KIO 415/19 WYROK dnia 25 marca 2019 r.

Data: 11 czerwca 2019

Sygn. akt KIO 415/19 

WYROK 

z dnia 25 marca 2019 r. 

Krajowa Izba Odwoławcza   –   w składzie: 

Przewodniczący:     Anna Packo 
 

Protokolant:             

Marta Słoma  

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2019 

r., w Warszawie, odwołania wniesionego 

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 marca 2019 r. przez wykonawcę  

Przedsiębiorstwo 

Usług 

Technicznych 

INTERCOR 

Spółkę 

ograniczoną 

odpowiedzialnością z siedzibą w Zawierciu  

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego 

Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach z siedzibą w Katowicach  

przy udziale wykonawców: 

A.  MIRBUD  Spółki  Akcyjnej  z  siedzibą  w  Skierniewicach  zgłaszającej  przystąpienie  do 

postępowania odwoławczego po stronie odwołującego, 

B.  BUDIMEX 

Spółki  Akcyjnej  z  siedzibą  w  Warszawie  zgłaszającej  przystąpienie  do 

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego  

orzeka: 

uwzględnia  odwołanie  i  nakazuje  Zarządowi  Dróg  Wojewódzkich  w  Katowicach 

unieważnienie  czynności  zmiany  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  

w zakresie punktu 21. podpunkt 5. tiret 6. i punktu I.3 formularza oferty, dokonanej 

1 marca 2019 r. oraz 

przywrócenie treści punktu 21. podpunkt 5. tiret 6. specyfikacji 

istotnych  warunków  zamówienia  i  punktu  I.3  formularza  oferty  stanowiącej 

załącznik do specyfikacji istotnych warunków zamówienia obowiązującej przed tą 

zmianą,  


kosztami postępowania obciąża Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach i: 

zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę  20 000 zł 00 gr 

(słownie:  dwadzieścia  tysięcy  złotych  zero  groszy)  uiszczoną  przez 

Przedsiębiorstwo  Usług  Technicznych  INTERCOR  Spółkę  z  ograniczoną 

odpowiedzialnością tytułem wpisu od odwołania, 

zasądza  od  Zarządu  Dróg  Wojewódzkich  w  Katowicach  na  rzecz 

Przedsiębiorstwa  Usług  Technicznych  INTERCOR  Spółki  z  ograniczoną 

odpowiedzialnością  kwotę  23  600  zł  00  gr (słownie:  dwadzieścia  trzy  tysiące 

sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego 

pon

iesione z tytułu wpisu i wynagrodzenia pełnomocnika. 

Stosownie  do  art.  198a  i  198b  ustawy  z  dnia  29  stycznia  2004  r. 

–  Prawo  zamówień 

publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 z 

późn. zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni 

od  dnia  jego  doręczenia  –  przysługuje  skarga  za  pośrednictwem  Prezesa  Krajowej  Izby 

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach. 

Przewodniczący:      ……………………..… 


Sygn. akt: KIO 415/19 

U z a s a d n i e n i e 

Zamawiający  –  Zarząd  Dróg  Wojewódzkich  w  Katowicach  prowadzi  postępowanie  

o udzielenie zamówienia publicznego na „budowę regionalnej drogi Racibórz – Pszczyna na 

odcinku od włączenia do DK 45 w gminie Rudnik do granicy miasta na prawach powiatu Rybnik 

–  Etap  4  i  Etap  5  wschodnia  obwodnica  Raciborza”  na  podstawie  ustawy  z  dnia  

29 stycznia 2004 r. P

rawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 z późn. zm.),  

w trybie przetargu nieograniczonego. 

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 26 grudnia 2018 r. w Dzienniku Urzędowym 

Unii Europejskiej pod numerem nr 2018/S 248-572240. 

Wartość zamówienia jest większa niż 

kwoty określone na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych. 

I Zarzuty i żądania odwołania 

Odwołujący – Przedsiębiorstwo Usług Technicznych INTERCOR Sp. z o.o. wniósł odwołanie 

od  czynności  zmiany  treści  punktu  21.  ppkt  5.  tiret  6.  specyfikacji  istotnych  warunków 

zamówienia  polegającej  na  zastąpieniu  zdania  „i  załączyć  oświadczenie/dokumenty 

potwierd

zające, że wskazana osoba spełnia to kryterium” na zdanie „oraz załączyć dokument 

podpisany przez inwestora/inwestorów, poświadczający, że wskazana osoba pełniła funkcję 

kierownika  budowy  na  tych  zadaniach”,  dokonanej  1  marca  2019  r.,  zarzucając 

Zamawiającemu naruszenie: 

1.  art.  7  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  poprzez  prowadzenie  postępowania  

w  sposób  naruszający  uczciwą  konkurencję  oraz  wbrew  zasadzie  proporcjonalności, 

przejawiające się w tym, że Zamawiający wymaga od wykonawców przedłożenia dokumentów 

zbędnych do oceny ofert wykonawców w ustalonych kryteriach oceny ofert, 

2. art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez zmianę treści punktu 21. ppkt 

5. tiret 6. specyfikacji istotnych warunków zamówienia w sytuacji, w której dokonana zmiana 

jest nieuzasadniona i narusza zasadę proporcjonalności, 

3.  art.  25  ust.  1  i  2  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  w  związku  z  przepisami 

rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, 

jakich  może  żądać  zamawiający  od  wykonawcy  w  postępowaniu  o  udzielenie  zamówienia 

(zwanego  dalej  „rozporządzeniem  w  sprawie  dokumentów…”)  poprzez  wymaganie  od 

wykonawców  w  punkcie  21.  ppkt.  5  tiret  6.  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia 

dokumentów  zbędnych  dla  celów  przeprowadzenia  postępowania  i  niewymienionych  

w przepisach ww. rozporządzenia. 


Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości poprzez nakazanie Zamawiającemu 

unieważnienia  czynności  zmiany  treści  punktu  21.  ppkt  5.  tiret  6.  specyfikacji  istotnych 

warunków zamówienia i przywrócenia obowiązującej przed zmianą treści punktu 21. ppkt 5. 

tiret 6. specyfikacji istotnych warunków zamówienia, a także zasądzenie od Zamawiającego 

na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego. 

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia 

w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz może ponieść szkodę 

w  wyniku  naruszenia  przez  Zamawiającego  przepisów.  Naruszenie  przez  Zamawiającego 

wskazanych powyżej  przepisów  ustawy  Prawo zamówień  publicznych ma istotny  wpływ  na 

wynik  postępowania,  bowiem  gdyby  Zamawiający  ich  nie  naruszył,  Odwołujący  byłby  

w  stanie  złożyć  ofertę  w  postępowaniu  i  uzyskać  maksymalną  liczbę  punktów  w  kryterium 

„dodatkowe doświadczenie kierownika budowy (KB)”, a zatem posiadałby większe szanse na 

uzyskanie zamówienia. Odwołujący oferuje wykonanie zamówienia, którego wynikiem będzie 

zawarcie  z  Zamawiającym  umowy,  a  w  przypadku  uwzględnienia  niniejszego  odwołania 

szanse Odwołującego na uzyskanie zamówienia znacząco wzrosną. Z kolei naruszenie przez 

Zamawiającego  przepisów  może  wyrządzić  Odwołującemu  szkodę  w  postaci  utraconych 

korzyści – przychodów z nieuzyskanego zamówienia. Jego interes wyraża się również w tym, 

aby  postępowanie  o  udzielenie  zamówienia  przeprowadzone  zostało  zgodnie  z  przepisami 

prawa. 

Zamawiający  w  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  wskazał  kryteria  oceny  ofert,  

w  tym  kryterium  „dodatkowe  doświadczenie  kierownika  budowy  (KB)”.  W  celu  dokonania 

oceny  doświadczenia  kierownika  budowy  wymagał  przedłożenia  przez  wykonawcę  przede 

wszystkim  w  ramach  formularza  oferty  imienia  i  nazwiska  proponowanej  na  to  stanowisko 

osoby, opisu jej doświadczenia potwierdzającego wymagania specyfikacji istotnych warunków 

zamówienia  i  umożliwiającego  przyznanie  punktacji  dla  wykonawcy,  a  także  przedłożenia 

„oświadczenia/dokumentów  potwierdzających,  że  wskazana  osoba  spełnia  to  kryterium. 

Oświadczenie  podpisane  przez  osobę,  która  ma  spełnić  przedmiotowe  kryterium”.  Celem 

powyższego  wymagania  było  zapewne  uzyskanie  przez  Zamawiającego  dodatkowego 

oświadczenia osoby, która jest proponowana na dane stanowisko, że dane zawarte w ofercie 

wykonawcy są prawdziwe i rzetelne. 

15 stycznia 2019 r. Zamawiający dokonał modyfikacji tego postanowienia poprzez wykreślenie 

zdania „oświadczenie podpisane przez osobę, która ma spełnić przedmiotowe kryterium”, a 1 

marca 

r. 

modyfikacji 

polegającej 

na 

zastąpieniu 

zdania 

„załączyć 

oświadczenie/dokumenty potwierdzające, że wskazana osoba spełnia to kryterium” na zdanie 

„oraz  załączyć  dokument  podpisany  przez  inwestora/inwestorów  poświadczający,  że 


wskazana  osoba  pełniła  funkcję  kierownika  budowy  na  tych  zadaniach”.  Po  zmianie  treści 

specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  Zamawiający  wymaga  więc  –  aby  wykonawcy 

mogli 

uzyskać dodatkowe punkty – uzyskania przez wykonawcę dodatkowego oświadczenia 

od  inwestorów/zamawiających,  którzy  zlecali  dane  roboty  budowlane,  że  wskazana  przez 

wykonawcę osoba faktycznie pełniła funkcję kierownika budowy na wskazanym zadaniu. 

