przez przepisy prawa, ani nie jest wykluczona z poziomu prawa zamówień publicznych.

(…)

Wykonawca wyjaśnia, że obydwa dokumenty referencyjne potwierdzają należyte wykonanie usług utrzymania i rozwoju systemu Comarch BSS przez Comarch S.A. na mocy umów podwykonawczych zawartych przez Comarch S.A. – odpowiednio – z Comarch S.A.S
‎i Comarch Luxembourg S.à r.l.

Dokumenty te zostały podpisane przez osoby upoważnione do reprezentacji w/w spółek – co znajduje potwierdzenie w załączonych odpisach z właściwych rejestrów przedsiębiorców krajów prowadzenia działalności przez daną spółkę. Zarówno Pan P(…) I(…), jak i Pan A(…) P(…) – są członkami zarządów odpowiednio Comarch S.A.S. i Comarch Luxembourg S.à r.l. oraz mieli faktyczną wiedzę odnośnie zakresu przedmiotowych umów.

Zamawiający ostatecznie dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty 14 marca 2025 r. Zgodnie z informacją o wyborze najkorzystniejszej oferty, za takową została wybrana oferta wykonawcy Comarch, która uzyskała łącznie 98 pkt (w tym 5 pkt w kryterium Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy). Oferta wykonawcy Asseco została sklasyfikowana na drugim miejscu i otrzymała łącznie 89,66 pkt.

Treść przepisów dotyczących zarzutów w obu odwołaniach:

- art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b), 3 i 7 Pzp – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

(…)

2) została złożona przez wykonawcę:

(…)

b) niespełniającego warunków udziału w postępowaniu,

(…)

3) jest niezgodna z przepisami ustawy;

(…)

7) została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

- art. 3 ust. 1 UZNK – Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.;

- art. 14 ust. 1 i 2 pkt 2 UZNK – 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.

2. Wiadomościami, o których mowa w ust. 1, są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, w szczególności o: 1

(…)

2) wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;

- art. 462 ust. 1 i 2 Pzp – 1. Wykonawca może powierzyć wykonanie części zamówienia podwykonawcy.

2. Zamawiający może żądać wskazania przez wykonawcę, w ofercie, części zamówienia, których wykonanie zamierza powierzyć podwykonawcom, oraz podania nazw ewentualnych podwykonawców, jeżeli są już znani.;

- art. 7 pkt 27 Pzp – Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:

(…)

27) umowie o podwykonawstwo – należy przez to rozumieć umowę w formie pisemnej
‎o charakterze odpłatnym, zawartą między wykonawcą a podwykonawcą, a w przypadku zamówienia na roboty budowlane innego niż zamówienie w dziedzinach obronności
‎i bezpieczeństwa, także między podwykonawcą a dalszym podwykonawcą lub między dalszymi podwykonawcami, na mocy której odpowiednio podwykonawca lub dalszy podwykonawca, zobowiązuje się wykonać część zamówienia;

- art. 16 Pzp – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny;

- art. 17 ust. 2 Pzp – Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.;

- art. 58 k.c. – § 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

§ 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

§ 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje
‎w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.;

- art. 73 k.c. – § 1. Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, dokumentową albo elektroniczną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności.

§ 2. Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej inną formę szczególną, czynność dokonana bez zachowania tej formy jest nieważna. Nie dotyczy to jednak wypadków, gdy zachowanie formy szczególnej jest zastrzeżone jedynie dla wywołania określonych skutków czynności prawnej.;

- art. 224 ust. 1 i 2 Pzp – 1. Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.

2. W przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej w terminie jest niższa o co najmniej 30 % od:

1) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1 i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia;

2) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, zaktualizowanej z uwzględnieniem okoliczności, które nastąpiły po wszczęciu postępowania, w szczególności istotnej zmiany cen rynkowych, zamawiający może zwrócić się o udzielenie wyjaśnień,
‎o których mowa w ust. 1.;

- art. 128 ust. 1 Pzp – Jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba że:

1) wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub

2) zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.;

- § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia – 1. W celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej, zamawiający może, w zależności od charakteru, znaczenia, przeznaczenia lub zakresu robót budowlanych, dostaw lub usług, żądać następujących podmiotowych środków dowodowych:

(…)

2) wykazu dostaw lub usług wykonanych, a w przypadku świadczeń powtarzających się lub ciągłych również wykonywanych, w okresie ostatnich 3 lat, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, wraz z podaniem ich wartości, przedmiotu, dat wykonania i podmiotów, na rzecz których dostawy lub usługi zostały wykonane lub są wykonywane, oraz załączeniem dowodów określających, czy te dostawy lub usługi zostały wykonane lub są wykonywane należycie, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty sporządzone przez podmiot, na rzecz którego dostawy lub usługi zostały wykonane, a w przypadku świadczeń powtarzających się lub ciągłych są wykonywane, a jeżeli wykonawca z przyczyn niezależnych od niego nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów – oświadczenie wykonawcy; w przypadku świadczeń powtarzających się lub ciągłych nadal wykonywanych referencje bądź inne dokumenty potwierdzające ich należyte wykonywanie powinny być wystawione w okresie ostatnich 3 miesięcy;

- art. 239 ust. 1 i 2 Pzp – 1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.

Izba zważyła co następuje.

