KIO 2046/22 WYROK dnia 23 sierpnia 2022 roku

Stan prawny na dzień: 09.02.2023

Sygn. akt: KIO 2046/22 

WYROK 

z dnia 23 sierpnia 2022 roku 

Krajowa Izba Odwoławcza   -   w składzie: 

Przewodniczący:      Irmina Pawlik 

 Protokolant:   

Mikołaj Kraska 

po  rozpoznaniu  na  rozprawie  w  dniu  19  sierpnia  2022  r.  w Warszawie 

odwołania 

wniesionego  do  Prezesa  Krajowej  Izby  Odwoławczej  w  dniu  4 sierpnia  2022  r.  przez 

wykonawcę KD Inżynieria Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Szczecinie 

postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Województwo Zachodniopomorskie, w 

imieniu  i  na  rzecz  którego  działa  Zachodniopomorski  Zarząd  Dróg  Wojewódzkich  w 

Koszalinie 

orzeka: 

1.  oddala 

odwołanie; 

kosztami  postępowania  obciąża  odwołującego  KD  Inżynieria  Spółka  z  ograniczoną 

odpowiedzialnością z siedzibą w Szczecinie i: 

2.1.  zalicza  na 

poczet  kosztów  postępowania  odwoławczego  kwotę  15  000  zł  00  gr 

(słownie:  piętnaście  tysięcy  złotych  zero  groszy)  uiszczoną  przez  odwołującego 

tytułem wpisu od odwołania; 

zasądza od odwołującego KD Inżynieria Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością 

siedzibą 

Szczecinie 

na 

rzecz 

zamawiającego 

Województwa 

Zachodniopomorskiego,  w  imieniu  i  na  rzecz  którego  działa  Zachodniopomorski 

Zarząd  Dróg  Wojewódzkich  w  Koszalinie  kwotę  3  600  zł  00  gr  (słownie:  trzy 

tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania poniesione 

przez 

zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. 

Stosownie  do  art.  579  ust.  1  i  580  ust.  1  i  2 

ustawy  z  dnia  11  września  2019  r.  -  Prawo 

zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni 

od  dnia  jego  doręczenia  -  przysługuje  skarga  za  pośrednictwem  Prezesa  Krajowej  Izby 

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. 

Przewodniczący:      ……………………………….……… 


Sygn. akt: KIO 2046/22 

U z a s a d n i e n i e 

Zamawiający  Województwo  Zachodniopomorskie,  w  imieniu  i  na  rzecz  którego  działa 

Zachodniopomorski  Zarząd  Dróg  Wojewódzkich  w  Koszalinie  (dalej  jako  „Zamawiający”) 

prowadzi 

postępowanie  o udzielenie  zamówienia  publicznego  w  trybie  przetargu 

nieograniczonego  na 

usługi  zarządzania  projektem  pn.  „Przebudowa  drogi  wojewódzkiej  nr 

152  na  odcinku  Świdwin  –  Połczyn  Zdrój  –  etap  I”  (nr  ref.:  ZZDW–6.414.12.2022.8.2). 

Ogłoszenie  o zamówieniu  zostało  opublikowane  w Dzienniki  Urzędowym  Unii  Europejskiej 

z dnia  21  lutego  2022  r.  pod  numerem  2022/S  036-093268. 

Do  ww.  postępowania 

udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - 

Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, dalej „ustawa Pzp”). Wartość 

szacunkowa 

zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.   

W  dniu  4 sierpnia  2022  r.  wykonawca 

KD  Inżynieria  Spółka  z  ograniczoną 

odpowiedzialnością  z  siedzibą  w  Szczecinie  (dalej  jako  „Odwołujący”)  wniósł  odwołanie 

wobec 

czynności  odrzucenia  oferty  Odwołującego  i  wyboru  oferty  najkorzystniejszej, 

zarzucając Zamawiającemu naruszenie:  

art.  126  ust.  1  ustawy  Pzp  poprzez  nieprawidłowe  i  zbędne  wezwanie  Odwołującego 

pismem z dnia 21.06.2022 roku do złożenia oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu, 

spełnianiu  warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie  wskazanym  przez 

Zamawiającego,  na  formularzu  jednolitego  europejskiego  dokumentu  zamówienia  – 

załącznik nr 4 do SWZ, w sytuacji, gdy Odwołujący złożył wskazany podmiotowy środek 

d

owodowy  podpisany  w  dniu  26.03.2022  roku  wraz  z  ofertą  z  dnia  25.03.2022  roku 

pozostał on aktualny zarówno do dnia wezwania jak i do dnia 27.07.2022 roku (kiedy to 

Zamawiający  udostępnił  informację  o  odrzuceniu  oferty,  wykluczeniu  Odwołującego  od 

udziału w postępowaniu i wyborze oferty najkorzystniejszej), jak i pozostaje ono aktualne 

do dnia dzisiejszego; 

2.  art.  128  ust.  1  ustawy  Pzp 

poprzez  nieprawidłowe  i  zbędne  wezwanie  Odwołującego 

pismem  z 

dnia  08.07.2022  roku  do  poprawienia  i  uzupełnienia  oświadczenia 

niepodleganiu  wykluczeniu,  spełnianiu  warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie 

wskazanym  przez  Zamawiającego,  na  formularzu  jednolitego  europejskiego  dokumentu 

zamówienia  –  załącznik  nr  4  do  SWZ,  w  sytuacji,  gdy  Odwołujący  złożył  wymagane 

oświadczenie  wraz  z ofertą,  a  dodatkowo  –  ponownie  na  wezwanie  Zamawiającego  z 

dnia 21.06.2022 roku i 

każdorazowo było to oświadczenie poprawne i pełne; 

3.  art.  109  ust.  1  pkt  7  w  zw.  z  art.  110  ust.  2  pkt  1-3  ustawy  Pzp 

poprzez  nieprawidłowe 

wykluczenie  Odwołującego  od  udziału  w  postępowaniu  wobec  nieprzedstawienia  przez 

Odwołującego dowodów na podjęcie środków naprawczych umożliwiających odstąpienie 


przez  Zamawiającego  od  wykluczenia  Wykonawcy,  w  sytuacji  gdy  Odwołujący  nie 

podlegał  wykluczeniu,  gdyż  Zamawiający  nie  wypowiedział  skutecznie  wcześniejszej 

umowy  o  udzielenie  zamówienia  publicznego,  wobec  czego  nie  zachodziła  przesłanka 

wykluczenia,  w  konsekwencji  czego  nie  było  potrzeby  wykazywania  spełnienia 

przesłanek ją wyłączających; 

4.  art.  226  ust.  1  pkt  2  lit.  a  ustawy  Pzp 

poprzez  nieprawidłowe  odrzucenie  oferty 

Odwołującego  jako  złożonej  przez  wykonawcę,  który  podlegał  wykluczeniu 

postępowania,  w  sytuacji,  gdy  taka  okoliczność  w  odniesieniu  do  Odwołującego  nie 

wystąpiła; 

5.  art.  239  ust.  1  ustawy  Pzp 

poprzez  nieprawidłowy  wybór  oferty  wykonawcy  RDJ  - 

Projektowanie-

Nadzór-Wykonawstwo  Robert  Andruszko  jako  oferty  najkorzystniejszej, 

podczas  gdy 

Odwołujący  nie  podlegał  wykluczeniu  od  udziału  w  postępowaniu,  a  jego 

oferta 

–  odrzuceniu,  wobec  czego  winna  ona  zostać  oceniona  i  na  skutek  tej  oceny 

wybrana  ofertą  najkorzystniejszą  w  świetle  ustanowionych  w  postępowaniu  kryteriów 

oceny ofert. 

Odwołujący  wniósł  o  uwzględnienie  odwołania  i  nakazanie  Zamawiającemu 

unieważnienia  czynności  odrzucenia  oferty  Odwołującego,  unieważnienia  czynności 

wykluczenia Odwołującego z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, 

unieważnienia  czynności  wyboru  oferty  najkorzystniejszej,  powtórzenia  procesu  badania 

oferty  i  przeprowadzenia  oceny  oferty  Odwołującego  i  przyznanie  Odwołującemu: 

maksymalnej liczby punktów, tj. 60 pkt w kryterium oceny „Cena brutto PLN”, maksymalnej 

liczby punktów, tj. 16 pkt w kryterium oceny „Punktowane doświadczenie Inżyniera Projektu” 

oraz  maksymalnej  liczby  punktów,  tj.  24  w  kryterium  oceny  „Punktowane  doświadczenie 

Inspektora  Nadzoru  Robót  Drogowych”,  zatem  łącznej  punktacji  –  100  pkt,  dokonania 

wyboru  oferty  Odwołującego  jako  oferty  najkorzystniejszej  w  wyniku  ponownego  badania  i 

oceny ofert. 

W uzasadnieniu odwołania opisano szczegółowo przebieg postępowania o udzielenie 

zamówienia,  a  także  okoliczności  faktyczne  związane  z  realizacją  przez  Odwołującego 

umowy nr 99/8-

2/21 z dnia 9 kwietnia 2021 r. dotyczącej zarządzania projektem „Rozbudowa 

drogi wojewódzkiej nr 111 na odcinku Recław – Stepnica (przejście przez Stepnicę etap I).” 

Odwołujący nie zgodził się ze stanowiskiem Zamawiającego, że ww. umowa obowiązywała 

do 13 sierpnia 2022 r., a Odwołujący miał naruszyć jej postanowienia opuszczając w czasie 

jej  obowiązywania,  tj.  31  maja  2022  r.  plac  budowy.  Odwołujący  przywołał  treść  §  2  ust.  2 

ww. umowy odnoszący się do terminu realizacji zamówienia, wskazując, że w toku realizacji  

zadania pojawiła się konieczność realizacji robót dodatkowych i zamiennych, które wydłużyły 

o  okres  co  najmniej  11  miesięcy  termin  realizacji  robót  budowlanych,  co  wymagało 


przedłużenia  umowy  w  sprawie  zarządzania  projektem.  Odwołujący  podkreślił,  że  usługa 

zarządzania projektem jest umową starannego działania. Umowa nie może być zawarta na 

czas  nieoznaczony  do  czasu  zakończenia  robót  budowlanych.  Ustawa  Pzp  wymaga,  aby 

umowa  o  realizację  zamówienia  była  zawarta  na  czas  oznaczony  (art.  434  ust.  1). 

Odniesienie się do pewnego zdarzenia przyszłego, ale niepewnego co do samego faktu jak i 

możliwej  do  przewidzenia  chwili  nadejścia  nie  stanowi  wyznaczenia  terminu,  ale  jest 

warunkiem i jako takie nie może zakreślać ram czasowych obowiązywania umowy zawartej 

w  trybie  zamówień  publicznych  i  momentu  zakończenia  świadczenia  usług  wskazanego  w 

umowie.  Z 

powyższych  względów  zdaniem  Odwołującego  był  on  zobowiązany  do 

świadczenia usługi zarządzania projektem „Rozbudowa Recław – Stepnica” jedynie do dnia 

31.05.2022 roku. 