Zdaniem Od

wołującego dokonana przez Zamawiającego zmiana treści specyfikacji istotnych 

warunków  zamówienia  jest  nieuzasadniona,  narusza  zasadę  prowadzenia  postępowania  

w  sposób  zapewniający  uczciwą  konkurencję  oraz  zgodnie  z  zasadą  proporcjonalności,  

a  także  wykracza  poza  katalog  dokumentów,  których  zamawiający  może  wymagać  od 

wykonawców, określony w ww. rozporządzeniu w sprawie dokumentów... 

Zgodnie  z  art.  38  ust.  4  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  zamawiający  może  dokonać 

zmiany  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  tylko  w  uzasadnionych  przypadkach. 

Zgodnie  zaś  z  art.  25  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  w  postępowaniu  

o udzielenie  zamówienia  zamawiający  może  żądać od  wykonawców  wyłącznie oświadczeń 

lub  dokumentów  niezbędnych  do  przeprowadzenia  postępowania,  w  tym  w  szczególności 

dokumentów określonych w rozporządzeniu w sprawie dokumentów… wydanym na podstawie 

art. 25 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Nadto, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Prawo 

zamówień publicznych, prowadząc postępowanie winien zachować zasadę proporcjonalności, 

która oznacza, że opisane warunki udziału w postępowaniu oraz pozostałe wymagania, w tym 

żądane od wykonawców dokumenty, muszą być uzasadnione charakterystyką postępowania, 

zakresem,  stopniem  złożoności  lub  warunkami  realizacji  zamówienia.  Wymagania 

zamawiającego nie powinny także ograniczać dostępu do zamówienia wykonawcom dającym 

rękojmię  należytego  jego  wykonania.  Obowiązkiem  zamawiającego  przy  kształtowaniu 

wymagań stawianych wykonawcom jest nie tylko odniesienie się do przedmiotu zamówienia, 

ale  też  ocena  sytuacji  rynkowej.  W  znaczeniu  prawnym  zasada  proporcjonalności  to,  w 

uproszczeniu,  założenie,  przy  którym  zamawiający  w  postępowaniu  powinien  podejmować 

tylko  takie  działania,  które  są  konieczne  i  niezbędne  do  osiągnięcia  założonych  celów  (tu: 

oceny  doświadczenia  personelu  w  świetle  stawianych  kryteriów),  środki  zastosowane  do 

realizacji tego celu muszą być proporcjonalne do jego istoty oraz odpowiednie, tj. takie, przy 

pomocy których ten cel da się osiągnąć, właściwe dla danego celu; niezbędne, tj. takie, których 

nie  sposób  osiągnąć  lepiej  za  pomocą  innego  środka,  najwłaściwsze  do  osiągnięcia 

zamierzonego  celu  oraz  takie,  które  w  najmniejszym  stopniu  ograniczają  interesy  i  prawa 

wykonawców. 

Na  znaczenie  zasady  pr

oporcjonalności  w  zamówieniach  publicznych  wskazywał  w  swoim 

orzecznictwie Trybunał  Sprawiedliwości  Unii  Europejskiej. W  wyroku z 16  września 1999  r.  

w sprawie Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii Trybunał wskazał, 

że ocena, czy podjęte środki są zgodne z TWE, wymaga tzw. testu proporcjonalności, czyli 


wykazania,  że podjęte  działania są adekwatne  i konieczne  do  osiągnięcia wybranego celu.  

Z  kolei,  w  wyroku  z  23  grudnia  2009  r.  w  sprawie  C-

376/08  Trybunał  wskazał,  że  przy 

określaniu,  którzy  wykonawcy  nie  mogą  wziąć  udziału  w  postępowaniu,  niezbędne  jest 

zachowanie  zasady  proporcjonalności,  a  ewentualne  ograniczenia  konkurencji  mogą  być 

stosowane  jedynie  w  zakresie  niezbędnym  dla  osiągnięcia  celów  danego  zamówienia; 

podobnie wyrok z 16 grudnia 2008 r. w sprawie C-213/17 Michaniki oraz wyrok z 19 maja 2009 

r. w sprawie C-538/07 Assitur. 

W  ramach  dokonywania  oceny  czynności  zamawiającego  pod  kątem  zachowania  zasady 

proporcjonalności należy zatem brać pod uwagę takie okoliczności jak przydatność (warunek 

przydatności)  i  niezbędność  (warunek  niezbędności)  zastosowanych  ograniczeń  do 

osiągnięcia celów postawionych przez zamawiającego. Zastosowane środki w ogóle muszą 

pozwalać  na  osiągnięcie  tych  celów,  przy  czym  należy  wziąć  pod  uwagę  wymóg,  aby  cele 

określone  przez  zamawiającego  były  istotniejsze  niż  skutki  zastosowania  środków 

ograniczających konkurencję. 

Ocena  oferty  i  analiza  zasadności  przyznania  punktacji  dla  wykonawcy  w  kryterium 

„dodatkowe doświadczenie kierownika budowy (KB)” niewątpliwie miała i będzie odbywać się 

na podstawie opisu doświadczenia proponowanej przez wykonawcę osoby, zamieszczonego 

w ofercie, nie zaś na podstawie poświadczenia inwestora potwierdzającego, że wskazana na 

stanowisko  kierownika  budowy  osoba  faktycznie  spraw

owała  swoją  funkcję  na  danej 

inwestycji.  Wszystkie  bowiem  informacje  dotyczące  doświadczenia  osoby  proponowanej 

przez wykonawcę na stanowisko kierownika budowy wykonawca ma wskazać w formularzu 

ofertowym.  Zamawiający  zaś  w  celu  oceny  oferty  opiera  się  jedynie  na  tych  informacjach  

i w oparciu o nie podejmuje decyzję o przyznaniu bądź nieprzyznaniu wykonawcy punktów  

w  tym  kryterium.  Zatem  zupełnie  wystarczające  dla  potwierdzenia  Zamawiającemu,  że 

proponowana osoba faktycznie posiada wskazane doświadczenie,  winno być oświadczenie 

własne tej osoby, którego pierwotnie wymagał Zamawiający lub inny dokument np. akceptacja 

kierownika budowy  przez  Inżyniera  Kontraktu,  protokół  odbioru  robót  wskazujący  na  osobę 

będącą  kierownikiem  budowy  –  według  wyboru  wykonawcy.  Natomiast  wymaganie  przez 

Zamawiającego  od  wykonawców  uzyskania  na  potrzeby  tego  konkretnego  postępowania 

dodatkowego 

dokumentu 

postaci 

oświadczenia 

inwestora/zamawiającego, 

potwierdzającego  doświadczenie  wskazanej  osoby,  jest  nadmiernym  wymaganiem  i  jest 

nieproporcjonalne  w  stosunku  do  celu,  jakiemu  ma  służyć  oraz  ogranicza  konkurencję,  

w szczególności, że istnieją także inne dokumenty będące w posiadaniu wykonawców, które 

tę okoliczność mogą potwierdzać. 

Wykonawcy  często  nie  mają  kontaktu  z  inwestorami/zamawiającymi,  którzy  zlecali  roboty 

budowlane,  na  których  pracowały  osoby  wskazane  w  ofercie  –  niejednokrotnie  osoby  te 

wcześniej pracowały w innych firmach. Także dane osoby, które pracowały dla wykonawców 


robót  budowlanych,  same  nie  mają  możliwości  uzyskania  takich  potwierdzeń  od 

inwestorów/zamawiających. Wreszcie, w praktyce rynkowej, uzyskiwanie takich zaświadczeń 

od  inwestorów/zamawiających  nie  jest  spotykane  –  inwestorzy/zamawiający  wystawiają 

poświadczenia  należytego  wykonania  umowy  dla  wykonawców,  ale  nie  dla  kierowników 

budowy i pozostałego personelu wykonawcy. 

Stąd  zmieniona  przez  Zamawiającego  treść  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  

w zakresie wymaganego od wykonawców dokumentu wskazanego w punkcie 21. ppkt 5. tiret 

6.  specyfikacji  isto

tnych  warunków  zamówienia  ogranicza  konkurencję  pomiędzy 

wykonawcami w zakresie, w jakim stwarza nieuzasadnione bariery w konkurowaniu pomiędzy 

wykonawcami 

postaci 

konieczności 

uzyskiwania 

potwierdzeń 

od 

inwestorów/zamawiających  dotyczących  kierownika  budowy.  Jednocześnie  wprowadzona 

zmiana wyklucza możliwość  posłużenia  się  przez  wykonawców  innymi  dokumentami 

potwierdzającymi, że dana osoba była kierownikiem budowy na określonej inwestycji. Ponadto 

wymaganie  przez  Zamawiającego  zaświadczenia  inwestora/zamawiającego,  zamiast 

oświadczenia  osoby  wskazanej  na  kierownika  budowy  jest  nieuzasadnione,  mając  na 

względzie,  że  osoba,  która  pełniła  funkcję  kierownika  budowy,  posiada  wystarczającą  

i  wiarygodną  wiedzę  dotyczącą  swojej  roli  w  toku  określonego  projektu  inwestycyjnego. 

Oświadczenie osoby wskazywanej w ofercie przez wykonawcę na funkcję kierownika budowy 

jest  zupełnie  wystarczające  dla  potwierdzenia  autentyczności  doświadczenia  tejże  osoby. 

Należy  nadto  zauważyć,  że  możliwość  wymagania  przez  Zamawiającego  od  wykonawców 

poświadczenia  inwestora  potwierdzającego  zaangażowanie  danej  osoby  na  wskazanej 

inwestycji nie ma podstawy prawnej w przepisach rozporządzenia w sprawie dokumentów… 

W konsekwencji, zdaniem Odwołującego, mając na względzie, że zmodyfikowane wymaganie 

jest  nieproporcjonalne  w  stosunku  do  celów,  jakim  ma  służyć,  oraz  ogranicza  konkurencję 

pomiędzy  wykonawcami,  zmiana  treści  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  w  tym 

zakresie nie była uzasadniona i Zamawiający tym samym naruszył art. 38 ust. 4 i art. 7 ust. 1 

oraz 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych.  