KIO 1118/25

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W odniesieniu do zarzutu nr 1 Izba w pierwszej kolejności przyznała rację argumentacji zamawiającego, który słusznie wskazał, że wbrew stwierdzeniu odwołującego, nie można było uznać, że niesporna była pomiędzy stronami okoliczność podania nieprawdziwych informacji w ofercie wykonawcy Comarch w zakresie doświadczenia osoby wskazanej przez tego wykonawcę do pełnienia funkcji Programisty Formularzy. Niesporne było jedynie to, że informacje zawarte w ofercie wykonawcy Comarch nie potwierdzały spełnienia jednego
‎z wymagań warunkującego przyznanie określonej liczby punktów w ramach kryterium oceny ofert Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy (PF). Na podstawie informacji zawartych w ofercie oraz na podstawie złożonych wyjaśnień zamawiający ustalił, że Projekt nr 1 wskazywany w ramach kryterium oceny ofert, ostatecznie w jego przekonaniu, nie spełnił wymogu określonego w specyfikacji dla ww. kryterium, skutkiem czego było nieprzyznanie wykonawcy Comarch dwóch punktów w zakresie doświadczenia tego specjalisty. Z drugiej strony informacje wynikające z przeprowadzonego przez zamawiającego procesu wyjaśnień, na który składały się informację uzyskane od Głównego Urzędu Miar jak i wyjaśnienia złożone przez wykonawcę Comarch w ramach procedury przewidzianej w art. 223 ust. 1 Pzp pozwoliły również ustalić, jakie pobudki kierowały wykonawcą, dla takiej a nie innej kwalifikacji usługi oznaczonej jako Projekt nr 1, jako potwierdzającej w przekonaniu wykonawcy Comarch spełnienie wymagań dotyczących kryterium oceny ofert wskazanego w SWZ. Ostatecznie zamawiający uznał, że wyjaśnienia te stały się podstawą do nieprzyznania punktów, jednakże nie mogły stać się podstawą dalej idących konkluzji w tym zakresie, w szczególności wskazujących na celowe wprowadzenie zamawiającego w błąd przy przekazywaniu tej informacji.

Ponadto zamawiający zasadnie argumentował, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można było uznać, że informacje zawarte w ofercie wykonawcy Comarch były informacjami nieprawdziwymi. Z wyjaśnień wykonawcy Comarch z 3 stycznia 2025 r. złożonych
‎w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego z 23 grudnia 2024 r. wynikało, że w projekcie „TRANS-TACHO” także inicjalnie na etapie analitycznym oraz we wstępnej fazie prototypowania wykonywano formularze w oparciu o narzędzie Orbeon w języku xForms, zawarte w module eUrząd. Zadanie to było realizowane przez pana B.S.. Podczas projektowania ww. formularzy, po zestawieniu możliwych do osiągnięcia efektów (między innymi w zakresie ergonomii użytkowania systemu), zadecydowano o rezygnacji z tej technologii na rzecz innej metody implementacji formularzy. Zamawiający nie posiadał wiarygodnej informacji, która kwestionowałaby ww. wyjaśnienie, a odwołujący w trakcie postępowania odwoławczego nie przedstawił dowodu, który mógłby je podważyć. Tym samym skład orzekający uznał, że niedopuszczalnym było przyjęcie, że oferta wykonawcy Comarch winna zostać odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w sytuacji, gdy informacje zawarte w ofercie tego wykonawcy nie były nieprawdziwe. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy można było co najwyżej stwierdzić, że podane przez wykonawcę Comarch informacje były skutkiem odmiennej interpretacji treści wymagania wynikającego z SWZ. Ustalenie dokonane przez zamawiającego w odniesieniu do tak przedstawionego stanu faktycznego sprowadzało się do stwierdzenia, że o ile w sytuacji braku potwierdzenia realizacji prac
‎w zakresie wykorzystania formularzy zrealizowanych w oparciu o narzędzie Orbeon w języku xForms przez Główny Urząd Miar, na rzecz którego realizowany był Projekt nr 1 nie można było przyznać ww. wykonawcy punktów w ramach kryterium oceny ofert, to jednak jednocześnie brak było podstaw do tego, aby uznać, że informacja w tym zakresie przedstawiona przez wykonawcę Comarch była nieprawdziwa. Izba w pełnej rozciągłości zgodziła się ustaleniami poczynionymi przez zamawiającego. Dlatego też ewentualne odrzucenie oferty z uwagi na podanie nieprawdziwych informacji skład orzekający potraktował jako zbyt daleko idące w sytuacji braku jakiegokolwiek dowodu na to, że informacje podane przez wykonawcę Comarch miały charakter informacji niezgodnych z rzeczywistością, czyli nieprawdziwych.

Dodatkowo Izba wzięła pod uwagę okoliczności wynikające z dowodu złożonego przez wykonawcę Comarch, stanowiącego załącznik nr 7 do pisma procesowego tj. pisma Głównego Urzędu Miar z 25 lutego 2025 r. Z dowodu tego wynikało, że w usłudze oznaczonej
‎w formularzu 2.3 złożonym przez wykonawcę Comarch jako Projekt nr 1, Główny Urząd Miar nie dysponował wiedzą kto opracowywał formularze podczas realizacji projektu oraz jakiej technologii używała osoba opracowująca formularze w pierwszej fazie analizy
‎i prototypowania, zanim przyjęta została ostateczna technologia formularzy. Tym samym dowód ten pośrednio potwierdzał, że nie można było uznać, że informacje zawarte w ofercie wykonawcy Comarch, w zakresie objętym zarzutem nr 1, były informacjami nieprawdziwymi.