Odwołujący wskazał, że już w piśmie z dnia 23 marca 2022 r. przedstawił 

Zamawiającemu  swoją  wykładnię  §  2  ust.  2  umowy,  w  świetle  której  Odwołujący  był 

zobowiązany do świadczenia usług nadzoru do 31 maja 2022 r. Odwołujący wyraził wówczas 

również gotowość  do  dalszego sprawowania nadzoru w  przypadku  ustalenia zasad dalszej 

współpracy  i  przedstawił  jej  warunki.  Odwołujący  podniósł  również,  iż  Zamawiający  dał 

Odwołującemu do zrozumienia, że może oczekiwać przedłużenia okresu realizacji umowy, a 

kwestia  dodatkowego  wynagrodzenia  będzie  przedmiotem  ustaleń.    Na  tę  okoliczność 

Odwołujący  złożył  korespondencję prowadzoną z Zamawiającym. Odwołujący zauważył,  że 

Zamawiający  w  tej  korespondencji  nie  kwestionował  interpretacji  postanowień  umownych 

prezentowanej  przez  Zamawiającego  ani  nie  przedstawił  własnej  interpretacji,  a  ponadto 

przyznał, że z uwagi na znaczny zakres robót dodatkowych koniecznym będzie wydłużenie 

terminu 

realizacji  robót  oraz  zapewnił  wykonawcę,  że  wysokość  dodatkowego 

wynagrodzenia będzie możliwa do określenia po podpisaniu aneksu do umowy z generalnym 

wykonawcą.  

Dalej  Odwołujący  wskazał  m.in.,  iż  po  podpisaniu  przez  Zamawiającego  aneksu  do 

umowy  z 

generalnym  wykonawcą,  otrzymał  odpowiedź  na  swój  wniosek  o  określenie 

warunków  współpracy,  gdzie  Zamawiający  uznał,  iż  termin realizacji  umowy  o  świadczenie 

usług  przedłuża  się  automatycznie,  a  wykonawcy  nie  przysługuje  w  takiej  sytuacji 

dodatkowego wynagr

odzenie. Odwołujący nie zgodził się z takim stanowiskiem. Wskazał, że 

proponowana  mu  treść  aneksu  do  umowy  dotycząca  przedłużenia  terminu  realizacji  usług 

była  niespójna  ze  stanowiskiem  Zamawiającego,  iż  umowa  i  tak  obowiązuje  do  30  dni  od 

dnia spisania be

zusterkowego protokołu odbioru końcowego robót budowlanych. Odwołujący  

przywołał  treść  udzielonej  Zamawiającemu  wówczas  odpowiedzi.  Zdaniem  Odwołującego 

umowa  zawarta  w  trybie  zamówień  publicznych  musi  być  umową  zawartą  na  czas 

oznaczony,  a  aby  umowa  spełniała  warunek  zawarcia  jej  na  czas  oznaczony,  końcowy 

termin  jej  obowiązywania  nie  może  być  uzależniony  od  spełnienia  się  warunku,  ale  – 


terminu.  Określenie,  że  nadzór  nad  robotami  budowlanymi  trwa  do  dnia  od  dnia  spisania 

bezusterkowego protokołu odbioru końcowego robót budowlanych lub od daty potwierdzenia 

usunięcia  wad  stwierdzonych  przy  odbiorze  końcowym  robót  budowlanych  jest  zdarzeniem 

przyszłym  i  niepewnym,  zatem  warunkiem,  w  dodatku  o  charakterze  alternatywnym. 

Jedynym zawartym w umowie terminem jes

t ustalony (czyli wyznaczony w sposób sztywny) 

na  dzień  31.05.2022  roku  termin  zakończenia  robót  budowlanych  i  tylko  on  był  dla  stron 

wiążący. Odwołujący zobowiązany był do sprawowania nadzoru nad robotami budowlanymi 

prowadzonymi do dnia 31.05.2022 roku.  A

by Odwołujący zobowiązany był do sprawowania 

nadzoru  and  robotami  budowlanymi  prowadzonymi  po  dniu  31.05.2022  roku,  Strony 

musiałyby  zmienić  łączącą  je  umowę  w  zakresie  terminu  jej  obowiązywania,  zawierając  w 

formie  pisemnej  pod  rygorem 

nieważności  aneks  do  umowy,  a  do  zawarcia  aneksu  nie 

doszło.  Wobec  tego  w  ocenie  Odwołującego  po  upływie  dnia  31.05.2022  roku  umowa 

wygasła na skutek upływu terminu, na który została zawarta. Odwołujący dodał, że do dnia 

31.05.2022 roku Odwołujący prawidłowo nadzorował roboty budowlane w ramach zadania i 

wykonał  wszystkie  obowiązki  umowne  w  okresie  realizacji  robót  budowlanych.  Po  dniu 

31.05.2022 roku  Spółka zapowiedziała dokonanie stosownego  wpisu  w dzienniku budowy  i 

przekazanie  sprawowania  nadzoru  kolejnemu  podmiotowi,  je

dnocześnie  przechodząc  do 

powierzonych jej  zadań w okresie  po  zakończeniu robót  budowlanych,  wyrażając  gotowość 

do  przygotowania  dokumentów  końcowych  i  rozliczenia.  Spółka nie złożyła oświadczenia o 

wypowiedzeniu umowy ani  nie naruszyła  żadnych jej  postanowień,  co mogłoby  uzasadniać 

złożenie takiego oświadczenia przez Zamawiającego. 

Odwołujący  wskazał  także  na  dalszą  korespondencję  z  Zamawiającym,  w  której 

sposób konsekwentny podtrzymał swoje stanowisko dotyczące zakończenia nadzoru nad 

robotami 

budowlanymi  z  dniem  31.05.2022  roku,    wskazał,  że  w  okresie,  w  którym 

Odwołujący  zobowiązany  był  na  podstawie  umowy  do  sprawowana  nadzoru  nad  robotami 

budowlanymi, wszystkie obowiązki w czasie realizacji robót budowlanych zostały przez niego 

należycie zrealizowane, nie można mówić o niewykonaniu czy też nienależytym wykonaniu 

umowy, zapewnił Zamawiającego o realizacji również pozostałych obowiązków umownych w 

okresie po zakończeniu nadzoru nad robotami budowalnymi. Mimo tego Zamawiający w dniu 

15.06.2022  r. 

złożył  oświadczanie  o  wypowiedzeniu  umowy.  Odwołujący  zauważył,  że 

piśmie  tym  Zamawiający    nie  odniósł  się  do  wyjaśnień  Odwołującego,  nie  wskazał,  czy 

złożone wyjaśnienia uważa za wiarygodne czy też nie, z jakich przyczyn i w jakim zakresie, 

powołał  się  na  „wcześniejsze  wezwania”,  przy  czym  nie  wiadomo  o  jakie  wezwania  i  do 

miałoby chodzić. Odwołujący zakwestionował oświadczenie Zamawiającego w piśmie z dnia 

24.06.2022 roku,  wskazując w szczególności, że umowa obowiązywała do dnia 31.05.2022 

roku, wobec 

czego po tym dniu nie mogła zostać wypowiedziana. Odwołujący podkreślił, że  


zrealizował  obowiązki  umowne  w  okresie  po  zakończeniu  nadzoru  nad  robotami 

budowlanymi 

–  przygotował  i  przedstawił  Zamawiającemu  końcowy  raport  odbioru  usługi 

oraz  raport  końcowy  –  czerwiec  2022  r.  Zamawiający  w  odpowiedzi  nie  odniósł  się  do 

argumentów  Zamawiającego  co  do  formalnej  możliwości  wypowiedzenia  umowy  w  dniu 

15.06.2022  roku  i 

braku  jego  merytorycznego  uzasadnienia,  nie  odpowiedział  na  zadane 

przez Odwołującego pytanie co do okresu obowiązywania umowy, nie odniósł się do tego, że 

kwestią  istotną  nie  jest  to,  czy  wskazane  przez  niego  w  piśmie  z  dnia  15.06.2022  roku 

postanowienia umowne dotyczą obowiązków Wykonawcy, bo to nie budziło wątpliwości, ale 

że są to obowiązki na etapie prowadzenia robót, zatem nie mogą one zostać naruszone po 

terminie  prowadzenia  robót  przewidzianym  w  umowie,  odmówił  przyjęcia  dokumentów 

sporządzonych i przedłożonych przez Odwołującego w wykonaniu obowiązków na etapie po 

zakończeniu  robót  budowlanych,  tym  samym  uniemożliwiając  mu  realizację  przez  niego 

tychże obowiązków. 

Odwołujący  zauważył  też,  że  obecnie  Zamawiający  prowadzi  postępowanie  o 

udzielenie zamówienia na Zarządzanie Projektem pt. „Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 111 

na  odcinku  Recław  –  Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę)”  –  dokończenie  zadania  (ZZDW-

6.313.140.2022.8.2),  w  którym  odmiennie  uregulowano  kwestię  terminu  zakończenia 

realizacji  przedmiotu  umowy  (powołał  się  na  §2  ust.  1-3  oraz  §  3  ust.  3-4  projektowanych 

postanowień umowy). Zdaniem Odwołujące świadczy to o tym, że  Zamawiający dostrzegł, 

że  jego  dotychczasowe  stanowisko  było  błędne  i  niezgodne  z  przepisami  ustawy  Pzp, 

dlatego  z 

własnej  inicjatywy  do  nowego  zamówienia  wprowadził  zmiany.  Zamawiający 

zmieniając  sposób  określenia  terminu  końcowego  obowiązywania  umowy  poprzez 

wskazanie  konkretnej  liczby  dni  jej  obowiązywania  przyznał,  że  koniec  okresu 

obowiązywania  umowy  nie  może  być  uzależniony  od  spisania  bezusterkowego  protokołu 

odbioru  końcowego  robót  budowlanych  czy  od  potwierdzenia  usunięcia  wad  stwierdzonych 

przy  odbiorze  końcowym  robót  budowlanych  tak  jak  zostało  to  zapisane  w  umowie  z 

Odwołującym  i  nie  mogą  one  wyznaczać  momentu  zakończenia  okresu  obowiązywania 

umowy.  Rezygnując  z  określenia  końca  okresu  obowiązywania  umowy  w  odniesieniu  do 

spisania  bezusterkowego  protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych  czy  od 

potwierdzenia  usunięcia  wad  stwierdzonych  przy  odbiorze  końcowym  robót  budowlanych, 

przyznał,  że  jedynym  terminem  wyznaczającym  koniec  obowiązywania  umowy  z 

Odwołującym by termin zakończenia robót budowlanych w dniu 31.05.2022 roku. Określając 

czas  obowiązywania  umowy  jako  285  dni,  na  co  składa  się  241  dni  wykonywania  robót 

budowlanych  i  44  dni  na  ich  odbiór,  licząc  od  dnia  01.09.2022  roku,  przyznał,  że  roboty 

budowl

ane  miałyby  być  realizowane  do  31.04.2022  roku,  zatem  11  miesięcy  dłużej  niż  w 

umowie  określonej  z  Odwołującym  jako  Zarządzającym  projektem,  a  nie  6  miesięcy  dłużej 


jak  w  zaproponowanym  Odwołującemu  do  podpisania  Aneksie  nr  1  do  umowy.  Określając 

warunki  u

stalenia  dodatkowego  wynagrodzenia  Zarządzającego  Projektem  w  przypadku 

wydłużenia  terminu  realizacji  robót  budowlanych  ponad  90  dni  Zamawiający  przyznał,  że 

roboty budowlane już planowane na czas o 11 miesięcy dłuższy niż pierwotnie, mogą zostać 

zakończone  w  jeszcze  dłuższym  terminie  –  co  najmniej  3  miesiąc  dłuższym.  Określając 

zasady  określenia  wysokości  zwiększonego  wynagrodzenia  Wykonawcy  w  przypadku 

sprawowania  nadzoru  nad  robotami  budowlanymi  w  czasie  o  ponad  90  dni  dłuższym  niż 

określony  w  umowie,  przyznał,  że  Zarządzający  Projektem  nie  ponosi  wszelkich  ryzyk 

związanych z realizowanym procesem budowlanym a za dłuższą realizację usługi należy mu 

się wynagrodzenie, przy czym aktualnie uznał za zasadne podwyższenie wynagrodzenia w 

przypadku  wydłużenia  robót  budowlanych  o  3  miesiące,  a  takiej  potrzeby  nie  widział  w 

rozmowach z Odwołującym, od którego oczekiwał bezpłatnego świadczenia usługi w okresie 

dłuższym o 11 miesięcy, o ile nie dłużej. 