II Stanowisko Zamawiającego  

W odpowiedzi na 

odwołanie Zamawiający wniósł o odrzucenie odwołania na podstawie art. 

189 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, tj. ze względu na wniesienie odwołania 

przez  podmiot,  któremu  nie  przysługuje  interes  prawny  w  uzyskaniu  rozstrzygnięcia  w 

rozumieniu art. 179 ustawy Prawo zamówień publicznych, a w przypadku braku odrzucenia 

odwołania – o jego oddalenie, a także dopuszczenie i przeprowadzenie wszystkich dowodów 

wskazanych 

przez 

Zamawiającego 

na 

podane 

okoliczności  

i  zasądzenie  od  Odwołującego  na  rzecz  Zamawiającego  kosztów  postępowania 

odwoławczego. 


W  ocenie  Zamawiającego  wszystkie  wywiedzione  w  odwołaniu  zarzuty  są  bezpodstawne. 

Zamawiający,  działając  na  podstawie  art.  38  ust.  4  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych 

zmienił postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia w ten sposób, że punkt 

21. ppkt 5. tiret 6. otrzymał brzmienie: „dodatkowo należy wskazać: imię i nazwisko osoby oraz 

nazwę zadania, które spełniają przedmiotowe kryterium oraz załączyć dokument podpisany 

przez inwestora/inwestorów, poświadczający, że wykazana osoba pełniła funkcję kierownika 

budowy na tych zadaniach”. 

Pierwotnie  postanowienie  tego  punktu  brzmiało  następująco:  „dodatkowo  należy  wskazać: 

imię  i  nazwisko  osoby,  która  spełnia  przedmiotowe  kryterium  i  załączyć 

oświadczenie/dokumenty  potwierdzające,  że  wskazana  osoba  spełnia  to  kryterium. 

Oświadczenie podpisane przez osobę, która ma spełnić przedmiotowe kryterium”. Dokonana 

zmiana  ograniczała  się  zatem  do  zastąpienia  możliwości  przedłożenia  dokumentów 

potwierdzających  spełnienie  kryterium  (wymiennie  z  oświadczeniem  danej  osoby)  na 

obligatoryjne  przedłożenie  dokumentów  podpisanych  przez  inwestora  lub  inwestorów. 

Zarówno  treść,  jak  i  zakres  żądanych  dokumentów  pozostały  niezmienione.  Tym  samym 

przedmiotowa  zmiana  ograniczyła  się  do  kwestii  formalno-technicznych,  bez  jakiejkolwiek 

ingerencji w merytoryczne aspekty żądanych dokumentów. 

W  ocenie  Zamawiającego  przedmiotowa  zmiana  była  dopuszczalna  i  w  pełni  uzasadniona. 

Dokonana  została  z  uwagi  na  zaistniałą  w  innym  postępowaniu  sytuację  wykazywania  się 

przez 

wykonawcę  osobą,  która  rzekomo  miała  pełnić  funkcję  kierownika budowy  w  czasie, 

kiedy nie była członkiem Izby Inżynierów Budownictwa. W oświadczeniu i w wykazie powołano 

się bowiem na doświadczenie począwszy od grudnia 2008 roku, podczas gdy wskazana osoba 

uzyskała  prawo  wykonywania  zawodu  poprzez  wpis  na  listę  Izby  Inżynierów  Budownictwa 

dopiero  1  marca  2009  roku.  Z  przedłożonego  oświadczenia  wynikało  pełnienie  funkcji 

kierownika budowy, a w rzeczywistości wskazana osoba pełniła funkcję kierownika robót, która 

nie była dopuszczona jako kryterium. 

Za  zmianą  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  przemawia  chęć  jak  najpełniejszej 

weryfikacji  ocenianego  kryterium  i  prawidłowego,  nieulegającego  możliwości  podważenia, 

przyznania  punktacji  w  danym  kryterium 

pozacenowym.  W  odniesieniu  do  dokumentów 

potwierdzających spełnienie warunku udziału w postępowaniu, czyli dokumentów innych niż 

te,  których  dotyczy  punkt  21.  ppkt  5.  tiret  6.  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia, 

Zamawiający mógłby zastosować przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia w sprawie dokumentów…, 

jednak przepis ten, jak i całe rozporządzenie, dotyczy wyłącznie dokumentacji potwierdzającej 

spełnienie  warunków  udziału  w  postępowaniu,  nie  zaś  dokumentów  dotyczących 

pozacenowych kryteriów oceny ofert. Zamawiający nie zawsze ma możliwość ustalenia, kto 

był inwestorem w danym przedsięwzięciu inwestycyjnym, wykazywanym przez  wykonawcę, 


dotyczy  to  szczególnie  robót  zrealizowanych  w  latach  dziewięćdziesiątych  XX  wieku. 

Tymczasem określony kierownik budowy, wykazywany przez wykonawcę, niewątpliwie musi 

wiedzieć, kto był inwestorem w danym przedsięwzięciu i od kogo można uzyskać stosowne 

potwierdzenie. 

W pierwotnej wersji specyfikacji istotnych warunków zamówienia zastosowano standardowe 

zapisy  wypracowane  dla 

tego  typu  postępowań.  Jednocześnie  w  punkcie  11.  ppkt  1 

zastrzeżono,  że  „Zamawiający  poucza  Wykonawców,  że  zatajenie  lub  podanie 

nieprawdziwych  informacji  w  złożonych  oświadczeniach  o  dokumentach  do  oferty  grozi 

odpowiedzialnością  karną  i  stanowi  naruszenie  art.  297  §  1  kk.”  Jak  wskazuje  jednak 

doświadczenie  Zamawiającego,  takie  oświadczenia  nie  są  wystarczające  z  perspektywy 

ochrony  interesów  Zamawiającego  i  niezbędne  jest  wyeliminowanie  pola  do  możliwych 

nadużyć. Stąd też niezbędna okazała się zmiana specyfikacji istotnych warunków zamówienia. 

W  pierwotnej  wersji  Zamawiający  żądał,  aby  załączyć  oświadczenie/dokumenty 

potwierdzające,  że  wskazana  osoba  spełnia  to  kryterium.  Idąc  zatem  tokiem  myślenia 

Odwołującego  takie  oświadczenie/dokument  także  nie  jest  wskazane  w  rozporządzeniu  

w sprawie dokumentów..., jest to bowiem dokument na poparcie kryteriów oceny ofert, a nie 

warunków udziału w postępowaniu. Zarówno bowiem samo rozporządzenie, jak i delegacja 

ustawowa zawarta w art. 25 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych dotyczą wyłącznie 

dokumentów,  jakich  zamawiający  może  żądać  od  wykonawcy  dla  potwierdzenia  spełnienia 

wymogów  udziału  w  postępowaniu,  nie  zaś  dokumentów  dotyczących  pozacenowych 

kryteriów oceny ofert. Stąd też przepisy rozporządzenia w ogóle nie znajdują zastosowania w 

niniejszym przypadku. 

Zgodnie  z  art.  179  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  środki  ochrony  prawnej 

przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał 

interes  w  uzyskaniu  danego  zamówienia  oraz  poniósł  lub  może  ponieść  szkodę  

w  wyniku  naruszenia  przez  zamawiającego  przepisów  niniejszej  ustawy  (ustawy  Prawo 

zamówień  publicznych).  O  ile  hipotetycznie  możliwe  jest  przyjęcie,  że  Odwołującemu 

przysługuje  interes  w  uzyskaniu  zamówienia,  co  jednak  nie  zostało  przez  Odwołującego  

w żaden sposób udowodnione, o tyle nie wykazał on, że poniósł lub że może ponieść szkodę 

w wyniku rzekomego naruszenia przepisów przez Zamawiającego, bowiem zakwestionowana 

zmiana  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  nie  wprowadza  jakichkolwiek  zmian 

merytorycznych,  które  mogłyby  postawić  wykonawcę  w  nowej,  niespodziewanej  sytuacji. 

Wprost przeciwnie 

– Zamawiający nadal żąda dokumentów o tej samej treści. Tym samym, 

jeśli wykonawca w istocie był w stanie podołać kryterium, o którym mowa punkcie 21. ppkt 5. 

tiret 6., to przedmiotowa zmiana nie miałaby dla niego jakiegokolwiek znaczenia. Zamawiający 

udostępnił  informację  o  zmianie  ww.  postanowienia  1  marca  2019  r.  zmieniając  termin 

składania ofert na 18 marca 2019 r. Oznacza to, że ci spośród wykonawców, którzy na dzień 


1  marca  2019  roku  nie  dysponowali  dokumentami  potwierdzającymi  spełnienie  kryterium 

dodatkowego  doświadczenia  kierownika  budowy,  mieli  aż  18  dni  na  to,  by  uzyskać  te 

dokumenty  od  inwestorów.  W  ocenie  Zamawiającego  ten  termin  ze  znacznym  naddatkiem 

wystarcza  na  to,  by  przedmiotowe  dokumenty  uzyskać,  tym  bardziej,  że  przedmiotowe 

dokumenty 

różnią 

się 

od 

dotychczas 

żądanych 

jedynie 

formą,  

a co do treści, w zakresie potwierdzania stanu rzeczywistego, pozostawać powinny tożsame. 

Dotychczas  ani  Odwołujący,  ani  żaden  inny  wykonawca  nie  wystąpił  do  Zamawiającego  

z wnioskiem o dalsze przesunięcie terminu składania ofert ze względu na zmianę w zakresie 

żądanych  dokumentów.  Gdyby  rzeczywiście  uzyskanie  przedmiotowych  dokumentów  

w  ciągu  18  dni  było  choćby  potencjalnie  utrudnione,  wykonawcy  powinni  wystąpić  do 

Zamawiającego  o  przedłużenie  terminu  na  składanie  ofert,  zaś  Zamawiający  mógłby 

uwzględnić taki wniosek. 