Argumentacji odwołującego nie potwierdziły również złożone przez niego dowody w ramach tego zarzutu. Dowody te prezentowały korespondencję prowadzoną pomiędzy odwołującym
‎i zamawiającym, a Głównym Urzędem Miar oraz pomiędzy zamawiającym, a wykonawcą Comarch. Dowody te potwierdzały co najwyżej, że zamawiający dążył do tego, aby rzetelnie ocenić ofertę ww. wykonawcy w ramach przedmiotowego kryterium, nie wynikała z nich natomiast okoliczność najistotniejsza dla ewentualnej możliwości uwzględnienia zarzutu, tj. potwierdzająca fakt podania przez wykonawcę Comarch nieprawdziwych informacji
‎w zakresie spełnienia wymagań dotyczących kryterium pn. Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy (PF).

Mając powyższe na uwadze Izba oddaliła zarzut nr 1.

Przechodząc do zarzutu nr 5 skład orzekający w pierwszej kolejności uznał za zasadne wskazać, że odwołujący treść przedmiotowego zarzutu de facto skonstruował na tym, że wykonawca Comarch w formularzu ofertowym wskazał na powierzenie prac objętych zamówieniem podwykonawcom (Comarch S.A. oraz DCG Sp. z o.o.). Dodatkowo odwołujący podniósł także, że na potwierdzenie spełnienia wymagań określonych w specyfikacji wykonawca Comarch posłużył się udostępnieniem zasobów od spółki-matki zarówno
‎w zakresie niezbędnej wiedzy i doświadczenia, jak i wszystkich ról projektowych wymaganych przez zamawiającego. Na tej podstawie odwołujący doszedł do wniosku, że wykonawca Comarch zdecydował o zleceniu 100% zakresu prac podwykonawcom, z uwagi na brak jakichkolwiek własnych zasobów do realizacji zamówienia. W konsekwencji odwołujący uznał, że tak przedstawiona sytuacja była niedopuszczalnym – zwłaszcza wobec wskazanego przez niego orzecznictwa – zleceniem całości zamówienia innym podmiotom, czego skutkiem powinno być odrzucenie oferty ww. wykonawcy.

Izba nie podzieliła wniosków wyciąganych przez odwołującego w ramach argumentacji dotyczącej przedmiotowego zarzutu i w pełnej rozciągłości zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego, który zasadnie zwrócił uwagę, że wykonawca Comarch w żadnym miejscu oferty, ani w składanych w postępowaniu oświadczeniach, dokumentach czy wyjaśnieniach nie wskazał, że zamierza powierzyć wykonanie zamówienia podwykonawcom w odniesieniu do całości przedmiotu zamówienia. Wręcz przeciwnie, choćby w treści złożonych wyjaśnień
‎w zakresie rażąco niskiej ceny wykonawca wyjaśniając przyjętą kalkulację kosztów i zasoby wzięte pod uwagę do realizacji zamówienia uwzględnił w nich de facto również własne zasoby przeznaczone do realizacji ww. umowy (np. w dowodzie nr 2 do wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 14 października 2024 r.). Odwołujący – wbrew oczywistym wydaje się kwestiom – zdawał się uznawać, że z samego tylko faktu udostępnienia zasobów przez podmiot trzeci można wysnuć wniosek, że nie istnieje żaden zakres zamówienia, który może być realizowany samodzielnie przez wykonawcę składającego ofertę. Tymczasem wniosek taki w ocenie składu orzekającego był zbyt daleko idący.

Jak słusznie argumentował zamawiający, generalnie nie da się zasadnie bronić tezy wskazującej, że udostępnienie zasobów w zakresie wiedzy i doświadczenia, a co za tym idzie związany z tym obligatoryjny udział podmiotu udostępniającego zasoby w realizacji zamówienia w sposób jednoznaczny wyłącza jakikolwiek udział w realizacji tej części zamówienia samego wykonawcy. Powodowałoby to kuriozalne wręcz sytuacje, gdzie
‎w przypadku żądania wykazania się wyłącznie jedną usługą czy dostawą na potwierdzenie spełnienia warunku udziału w postępowaniu, nie byłoby możliwe zasadniczo użyczenie takiego zasobu, co stoi w sprzeczności z przepisami Pzp, która nie zawiera tego typu ograniczenia.