Podsumowując,  Odwołujący  wskazał,  że    zawarta  między  Zamawiającym 

Odwołującym umowa nr 99/8-2/2021 z dnia 09.04.2021 roku była umową zawartą na czas 

oznaczony,  czas  obowiązywania  umowy  w  zakresie  nadzoru  nad  robotami  budowlanymi 

upływał  z  końcem  dnia  31.05.2022  roku.  Odwołujący  już  w  marcu  2022  roku  sygnalizował 

Zama

wiającemu  zbliżanie  się  terminu  rozwiązania  łączącego  strony  stosunku  prawnego 

deklarował  gotowość  do  przedłużenia  współpracy  w  przypadku  określenia  jej  warunków 

zakresie  przysługującego  mu  wynagrodzenia.  Zamawiający  deklarował  gotowość  do 

przyznania  Odwołującemu  dodatkowego  wynagrodzenia,  nie  kwestionując  prezentowanej 

przez niego wykładni postanowień umowy co do zakresu jej obowiązywania, nie wskazując 

żadnej  konkretnej  daty,  do  której  umowa  miałaby  obowiązywać,  innej  niż  31.05.2022  roku.  

Zamawiający  odmówił  przyznania  Odwołującemu  dodatkowego  wynagrodzenia  za 

sprawowanie nadzoru nad robotami budowlanymi realizowanymi po 31.05.2022 roku, jednak 

żądał  podpisania  aneksu  terminowego  do  umowy,  oczekując  bezpłatnego  realizowania 

usługi  w  przedłużonym  okresie.  Do  podpisania  aneksu  terminowego  nie  doszło,  umowa 

uległa  rozwiązaniu  z  upływem  terminu  w  niej  pierwotnie  przewidzianym.  W  czasie 

obowiązywania umowy Odwołujący zrealizował wszystkie przewidziane w niej obowiązki na 

etapie  prowadzenia  robót  budowlanych  i  przystąpił  do  realizacji  obowiązków  na  etapie  po 

zakończeniu  robót  budowalnych.  Odwołujący  podniósł,  iż  mimo  wygaśnięcia  umowy  i 

realizacji  obowiązków  w  niej  przewidzianych,  Zamawiający  złożył  oświadczenie  o 

wypowiedzeniu  umowy,  co  miało  miejsce  15.06.2022  roku,  zatem  15  dni  po  zakończeniu 

okresu  jej  obowiązywania,  w  związku  z  rzekomym  naruszeniem  przez  Odwołującego 

obowiązków umownych na etapie nadzoru robót budowlanych, do których realizacji od 15 dni 

nie  był  on  zobowiązany.  Zamawiający  uniemożliwił  Odwołującemu  wykonanie  obowiązków 


na etapie po 

zakończeniu robót budowalnych, odsyłając przygotowane dokumenty w postaci 

końcowego protokołu odbioru usługi i raportu końcowego. Zamawiający złożył oświadczenie 

wypowiedzeniu  umowy,  które  nie  wywołało  ono  skutku  prawnego  w  postaci  rozwiązania 

łączącego  strony  stosunku  prawnego.  nie  została  rozwiązania  przed  upływem  terminu,  na 

który została zawarta, który to upłynął z dniem 31.05.2022 roku. 

W  konsekwencji  Odwołujący  podniósł,  iż  Zamawiający  nie  był  uprawniony  do 

skierowania  do  Odwołującego  wezwania  do  złożenia  oświadczenia  o  niepodleganiu 

wykluczeniu,  spełnianiu  warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie  wskazanym  przez 

Zamawiającego,  na  formularzu  JEDZ.    Odwołujący  wraz  z  ofertą  przedłożył  oświadczenia 

niepodleganiu  wykluczeniu  na  formularzu  JEDZ  złożone  przez  siebie  jak  i  przez  Usługi 

Inżynieryjne  K.  S.,  tj.  przez  podmiot  udostepniający  mu  zasoby.  Oba  te  oświadczenia 

pozostały  aktualne,  ponieważ  wobec  niezasadności  i  bezskuteczności  oświadczenia 

o wypowiedzeniu umowy nr 99/8-

2/2021 sytuacja Odwołującego jako podmiotu startującego 

w  postepowaniu  o  udzielenie  zamówienia  publicznego  nie  uległa  zmianie.  Zamawiający 

dysponował  kompletnymi,  poprawnymi  i  aktualnymi  wymaganymi  środkami  podmiotowymi 

przedłożonymi  przez  Odwołującego.  Nie  istniały  zatem  żadne  podstawy  do  wzywania 

Odwołującego,  którego  oferta  została  najwyżej  oceniona,  do  złożenia  „aktualnego” 

formularza  JEDZ.  Zamawiający nie  był  również uprawniony  do  wzywania Odwołującego  do 

poprawienia i 

uzupełnienia oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu, spełnianiu warunków 

udziału w postępowaniu w zakresie wskazanym przez Zamawiającego, na formularzu JEDZ. 

Nie  miała  miejsca  sytuacja,  w  której  złożony  przez  Odwołującego  załącznik  JEDZ  byłby 

niekompletny  czy  zawierał  błędy.  Na  wezwanie  Zamawiającego  Odwołujący  przedłożył 

ponownie  załącznik  nr  4  do  SWZ,  wskazując,  że  skierowane  zostało  do  niego  pismo  o 

wypowiedzeniu  umowy,  jednak  nie  spowodowało  ono  rozwiązania  umowy  przed  upływem 

okresu,  na  który  ona  została  zawarta.  Złożone  oświadczenie  było  pełne  i  nie  zawierało 

błędów. Odwołujący nie musiał wykazywać podjęcia środków naprawczych z art. 110 ust. 2 

ustawy Pzp, ponieważ  nie zaktualizowała się w jego przypadku podstawa do wykluczenia z art. 

109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp.  

Zdaniem  Odwołującego  Zamawiający  błędnie  przyjął,  że  Odwołujący  podlega 

wykluczeniu z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia w oparciu o art. 109 ust. 1 

pkt  ustawy  Pzp.  W 

trwającej  ponad  3 miesiące w  okresie od marca do czerwca  2022  roku 

wymianie 

korespondencji  dotyczącej  okresu  obowiązywania  umowy  nr  99/8-2/2022 

Zamawiający  ani  razu  nie  wskazał,  aby  zgodnie  z  jego  interpretacją  umowa  miała 

obowiązywać do dnia 13.08.2022 roku. Umowa nie przewidywała, aby dzień 13.08.2022 roku 

był ostatnim dniem jej obowiązywania, jedynym terminem końcowym obowiązywania umowy 

w niej przewidzianym był dzień zakończenia robót budowlanych przypadający na 31.05.2022 


roku. 

13.08.2022  roku  pojawia  się  w  umowie  jako  dzień  przypadający  na  30  dni  od  dnia 

spisania  bezusterkowego  protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych,  a  spisanie 

bezusterkowego  protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych  jest  zdarzeniem 

przyszłym  i  niepewnym  i  jako  warunek  nie  może  wyznaczać  terminu  końcowego 

obo

wiązywania  umowy.  Odwołujący  wskazał,  iż  do  tej  pory  nie  doszło  do  spisania 

bezusterkowego  protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych,  wobec  czego 

niemożliwym  jest  policzenie  30  dni  przypadających  po  tym  zdarzeniu,  po  których  umowa 

miałaby  zgodnie  z  obecną  oceną  Zamawiającego  przestać  obowiązywać.  Nawet  gdyby  w 

dniu  wykluczenia  Odwołującego  z udziału  w  postępowaniu  spisano  bezusterkowy  protokół 

odbioru  końcowego robót  budowlanych, to 30  dni  od  tego dnia  mijałoby  później  niż  w  dniu 

13.08.2022 roku. 13.08.2022 roku jako wyliczony w odniesieniu do spisania bezusterkowego 

protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych  nie  jest  więc  samodzielnym,  przyszłym  i 

pewnym  terminem  i  jako  taki  nie  mógł  wyznaczać  terminu  końcowego  obowiązywania 

umowy.  Umowa  wygasła  z  upływem  dnia  31.05.2022  roku  na  skutek  terminu,  na  który 

została  zawarta,  a  nie  na  skutek  złożonego  przez  Zamawiającego  oświadczenia  z  dnia 

15.06.2022  roku.  W  okresie 

obowiązywania  umowy  Zamawiający  należycie  wykonał 

nałożone  na  niego  obwiązki  umowne  w  zakresie  sprawowania  nadzoru  nad  robotami 

budowlanymi,  a  po  dniu  31.05.2022  roku 

realizował  obowiązki  związane  z  rozliczeniem 

kontraktu. Dodatkowo deklarował gotowość do dalszego sprawowania nadzoru w przypadku 

ustalenia  z  Zamawiającym  zasad  dalszej  współpracy.  Do  przedłużenia  okresu 

obowiązywania  umowy  nie  doszło  jedynie  z  przyczyn  leżących  po  stronie  Zamawiającego, 

a nie Wykonawcy.  

W konsekwencji

, zdaniem Odwołującego, nie można mówić ani o tym, by Odwołujący 

dopuścił  się  rażących  naruszeń,  czyli  w  znacznym  stopniu  nienależycie  wykonał  istotne 

zobowiązanie  wynikające  z  wcześniejszej  umowy  w  sprawie  zamówienia  publicznego,  ani 

tym  bardziej,  aby  jego  zachowanie  doprowadziło  do  wypowiedzenia  umowy  przez 

Zamawiającego.  Nie  miała  miejsce  ani  jedna  ze  wskazanych  okoliczności,  przy  czym 

musiałyby  mieć  one  miejsce  obie  łącznie,  aby  zaistniała  przesłanka  fakultatywnego 

wykluczenia 

Odwołującego z postępowania. Wobec tego Odwołujący nie był zobowiązany do 

udowodnienia  spełnienia  przesłanek  wskazanych  w  art.  110  ust.  2  pkt  1-3  ustawy  Pzp 

umożliwiających  Zamawiającemu  odstąpienie  od  wykluczenia  Odwołującego  od  udziału  w 

postepowaniu  o  udzielenie  zamówienia,  gdyż  wykluczeniu  temu  Odwołujący  w  ogóle  nie 

podlegał. Tym samym, Zamawiający nie był uprawniony do odrzucenia oferty Odwołującego 

jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania w oparciu o art. 