W konsekwencji Odwołujący nie udowodnił ani nie uprawdopodobnił możliwości poniesienia 

szkody  w  następstwie  dokonania  przez  Zamawiającego  zmiany  punktu  21.  ppkt  5.  tiret  6. 

specyfikacji istotnych warunków zamówienia, a odwołanie jest niedopuszczalne, jako że nie 

udowodniono możliwości poniesienia szkody przez Odwołującego. Wykonawca nie wskazał, 

na czym konkretnie miałyby polegać trudności w uzyskaniu wymaganych dokumentów. Nie 

przedłożono  korespondencji  z  inwestorami  czy  odmów  wydania  potwierdzeń.  To  na 

Odwołującym, zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodów z art. 6 Kodeksu cywilnego 

oraz art. 190 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, spoczywał obowiązek udowodnienia 

tej okoliczności, bowiem to na strona wywodząca z określonego faktu skutki prawne, winna 

ten fakt udowodnić . 

Zmiana postanowienia p

unktu 21. ppkt 5. tiret 6. specyfikacji istotnych warunków zamówienia 

nie  wniosła  jakiejkolwiek  merytorycznej  różnicy,  zmieniona  została  jedynie  forma,  w  jakiej 

Zamawiający domaga się potwierdzenia określonych okoliczności. Odwołujący nie udowodnił 

tymczas

em, że przedmiotowa zmiana może mieć dla niego jakiekolwiek znaczenie praktyczne. 

Brak  inicjatywy  dowodowej  w  tym  zakresie  powinien  prowadzić  do  konkluzji,  że  po  stronie 

Odwołującego  nie  zostały  podjęte  jakiekolwiek  czynności  mające  na  celu  zgromadzenie 

do

kumentów  wymaganych  na  podstawie  zmienionego  postanowienia.  Skoro  zaś  nie 

przedsięwziął w tym zakresie żadnych czynności, to tym bardziej należy uznać, że nie można 

mówić nawet o hipotetycznej szkodzie. Brak podjęcia działań celem uzyskania potwierdzeń od 

inwestorów powinien być zaś uznany za zaniechanie obciążające wyłącznie Odwołującego, i 

co za tym idzie 

– hipotetyczna szkoda polegająca na braku uzyskania zamówienia publicznego 

powinna być również kwalifikowana jako następstwo zaniechań samego Odwołującego. 

Zarzuty w przedmiotowym zakresie ograniczają się do ogólnikowego wskazania, że rzekomo 

uzyskanie  dokumentów  od  inwestorów  nie  jest  możliwe.  Wprost  przeciwnie  –  praktyka 

rynkowa  w  tym  zakresie  świadczy  o  tym,  że  wykonawcy  częstokroć  występują  o  wydanie 


dokumentów,  o  których  mowa,  zaś  inwestorzy  je  wydają.  Przykładem  może  być  działanie 

Zamawiającego,  który  wystąpił  do  inwestorów  o  potwierdzenie  informacji  o  pełnieniu  przez 

wskazaną  osobę  funkcji  kierownika  budowy  i  z  otrzymanych  odpowiedzi  wynika 

jednozna

cznie,  że  na  udzielenie  odpowiedzi  na  wniosek  o  potwierdzenie  pełnienia  funkcji 

kierownika budowy przez określoną osobę czeka się zdecydowanie krócej niż 18 dni, którymi 

dysponowali  wykonawcy 

– w skrajnym przypadku odpowiedź została bowiem udzielona już 

te

go  samego  dnia.  Wobec  braku  udowodnienia  przez  Odwołującego,  że  zdobycie 

przedmiotowych  potwierdzeń  w  ciągu  18  dni  nie  było  możliwe,  przy  jednoczesnym 

przedłożeniu  przez  Zamawiającego  dowodów  potwierdzających  odmienny  stan  rzeczy, 

stwierdzić  należy,  że  wykonawcy  dysponowali  dostatecznym  okresem  pozwalającym  na 

uzyskanie dokumentów żądanych przez Zamawiającego. 

Zarzucone  naruszenie  nie  mogło  mieć  wpływu  na  wynik  postępowania,  gdyż  zmiana 

postanowienia nie wniosła jakiejkolwiek merytorycznej zmiany. Zamawiający nadal premiuje 

dodatkowo doświadczenie kierownika budowy, a zmianie uległa jedynie forma potwierdzania 

uzyskania  konkretnego  rezultatu  w  przedmiotowym  zakresie.  Skoro  zaś  oświadczenia 

zgłaszanych  kierowników  budowy  miały  opierać  się  na  prawdzie  materialnej,  to  te  same 

rezultaty  przynieść  musi  ocena  potwierdzeń  wydanych  przez  inwestorów.  Tym  samym 

rzekome naruszenie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych nie może mieć wpływu 

na wynik postępowania, skoro ocena i ilość punktów przyznanych na podstawie specyfikacji 

istotnych warunków zamówienia przed zmianą i po zmianie nie powinny się w ogóle różnić. 

Odwołujący nie wskazał także, jaki jego interes miałby zostać naruszony wskutek rzekomego 

naruszenia przepisów przez Zamawiającego. Nie wskazał, w jaki sposób zmiana specyfikacji 

istotnych  warunków  zamówienia  miałaby  zmienić  jego  sytuację.  Skoro  bowiem  nie 

wprowadziła  jakościowej  zmiany,  jeśli  chodzi  o  zakres  premiowanego  doświadczenia 

kierownika  budowy,  to  tym  samym  nie  doszło  i  nie  może  dojść  do  naruszenia  interesów 

wykonawcy. Jak wskazuje się, wykonawca musi wykazać wpływ podnoszonych zarzutów na 

jego sytuację, wyrażający się zaistnieniem po stronie odwołującego uszczerbku stanowiącego 

szkodę 

następstwie 

naruszenia 

przepisów 

Prawa 

zamówień 

publicznych,  

w sposób pozwalający na wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między zarzucanymi 

naruszeniami  Prawa  zamówień  publicznych  a  uszczerbkiem  po  stronie  wykonawcy. 

Odwołujący nie wykazał tymczasem, że zmiana postanowienia w jakikolwiek sposób wpłynęła 

na jego 

sytuację. Tym samym Odwołujący także w tym zakresie nie udźwignął ciężaru dowodu 

i nie wykazał, że wniesienie odwołania jest dopuszczalne, na zasadzie art. 179 ust. 1 ustawy 

Prawo 

zamówień 

publicznych, 

nie 

wykazał 

bowiem, 

że 

zmiana  

w jakikolwiek sposób wpłynęła na możliwość uzyskania przez niego zamówienia publicznego. 

W świetle art. 180 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych odwołanie przysługuje jedynie 

od niezgodnej z prawem czynności zamawiającego. Skoro zaś przepis art. 38 ust. 4 ustawy 


Prawo  zamówień  publicznych  wyraźnie  zastrzega  dla  Zamawiającego  możliwość  zmiany 

specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  przed  upływem  terminu  składania  ofert,  to 

skorzystanie z tej możliwości nie może zostać poczytane za czynność niezgodną z prawem. 

Wprost  przeci

wnie,  czynność  ta  była  pierwotnie  legalna,  gdyż  jej  oparcie  stanowi  przepis 

ustawy (art. 38 ust. 4). 

Zamawiający  prowadzi  postępowanie  w  sposób  zapewniający  poszanowanie  art.  7  ust.  1 

ustawy  Prawo  zamówień  publicznych,  a  w  szczególności  zasad  uczciwej  konkurencji  oraz 

proporcjonalności.  Odwołujący  nie  wskazał,  na  czym  miałoby  polegać  naruszenie  zasady 

uczciwej  konkurencji.  Zmieniona treść  dotyczy  na  równi  wszystkich wykonawców. Wszyscy 

oni,  łącznie  z  Odwołującym,  dowiedzieli  się  o  przedmiotowej  zmianie  w  ten  sam  sposób  

i  w  tym  samym  czasie.  Tym  samym  brak  jest  naruszenia  zasad  uczciwej  konkurencji. 

Zmienione  postanowienie  nakłada  na  wszystkich  wykonawców  te  same  obowiązki,  zaś 

Odwołujący nie wskazał, w jaki sposób zmiana miałaby wpłynąć na naruszenie zasad uczciwej 

konkurencji. 

W ocenie Zamawiającego zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, 

postawiony  w  odwołaniu,  jest  wadliwy,  gdyż  Odwołujący  nie  wskazał  związku  pomiędzy 

zmianą 

specyfikacji 

rzekomym 

naruszeniem 

zasady 

uczciwej 

konkurencji  

i  proporcjonalności.  Uzasadnienie  odwołania  jest  bowiem  nader  ogólnikowe  i  oderwane  od 

realiów niniejszej sprawy. W szczególności zaś Odwołujący stroni od wskazania, w jaki sposób 

zasady  uczciwej  konkurencji  miałyby  zostać  naruszone  i  dlaczego  żądanie  potwierdzeń  od 

inwestorów miałoby być nieproporcjonalne. Jak wskazuje się w orzecznictwie Krajowej Izby 

Odwoławczej  „Izba,  dokonując  wykładni  norm  prawa  zamówień  publicznych,  uwzględnia 

systemową  rolę  i  teleologiczny  aspekt  naczelnych  zasad  p.z.p.,  które  są  dyrektywami 

interpretacyjnymi  co  do  szczegółowych  norm  p.z.p.  Nie  zwalnia  to  jednak  odwołującego  z 

obowiązku wskazania okoliczności faktycznych, które uzasadniają w jego ocenie naruszenie 

nie  tylko  przepisu  szczegółowego  –  tożsamy  obowiązek  postawienia  prawidłowo 

sformułowanego zarzutu dotyczy również normy art. 7 ust. 1 p.z.p. oraz wykazania związku 

pomiędzy  czynnością  lub  zaniechaniem  zamawiającego  w  konkretnych,  wykazanych 

okolicznościach,  a  naruszeniem  tej  dyrektywy  ogólnej”.  Odwołujący  nie  skonkretyzował 

tymczasem swoich zarzutów w odniesieniu do przedmiotowego stanu faktycznego, co czyni je 

tyleż niedopuszczalnymi, co nieuzasadnionymi. 