Ponadto pewność, że wykonawca Comarch przewidział także własny udział w wykonywaniu zamówienia i to nie tylko przy koordynacji prac podwykonawców, był następstwem analizy treści złożonych przez niego dokumentów, w szczególności wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Przy czym już w treści swojej oferty wykonawca Comarch wskazał, że każdy
‎z podwykonawców wymienionych w formularzu ofertowym miał świadczyć część usług
‎w zakresie utrzymania i rozwoju. Przesądzające jednak znaczenie w tym zakresie miała treść wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny (w części zawierającej informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa), gdzie wprost wykonawca Comarch wskazał część zasobów oddelegowanych do realizacji zamówienia, stanowiących jego własne zasoby, w tym osoby przeznaczone do realizacji zamówienia, a nie wskazywane na spełnienie warunków udziału
‎w postępowaniu (np. dowód nr 2 do wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 14 października 2024 r.). W tym kontekście oczywistym było, że zakresu prac stanowiących przedmiot zamówienia nie będzie można prawidłowo wykonać wykorzystując jedynie zespół w składzie osobowym wskazanym w wykazie osób przedstawionym na potwierdzenie spełnienia warunków udziału w postępowaniu. Zespół, jaki należy zaangażować dla realizacji poszczególnych zadań składających się na przedmiot zamówienia musi być znacznie większy i w tym choćby zakresie wykonawca Comarch przewidział zaangażowanie własnych zasobów, co wprost wynikało ze złożonych przez niego wyjaśnień. Jeśli zatem z treści złożonych w postępowaniu przez wykonawcę Comarch dokumentów nie wynikało, aby złożył on w jakimkolwiek dokumencie oświadczenie, o powierzeniu 100% przedmiotu zamówienia do wykonania swoim podwykonawcom, a założenie takie pozostawało ponadto w sprzeczności z informacjami wynikającymi z wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny, stąd też nie można było przyznać racji odwołującemu w tym zakresie. W konsekwencji nie można było uznać, że wykonawca Comarch złożył oświadczenia mające na celu obejście prawa, czy też o charakterze pozornym.

Izba zgodziła się również z zamawiającym w stwierdzeniu, że odwołujący, nie mając bezpośrednio przesłanek do sformułowania tezy o braku zamiaru realizacji przez wykonawcę Comarch jakiejkolwiek części zamówienia, a jedynie podejrzenia co do takiego stanu rzeczy, w tym podejrzenia oparte o doniesienia medialne na temat potencjalnego zamiaru sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki Comarch S.A., jako podmiotu udostępniającego zasoby, powinien żądać przede wszystkim wyjaśnienia tej kwestii przez zamawiającego w trybie art. 223 ust. 1 Pzp. Tymczasem odwołanie takiego żądania, ani zarzutów w tym względzie nie zawierało. W konsekwencji Izba w ramach rozstrzygnięcia nie mogła pójść drogą, która prowadziłaby do uwzględnienia przedmiotowego zarzutu
‎i nakazania zamawiającemu dokonania wyjaśnień treści oferty wykonawcy Comarch na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp, ponieważ takie rozstrzygnięcie stanowiłoby wyjście poza zakres zarzutu, przez co byłoby niezgodne z dyspozycją wynikającą z art. 555 Pzp.

Z powyżej zasygnalizowanych względów argumentacji odwołującego nie potwierdziły przedstawione przez niego dowody, które obejmowały informacje pochodzące z artykułów prasowych oraz raportu giełdowego. Poza tym okoliczności związane z podziałem, wydzieleniem, połączeniem czy też zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki wpisują się w normalną praktykę rynkową i same z siebie nie uzasadniają jeszcze odrzucenia oferty. Co więcej wykonawca Comarch zasadnie przypomniał, że zamówienie na budowę system SZPROT zostało udzielne pierwotnie firmie SKG S.A., a następnie, w toku realizacji umowy wykonawca ten został przejęty przez Asseco Poland S.A. – co pozostało bez wpływu na wykonanie zamówienia. Dodatkowo z informacji podanej w załączniku nr 5.1 do odwołania wynikało, że Na dzień niniejszego raportu bieżącego nie zostały podjęte żadne decyzje dotyczące realizacji określonej opcji strategicznej i nie ma pewności, czy
‎w przyszłości takie decyzje zostaną podjęte przez zarząd. Tym samym nie można było przyjąć za pewnik, że dojdzie do zmian w strukturze Comach S.A. przedstawionych przez odwołującego.

Z opisanych powyżej powodów Izba oddaliła zarzut nr 5.

W zakresie zarzutu nr 6 Izba w pierwszej kolejności zwróciła uwagę, że zarzut ten nie dotyczył konieczności odrzucenia oferty wykonawcy Comarch jako zawierającej rażąco niską cenę tym samym, skład orzekający nie rozstrzygał czy oferta ww. wykonawcy powinna zostać odrzucona z tego powodu. Przedmiotowy zarzut skupiał się na tym, że wykonawca Comarch powinien być wezwany do złożenia wyjaśnień tożsamych do wezwania z 11 października 2024 r. W dalszej kolejności skład orzekający zdecydował się przypomnieć, że wykonawca Comarch został wezwany do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny (wezwanie z 3 października 2024 r.) i w odpowiedzi na wezwanie złożył wyjaśnienia pismem z 14 października 2024 r. Wezwanie z 11 października 2024 r. było wezwaniem ponownym i czynność w tym zakresie została ostatecznie przez zamawiającego unieważniona.