226  ust.  1  pkt  2  lit.  a)  ustawy  Pzp.   

W  konsekwencji  powyższego  Zamawiający  w  sposób 

nieprawidłowy  przeprowadził  czynność  wyboru  oferty  najkorzystniejszej,  gdyż  miało  to 


miejsce  z  pominięciem  złożonej  przez  Odwołującego  oferty,  która  była  ofertą 

najkorzystniejszą, lecz niezgodnie z ustawą odrzuconą. 

Zamawiający  w  dniu  19  sierpnia  2022  r.  złożył  pisemną  odpowiedź  na  odwołanie, 

której  wniósł  o  oddalenie  odwołania  w  całości.  Zamawiający  podtrzymał  stanowisko 

zaprezentowane  wykonawcy  w  zawiadomieniu  o  odrzuceniu  jego  oferty.  Ponadto  p

odniósł 

szczególności, że dokonując wyłącznie literalnej interpretacji brzmienia § 2 umowy należy 

stwierdzić, że Odwołujący był związany umową, co najmniej do 13.08.2022 r. Odwołujący był 

świadomy również, że ryzyko ewentualnego przedłużenia umowy w związku z przedłużającą 

się  budową  jest  ryzykiem  wykonawcy,  które  należało  wkalkulować  w  koszty  realizacji 

zamówienia.  Wypowiedzenie  umowy  nastąpiło  w  trybie  natychmiastowym  i  w  trakcie  jej 

obowiązywania,  tj.  w  dniu  15  czerwca  2022  roku,  w  wyniku  naruszenia  przez  Wykonawcę 

obowiązków  wynikających z  zapisów  umowy.  Zdaniem  Zamawiającego Odwołujący błędnie 

przyjął  termin  zakończenia  umowy,  która  była  z  nim  zawarta  do  dnia  13  sierpnia  2022r., 

opuszczając  w  dniu  31  maja  2022  roku  plac  budowy  rażąco  naruszył  zapisy  umowy 

zaprzestał  wykonywania podstawowego przedmiotu  umowy,  narażając  Zamawiającego  na 

wstrzymanie  prac  budowlanych  na  inwestycji  budowlanej,  albowiem  zgodnie  z  decyzją  nr 

14/2020  0  zezwoleniu  na  realizację  inwestycji  drogowej  wydanej  w  dniu  3  listopada  2020 

roku  przez  Wojewodę  Zachodniopomorskiego  Zamawiający  był  zobowiązany  do  powołania 

inspektora  nadzoru  inwestorskiego  o  specjalności:  inżynieryjnej:  drogowej,  mostowej, 

konstrukcyjno-

budowlanej  oraz  instalacyjnej  w  zakresie  sieci,  instalacji  i  urządzeń: 

kanalizacyjnych.  Brak  jego  posiadania  skutkowałby  wstrzymaniem  inwestycji.  W 

konsekwencji ww. faktów, umowa nie została wykonana. 

Zamawiający wskazał, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 109 ust. 1 pkt 7 

ustawy  Pzp.  Odwołujący  z  dniem  31  maja  2022  roku  zszedł  z  inwestycji  dokonując 

odpowie

dnich  wpisów  w  dziennikach  budów,  mimo  że  umowa  na  realizację  przedmiotu 

umowy  obowiązywała  do  13  sierpnia  2022  roku.  Wykonawca  przyjął  błędną  wykładnię 

dotyczącą  terminu  związania  umową.  Ponad  to,  w  trakcie  trwania  umowy  dokonał  jej 

rażącego naruszenia poprzez nieprzestrzeganie: § 9 ust. 10 pkt. 4 oraz ust. 19 umowy, §9 

ust. 10 pkt 12 umowy oraz §9 ust. 5 umowy, Zamawiający w dniu 15 czerwca 2022 roku był 

zmuszony  wypowiedzieć  umowę  w  trybie  natychmiastowym.  Poprzez  celowe  i  świadome 

działanie  Wykonawcy,  Zamawiający  w  dniu  31  maja  2022  roku  pozostał  na  placu  budowy 

bez  inspektorów  nadzoru.  Zgodnie  z  decyzją  nr  14/2020  o  zezwoleniu  na  realizację 

inwestycji  drogowej  Zamawiający  był  zobowiązany  do  powołania  inspektora  nadzoru 

inwestorskiego  o 

specjalności:  inżynieryjnej:  drogowej,  mostowej,  konstrukcyjnobudowlanej 

oraz  instalacyjnej  w  zakresie  sieci,  instalacji  i  urządzeń:  kanalizacyjnych.  Brak  jego 

posiadania  skutkowałby  wstrzymaniem  inwestycji.  Konsekwencją  opuszczenia  przez 


Odwołującego  placu  budowy  z dniem  31  maja  2022  roku  było  podjęcie  natychmiastowych 

działań  w  zakresie  powołania  nowych  inspektorów  nadzoru  celem  realizacji  inwestycji 

dofinansowanej  ze  środków  zewnętrznych.  Wpłynęło  to  również  na  zwiększenia  kosztów 

realizacji  zamówienia  albowiem  Zamawiający  musiał  udzielić  zamówienia  w  trybie  z  wolnej 

ręki na okres od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. za kwotę 41.820,00 zł., zaś 

obecnie  w  toku  jest  postępowanie  o udzielenie  zamówienia  do  czasu  zakończenia  robót 

budowlanych,  gdzie  najkorzystniejsze  oferta  zakłada  wynagrodzenia  w  wysokości 

110.331,00  zł.  Podczas  gdy  łączne  wynagrodzenie  wykonawcy  z  tytułu  realizacji  umowy 

numer  09.04.2021  wynosiło  107.600  zł.  Tak  więc  na  skutek  działań  wykonawcy, 

Zamawiający musi ponieść dodatkowe koszty realizacji zamówienia w wysokości 44.551 zł. 

W  związku  z  działaniem  Odwołującego,  Zamawiający  był  zmuszony  to  działania  w  trybie 

nadzwyczajnym i powołania w trybie natychmiastowym nowych inspektorów nadzoru, tak by 

zapewnić odpowiedni nadzór nad ich przebiegiem i wykonać w pełni obowiązki nałożone na 

podstawie  decyzji  administracyjnej.  Opuszczenie  placu  budowy  przez  wykonawcę 

doprowadziło  nie  tylko  Zamawiającego  do  poniesienia  dodatkowych  kosztów,  ale  także 

naraziło  na  wysokie  ryzyko  wstrzymania  inwestycji,  co  w  konsekwencji  mogło  doprowadzić 

do utraty dofinansowania na jej realizację. 

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania odwoławczego, na 

podstawie  zgromadzonego  w sprawie 

materiału  dowodowego,  Krajowa  Izba 

Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: 

Izba  stwierdziła,  iż  nie  została  wypełniona  żadna  z  przesłanek  skutkujących 

odrzuceniem odwołania w całości na podstawie art. 528 ustawy Pzp. 

Izba  uznała,  iż  Odwołujący,  którego  oferta  mogłaby  zostać  wybrana  jako 

najkorzystniejsza  w  przypadku  potwierdzenia  się  zarzutów  odwołania  i  nakazania 

Zamawiającemu  unieważnienia  czynności  wyboru  oferty  najkorzystniejszej  i  unieważnienia 

czynności odrzucenia oferty Odwołującego oraz powtórzenia czynności badania i oceny ofert 

z uwzględnieniem oferty Odwołującego, wykazał, iż posiada interes w uzyskaniu zamówienia 

oraz  może  ponieść  szkodę  w  wyniku  naruszenia  przez  Zamawiającego  przepisów  ustawy, 

czym  wypełnił  materialnoprawne  przesłanki  dopuszczalności  odwołania,  o których  mowa  w 

art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.  

Izba  dokonała  ustaleń  faktycznych  w  oparciu  o  dokumentację  postępowania  o 

udzielenie  zamówienia  przekazaną  przez  Zamawiającego,  w  szczególności  SWZ,  ofertę 

Odwołującego,  oświadczenia  i  dokumenty  złożone  przez  Odwołującego  na  wezwania 

Zamawiającego,  informację  o  wyborze  oferty  najkorzystniejszej  i  odrzuceniu  oferty 

Odwołującego.  


Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z następujących dokumentów złożonych przez 

Odwołującego:  

−  umowy nr 98/8-2/2021 z dnia 09.04.2021 roku, 
−  umowy nr 99/8-2/2021 z dnia 09.04.2021 roku, 
−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 23.03.2022 roku, 
−  wiadomości e-mail R. T. do KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 01.04.2022 roku godz. 09:39, 
−  pisma ZZDW z dnia 04.04.2022 roku, 
−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 04.04.2022 roku, 
−  pisma ZZDW z dnia 06.04.2022 roku, 
−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 18.04.2022 roku, 
−  aneksu nr 3 do umowy nr 98/8-2/2021 z dnia 09.04.2022 roku, 
−  pisma  ZZDW  z  dnia  20.04.2022  roku  wraz  z  Aneksem  nr  4  do  umowy  nr  98/8-2/2021 

z dnia 09.04.2022 roku, 

−  pisma ZZDW z dnia 20.05.2022 roku, 
−  pisma  ZZDW  z  dnia  26.05.2022  roku  wraz  z  Aneksem  nr  1  do  umowy  nr  99/8-2/2022 

z dnia 09.04.2021 roku, 

−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 26.05.2022 roku, 
−  pisma ZZDW z dnia 03.06.2022 roku, 
−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 09.06.2022 roku, 
−  pisma ZZDW z dnia 15.06.2022 roku, 
−  pisma KD Inżynieria sp. z o.o. z dnia 24.06.2022 roku, 
−  końcowego raportu odbioru usługi, 
−  raportu końcowego – czerwiec 2022 r., 
−  pisma ZZDW z dnia 06.07.2022 roku, 
−  Specyfikacji  Warunków  Zamówienia  na  Zarządzanie  Projektem  pt.  „Rozbudowa  drogi 

wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  –  Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę)”  – 

dokończenie zadania, 

na o

koliczności wynikające z ich treści, wskazane przez Odwołującego w odwołaniu. 

Izba  dopuściła  i  przeprowadziła  dowody  z  dokumentów  wnioskowanych  przez 

Zamawiającego:  

−  oferty  KD  Inżynieria  z  dnia  5.02.2021  r.  w  postępowaniu  o  udzielenie  zamówienia  na 

„Zarządzanie Projektem pt.: Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 111 na odcinku Recław - 

Stepnica (przejście przez Stepnicę etap I), 

−  pisma KD Inżynieria z dnia 11 lutego 2022r. w przedmiocie wyjaśnień dotyczących ceny, 
−  umowy numer 99/8-2/2021 z dnia 9 kwietnia 2021 r., 


−  decyzji ZRID nr 14/2020 0 zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, 
−  wypisu  z  dziennika  budowy  nr  61/2021  wydanego  w  dniu  19.04.2021  r.  obejmującego 

stronę tytułową; stronę 1; stronę 2; stronę 28, 

−  pisma Zachodniopomorskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Koszalinie z dnia 30 maja 

2022r. 