Co  do  zarzutu  naruszenia  przez  Zamawiającego  zasady  proporcjonalności,  to  dokumenty,  

o których mowa w punkcie 21. ppkt 5. tiret 6. specyfikacji istotnych warunków zamówienia, nie 

dotyczą  warunków  udziału w  postępowaniu,  lecz kryteriów  oceny  składanych ofert.  Zasada 

proporcjonalności 

dotyczy 

zaś 

przeważającej 

mierze 

warunków 

udziału  

w  postępowaniu,  które  nie  stanowią  przedmiotu  sporu.  Zakres  zastosowania  zasady 

proporcjonalności  powinien  być  zatem  dostosowany  do  tego  elementu  postępowania 


zamówieniowego, jakim jest ocena ofert. Należy w tym kontekście podkreślić, że „przyjmując 

ogólną  definicję  zasady  proporcjonalności  jako  zobowiązania  do  podejmowania  środków 

proporcjonalnych do zakładanego celu i unikanie środków zbędnych (nadmiernych), należy w 

pierwszej  kolejności  ustalić  cel  danego  postępowania  przetargowego  oraz  cele 

poszczególnych etapów, np. opisu przedmiotu zamówienia, kwalifikacji wykonawców, wyboru 

oferty. Wybrane przez zamawiającego cele powinny być zgodne z prawem, lecz akceptowana 

przez ustawodawcę unijnego instrumentalizacja zamówień pozwala zamawiającym na dosyć 

samodzielne określenie celu udzielanego zamówienia”. Celem niniejszego postępowania jest 

zaś  realizacja  inwestycji  kluczowej  nie  tylko  z  perspektywy  Zamawiającego,  ale  także  dla 

rozwoju całego Województwa Śląskiego. W tym kontekście, mając na uwadze bardzo wysoką 

jak  na  standardy  Zamawiającego  wartość  zamówienia,  należy  ocenić  podwyższone  rygory 

dotyczące  dokumentacji  żądanej  przez  Zamawiającego.  Wobec  powzięcia  przez 

Zamawiającego  uzasadnionych  podejrzeń  co  do  możliwości  przedkładania  przez 

wykonawców  oświadczeń  kierowników  budowy  niezgodnych  z  prawdą  materialną, 

zachowanie  Zamawiającego  polegające  na  zastąpieniu  oświadczeń  potwierdzeniami 

pochodzącymi  od  inwestorów  należy  uznać  za  działanie  słuszne  i  ze  wszech  miar 

uzasadnione. 

Jak wskazuje się w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej „zasada proporcjonalności to 

zachowanie  adekwatne  do  danej  sytuacji,  tym  samym  musi  być  ono  właściwe  

w okolicznościach danej sprawy, co oznacza, że podejmowane działania muszą odpowiadać 

założonym celom”. Mając na względzie ww. okoliczności, a także uzasadnione podejrzenia co 

do możliwości podjęcia przez  wykonawców próby  wprowadzenia w błąd  co do okoliczności 

rzutujących na  ocenę  ofert,  zmianę  punktu  21.  ppkt  5.  tiret  6.  należy  uznać za obiektywnie 

uzasadnioną. 

W świetle art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych Zamawiającemu przysługiwało 

prawo  do  zmiany  treści  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia.  Wskazać  przy  tym 

należy, iż w świetle utrwalonej linii orzeczniczej Krajowej Izby Odwoławczej „z przepisu art. 38 

ust. 4 p.z.p. nie wynika obowiązek podawania uzasadnienia faktycznego modyfikacji SIWZ, 

obowiązek  taki  ustawodawca  zastrzega  jedynie  dla  szczególnie  doniosłych  czynności  w 

postępowaniu (np. czynności wykluczenia wykonawcy z postępowania czy odrzucenia oferty 

– art. 92 ust. 1 pkt 2-3, czy czynności unieważnienia postępowania – art. 93 ust. 3 p.z.p.)”. 

Okoliczność, czy dana przyczyna jest przypadkiem uzasadnionym w rozumieniu art. 38 ust. 4 

ustawy Prawo zamówień publicznych podlega ocenie Zamawiającego i to wyłącznie w jego 

ocenie dana przyczyna 

zmiany powinna być uzasadniona. Zamawiający nie musi wykazywać 

szczególnej sytuacji związanej z postępowaniem, w wyniku której musiałby dokonać zmiany 

specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zasadniczym celem postępowania o udzielenie 

zamówienia  jest  zaspokojenie  potrzeb  zamawiającego  i  właśnie  przez  pryzmat  tego  celu 


należy rozważać zasadność dokonania zmiany. Zamawiający był uprawniony do dokonania 

zmiany  z  własnej  inicjatywy,  samodzielnie  dokonując  oceny,  czy  dana  przyczyna  stanowi 

„uzasadniony przypadek” w rozumieniu art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych. 

Zatem przepis art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych nie został naruszony. 

W  niniejszym  przypadku  konieczność  zmiany  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia 

uzasadniona  jest 

faktem,  iż  Zamawiający  powziął  informację,  że  w  innym  postępowaniu 

przetargowym  niektóre  spośród  złożonych  ofert  w  kryterium  dodatkowym  doświadczenia 

kierownika budowy zawierały oświadczenia osób, które w sposób oczywisty nie mogły pełnić 

funkcji  kierowni

ka  budowy  w  zadaniu  i  okresie  wskazanym  w  oświadczeniu.  W  tej  sytuacji 

Zamawiający doszedł do przekonania, że postanowienie punktu 21. ppkt 5. tiret 6. powinno 

zostać zmienione w ten sposób, by wyeliminować proceder przedkładania przez wykonawców 

oświadczeń budzących uzasadnione wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym. 

Przyczynę tę należy uznać za ze wszech miar uzasadnioną.  

Zarzut naruszenia art. 25 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z przepisami 

rozporządzenia w sprawie dokumentów… jest wadliwy. Zarówno art. 25 ust. 1 ustawy Prawo 

zamówień  publicznych,  jak  i  rozporządzenie  w  sprawie  dokumentów…  posiadają  jednostki 

redakcyjne,  które  Odwołujący  powinien  był  wskazać  jako  naruszone.  Nie  jest  rolą  ani 

Zamawiającego, ani Izby domyślać się, jakie naruszenie w istocie zarzuca Odwołujący. Tym 

samym odwołanie powinno zostać odrzucone co najmniej w tym zakresie. Brak precyzyjnego 

sformułowania zarzutu stanowiący rażące naruszenie przepisu art. 180 ust. 3 ustawy Prawo 

zamówień publicznych nie może zostać następczo konwalidowany czy uzupełniony podczas 

rozprawy. 

Żaden z przepisów art. 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych nie dotyczy kryteriów 

oceny  ofert,  a  przepisy  te  nie  są  relewantne  z  punktu  widzenia  niniejszego  sporu.  Także  

w  prze

pisach  rozporządzenia  w  sprawie  dokumentów…  brak  jednostki  redakcyjnej,  która 

ograniczałaby  zakres  dokumentów,  których  Zamawiający  może  żądać  od  wykonawców  

w toku oceny ofert z perspektywy poszczególnych kryteriów opisanych w specyfikacji.  

Odwołujący nie wskazuje okoliczności faktycznych i prawnych mających uzasadnić wniesione 

odwołanie.  Odwołujący  w  sposób  nader  ogólnikowy  rozważa  bowiem  kwestie  związane  ze 

zmianą specyfikacji istotnych warunków zamówienia, jak również omawia swoją wizję praktyk 

relacji  na  linii  inwestor 

–  wykonawca.  Brak  jest  jednak  w  odwołaniu  wskazania,  dlaczego 

konkretnie  zmiana  miałaby  mieć  wpływ  na  sytuację  wykonawcy.  Zarzuty  podniesione  w 

petitum 

odwołania nie zostały połączone z treścią uzasadnienia odwołania, co w konsekwencji 

po

winno  zostać  uznane  za  istotną  sprzeczność  z  przepisem  art.  180  ust.  3  ustawy  Prawo 

zamówień  publicznych  i  stanowić  podstawę  odrzucenia  odwołania  z  przyczyn  formalnych, 

względnie  do  jego  oddalenia.  Zarzut  musi  być  postawiony  wyraźnie,  to  znaczy  wskazywać 

k

onkretną czynność zamawiającego mającą zdaniem odwołującego naruszać przepis prawa i 


określić sposób jego naruszenia, gdyż po upływie terminu na wniesienie odwołania nie jest 

dopuszczalne zarówno formułowanie, jak i ani doprecyzowywanie treści zarzutów odwołania. 

Samo  powołanie  przepisu  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych,  który  miałby  naruszyć 

zamawiający,  nie  tworzy  zarzutu.  Zarzut  stanowi  bowiem  wskazanie  czynności  bądź 

zaniechania  przez  Zamawiającego  czynności,  do  których  jest  zobowiązany  na  podstawie 

ust

awy oraz okoliczności faktyczne wskazujące na naruszenie przepisów prawa. Istotne jest, 

aby  zarzut  został  w  pełni  sprecyzowany  w  odwołaniu,  gdyż  umożliwia  to  zarówno 

zamawiającemu,  jak  i  potencjalnym  uczestnikom  postępowania  odniesienie  się  do 

kwestionowan

ych  przez  odwołującego  czynności  zamawiającego,  tym  samym  wskazanie 

konkretnych uchybień zakreśla ramy postępowania odwoławczego. Zarzuty odwołania zostały 

sformułowane w sposób nieprecyzyjny i oderwany od stanu faktycznego niniejszej sprawy, co 

stanowi o 

sprzeczności odwołania z wymogami formalnymi stawianymi przez ustawę Prawo 

zamówień publicznych. 