Kontynuując prezentację okoliczności składających się na stan faktyczny sprawy, Izba zdecydowała się również podkreślić bardzo istotną kwestię dla rozstrzygnięcia przedmiotowego zarzutu związaną z tym, że wyjaśnienia z 14 października 2024 r. nie były znane odwołującemu, ponieważ Izba we wcześniejszym orzeczeniu uznała, że zamawiający niezasadnie je odtajnił. Tym samym odwołujący nie miał możliwości zapoznania się z tymi wyjaśnieniami. Jak wynikało z chronologii zdarzeń w zakresie wyjaśnień rażąco niskiej ceny
‎w stosunku do wykonawcy Comarch, zamawiający formułując treść wezwania
‎z 11 października 2024 r. nie mógł wiedzieć i nie miał pewności, czy wyjaśnienia uzyskane od ww. wykonawcy w związku z wezwaniem z 3 października 2024 r. będą na tyle precyzyjne, aby rozwiać jego wątpliwości również w zakresie cen za poszczególne Zadania. Po otrzymaniu wyjaśnień 14 października 2024 r. zamawiający dokonał ich analizy i uznał, że zakres informacyjny wskazany w tych wyjaśnieniach był wystarczający, aby rozwiać jego wątpliwości również w odniesieniu do zagadnień, będących przedmiotem wezwania z 11 października 2024 r. Izba po przeanalizowaniu okoliczności przedmiotowej sprawy nie dopatrzyła się naruszeń w działaniach zamawiającego. Przy czym po raz kolejny należało podkreślić, że rozstrzygnięcie dotyczące przedmiotowego zarzutu sprowadzało się do ustalenia czy
‎w związku z sytuacją zaistniałą w postępowaniu cena w ofercie wykonawcy Comarch powinna budzić wątpliwości zamawiającego i wydawać się rażąco niska. Skład orzekający uznał, że
‎w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ziściły się przesłanki do ponownego wezwania wykonawcy Comarch do złożenia wyjaśnień w tożsamym zakresie, odpowiadającym wezwaniu z 11 października 2024 r. W tej sytuacji unieważnienie czynności dotyczącej tego wezwania było naturalną konsekwencją poczynionych przez zamawiającego działań, które nie naruszały przepisów wskazanych w treści zarzutu. W związku z tym działań zamawiającego w tym zakresie nie można było potraktować za przejaw bezzasadnego faworyzowania wykonawcy Comarch, lecz po prostu jako wynik oceny pierwotnych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Wyjaśnień, co do których złożenia został wezwany tylko jeden podmiot tj. wykonawca Comarch. Stwierdzenia zatem o faworyzowaniu tego wykonawcy i naruszeniu
‎w ten sposób podstawowych zasad systemu zamówień publicznych, w tym zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, okazały się w tej sytuacji bezzasadne.

Odwołujący w zakresie przedmiotowego zarzutu załączył do odwołania dowody, na które składały się pisma obejmujące wezwania kierowane do wykonawców w zakresie rażąco niskiej ceny oraz odpowiedzi wykonawcy Comarch związane z kierowanymi do niego wezwaniami. Dowody te stanowiły element dokumentacji postępowania i wchodziły w skład tej dokumentacji, która została złożona przez zamawiającego. Skład orzekający nie widział konieczności osobnego odniesienia się do tych dowodów ponieważ stanowiły one element dokumentacji postępowania i zostały uwzględnione w ramach ustaleń stanu faktycznego sprawy.

Tym samym Izba oddaliła zarzut nr 6.

Odnosząc się do zarzutu nr 7 Izba ustaliła, że jego sedno sprowadzało się do kwestionowania przez odwołującego możliwości spełnienia warunku udziału w postępowaniu przez wykonawcę Comarch z powodu podania dwóch usług w zakresie rozwoju i utrzymania systemu Comarch BSS zrealizowanego – zgodnie z informacją zawartą w wykazie usług – na rzecz dwóch spółek z grupy kapitałowej Comarch (z siedzibami odpowiednio we Francji
‎i w Luksemburgu). Odwołujący zwracał uwagę, że z powodu tego, że system Comarch BSS stanowił, jak wynikało z informacji zawartych w wyjaśnieniach wykonawcy Comarch
‎z 5 grudnia 2024 r., produkt przeznaczony do obsługi podmiotów z branży telekomunikacyjnej, to nieprawidłowym miało być w jego ocenie, wskazywanie przez ww. wykonawcę jako odbiorców usług, spółek z grupy kapitałowej, gdyż to ostatecznie nie na ich rzecz usługi były świadczone.