−  pisma KD Inżyniera Sp. z o.o. z dnia 30 maja 2022 r., 
−  wiadomości e-mail z dnia 14 kwietnia 2022 r. wysłanej przez Kierownika Projektu, 
−  korespondencji  e-mail  pomiędzy  Kierownikiem  Projektu  (pracownikiem  ZZDW 

Koszalinie) a Inżynierem Projektu z dnia 20 maja 2022 r. i 23 maja 2022 r., 

−  wypisu z dziennika budowy nr 61/2021 wydanego w dniu 04.05.2021r. (tom II-IV i VI), 
−  oświadczenia Zamawiającego z dnia 15.06.2022 r., 
−  pisma Wykonawcy z dnia 24 czerwca 2022 r., 
−  pisma Zamawiającego z dnia 6 lipca 2022 r., 
−  noty księgowej z dnia 20.07.2022r. wraz z potwierdzeniem odbioru, 
−  umowy numer 162r/8-2/2022r. z dnia 1 lipca 2022r. zawartej pomiędzy Województwem 

Zachodniopomorskim  a 

Ł.  S.  prowadzącym  działalność  gospodarczą  pod  firmą  VIA 

Projekt 

Ł.  S..  w  przedmiocie  zamówienia  publicznego  pn.  „Zarządzanie  Projektem  pt.: 

Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  -  Stepnica  (przejście  przez 

Stepnicę etap I), 

−  ogłoszenia o zamówieniu „Zarządzanie Projektem pt.: Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 

111 na odcinku Recław - Stepnica (przejście przez Stepnicę etap I)” z dnia 12 lipca 2022 

r., 

−  informacji  o  wyborze  najkorzystniejszej  oferty  z  dnia  16  sierpnia  2022  r.  w  ww. 

postępowaniu, 

na  oko

liczności  wynikające  z  ich  treści,  wskazane  przez  Zamawiającego  w  odpowiedzi  na 

odwołanie.  

Izba ustaliła, co następuje: 

Zamawiający  w    postępowaniu  o  udzielenie  zamówienia  na  usługi  zarządzania 

projektem pn. „Przebudowa drogi wojewódzkiej nr 152 na odcinku Świdwin – Połczyn Zdrój – 

etap  I”  w  Dziale VII  pkt 4C  SWZ  przewidział  jako jedna z  podstaw  wykluczenia przesłankę 

fakultatywną z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp.  

W  postępowaniu  wpłynęło  siedem  ofert,  w  tym  oferta  Odwołującego,  która  miała 

najniższą cenę. Odwołujący złożył formularz JEDZ, w którym w Części III lit. C w odpowiedzi 

na  pytanie  „Czy  wykonawca  znajdował  się  w  sytuacji,  w  której  wcześniejsza  umowa  w 

sprawie  zamówienia  publicznego,  wcześniejsza  umowa  z  podmiotem  zamawiającym  lub 


wcześniejsza  umowa  w  sprawie  koncesji  została  rozwiązana  przed  czasem,  lub  w  której 

nałożone  zostało  odszkodowanie  bądź  inne  porównywalne  sankcje  w  związku  z  tą 

wcześniejszą umową?” zaznaczył pole „Nie”.  

Zamawiający w dniu 21 czerwca 2022 r. wezwał Odwołującego na podstawie art. 126 

ust.  1  ustawy  Pzp  „do  złożenia  oświadczenia  o  niepodleganiu  wykluczeniu,  spełnianiu 

warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie  wskazanym  przez  Zamawiającego,  na 

formularzu  jednolitego  europejskiego  dokumentu  zamówienia  -  załącznik  nr  4  do  SWZ.”  

odpowiedzi  Odwołujący  ponownie  złożył  JEDZ,  gdzie  na  pytanie  w  Części  III  lit.  C 

dotyczące rozwiązania wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, zaznaczył 

odpowiedź „Nie” i wskazał, iż „Podmiot zamawiający złożył oświadczenie z dnia 15.06.2022 

r.  o wypowiedzeniu  umowy  nr  99/8-

2/2021  dnia  09.04.2021  r.  dotyczącej  Zarządzania 

Projektem  pn.  „Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  –  Stepnica 

(przejście  przez  Stepnice  etap  I)”.  Oświadczenie  to  nie  zostało  jednak  złożone  przed 

czasem,  ale  po  upływie  okresu  obowiązywania  umowy  i  jako  takie  było  bezskuteczne. 

Złożone  wypowiedzenie  nie  skutkowało  rozwiązaniem  umowy,  która  wygasła  z  upływem 

ok

resu,  na  który  została  zawarta.  Dodatkowo  nie  było  ku  niemu  podstaw  i  również  z  tej 

przyczyny  zostało  ono  zakwestionowane  przez  wykonawcę.  Podmiot  zamawiający 

zapowiedział  naliczenie  kary  umownej,  jednak  do  dnia  dzisiejszego  to  nie  nastąpiło.”  W 

rubryce „czy wykonawca przedsięwziął środki w celu samooczyszczenia” nie wpisano nic.  

Zamawiający  pismem  z  dnia  8  lipca  2022  r.  wezwał  Odwołującego  na  podstawie  art. 

128  ust.  1  ustawy  Pzp  do 

poprawienia  i  uzupełnienia  oświadczenia  o  niepodleganiu 

wykluczeniu,  spełnianiu  warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie  wskazanym  przez 

Zamawiającego,  na  formularzu  JEDZ.  Zamawiający  wskazał,  iż  wykonawca  na  wezwanie 

złożył oświadczenie z treści którego wynika, iż w stosunku do niego nie zachodzą podstawy 

wykluczenia z 

postępowania w sytuacjach określonych w Dziale VII pkt 4 ppkt C SWZ tj. art. 

109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Zamawiający wskazał, iż złożone oświadczenie zawiera błędy, 

albowiem  Zamawiający  rozwiązał  z  wykonawcą  umowę  nr  99/8-2/2021  zawartą  w  dniu 

09.04.2021r.  dot.  zarzadzania  projektem  pt.: 

„Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na 

odcinku  Recław  -  Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę  etap  l).”  Wypowiedzenie  umowy 

nastąpiło  w  trybie  natychmiastowym  i  w  trakcie  jej  trwania,  w  wyniku  naruszenia  przez 

wykonawcę  obowiązków  wynikających  z  zapisów  umowy  tj.  §  9  ust.  10  pkt  4  oraz  ust.  19 

umowy

,  §  9  ust.  10  pkt  12  umowy,  §  9  ust.  5  umowy.  Wobec  powyższego  zaistniała 

przesłanka  do  wykluczenia  wykonawcy  z  postępowania  na  podstawie  art.  109  ust.  1  pkt  7 

ustawy. 

Zamawiający  wskazał  także  na  treść  art.  110  ust.  2  ustawy  Pzp,  wzywając 

Odwołującego do poprawienia oświadczenia składanego na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy 

oraz jego uzupełnienia poprzez wykazanie spełnienia łącznie przesłanek wskazanych w art. 


110  ust.  2  ustawy 

Pzp.  Zamawiający  poinformował,  iż  na  podstawie  przedłożonych 

dokumentów  dokona  oceny,  czy  podjęte  czynności  są  wystarczające  do  wykazania 

rzetelności oraz stanowią podstawę do odstąpienia od obowiązku wykluczenia z niniejszego 

postępowania. 

W  odpowiedzi  na  powyższe  Odwołujący  ponownie  złożył  JEDZ,  gdzie  na  pytanie 

Części  III  lit.  C  dotyczące  rozwiązania  wcześniejszej  umowy  w  sprawie  zamówienia 

publicznego, 

zaznaczył  odpowiedź  „Nie”  i  wskazał,  iż  „Podmiot  zamawiający  złożył 

oświadczenie z dnia 15.06.2022 r. o wypowiedzeniu umowy nr 99/8-2/2021 dnia 09.04.2021 

r. dotyczącej Zarządzania Projektem pn. „Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 111 na odcinku 

Recław  –  Stepnica  (przejście  przez  Stepnice  etap  I)”.  Umowa  została  zawarta  na  czas 

oznaczony  i  obowiązywała  do  dnia  31.05.2022  r.  Zamawiający  nie  rozwiązał  umowy  w 

trakcie jej trwania, ale wygasła ona na skutek upływu terminu, na który została zawarta – z 

dniem  31.05.2022  r.  Wykonawca  nie  naruszył  żadnego  ze  wskazanych  przez  podmiot 

zamawiający  obowiązków  wynikających  z  zapisów  umowy,  wobec  czego  nie  było  podstaw 

do  złożenia  przez  podmiot  zamawiający  oświadczenia  o  wypowiedzeniu.  Dodatkowo 

oświadczenie  o wypowiedzeniu  złożone  15  dni  po  wygaśnięciu  umowy  nie  mogło  wywołać 

skutku  prawnego.  Umowa  nie  została  więc  rozwiązana  przed  czasem.  Na  wykonawcę  nie 

zostało  nałożone  odszkodowanie  ani  inne  porównywalne  sankcje.”  W  rubryce  „czy 

wykonawca  przedsięwziął  środki  w  celu  samooczyszczenia”  zaznaczono  odpowiedź  „nie”  i 

wpisano:  „Wykonawca  należycie  wykonał  obowiązki  umowne  określone  umową  nr  99/8-

2/2021  z  dnia  09.04.2021  r.  w  okresie,  na  który  została  ona  zawarta.  Nie  można  mówić  o 

tym, aby z przyczyn leżących po stronie  wykonawcy w znacznym stopniu lub zakresie nie 

wykonał  on  lub  nienależycie  wykonał  albo  długotrwale  nienależycie  wykonywał  istotne 

zobowiązanie  wynikające  z  tej  umowy.  Umowa  ta  wygasła  z  dniem  31.05.2022  r.  i  nie 

została  wypowiedziana  przed  upływem  czasu,  na  który  została  zawarta.  Wykonawca  nie 

został  obciążony  odszkodowaniem,  nie  doszło  do  wykonania  zastępczego  ani  realizacji 

przez  podmiot  zamawiający  uprawnień  z  tytułu  rękojmi.  W  odniesieniu  do  wykonawcy  nie 

zachodzi  więc  przesłanka  fakultatywnego  wykluczenia  go  z postępowania  o  udzielenie 

zamówienia  na  podstawie  art.  109  ust.  1  pkt  7  ustawy  -  Prawo  zamówień  publicznych. 

Wobec tego wykonawca nie jest zobowiązany do wykazania spełnienia łącznie przesłanek z 

art.  110  ust  2  ustawy  i  wykazania  swojej  rzetelności,  gdyż  nie  wystąpiły  okoliczności 

uzasadniające jego wykluczenie tę rzetelność kwestionujące.”  

Zamawiający  w  dniu  27  lipca  2022  r.  zawiadomił  wykonawców  o  wyborze  oferty 

najkorzystniejszej oraz od odrzu

ceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 

lit.  a) 

ustawy  Pzp,  jako  złożonej  przez  wykonawcę  podlegającego  wykluczeniu  z 

postępowania  na  podstawie  art.  109  ust.  1  pkt  7  ustawy  Pzp.  Zamawiający  wskazał,  iż 


„rozwiązał  z Wykonawcą  umowę  nr  99/8-212021  zawartą  w  dniu  09.04.2021r.  dot. 