III Stanowisko przystępującego Budimex S.A. 

P

rzystępujący  poparł  stanowisko  Zamawiającego.  Podkreślił,  iż  Odwołujący  akcentuje 

naruszenie art. 7 ust. 1 

ustawy Prawo zamówień publicznych, nie odnosząc się do art. 38 czy 

art.  25  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych.  Jeśli  chodzi  o  naruszenie  zasady  uczciwej 

konkurencji  pomiędzy  wykonawcami,  to  trudno  o  takim  naruszeniu  mówić,  gdy  wszyscy 

wykonawcy  stoją  w  tej  samej  sytuacji.  Zwiększony  wysiłek  przy  przygotowaniu  oferty  

i  właściwym  doborze  osób  nie  narusza  uczciwej  konkurencji,  a  wręcz  zwiększa 

transparentność  postępowania,  ograniczając  możliwość  składania  nieprawdziwych 

oświadczeń. Ogranicza też sytuację, w której każdy wykonawca inaczej interpretuje wymóg. 

W  każdym  postępowaniu  należy  ocenić  sytuację  rynkową  oraz  wybrać  dokument,  który 

najlepiej realizuje cel. Kryterium oceny ofert dotyczy nie tylko udziału osoby, ale też okresu 

pełnienia przez nią funkcji.  

O

dpowiedź GDDKiA jest zdeterminowana pytaniem, sama też GDDKiA nie wskazuje, że nie 

chce udzielić odpowiedzi, tylko że nie jest w stanie określić, że osoby te pełniły dane funkcje. 

Jego  zdaniem  nie  ma  niebezpieczeństwa,  że  inwestorzy  mogliby  nie  udzielić  odpowiedzi, 

ponieważ kryterium dotyczy dróg publicznych, będzie to inwestor publiczny zobowiązany do 

udzielania  informacji  publicznej.  Nie  zgadza  się,  że  dokumenty  dotyczące  kryteriów  są 

ograniczone  do  dokumentów,  o  których  mowa  w  art.  25  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień 

publicznych,  ponieważ  w  tym  przypadku  Zamawiający  nie  mogliby  żądać  dokumentów 

potwierdzających jakość.  

IV Ustalenia Izby  


Na wstępie Izba stwierdziła, że nie zachodzi żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem 

odwołania, opisanych w art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, a Odwołujący 

ma interes we wniesieniu odwołania  w  rozumieniu art.  179 ust.  1 ustawy  Prawo zamówień 

publicznych. 

Odwołujący wniósł o odrzucenie odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo 

zamówień  publicznych,  tj.  ze względu na  wniesienie odwołania przez  podmiot, któremu  nie 

przysługuje interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 179 ustawy Prawo 

zamówień publicznych. 

Zgodnie z przywołanym art. 189 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych Izba odrzuca 

odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony.  

Krąg  podmiotów  uprawnionych  do  wniesienia  odwołania  określa  art.  179  ustawy  Prawo 

zamówień  publicznych,  który  stanowi,  że  środki  ochrony  prawnej  przysługują  wykonawcy, 

uczestnikowi  konkursu, a także innemu  podmiotowi,  jeżeli  ma lub miał  interes  w  uzyskaniu 

danego  zamówienia  oraz  poniósł  lub  może  ponieść  szkodę  w  wyniku  naruszenia  przez 

zamawiającego  przepisów  niniejszej  ustawy;  środki  ochrony  prawnej  wobec  ogłoszenia  

o  zamówieniu  oraz  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  przysługują  również 

organizacjom  wpisanym  na  listę,  o  której  mowa  w  art.  154  pkt  5  ustawy  Prawo  zamówień 

publicznych. 

Pojęcie „wykonawcy” definiuje art. 2 pkt 11 ustawy Prawo zamówień publicznych stanowiąc, 

że  należy  przez  to  rozumieć  osobę  fizyczną,  osobę  prawną  albo  jednostkę  organizacyjną 

nieposiadającą osobowości prawnej, która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, 

złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego. Zatem na tzw. „etapie 

specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia”,  przed  upływem  terminu  składania  ofert,  za 

wykonawcę  –  tj. „ubiegającego się o udzielenie  zamówienia”  jest  uznawany  każdy  podmiot 

potencjalnie zainteresowany udzia

łem w postępowaniu i złożeniem takiej oferty.  

Odwołujący  bez  wątpienia  takim  podmiotem  jest,  co  nie  było  kwestionowane,  zatem 

przywołana przesłanka odrzucenia odwołania nie dotyczy niniejszej sytuacji. 

Jak  słusznie  zauważył  Odwołujący,  przywołana  przez  Zamawiającego  okoliczność  braku 

interesu  we  wniesieniu  odwołania  jest  tzw.  przesłanką  „merytoryczną”  uwzględnienia 

odwołania  i  stwierdzony  jego  brak  może  co  najwyżej  skutkować  jego  oddaleniem,  nie  zaś 

odrzuceniem. 

Jednak  Izba  nie  stwierdziła  również  braku  interesu  we  wniesieniu  odwołania.  Jak  stanowi 

przywołany  powyżej  art.  179  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych,  odwołanie 

przysługuje  wykonawcy,  jeżeli  ma  lub  miał  interes  w  uzyskaniu  danego  zamówienia  oraz 

poniósł  lub  może  ponieść  szkodę  w  wyniku  naruszenia  przez  zamawiającego  przepisów 


ustawy  Prawo  zamówień  publicznych.  Nie  ma  wątpliwości,  że  Odwołujący  ma  interes  

w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia – zamierza bowiem złożyć ofertę i to z założenia 

ofertę  najkorzystniejszą,  a  jego  szkoda  przejawia  się  w  tym,  że  ze  względu  na  zmienione 

postanowienie  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia,  prawdopodobieństwo  złożenia 

oferty  najkorzystniejszej  i  zawarcia  umowy  z  Zamawiającym  –  w  sposób  jego  zdaniem 

nieuzasadniony okolicznościami – maleje.  

Zdaniem  Iz

by,  na  tym  etapie  postępowania  naruszeniem  interesu  wykonawcy  jest 

wprowadzenie do specyfikacji istotnych warunków zamówienia postanowień, które w sposób 

nieuzasadniony uniemożliwiałyby lub nadmiernie utrudniały złożenie oferty, jak również oferty 

potencjalnie  najkorzystniejszej 

–  celem  udziału  w  postępowaniu  nie  jest  bowiem  jedynie 

złożenie  oferty  jako  takiej,  lecz  wygranie  przetargu  i  uzyskanie  zamówienia.  Tym  samym 

interesem  każdego  wykonawcy  jest  istnienie  w  postępowaniu  stanu  faktycznego,  który  nie 

będzie  mu  tego  w  sposób  nieuzasadniony  uniemożliwiał  lub  nadmiernie  utrudniał,  

a szkodą wystąpienie takiego stanu.   

Zamawiający  w  sposób  nieprawidłowy  także  utożsamia  istnienie  interesu  we  wniesieniu 

odwołania z jego rzeczywistą zasadnością będącą podstawą do uwzględnienia, jak też faktem 

– który zresztą można stwierdzić dopiero na zakończenie postępowania odwoławczego, a nie 

z samego odwołania – czy Odwołujący udźwignął, czy też nie udźwignął ciężaru dowodów. 

Izba nie stwierdziła również wskazanych przez Zamawiającego braków odwołania.  

Jak  stanowi  art.  180  ust.  3  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych,  odwołanie  powinno 

wskazywać  czynność  lub  zaniechanie  czynności  zamawiającego,  której  zarzuca  się 

niezgodność  z  przepisami  ustawy,  zawierać  zwięzłe  przedstawienie  zarzutów,  określać 

żądanie  oraz  wskazywać  okoliczności  faktyczne  i  prawne  uzasadniające  wniesienie 

odwołania.  

Przedmiotowe odwołanie takie elementy zawiera i jego treść nie pozostawia wątpliwości, jaka 

czynność jest kwestionowana przez Odwołującego i z jakich przyczyn oraz jakiego zakresu 

ma dotyczyć żądane rozstrzygnięcie Izby. To, że Zamawiający się z argumentacją nie zgadza 

lub uważa zarzut za nieuzasadniony, jest kwestią odrębną.  

Izba  ustaliła  także,  iż  stan  faktyczny  dotyczący  prowadzonego  postępowania  (treść 

specyfikacji istotnych warunków zamówienia) nie jest sporny między Stronami.  

Po  zapoznaniu  się  z  przedmiotem  sporu  oraz  argumentacją  obu  Stron,  w  oparciu  o  stan 

faktyczny  ustalony  na  podstawie  dokumentacji 

postępowania  przedstawionej  przez 

Za

mawiającego  oraz  dokumentów  i  oświadczeń  złożonych  podczas  rozprawy  Izba  ustaliła  

i zważyła, co następuje: odwołanie zasługuje na uwzględnienie. 


Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 

1.  art.  7  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  poprzez  prowadzenie  postępowania  

w  sposób  naruszający  uczciwą  konkurencję  oraz  wbrew  zasadzie  proporcjonalności 

przejawiające się w tym, że Zamawiający wymaga od wykonawców przedłożenia dokumentów 

zbędnych do oceny ofert wykonawców w ustalonych kryteriach oceny ofert, 

2. art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez zmianę treści punktu 21. ppkt 

5. tiret 6. specyfikacji istotnych warunków zamówienia w sytuacji, w której dokonana zmiana 

jest nieu

zasadniona i narusza zasadę proporcjonalności, 

3.  art.  25  ust.  1  i  2  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  w  związku  z  przepisami 

rozporządzenia w sprawie dokumentów… poprzez wymaganie od wykonawców dokumentów 

zbędnych  dla  celów  przeprowadzenia  postępowania  i  niewymienionych  w  przepisach  ww. 

rozporządzenia. 