Skład orzekający w tym zakresie przyznał rację argumentacji zamawiającego i tym samym uznał, że stanowisko odwołującego nie zasługiwało na uwzględnienie. Po pierwsze Izba stwierdziła, że przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu formułują obowiązek wskazania
‎w wykazie podmiotu, na rzecz którego usługi były wykonywane, a następnie uzyskania stosownych dowodów określających, czy te usługi zostały wykonane lub są wykonywane należycie. Jednakże wbrew twierdzeniom odwołującego, treść rozporządzenia nie przesądza, kogo w konkretnym wypadku należy uznać za podmiot, na rzecz którego usługa była świadczona. Oczywiście w wymiarze praktycznym, zamawiającym w zakresie usług wskazanych w wykazie przedłożonym przez wykonawcę Comarch były inne podmioty (podmioty z branży telekomunikacyjnej) niż te, które zostały wskazane w treści wykazu.
‎Z drugiej jednak strony – jak wynikało z treści wyjaśnień z 5 grudnia 2024 r. złożonych przez wykonawcę Comarch na wezwanie zamawiającego – usługi te Comarch S.A. realizowała
‎w charakterze podwykonawcy spółek z grupy kapitałowej, co oznaczało, że formalnie to właśnie te spółki były dla ww. podmiotu odbiorcami usług (stroną umowy). Ponadto
‎w przypadku przyjęcia założenia, że gdyby każdorazowo podwykonawca dla potwierdzenia prawidłowej realizacji swojego zakresu prac miał uzyskiwać stosowne poświadczenie od podmiotu, z którym mogą nie łączyć go formalnie żadne relacje, zwłaszcza np. w sytuacji, gdy pomimo prawidłowej realizacji zakresu swoich prac główny wykonawca nie zrealizuje należycie całego zakresu zamówienia, częstokroć uzyskanie stosownego dokumentu mogłoby okazać się niemożliwe. Co więcej, sam zamawiający daną usługę na rzecz którego prace są realizowane, nie zawsze musi znać dokładny zakres prac faktycznie realizowanych przez podwykonawcę, ich wartości oraz może nie wiedzieć nawet, czy ostatecznie świadczona usługa nie wymagała realizacji części jej zakresu przez głównego wykonawcę. Już choćby te argumenty przemawiały za uznaniem, że wskazywanym w wykazie usług podmiotem, na rzecz którego jest realizowana usługa, nie musi być zamawiający. Częstokroć bowiem wiedzę na ten temat będzie miał tylko podmiot, który jest stroną umowy zawartej z podwykonawcą. Tym samym nie jest konieczne przedstawienie referencji wyłącznie od zamawiającego. Referencje wystawia podmiot, dla którego realizowane były prace. Referencje dla podwykonawcy może wystawić zarówno główny wykonawca, jak i zamawiający. Brak jest regulacji, które jednoznacznie determinowałyby podmiot, który jest uprawniony do wystawienia referencji podwykonawcy tj. zamawiający, czy główny wykonawca.

Bez znaczenia pozostawał również podkreślany przez odwołującego fakt, wskazujący, że podmiotem wystawiającym referencje były podmioty powiązane kapitałowo zarówno
‎z wykonawcą Comarch, jak i z podmiotem udostępniającym zasoby. W tym kontekście zamawiający zasadnie przywołał stanowisko wynikające z wyroku z 30 grudnia 2022 r.
‎w sprawie o sygn. akt: KIO 3354/22, w którym wskazano, że Przepisy ustawy Pzp ani przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r.
‎w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy (Dz. U. z 2020 r. poz. 2415) dopuszczają możliwość posłużenia się na potrzeby wykazania spełnienia warunków udziału
‎w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej dostawami, usługami czy robotami budowlanymi wykonanymi na rzecz jakichkolwiek podmiotów, w tym także podmiotów prywatnych i podmiotów powiązanych kapitałowo lub osobowo z wykonawcami. Również treść warunku udziału w postępowaniu nie wprowadzała żadnych ograniczeń w tym zakresie. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, aby sam fakt wystawienia referencji przez podmiot powiązany z Przystępującym miał powodować powstanie u Zamawiającego wątpliwości co do faktycznego wykonania usług, których dotyczą referencje. Uwzględniając powyższe, Izba stanęła na stanowisku, że nie zaistniały w tej sprawie podstawy, które obligowałyby zamawiającego do skierowania do wykonawcy Comarch żądania w zakresie uzupełnienia treści wykazu usług. Skład orzekający nie znalazł również powodów do wezwania wykonawcy Comarch do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego przez złożenie dokumentu potwierdzającego należyte wykonanie usług wskazanych w wykazie. Dowody potwierdzające należyte wykonanie lub wykonywanie zadań referencyjnych stanowią oświadczenie wiedzy złożone przez wystawcę tego dokumentu. Jak każde oświadczenie wiedzy powinny być sporządzone i podpisane przez osobę posiadającą wystarczającą wiedzę dotyczącą okoliczności związanych z wykonaniem lub wykonywaniem przez wykonawcę zadania referencyjnego. Złożone przez wykonawcę Comarch referencje zostały wystawione przez podmiot zlecający realizację usług wskazanych w wykazie, a w związku z tym posiadający wiedzę o należytej realizacji tych usług.

Dodatkowo Izba wzięła pod uwagę dowody złożone przez wykonawcę Comarch, które stanowiły załączniki nr 17-22 do pisma procesowego z 9 kwietnia 2025 r. Wobec braku jakichkolwiek dowodów w ramach tego zarzutu ze strony odwołującego ww. dowody przedstawione przez wykonawcę Comarch, w powiązaniu z powyżej zaprezentowaną argumentacją, ostatecznie przekonały skład orzekający o konieczności oddalenia zarzutu nr 7.

Ostatni z rozpoznawanych zarzutów sprowadzał się właściwie do tego, że w przypadku dwóch usług wymienionych przez wykonawcę Comarch w wykazie usług, dowody potwierdzające należyte wykonywanie tych usług powinny być wystawione w okresie ostatnich 3 miesięcy przed upływem terminu składania ofert. Przy czym w ocenie odwołującego należało to sformułowanie rozumieć w ten sposób, że data wystawienia referencji powinna zawierać się w ciągu 3 miesięcy przed terminem składania ofert. Skutkiem takiej interpretacji
‎w konsekwencji było uznanie przez odwołującego, że referencje wystawione po upływie terminu składania ofert nie spełniały wymagań określonych w Rozporządzeniu i w tej sytuacji zamawiający zobowiązany był do wezwania wykonawcy Comarch do uzupełnienia wykazu usług.