Zarządzania  projektem  pt:  Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  - 

Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę  etap  l).  Wypowiedzenie  umowy  nastąpiło  w  trybie 

natychmiastowym i w trakcie jej trwania w dniu 15 czerwca 2022 roku, w wyniku naruszenia 

przez Wykonawcę obowiązków wynikających z zapisów umowy  Umowa zgodnie z § 2 ust. 2 

obowiązywała  do  13  sierpnia  2022  roku,  W  związku  z  rażącymi  naruszeniami  po  stronie 

Wykonawcy,  w  tym  m.in.  opuszczeniem  placu  budowy  w  dniu  31  maja  2022  roku 

(Wykonawca  dokonał  odpowiedniego  wpisu  w  dziennikach  budowy),  Zamawiający  wezwał 

Wykonawcę  do  przedstawienia  wyjaśnień  (pismo  z  dnia  3  czerwca  2022  roku).  Po 

przesłanych  wyjaśnieniach  i  ustosunkowaniu  się  do  zarzutów  stawianych  przez 

Zamawiającego, Zamawiający był zmuszony z dniem 15 czerwca 2022 roku zerwać w trybie 

natychmiastowym  obowiązującą  umowę.  Wykonawca  błędnie  przyjął  termin  zakończenia 

umowy i opuszczając w dniu 31 maja 2022 roku plac budowy rażąco naruszył zapisy umowy 

i zaprzestał wykonywania podstawowego przedmiotu umowy, narażając Zamawiającego na 

wstrzymanie prac budowlanych na inwestycji. Zgodnie z decyzją nr 14/2020 o zezwoleniu na 

realizację  inwestycji  drogowej  wydanej  w  dniu  3  listopada  2020  roku  przez  Wojewodę 

Zachodniopomorskiego (znak sprawy: AP-4.7820.208-

6.2020JR „Inwestor na podstawie S 2 

ust.  1  rozporządzenia  Ministra  Infrastruktury  z  19  listopada  2001  roku  w  sprawie  rodzajów 

obiektów  budowalnych,  przy  realizacji  których  jest  wymagane  ustanowienie  inspektora 

nadzoru inwestorskiego (Dz. U. z 2001 r. nr 138, poz. 1554): Zamawiający był zobowiązany 

do  powołania  inspektora  nadzoru  inwestorskiego  o specjalności:  inżynieryjnej:  drogowej, 

mostowej, konstrukcyjno-budowlanej oraz instalacyjnej w zakresie sieci, ins

talacji i urządzeń: 

kanalizacyjnych.  Brak  jego  posiadania  skutkowałby  wstrzymaniem  inwestycji.  W 

konsekwencji ww. faktów, umowa nie została wykonana. Zamawiający wezwał Wykonawcę 

w  niniejszym  postępowaniu  do  uzupełnienia/poprawienia  oświadczenia  o  niepodleganiu 

wykluczeniu,  spełnianiu  warunków  udziału  w  postępowaniu  w  zakresie  wskazanym  przez 

Zamawiającego,  na  formularzu  jednolitego  europejskiego  dokumentu  zamówienia  oraz 

udowodnienia, że Wykonawca podjął działania we wszystkich trzech wskazanych w art. 110 

ust.  2  pkt  1-

3  ustawy  obszarach.  Wykonawca  nie  poprawił/uzupełnił  oświadczenia  JEDZ  w 

powyższym zakresie ani nie przedstawił dowodów na podjęcie środków naprawczych.” 

Izba zważyła, co następuje: 

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał  dowodowy, poczynione ustalenia 

faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż 

odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.  

Zarzuty naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 110 ust. 2 pkt 1-3 ustawy Pzp, art. 

226  ust.  1  pkt  2  lit.  a)  ustawy  Pzp  oraz  art.  239  ust.  1  ustawy  Pzp  (zarzut  nr  5) 

dotyczące 


nieprawidłowego  wykluczenia  Odwołującego  z  postępowania  oraz  odrzucenia  jego  oferty, 

a w 

konsekwencji nieprawidłowego wyboru oferty najkorzystniejszej, nie potwierdziły się.  

Zgodnie  z  art.  226  ust.  1  pkt  2  lit.  a)  ustawy  Pzp 

Zamawiający  odrzuca  ofertę,  jeżeli 

została  złożona  przez  wykonawcę    podlegającego  wykluczeniu  z  postępowania.  Zgodnie  z 

art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może 

wykluczyć wykonawcę, który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub 

zakresie  nie  wykonał  lub  nienależycie  wykonał  albo  długotrwale  nienależycie  wykonywał 

istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego 

lub  umowy  koncesji,  co  doprowadziło  do  wypowiedzenia  lub  odstąpienia  od  umowy, 

odszkodowania,  wykonania  zastępczego  lub  realizacji  uprawnień  z  tytułu  rękojmi  za  wady. 

Art.  110  ust.  2  ustawy  Pzp  wskazuje  zaś,  że  wykonawca  nie  podlega  wykluczeniu 

okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2-5 i 7-10, 

jeżeli  udowodni  zamawiającemu,  że  spełnił  łącznie  następujące  przesłanki:  1)  naprawił  lub 

zobowiązał  się  do  naprawienia  szkody  wyrządzonej  przestępstwem,  wykroczeniem  lub 

swoim  nieprawidłowym  postępowaniem,  w  tym  poprzez  zadośćuczynienie  pieniężne; 

wyczerpująco  wyjaśnił  fakty  i  okoliczności związane  z  przestępstwem,  wykroczeniem  lub 

swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie 

współpracując  odpowiednio  z  właściwymi  organami,  w  tym  organami  ścigania,  lub 

zamawiającym; 3) podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie 

dla  zapobiegania  dalszym  przestępstwom,  wykroczeniom  lub  nieprawidłowemu 

postępowaniu,  w  szczególności:  a)  zerwał  wszelkie  powiązania  z  osobami  lub  podmiotami 

odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b) zreorganizował personel, 

c) 

wdrożył  system  sprawozdawczości  i  kontroli,  d)  utworzył  struktury  audytu  wewnętrznego 

do  monitorowania  przestrzegania  przepisów,  wewnętrznych  regulacji  lub  standardów, 

e) 

wprowadził  wewnętrzne  regulacje  dotyczące  odpowiedzialności  i  odszkodowań  za 

nieprzestrzeg

anie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów.

Izba 

stwierdziła,  iż  argumentacja  zawarta  w  odwołaniu  oparta  była  przede  wszystkim 

na  przeświadczeniu  Odwołującego,  że  wypowiedzenie  przez  Zamawiającego  umowy  nr 

/2021  z  dnia  9  kwietnia  2021  r.  (dalej  jako  „Umowa”)  dokonane  w  dniu  15  czerwca 

2022  r.  było  nieskuteczne  z  uwagi  na  fakt,  że  Umowa  rozwiązała  się  na  skutek  upływu 

terminu,  na  który  została  zawarta.  Zdaniem  Odwołującego  terminem  zakończenia 

świadczenia usług był dzień 31 maja 2022 r., wobec czego wypowiedzenie Umowy po tym 

terminie nie mogło wywrzeć skutków prawnych.  

W  ocenie  Izby  stanowisko  Odwołującego  nie  jest  zasadne  i  stoi  w  sprzeczności 

z postanowieniami Umowy.  


Przedmiotem Umowy było wykonanie usługi polegającej na zarządzaniu projektem pt. 

„Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  –  Stepnica  (przejście  przez 

Stepnicę etap I). W § 2 ust. 2 Umowy wskazano: „Termin zakończenia nadzoru nad robotami 

budowlanymi    -  do  30  dni  od  dnia 

spisania  bezusterkowego  protokołu  odbioru  końcowego 

robót budowlanych, tj. 13.08.2022 r. lub od daty potwierdzenia usunięcia wad stwierdzonych 

przy  odbiorze  końcowym  robót  budowlanych.    Planowany  termin  zakończenia  robót 

budowlanych  ustalony  jest  na  dzień  31.05.2022  r.  Zgodnie  z  umową  na  roboty  budowlane 

procedura odbioru trwa 44 dni.” 

Z  treści  §  2  ust.  2  Umowy  jednoznacznie  wynika,  że  termin  realizacji  usług  był 

nierozerwalnie  związany  z  długością  wykonywania  robót  budowlanych,  co  jest  rzeczą 

charakterystyczną  dla  usług  obejmujących  nadzór  nad  robotami  budowlanymi 

(w przedmiotowej  sprawie  nazwanych 

usługami  zarządzania  projektem).  W omawianym 

przypadku  termin  zakończenia  usług  zarządzania  projektem  został  jednoznacznie 

uzależniony  od  długości  trwania  robót  budowlanych  i  określony  jako  do  30  dni  od  spisania 

bezusterkowego  protokołu  odbioru  lub  do  30  dni  od  daty  potwierdzenia  usunięcia  wad 

stwierdzonych przy odbiorze końcowym. Wskazana w § 2 ust. 2 Umowy data 31 maja 2022 

r. była jedynie planowaną datą zakończenia robót budowlanych, a nie terminem końcowym 

obowiązywania  umowy  na  usługi  zarządzania  projektem.  Do  tej  daty  można  byłoby 

ewentualnie  odnosić  planowany  termin  zakończenia  sprawowania  bezpośredniego  nadzoru 

nad  robotami  budowlanymi,  ale  nie  termin  obowiązywania  Umowy,  jednak  byłby  to  i  tak 

jedynie  termin  prognozowany.  Umowa  nakładała  na  wykonawcę  obowiązek  świadczenia 

usług przez cały okres realizacji robót budowalnych, do 30 dni od spisania bezusterkowego 

protokołu  odbioru  (lub  od  daty  potwierdzenia  usunięcia  wad  stwierdzonych  przy  odbiorze 

końcowym).  Nawet  gdyby  roboty  budowlane  zakończyły  się  w  planowanym  terminie,  a  ich 

odbiór  końcowy  byłby  bezusterkowy,  to  Umowa  zawarta  z  Odwołującym  formalnie 

obowiązywałaby  do  13  sierpnia  2022  r.,  wedle  wyliczeń  przedstawionych  w  Umowie  z 

uwzględnieniem czasu na odbiór robót, a nie – jak twierdzi Odwołujący – do 31 maja 2022 r. 

Sam Odwołujący podczas rozprawy wskazywał, że po opuszczeniu przez inżynierów terenu 

budowy  wykonywał  jeszcze  inne  czynności,  co  jest  niespójne  z  twierdzeniem,  że  Umowa 

miałaby się rozwiązać już z dniem 31 maja 2022 r.  

Okolicznością  w  ocenie Izby kluczową  na  kanwie przedmiotowej  sprawy,  a  pominiętą 

treści  odwołania,  było  to,  że  Umowa  -  której  projekt  stanowił  element  dokumentów 

zamówienia i której treść Odwołujący zaakceptował składając ofertę –  przewidywała szereg 

postanowień  wskazujących  na  obciążenie  wykonawcy  ryzykiem  związanym  z  obowiązkiem 

realizacji usług w sytuacji, gdy roboty budowlane przedłużą się ponad wskazany w Umowie 


planowany termin ich zakończenia (czyli będą realizowane po 31 maja 2022 r.), a w związku 

z tym wydłuży się termin zarządzania projektem.  