Zgodnie z dyspozycją art. 38 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w uzasadnionych 

przypadkach  zamawiający  może  przed  upływem  terminu  składania  ofert  zmienić  treść 

specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia.  Dokonaną  zmianę  treści  specyfikacji 

zamawiający  udostępnia  na  stronie  internetowej,  chyba  że  specyfikacja  nie  podlega 

udostępnieniu na stronie internetowej. Przepis art. 37 ust. 5 stosuje się odpowiednio („jeżeli 

zamawiający nie może udostępnić specyfikacji istotnych warunków zamówienia, jej części albo 

dokumentów,  o  których  mowa  w  ust.  3,  na  stronie  internetowej  z  powodu  jednej  

z okoliczności, o których mowa w art. 10c ust. 1, przekazuje ją w sposób inny niż wskazany w 

ust. 2, określony w ogłoszeniu lub w zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania”). 

W  odniesieniu  do  zarzutu  naruszenia  art.  38  ust.  4  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych 

nale

ży stwierdzić na wstępie, że Odwołujący nie kwestionował samej możliwości dokonania 

przez  Zamawiającego  zmiany  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia,  lecz  konkretną 

treść  wprowadzonej  zmiany  („w  sytuacji,  w  której  dokonana  zmiana  jest  nieuzasadniona  

i narusza zasadę proporcjonalności”). Zarzut ten de facto zawiera się w zarzucie naruszenia 

art.  7  ust.  1  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  i  jest  zarzutem  naruszenia  art.  7  ust.  1 

ustawy Prawo zamówień publicznych. 

Przywołany  art.  25  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych  stanowi,  że  w  postępowaniu  

o udzielenie  zamówienia  zamawiający  może  żądać od  wykonawców  wyłącznie oświadczeń 

lub  dokumentów  niezbędnych  do  przeprowadzenia  postępowania.  Oświadczenia  lub 

dokumenty  potwierdzające:  1)  spełnianie  warunków  udziału  w  postępowaniu  lub  kryteria 

selekcji,  2) 

spełnianie  przez  oferowane  dostawy,  usługi  lub  roboty  budowlane  wymagań 


określonych  przez  zamawiającego,  3)  brak  podstaw  wykluczenia  –  zamawiający  wskazuje  

w ogłoszeniu o zamówieniu, specyfikacji istotnych warunków zamówienia lub zaproszeniu do 

składania  ofert.  Minister  właściwy  do  spraw  gospodarki  określi,  w  drodze  rozporządzenia, 

rodzaje dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, okres ich ważności oraz 

formy,  w  jakich  dokumenty  te  mogą  być  składane,  mając  na  uwadze,  że  potwierdzeniem 

spełniania  warunków  udziału  w  postępowaniu,  kryteriów  selekcji  lub  braku  podstaw 

wykluczenia może być zamiast dokumentu również oświadczenie złożone przed właściwym 

organem, informacja z Krajowego Rejestru Karnego, wyci

ąg z odpowiedniego rejestru, takiego 

jak  rejestr  sądowy,  lub,  w  przypadku  jego  braku,  równoważny  dokument  wykazujący  brak 

podstaw  wykluczenia,  spełnianie  warunków  udziału  w  postępowaniu  lub  kryteriów  selekcji, 

wydany 

przez 

właściwy 

organ 

sądowy 

lub 

administracyjny,  

a potwierdzeniem, że oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają wymagania 

określone  przez  zamawiającego,  może  być  w  szczególności  zaświadczenie  podmiotu 

uprawnionego do kontroli jakości, a także mając na uwadze aktualność tych dokumentów oraz 

potrzebę zapewnienia ochrony informacji niejawnych, w przypadku zamówień wymagających 

tych informacji, związanych z nimi lub je zawierających, w sposób określony w przepisach o 

ochronie informacji niejawnych. 

Z  przyczyn  oczywistych  Zamawiający  nie  mógł  naruszyć  ustępu  2.  art.  25  ustawy  Prawo 

zamówień  publicznych,  gdyż  stanowi  on  delegację  dla  organu  do  wydania  przepisów 

wykonawczych.  I rzeczywiście,  wydane  przepisy  nie dotyczą bezpośrednio kryteriów  oceny 

ofert. 

Jeśli  zaś  chodzi  o  ustęp  1.  art.  25  ustawy  Prawo  zamówień  publicznych,  zastosowanie 

mogłoby mieć zdanie pierwsze („w postępowaniu o udzielenie zamówienia zamawiający może 

żądać  od  wykonawców  wyłącznie  oświadczeń  lub  dokumentów  niezbędnych  do 

przeprowadzenia  postępowania”)  –  z  zachowaniem  oceny,  co  jest  w  danych  warunkach 

„niezbędne”.  Należy  jednak  zauważyć,  że,  jak  wynika  z  dalszej  argumentacji  odwołania, 

Odwołujący nie tyle kwestionuje samo żądanie oświadczenia inwestora jako zbędnego środka 

dowodowego  w  zakresie  doświadczenia  kierownika  budowy  (było  ono  bowiem  jednym  z 

potencjalnych dokumentów, które mógł przedstawić wykonawca w wersji specyfikacji istotnych 

warunków zamówienia, której przywrócenia żąda), co jego wyłączność. 

Tym samym wszystkie trzy zarzuty sprowadzają się w istocie do jednego, tj. naruszenia art. 7 

ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. 

W art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych zawarto naczelne i najważniejsze zasady 

udzielania  zamówień  publicznych,  zgodnie  z  którymi  zamawiający  zobowiązany  jest 

przygotow

ać i przeprowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający 


zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami 

proporcjonalności i przejrzystości. 

W przepisie tym, w jednej jednostce redakcyjnej, zawarto cztery normy prawne (zachowanie 

uczciwej  konkurencji,  równe  traktowanie  wykonawców,  proporcjonalność,  przejrzystość),  

z  których  każda  ma  odmienne  znaczenie,  jakkolwiek  są  one  ze  sobą  powiązane  i  dopiero 

łącznie tworzą całość oddającą zamierzony cel. Należy też zauważyć, że równe traktowanie 

wykonawców jest istotnym elementem zachowania uczciwej konkurencji, ale pomiędzy tymi 

pojęciami nie istnieje równość, zawarta też koniunkcja nie powoduje, że są one nierozłączne 

jako  „zachowanie  uczciwej  konkurencji  i  równe  traktowanie  wykonawców”.  Uczciwa 

konkurencja wiąże się również z uzyskaniem proporcjonalności wymagań, a jej instrumentem 

jest przejrzystość (transparentność) postępowania.  

Oczywiście pojęcie „uczciwej konkurencji” jest tak rozległe, że nie zamyka się jedynie w ww. 

trzech  elementach:  równym  traktowaniu  wykonawców,  proporcjonalności  i  przejrzystości. 

Dlatego też samo stwierdzenie, że wszyscy wykonawcy są w jednakowej sytuacji, gdyż wymóg 

dotyczy każdego z nich, czy też, że postanowienie jest przejrzyste, ponieważ jest jasne, nie 

powoduje  jeszcze,  że  odpowiada  ono  wymogom  uczciwej  konkurencji.  Poza  tym  zarzut 

Odwołującego koncentruje się na naruszeniu wymogu proporcjonalności. 

Ze stanowisk Stron wynika, iż doskonale znają teorię pojęcia „proporcjonalności”, dlatego nie 

ma potrzeby powielania jej przez Izbę. Podsumowująco można jedynie stwierdzić, że, zasada 

proporcjonalności  to  założenie,  zgodnie  z  którym  zamawiający  powinien  podejmować  takie 

działania, które są potrzebne i adekwatne do osiągnięcia założonych celów, czyli przy pomocy 

których  cel  da  się  osiągnąć  albo  wręcz  osiągnąć  najlepiej,  przy  czym  nie  powinny  one  w 

sposób nieuzasadniony ograniczać praw wykonawców, czy też stanowić dla nich zbędnego 

utrudnienia w udziale w postępowaniu. 

Istotą rozstrzygnięcia Izby w przedmiotowej sprawie jest zaś stwierdzenie, czy w zaistniałym 

stanie faktycznym powyższe założenia zostały spełnione.  

W ocenie Izby tak nie jest, a wprowadzone 1 marca 2019 r. wymaganie kwestionowane przez 

Odwołującego narusza zasadę proporcjonalności, a tym samym uczciwej konkurencji. 

Zdaniem Izby wymóg jest nadmiernie uciążliwy dla wykonawców i w sposób nieuzasadniony 

uzależnia  ich  sytuację  w  postępowaniu  od  podmiotów  trzecich  –  inwestorów,  jest  też 

nieadekwatny do zamierzonego celu. 

Zrozu

miałe jest,  że Zamawiający  obawia się składania przez  wykonawców  nieprawdziwych 

informacji w celu uzyskania dodatkowych punktów w ramach kryteriów oceny ofert. Zjawisku 

temu należy przeciwdziałać w miarę możliwości a priori, a jeśli wystąpi, to zwalczać je z całą 


stanowczością.  Jednak  nie  należy  również  „na  wszelki  wypadek”  popadać  w  nadmierną 

przesadę, a przede wszystkim należy wybrać stosowną metodę. 