Izba w zakresie przedmiotowego zarzutu uznała, że przepisu § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia nie można interpretować w oderwaniu od treści art. 126 ust. 1 Pzp, w którym wskazano na obowiązek wezwania wykonawcy do złożenia podmiotowych środków dowodowych, aktualnych na dzień złożenia. Co więcej zestawiając oba przepisy pierwszeństwo należy przyznać przepisowi ustawowemu, co wynika z hierarchii źródeł prawa i prowadzi do nadrzędności przepisu ustawowego nad przepisem wynikającym z aktu wykonawczego do ustawy, czyli rozporządzenia. Zgodnie z treścią art. 126 ust. 1 Pzp podmiotowe środki dowodowe mają być aktualne na dzień ich złożenia, co samo w sobie przesądza o tym, że mogą być one wystawione po upływie terminu składania ofert i mogą być datowane nawet na dzień ich złożenia, a istotnym jest jedynie, aby dokument ten poświadczał stan rzeczy istniejący na dzień składania ofert.

Ponadto wykładnia funkcjonalna ww. przepisów pozwala na przyjęcie, że jeśli informacja dotycząca należytego wykonania usług nadal realizowanych jest bez wątpienia uznana za aktualną w terminie 3 miesięcy przed upływem terminu składania ofert, to tym bardziej informacja zawarta w dokumencie sporządzonym później takie potwierdzenie zawiera. Poza tym referencje, mają na celu potwierdzenie należytego wykonania usługi i cel ten uznać należy za spełniony również w przypadku dokumentów datowanych pomiędzy terminem składania ofert, a terminem wyznaczonym przez zamawiającego na złożenie podmiotowych środków dowodowych.

Dodatkowo w odniesieniu do dowodów złożonych przez odwołującego w ramach tego zarzutu, podobnie jak przypadku dowodów złożonych przez odwołującego w ramach zarzutu nr 6, skład orzekający nie odniósł się do nich osobno, ponieważ stanowiły one element dokumentacji postępowania i zostały uwzględnione w ramach ustaleń stanu faktycznego sprawy.

W konsekwencji Izba oddaliła zarzut nr 8.

W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania oraz koszt wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego.

KIO 1133/25

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało oddalone z uwagi na brak wykazania przesłanek uzasadniających jego wniesienie. W pierwszej kolejności Izba ustaliła, że oferta złożona przez odwołującego, w wyniku dokonanej przez zamawiającego oceny ofert, została wybrana jako najkorzystniejsza. Stosownie natomiast do art. 505 ust. 1 Pzp środki ochrony prawnej określone przysługują wykonawcy, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Uzasadniając swoją legitymację do wniesienia odwołania odwołujący podniósł, że ma interes w uzyskaniu zamówienia, ponieważ działania zamawiającego, polegające na przyznaniu odwołującemu zbyt małej, w jego ocenie, liczby punktów w ramach kryterium pozacenowego Dodatkowe doświadczenie Programisty Formularzy, mogły skutkować negatywnymi konsekwencjami w postaci zmiany pozycji odwołującego w rankingu ofert
‎w przypadku, gdy w wyniku innych odwołań, wniesionych przez innych wykonawców ubiegających się o przedmiotowe zamówienie, ilość punktów przyznanych innym wykonawcom lub ofercie odwołującego ulegnie zmianie, co mogłoby spowodować szkodę
‎w postaci nieuzyskania przez odwołującego zamówienia.

Tym samym odwołujący możliwości poniesienia szkody polegającej na utracie zamówienia publicznego upatrywał we wniesieniu i hipotetycznym uwzględnieniu odwołań na wybór jego własnej oferty jako najkorzystniejszej przez innych wykonawców biorących udział
‎w postępowaniu. W związku z tym to nie zarzucane zamawiającemu w odwołaniu naruszenia pozostawały w związku ze szkodą polegającą na utracie zamówienia publicznego grożącą odwołującemu, ale działania innych wykonawców, sklasyfikowanych na dalszych miejscach, którzy mogliby wnieść skuteczne odwołania wobec czynności wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej.

W konsekwencji Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał przesłanki uzasadniającej wniesienie odwołania – możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, co uzasadniało oddalenie odwołania. Bezpodstawne okazało się również twierdzenie odwołującego o hipotetycznej sytuacji pozbawienia go możliwości skorzystania ze środków ochrony prawnej w sytuacji, gdy jego oferta przestanie być ofertą najkorzystniejszą w postępowaniu wskutek uwzględnienia odwołań innych wykonawców. Bez wątpienia jakakolwiek zmiana rankingu ofert każdorazowo będzie wymagała najpierw dokonania czynności unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej oraz ponownego jego dokonania. Od nowo dokonanego wyboru oferty najkorzystniejszej odwołującemu będzie przysługiwało prawo do wniesienia odwołania. Odwołujący nie miał więc żadnych podstaw do stawiania hipotez o rzekomej ochronie prawa do skutecznego zaskarżenia czynności podjętych przez zamawiającego w tym postępowaniu wskutek złożenia przedmiotowego odwołania.