§  3  ust.  2  umowy  wskazano:  „Wynagrodzenie,  o  którym  mowa  w  ust.  1  umowy 

obejmuje wszystkie ryzyka związane z realizacją Projektu, w tym: 1) wystąpienie wszelkich 

dodatkowych  robót  budowlanych  niezbędnych  do  realizacji  zamówienia  podstawowego;  2) 

wydłużenie  czasu  zarządzania  Projektem,  w  szczególności  ponad  termin  określony  jako 

planowany  termin  odbioru  robót  budowlanych.  (…)  W  przypadku  wystąpienia  ww. 

okoliczności Wykonawcy nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie”.  

W § 3 ust. 6 Umowy wskazano, iż „Poza wypadkami wyraźnie określonymi w umowie, 

uznaje  się,  że:  1)  Zarządzający  Projektem  uwzględnił  wszystkie  dodatkowe  elementy 

zamówienia  nie  określone  szczegółowo,  ale  niezbędne  do  wykonania  umowy;  2)  wartość 

umowy określona w ust. 1 w całości obejmuje wszelkie ryzyko i nieprzewidziane okoliczności 

przy  wykonywaniu  przedmiotu  umowy,  w  tym  ceny  jakichkolwiek  materiałów  lub  usług,  a 

także wszelkie prace i wydatki dodatkowe bądź inne, określone w umowie lub nie, które są 

nieodzowne w celu w

ykonania i ukończenia przedmiotu umowy.”  

W ust. 7 wskazano ponadto, iż „W celu uniknięcia wszelkich wątpliwości, Wykonawca 

potwierdza,  że  jest  świadomy  wysokiego  stopnia  złożoności,  rozmiaru  oraz  wysokich 

wymogów  przedmiotu  umowy  i  że  wartość  umowy  określona  w  ust.  1  obejmuje  wszelkie 

dodatkowe  koszty,  które  mogą  być  związane  z  wypełnieniem  przez  Zarządzającego 

Projektem warunków i wymogów wynikających z umowy.” 

Na  gruncie  ww.  postanowień  umownych  Odwołujący  został  obciążony  ryzykiem 

wystąpienia  wszelkich  dodatkowych  robót  budowlanych  niezbędnych  do  realizacji 

zamówienia  podstawowego  oraz  ryzykiem  wydłużenia  czasu  zarządzania  Projektem,  w 

szczególności  ponad  termin  określony  jako  planowany  termin  odbioru  robót  budowlanych. 

Um

owa wskazywała wprost,  że w takim  wypadku wykonawcy  nie przysługiwało dodatkowe 

wynagrodzenie. 

Korespondowało  to  z  §  15  ust.  1  i  2  Umowy.  Zamawiający  w  §  15  ust.  1 

Umowy  określił  katalog  przypadków,  w  których  może  dojść  do  dokonania  zmiany  umowy, 

w tym w p

kt 2) wskazał na możliwość zmiany Umowy w zakresie terminu w sytuacji zmiany 

terminu  realizacji  robót  budowlanych.  Jednocześnie  w  §  15  ust.  2  Umowy  wskazano,  iż 

„przypadki  określone  w  ust.  1  pkt  1,  4,  5  mogą  wpływać  na  zmianę  wynagrodzenia 

Wykonawcy.”  Wnioskując  a  contrario,  zaistnienie  sytuacji  określonej  w  §  15  ust.  1  pkt  2 

Umowy 

nie mogło skutkować zmianą wynagrodzenia Wykonawcy. Odwołujący wprost w § 3 

ust. 7 Umowy 

potwierdził, że jest świadomy m.in. tego, że ustalone wynagrodzenie umowne 

obejmuje  wszel

kie  dodatkowe  koszty,  które  mogą  być  związane  z  wypełnieniem  przez 

Zarządzającego Projektem warunków i wymogów wynikających z umowy.  


Umowa  jednoznacznie  wskazywała,  że  wynagrodzenie  za  wykonywanie  usługi, 

wskazane  w  ofercie  stanowiącej  załącznik  do  Umowy,  obejmuje  ryzyka  związane 

wydłużeniem  czasu  zarządzania  projektem  względem  planowanego,  w  tym  ryzyka 

związane  ze  zmianą  terminu  realizacji  robót  budowlanych  i  wystąpieniem  konieczności 

wykonania  robót  dodatkowych.  W  świetle  tak  ukształtowanych  postanowień  umownych, 

których  projekt  stanowił  jeden  z  dokumentów  zamówienia  w  postępowaniu  na  usługi 

zarządzania  projektem  pt.  „Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  – 

Stepnica (przejście przez Stepnicę etap I),” Odwołujący decydując się na złożenie oferty ww. 

postępowaniu  miał  dwie  możliwości  -    albo  zaskarżyć  w  drodze  środków  ochrony  prawnej 

projektowane  postanowienia  umowy  (

chociażby  w  zakresie  braku  określenia  w  Umowie 

przypadków, w których wykonawcy przysługiwać będzie wynagrodzenie dodatkowe, jak np. 

w sytuacji 

przedłużenia się terminu realizacji robót budowlanych ponad zaplanowany okres) 

albo 

dokonać odpowiedniej wyceny ryzyka związanego z potencjalnym przedłużeniem robót 

budowlanych i 

uwzględnić ten czynnik cenotwórczy w cenie oferty.  

Zdaniem  Izby  Odwołujący,  jako  podmiot  profesjonalny,  składając  ofertę  w 

postępowaniu  na  usługi  zarządzania  projektem  pt.  „Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111 

na  odcinku  Recław  –  Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę  etap  I,”  powinien  był  poddać 

szczegółowej  analizie  SWZ,  w  tym  projektowane  postanowienia  umowne  i  zaskarżyć  ich 

treść,  jeżeli  nakładane  umową  na  wykonawcę  ryzyka  były  nadmierne,  a  sposób 

ukształtowania kwestii wynagrodzenia należnego wykonawcy naruszał przepisy ustawy Pzp. 

Przedłużenie realizacji robót budowlanych nie jest zjawiskiem o charakterze nadzwyczajnym 

na  rynku  budowlanym,  można  wręcz  rzec,  że  jest  zjawiskiem  częstym.  Jedną  z 

podstawowych kwestii, na jaką wykonawca usług zarządzania projektem (usług nadzoru nad 

robotami  budowlanymi)  powinien  zwrócić  uwagę  składając  ofertę,  jest  niewątpliwie  sposób 

uregulowania  wynagrodzenia  wykonawcy  w 

przypadku  przedłużenia  się  robót  budowlanych 

ponad  zaplanowany  okres. 

Jeżeli  Odwołujący  nie  wniósł  odwołania  wobec  treści 

dokumentów  zamówienia  i  zaakceptował  treść  projektowanych  postanowień  umownych,  to 

powinien  był  wycenić  ryzyko  związane  z koniecznością  realizacji  usług  nadzoru  przez 

dłuższy  niż  zaplanowany  okres.  Tak  jak  w świetle  §  2  ust.  3  Umowy  termin  rozpoczęcia 

realizacji usług, określony od dnia zawarcia Umowy, mógł się przesunąć z uwagi na termin 

zawarcia  umowy  z 

wykonawcą  robót  budowlanych,  tak  samo  termin  zakończenia  realizacji 

usług mógł ulec zmianie w zależności od terminu zakończenia robót budowlanych, co wynika 

wprost z § 2 ust. 2 Umowy.  

Z  Umowy  również  wprost  wynika,  że  ryzyko  związane  z  tą  sytuacją  obciąża 

wykonawcę  i  w  takim  przypadku  dodatkowe  wynagrodzenie  nie  przysługuje.  Odwołujący 

zawarł  Umowę  w takim  kształcie,  wobec  czego  jej  treść  była  dla  niego  wiążąca.  Była  ona 


wiążąca  również  dla  Zamawiającego,  który  na  gruncie  postanowień  umownych  nie  był 

uprawniony  do  zapłaty  Odwołującemu  dodatkowego  wynagrodzenia  za  realizację  usług 

nadzoru  nad  przedłużającymi  się  ponad  zaplanowany  termin  zakończenia  robotami 

budowlanymi. Jakkolwiek Izba zdaje sobie sprawę z sytuacji, w jakiej znalazł się Odwołujący 

podczas  realizacji  Umowy,  niem

niej  jest  ona  konsekwencją  zaniechania  odpowiedniego 

zabezpieczenia  swoich  interesów  na  etapie  składania  oferty  w  postępowaniu  na  usługi 

zarządzania  projektem  pt.  „Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  – 

Stepnica  (przejście  przez  Stepnicę  etap  I).”  Przy  tak  ukształtowanych  postanowieniach 

umownych  Odwołujący  –  jak  pokazała  rzeczywistość  –  nie  zaskarżył  projektowanych 

postanowień  umowy  na  odpowiednim  etapie,  a  następnie  nie  ocenił  właściwie  poziomu 

ryzyka,  jakie  niosła  za  sobą  realizacja  tej  umowy  z  uwagi  na  uregulowanie  kwestii 

wynagrodzenia związanego z koniecznością realizacji usług w przypadku przedłużenia robót 

budowlanych  w 

sposób  niekorzystny  dla  wykonawcy.  Konsekwencje  tych  zaniedbań, 

jakkol

wiek są one dotkliwe, Odwołujący ponosi obecnie.  

Na  gruncie  postanowień  Umowy  Izba  stwierdziła,  iż  Umowa  zobowiązywała 

Odwołującego  do  świadczenia usług  nadzoru  w przypadku  przedłużenia się okresu  trwania 

robót  budowlanych  ponad  planowany  termin  zakończenia,  czyli  po  dniu  31  maja  2022  r. 

Treść Umowy nie budziła w ocenie Izby większych wątpliwości w tym zakresie. Zakończenie 

realizacji  powierzonych  zadań  przez  inspektorów  poszczególnych  branż  w  tym  dniu  stało 

zatem  w  sprzeczności  z  obowiązkami,  jakie  na  Odwołującego  nakładała  Umowa. 

Jednocześnie  wypowiedzenie  Umowy  w  trybie  natychmiastowym  dokonane  przez 

Zamawiającego w dniu 15 czerwca 2022 r. miało miejsce w okresie obowiązywania Umowy, 

nie  zaś  po  jej  rozwiązaniu.  Zasadnicza  część  odwołania  stanowi  nieuzasadnioną  polemikę 

jednoznacznie ukształtowanymi postanowieniami Umowy na usługi zarządzania projektem 

pt.  „Rozbudowa  drogi  wojewódzkiej  nr  111  na  odcinku  Recław  –  Stepnica  (przejście  przez 

Stepnicę  etap  I)”,  które  nie  były  przez  Odwołującego  wcześniej  podważane  i  które 

zaakceptował  on  w  pełni.  Za  chybioną  uznać  należy  w  takim  wypadku  argumentację 

prezentowaną na rozprawie, iż konstrukcja  Umowy została opracowana w sposób wadliwy, 

skoro  Odwołujący  nie  zakwestionował  jej  postanowień  w  drodze  środków  ochrony  prawnej 

przed  złożeniem  oferty.  Izba  miała  też  na  uwadze,  że  w  postępowaniu  odwoławczym 

Odwołujący  nie  wskazywał,  aby  określone  postanowienia  umowne  co  do  sposobu 

uregulowania  p

łatności  wynagrodzenia  czy  określenia  terminu  realizacji  zamówienia  mogły 

zostać  uznane  za  nieważne  (por.  art.  353

  w zw.  z  art.  58  Kodeksu  cywilnego),  a  jedynie 

prezentował ich odmienną niż literalna interpretację. Odwołujący nie podejmował też innych 

dzi

ałań  prawnych  związanych  z  ochroną  jego  interesów  (nie  kwestionował  wypowiedzenia 


Umowy 

na  drodze  sądowej,  nie  wytoczył  powództwa  na  podstawie art.  357

 Kodeksu 

cywilnego). 