Jak wynika z opisu przebiegu postępowania, Zamawiający jako jedno z kryteriów oceny ofert 

wskazał „dodatkowe doświadczenie kierownika budowy (KB)”. W celu dokonania oceny tego 

doświadczenia  wymagał  przedłożenia przez  wykonawcę  w  formularzu oferty  następujących 

informacji:  imienia  i  nazwiska  proponowanej  osoby  oraz  opisu  jej  doświadczenia,  a  także 

przedłożenia  oświadczenia/dokumentów  potwierdzających,  że  wskazana  osoba  spełnia  to 

kryterium i oświadczenia podpisanego przez osobę, która ma spełnić przedmiotowe kryterium. 

Następnie  Zamawiający  dokonał  modyfikacji  tego  postanowienia  poprzez  zastąpienie 

„oświadczenia  podpisanego  przez  osobę,  która  ma  spełnić  przedmiotowe  kryterium”, 

wymogiem  załączenia  „oświadczenia/dokumentów  potwierdzających,  że  wskazana  osoba 

s

pełnia  to  kryterium”,  po  czym  kolejny  raz  zmienił  wymóg  żądając  załączenia  „dokumentu 

podpisanego  przez  inwestora/inwestorów  poświadczającego,  że  wskazana  osoba  pełniła 

funkcję kierownika budowy na tych zadaniach”.  

Oceniając  powyższe  trzy  metody  udokumentowania  doświadczenia  należy  stwierdzić,  że  

w ocenie Izby, najbardziej proporcjonalna, tj. jednocześnie zapewniająca rzetelność informacji 

i  nie  nadmiernie uciążliwa,  jest  metoda  druga.  Jednocześnie  bowiem  obejmuje  wiarygodne 

środki dowodowe, jak i nie ogranicza ich do wyłącznie jednego rodzaju dokumentu.  

Zwłaszcza,  jeśli  Zamawiający  doprecyzowałby,  jaki  rodzaj  dokumentów  będzie  uznawał  za 

wiarygodny  (np.  kopię  dziennika  budowy,  kopię  Świadectwa  Przejęcia,  protokołów  odbioru, 

kopię  umowy,  oświadczenie  inwestora,  oświadczenie  Inżyniera  Kontraktu),  a  jaki  nie  (np. 

oświadczenie  własne  wykonawcy  lub  danej  osoby)  i  jakie  konkretne  okoliczności  mają one 

potwierdzać. Nie powinien być to jednak katalog zamknięty – nie bez powodu praktycznego 

ustawodawca  w  rozporządzeniu  o  dokumentach…  również  pozostawił  podobne  kwestie 

otwarte 

– istnieją bowiem stany faktyczne i prawne (a należy wziąć pod uwagę również udział 

wykonawców  zagranicznych),  które  mogą  wykraczać  poza  ramy  określone  przez 

zamawiającego.  

Natomiast  obecny 

wymóg  Zamawiającego  nie  może  zostać  zaakceptowany  przez  Izbę. 

Wbrew bowiem twierdzeniu Zamawiającego – choć rzeczywiście jest to wymóg „formalny” – 

nie  jest  to  żaden  nieznaczący  detal  niemający  wpływu  na  sytuację  wykonawców.  Wręcz 

przeciwnie 

–  powoduje on  bowiem,  że sytuacja oferty  danego  wykonawcy  w  postępowaniu 

(możliwość uzyskania punktów w ramach kryteriów oceny ofert) jest uzależniona od postawy 

inwestora  lub  wręcz  jego  pracownika  –  jak  wynika  ze  stanowisk  Stron  i  Przystępującego  

w praktyce najprawdo

podobniej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Nie może to 


mieć miejsca już co do samej zasady, niezależnie od tego, czy finalnie wykonawcy uda się 

rzeczony dokument zdobyć. 

Należy więc przyznać rację Odwołującemu, że wymóg ten ogranicza konkurencję pomiędzy 

wykonawcami w zakresie, w jakim stwarza nieuzasadnione bariery w konkurowaniu pomiędzy 

nimi w postaci konieczności uzyskiwania potwierdzeń od inwestorów dotyczących kierownika 

budowy. 

Poza  tym  należy  zwrócić  uwagę,  że  ów  „jedynie  nieistotny  wymóg  formalny”  trudne  do 

przezwyciężenia  problemy  praktyczne,  których  zamawiający  nie  uwzględnił:  dany  inwestor 

może już nie istnieć (Zamawiający sam odniósł się aż do inwestycji z lat dziewięćdziesiątych 

XX  wieku),  może  nie  posiadać  lub  nie  mieć  łatwo  dostępnej  dokumentacji,  mogli  odejść 

pracownicy  posiadający  wiedzę  o  realizacji  danej  inwestycji  itd.,  co  może  uniemożliwiać, 

utrudniać lub opóźniać uzyskanie żądanego oświadczenia. Także, jak wynika z praktyki oraz 

z  przepisów  ustawy  z  dnia  6  września  2001  r.  o  dostępie  do  informacji  publicznej  (Dz.U.  

z  2018  r.  poz.  1330 

z  późn.  zm.),  kilkanaście  dni  na  uzyskanie  informacji  może  nie  być 

wystarczającym czasem, zwłaszcza jeśli informacji należy poszukiwać. Do tego inwestor nie 

musi  być  podmiotem  publicznym  lub  zobowiązanym  do  udzielania  informacji  publicznej  – 

nawet przy drogach publicznych istnieją spółki celowe, koncesjonariusze robót budowlanych 

oraz  cała gama  możliwych  sytuacji  związanych  z  zadaniami  realizowanymi  poza granicami 

Polski, czy Europy. Zamawiający może mieć również zwykłe problemy ze stwierdzeniem, czy 

przedłożone  oświadczenie  zostało  podpisane  przez  osobę  uprawnioną  do  reprezentowania 

podmiotu lu

b mającą wiedzę o inwestycji. 

Trudności, jakie mogą się pojawić przed Zamawiającym, mogą też być nie mniejsze niż przy 

badaniu  informacji  pod  kątem  ich  prawdziwości  –  a  należy  zauważyć,  że  również  żądanie 

takiego oświadczenia nie wyklucza złożenia nieprawdziwych informacji. 

Z  dotychczasowej  praktyki  orzeczniczej  i  doświadczenia  Izby  wynika,  że  nieprawdziwe 

informacje często nie są składane celowo, lecz przez niedbalstwo wykonawców (zwłaszcza 

brak  weryfikacji  faktów)  i  brak  dokładności  opisów  –  zarówno  dokonywanych  przez 

wykonawców, jak i zamawiających. Zatem, w ocenie Izby, bardziej adekwatnym narzędziem 

do osiągnięcia zmierzonego celu, tj. uzyskania prawdziwych i weryfikowalnych informacji, od 

żądania oświadczenia inwestora, jest rozpoczęcie od dokładnego opisania swoich wymogów 

i  przygotowania  dla  wykonawców  wzoru  formularza  informacji  o  kwalifikacjach  

i  doświadczeniu  (a  w  tym  względzie  Zamawiający  był  ogólnikowy,  żądając  jedynie  imienia  

i  nazwiska  osoby  oraz  nazwy  zadania). W  zależności  od  wymagań  mogą  to  być,  np.:  data 

uzyskania uprawnień, ich zakres i numer decyzji je przyznających (wraz z wersją dla osób, 

które  uzyskały  uprawnienia  za  granicą),  data  rozpoczęcia/zakończenia  inwestycji/robót/ 


pełnienia funkcji lub stanowiska/nadzoru (ze wskazaniem, co Zamawiający rozumie pod tym 

pojęciem), data zawarcia umowy, wskazanie wykonawcy robót/inwestora itd., zakres zadań 

(ten, do którego odnosi się Zamawiający w danym wymogu, jak długość drogi, jej klasa, rodzaj 

nawierzchni,  konkretny  rodzaj  wymaganych  robót  itd.),  wartość  umowy  (nominalna  

z  umowy/końcowa/inna),  czy  ma  to  być  wyłącznie  jedna  umowa,  czy  można  łączyć 

doświadczenie z różnych umów itd. 

Zamawiający również w żaden sposób nie wykazał, że oświadczenie inwestora – jako jedyne 

przez niego dopuszczone 

– jest wyłącznym dokumentem, za pomocą którego można osiągnąć 

zamierzony cel, jak też, że jest dokumentem o nieporównywalnych walorach dowodowych w 

stosunku do innych dokumentów, które mogliby przedstawić wykonawcy. 

Tym  samym  Izba  przyznała  rację  Odwołującemu,  że  zmodyfikowane  postanowienie 

specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia  jest  nieproporcjonalne  i  nieadekwatne  

w  stosunku  do  celu,  któremu  miało  służyć  oraz  ogranicza  konkurencję  pomiędzy 

wykonawcami,  zatem  dokonana  zmiana treści  specyfikacji  istotnych  warunków  zamówienia 

nie była zgodna z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych. 

W związku z powyższym Izba orzekła jak w sentencji uwzględniając odwołanie. W sentencji 

wyroku,  dla  porządku,  Izba  przywołała  również  punkt  wzoru  formularza  oferty,  który  został 

zmieniony 1 marca 2019 r. razem z kwestionowanym punktem 21. ppkt 5. tiret 6. specyfikacji 

istotnych warunków zamówienia, odnoszący się do ww. punktu i powielający sporną treść. 


O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy 

Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 2, 

§  3  i  §  5  ust.  2  pkt  1  rozporządzenia  Prezesa  Rady  Ministrów  z  dnia  15  marca  2010  r.  

w  sprawie  wysokości  i  sposobu  pobierania  wpisu  od  odwołania  oraz  rodzajów  kosztów 

w  postępowaniu  odwoławczym  i  sposobu  ich  rozliczania  (t.j.  Dz.  U.  z  2018  r.,  poz.  972), 

uwzględniając  wpis  w  wysokości  20.000  złotych  oraz  koszty  wynagrodzenia  pełnomocnika  

w wysokości 3.600 złotych. 

Przewodniczący:      ……………………..… 


wiper-pixel