W tym kontekście Izba w pełni podzieliła pogląd wyrażony w wyroku z 25 czerwca 2024 r.
‎w sprawie o sygn. akt KIO 1719/24, który wskazywał Wystąpienie szkody, o której mowa
‎w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, nie może być rozpatrywane hipotetycznie, w zależności od tego, czy inny wykonawca uczestniczący w postępowaniu złożył odwołanie, które może podważyć dotychczasowy wynik postępowania. Dopiero jeżeli w wyniku rozpatrzenia takiego odwołania wynik ten uległby zmianie na skutek nowej czynności zamawiającego, po stronie wykonawcy, którego wybór oferty został unieważniony, występuje realna szkoda. Izba stoi na stanowisku, że legitymacja do wnoszenia środków ochrony prawnej rodzi się dopiero w chwili, gdy wykonawca jest w pozycji zagrożonej, a nie zwycięskiej. W przypadku, gdy oferta wykonawcy została wybrana, nie jest on w stanie wykazać przesłanki poniesienia szkody. Jakakolwiek szkoda mogłaby powstać wyłącznie w przypadku przyszłych czynności zamawiającego, które mają charakter czysto hipotetyczny i o których nie było wiadomo, czy w ogóle nastąpią. Szkodę, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, zarówno zaistniałą jak i potencjalną, należy odnosić do sytuacji w postępowaniu, jaka ma miejsce w dacie wnoszenia odwołania. Przez możliwość poniesienia szkody nie można natomiast rozumieć możliwości, która dopiero mogłaby powstać w hipotetycznym przypadku dokonania nowych czynności, czy to na mocy wyroku Izby, czy też z inicjatywy własnej zamawiającego. Przyjęcie stanowiska przeciwnego nie dałoby się pogodzić z racjonalnością i ekonomiką postępowania, prowadziłoby bowiem do przyznania legitymacji do wnoszenia odwołań każdemu wykonawcy w każdej sytuacji (zawsze wykonawca mógłby się bowiem powołać na choćby teoretyczną możliwość wystąpienia zdarzeń, które będą godzić w jego interesy), a wówczas przepis art. 505 ust. 1 ustawy Pzp nie znajdowałby w praktyce zastosowania. Dopuszczenie korzystania ze środków ochrony prawnej przez wykonawcę, którego oferta została wybrana i podnoszenia zarzutów przeciwko wykonawcom, których oferty zostały odrzucone lub są mniej korzystne, stałoby w sprzeczności z ratio legis przywołanego wyżej przepisu. Ponadto przyjęcie tego poglądu niejako zmuszałoby każdorazowego wykonawcę, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, do składania odwołań wobec oceny ofert sklasyfikowanych na miejscach dalszych niejako
‎z ostrożności, pod rygorem uznania ewentualnego późniejszego odwołania, składanego wobec nowej czynności wyboru oferty innego wykonawcy, jako spóźnionego. Takiej praktyki nie da się pogodzić z zasadą ekonomiki postępowania odwoławczego, racjonalności systemu zamówień publicznych i systemu środków ochrony prawnej. Zdaniem Izby, dopiero w sytuacji gdyby w wyniku ewentualnej, powtórnej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oferta odwołującego utraciła status najkorzystniejszej, odwołującemu przysługiwać będzie legitymacja do wnoszenia środków ochrony prawnej, gdyż będzie mógł powoływać się na grożącą mu realnie szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp.

Pogląd powyższy znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym – w cytowanym powyżej wyroku Izby powołano uzasadnienie wyroku z 9 stycznia 2015 r. (sygn. akt X Ga 343/14; niepubl.) Sądu Okręgowego w Gliwicach, w którym stwierdzono, że (…) dopóki
‎w ramach dokonanej oceny ofert oferta wykonawcy jest uznana za najkorzystniejszą, dopóty żadna z niżej sklasyfikowanych ofert nie może wyrządzić szkody.

Ponadto Izba zwróciła uwagę na stanowisko zamawiającego odnoszące się do wyroku
‎z 31 marca 2025 r. o sygn. akt KIO 809/25, który został wydany w toku postępowania
‎o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem było świadczenie usług rozwoju
‎i utrzymania Systemu SEAP – wewnętrzny identyfikator: PN/55/24/HGEA. W tamtej sprawie odwołujący przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, popierając jego wniosek o oddalenie odwołania wniesionego przez wykonawcę Asseco, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza. Tym samym zamawiający zwrócił uwagę na pewną chwiejność w postępowaniu odwołującego, co siłą rzeczy nie mogło przemawiać na jego korzyść.

Na marginesie Izba zwróciła również uwagę, że podniesione w odwołaniu zarzuty
‎i tak pozostawały bez wpływu na wynik postępowania. Zarzuty te dotyczyły liczby punktów przyznanych ofercie odwołującego. Co prawda w odwołaniu w sprawie o sygn. akt KIO 1118/25 wykonawca Asseco podniósł zarzuty dotyczące punktacji przyznanej ofercie odwołującego i w ramach tych zarzutów wnosił o jej obniżenie, natomiast nie można było pominąć faktu, że wykonawca Asseco cofnął zarzuty dotyczące ww. zakresu (tj. zarzuty oznaczone nr 2, 3 i 4). Tym samym rozstrzygnięcie przedmiotowego odwołania stało się bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania.

Ponadto Izba wskazała, że podstawą wydania orzeczenia łącznego w sprawach o sygn. akt KIO 1118/25 i KIO 1133/25, był art. 556 Pzp.

Przewodniczący:……………………..…………

 ……………………..…………

 ……………………..…………