 Nie  jest  zdaniem  Izby 

zasadne  podnoszenie  jako  argument  mający  usprawiedliwiać 

działania  Odwołującego  okoliczności,  że  Zamawiający  oczekiwał  od  Odwołującego 

sprawowania  dalszego  nadzoru  bez  zagwarantowania  adekwatnego  wynagrodzenia  -  takie 

oczekiwania  były  bowiem  w  świetle  postanowień  umownych  uzasadnione.  Stanowisko 

Zamawiającego  wyrażone  w  piśmie  z  dnia  20  maja  2022  r.  jasno  informuje,  iż  na  gruncie 

zawartej Umowy oraz obowiązujących przepisów ustawy Pzp nie ma możliwości prawnych, 

by  zaakceptować  wniosek  Odwołującego  o  zapłatę  dodatkowego  wynagrodzenia  za  usługi 

świadczone  po  dniu  31  maja  2022  r.  Zamawiający  wskazał  wówczas  także,  że  ryzyko 

przedłużenia obowiązku świadczenia usług zostało w Umowie przeniesione na wykonawcę, 

wskazał także na uregulowania wynikające z ustawy Pzp. Trudno w takiej sytuacji przypisać 

Zamawiającemu złą wolę przy współpracy z Odwołującym, skoro w swoim działaniu kierował 

się  on  treścią  wiążącej  Strony  Umowy.  Nie  zostało  również  potwierdzone  stanowisko 

Odwołującego, iż Zamawiający zapewniał wcześniej Odwołującego, że po zawarciu aneksu 

generalnym  wykonawcą  robót  zawrze  aneks  z  Odwołującym  –  Zamawiający  w  pismach 

wskazywał jedynie, że w rozważy wniosek Odwołującego (vide pismo Zamawiającego z dnia 

4  kwietnia  2022  r.,  gdzie  wskazano,  że  z  uwagi  na  znaczny  zakres  robót  dodatkowych 

wnioskowane  przez  generalnego  wykonawcę  wydłużenie  terminu  realizacji  robót, 

Zamawiający  „rozważy  możliwość  zmiany  umowy  z  Inżynierem  Projektu  w  zakresie  jego 

wynagrodzenia.”).  Również  w  piśmie  z  dnia  6  kwietnia  2022  r.  wskazano,  że  ewentualna 

zmiana  Umowy  będzie  rozpatrywana  dopiero  po  podpisaniu  aneksu  z  wykonawcę  robót. 

Zamawiający w żadnym miejscu nie zapewniał Odwołującego, że dojdzie do zmiany Umowy 

w  zakresie  wynagrodzenia,  lecz  jedynie 

wskazywał,  że  rozpatrzy  wniosek  Odwołującego 

(bez sygnalizowania czy w sposób pozytywny, czy negatywny). Po dokonaniu analizy treści 

Umowy  oraz  obowiązujących  regulacji  prawnych,  akceptacja  tego  wniosku  ostatecznie 

okazała  się  w ocenie  Zamawiającego  niemożliwa,  co  wyjaśniono  Odwołującemu 

szczegółowo w piśmie z dnia 20 maja 2022 r.  

W  ocenie  Izby, 

wbrew  wywodom  Odwołującego,  Zamawiający  w  żadnym  z  pism 

kierowanych  do  Odwołującego,  nie  potwierdził,  że  umowa  obowiązuje  do  31  maja  2022  r. 

Nie  świadczy  o tym  także  treść  proponowanego  Odwołującemu  aneksu  do  Umowy, 

ponieważ  Zamawiający  w  piśmie  przewodnim  jednoznacznie  zaznaczył,  że  zgodnie  z  §  2 

ust.  2  Umowy  jej  zakończenie  następuje  do  30  dni  od  dnia  spisania  bezusterkowego 

protokołu  odbioru  końcowego  robót  budowlanych.  Jak  wyjaśniono  już  we  wcześniejszej 

części uzasadnienia, okres realizacji robót budowlanych wskazany w § 2 ust. 2 Umowy (a co 

za  tym  idzie  okres  sprawowania  bezpośredniego  nadzoru  na  terenie  budowy  przez 


inżynierów  Odwołującego)  był  jedynie  okresem  prognozowanym,  a  Umowa  wprost 

uzależniała  okres  zakończenia  usług  zarządzania  projektem  od  zakończenia  robót 

budowlanych, jednocześnie obciążając Odwołującego ryzykiem związanym z przedłużeniem 

się realizacji  robót  budowlanych,  a w konsekwencji także  usług  objętych Umową.  W  ocenie 

Izby  n

ie  sposób  też  uznać,  aby  odmienne  uregulowanie  postanowień  umowy  w  obecnie 

prowadzonym  przez  Zamawiającego  postępowaniu  na  dokończenie  usług  zarządzania 

projektem miało samo w sobie przesądzać o nieprawidłowości prezentowanego dotychczas 

przez Zamawiającego stanowiska. To, że obecnie postanowienia umowne kształtowane są w 

sposób korzystniejszy dla wykonawców, nie zmienia faktu, że stanowisko Zamawiającego w 

korespondencji  prowadzonej  z 

Odwołującym  było  oparte  na  treści  Umowy,  którą  to  treść 

Odwołujący w całości zaakceptował i która wiązała obie Strony kontraktu.  

Ponadto  Izba 

za  spóźnione  uznała  prezentowane  przez  Odwołującego  podczas 

rozprawy stanowisko kwestionujące wskazane w piśmie Zamawiającego z dnia 15 czerwca 

2022  r.  podstawy  wypowiedzenia  Umowy.  Zgodnie  z  art.  555  ustawy  Pzp  I

zba  nie  może 

orzekać  co  do  zarzutów,  które  nie  były  zawarte  w  odwołaniu.  Odwołujący  tego  rodzaju 

okoliczności  faktycznych  nie  objął  zarzutami  odwołania,  ograniczając  zawartą  tam 

argumentację dotyczącą nieskuteczności wypowiedzenia Umowy do twierdzenia, że w chwili 

złożenia  oświadczenia  o  wypowiedzeniu  Umowy  przez  Zamawiającego,  Umowa  ta  już  nie 

obowiązywała. W konsekwencji wyłącznie pod tym kątem Izba dokonała oceny skuteczności 

wypowiedzenia  Umowy.  Jak  wskazuje  się  bowiem  jednolicie  w  orzecznictwie  Izba  jest 

uprawniona  do  oceny  prawidłowości  zachowania  Zamawiającego,  jedynie  przez  pryzmat 

sprecyzowanych  w  odwołaniu  okoliczności  faktycznych  i  prawnych  uzasadniających  jego 

wniesienie.  Mają  one  decydujące  znaczenie  dla  ustalenia  granic  kognicji  Izby  przy 

rozpoznaniu  sprawy,  gdyż  konstytuują  zarzut  podlegający  rozpoznaniu  (por.  m.in.  wyrok  z 

dnia 28 czerwca 2021 r., sygn. akt KIO 1258/21).  

Biorąc  pod  uwagę  wszystko  powyższe,  Izba  stwierdziła,  że  argumentacja,  w  oparciu 

którą  wywodzono  w  odwołaniu  brak  zaistnienia  podstawy  wykluczenia  wskazanej  w  art. 

109  ust.  1  p

kt  7  ustawy  Pzp  nie  potwierdziła  się,  wobec  czego  nie  podważono,  aby 

wykluczenie  wykonawcy  z  postępowania  na  ww.  podstawie  oraz  odrzucenie  jego  oferty  na 

podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp było czynnością dokonaną z naruszeniem 

przepisów ustawy Pzp. Izba wobec tego za zasadne uznała stanowisko Zamawiającego, że 

w  zakresie  realizacji  Umowy  na  usługi  zarządzania  projektem  pt.  „Rozbudowa  drogi 

wojewódzkiej nr 111 na odcinku Recław – Stepnica (przejście przez Stepnicę etap I)” doszło 

do 

częściowego niewykonania zamówienia z przyczyn leżących po stronie Odwołującego, w 

jej  istotnym  zakresie 

–  Odwołujący  zaprzestał  wykonywania  podstawowego  obowiązku 

umownego  czyli  sprawowania  nadzoru  nad  robotami  budowalnymi, 

co  doprowadziło  do 


wypowiedzenia  umowy

, a dodatkowo  do  konieczności  zlecenia  realizacji usług  zarządzania 

projektem innemu podmiotowi.  

Tym samym zarzuty naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 7, art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz art. 

239 ust. 1 ustawy Pzp nie zasługiwały na uwzględnienie.  

konsekwencji  za  bezzasadne  należałoby  uznać  także  zarzuty  naruszenia  art.  126 

ust. 1 ustawy Pzp (zarzut nr 1) oraz art. 128 ust. 1 ustawy Pzp (zarzut nr 2), kwestionujące 

prawidłowość  skierowanych  do  Odwołującego  przez  Zamawiającego  wezwań  do  złożenia 

oświadczenia  o  niepodleganiu  wykluczeniu  oraz  do  poprawienia  i  uzupełnienia  tego 

oświadczenia,  które  oparto  na  tożsamych  podstawach  faktycznych  jak  zarzuty  poddane 

ocenie powyżej. Niemniej zdaniem Izby są to zarzuty spóźnione, gdyż zgodnie z art. 515 ust. 

1 pkt 1 lit. a) ustawy Pzp 

w przypadku zamówień, których wartość jest równa albo przekracza 

progi  unijne 

odwołanie  wnosi  się  w  terminie  10  dni  od  dnia  przekazania  informacji  o 

czynności  zamawiającego  stanowiącej  podstawę  jego  wniesienia,  jeżeli  informacja  została 

przekazana  przy  użyciu środków  komunikacji  elektronicznej.  Skoro  Odwołujący  nie zgadzał 

się z faktem skierowania do niego ww. wezwań, to mógł wnieść odwołanie już w terminie 10 

dni od otrzymania 

tych wezwań.  

W tym stanie rzeczy Izba stwierdziła, że odwołanie podlega oddaleniu i na podstawie 

art. 553 ustawy Pzp orzekła jak w sentencji.  

O  kosztach  postępowania  odwoławczego  orzeczono  stosownie  do  jego  wyniku  na 

podstawie  art.  557  i  575  ustawy  Pzp  oraz 

§    8  ust.  2  pkt  1  w  zw.  z  §  5  pkt  1  i  2  lit.  b) 

Rozporządzenia  Prezesa  Rady  Ministrów  w  sprawie  szczegółowych  rodzajów  kosztów 

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od 

odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). 

Przewodniczący:      ……………………………….………